HTrance
Legacy Member
Ik heb een grote interesse voor rechtswetenschappelijke toestanden en ik vind films daaromtrent meestal wel tof. Daarom heb ik me onlangs de dvd 'Devil's Advocate' gekocht.
Inhoud van de film:
De film gaat over een ambitieuze advocaat Lomax (Keanu Reeves) die nog nooit een zaak heeft verloren.
De film start met een proces waarbij Lomax zijn cliënt verdedigt die wordt beschuldigd voor aanranding... Net voor het einde beseft hij dat zijn cliënt weldegelijk schuldig is aan die feiten. Toch blijft hij verdergaan en hij wint boven alle verwachtingen het proces.
Na dit proces krijgt hij een job in NY aangeboden waarbij hij hopen geld verdient. Maar hiervoor moet hij steeds met cliënten werken waarbij hij steeds beseft dat ze schuldig zijn.
Maar zijn reputatie 'nog nooit een zaak verloren' wil hij hoog houden dus hij pleit en wint steeds. Uiteindelijk begint zijn geweten hem wel parten te spelen. En... (kwestie van nog 'n aanzet te geven om de film te bekijken)
Nu, de pointe van deze topic:
Het geweten. Uiteindelijk is het geweten een soort van grens tussen wat kan en niet kan. Goed en kwaad. Is het geweten iets nuttigs? Kan het soms geoorloofd zijn om het geweten opzij te schuiven?
Meer specifiek:
Als je als advocaat een individu verdedigt, moet je dan rekening houden met je geweten? Kan je moordenaars en verkrachters verdedigen? Iedere persoon heeft recht op bijstand, dus in feite moet dit toch kunnen.
Als je cliënt om vrijspraak vraagt en je weet dat hij schuldig is, moet je dan verder doen?
Wat als je als advocaat alleen maar zaken voorgeschoteld krijgt waarin je tegen je geweten moet handelen? Je hebt geld nodig om je huur te betalen, mag je dan tegen je geweten handelen?
Ik hoop dat ik voldoende stof heb gegeven om over na te denken
Inhoud van de film:
De film gaat over een ambitieuze advocaat Lomax (Keanu Reeves) die nog nooit een zaak heeft verloren.
De film start met een proces waarbij Lomax zijn cliënt verdedigt die wordt beschuldigd voor aanranding... Net voor het einde beseft hij dat zijn cliënt weldegelijk schuldig is aan die feiten. Toch blijft hij verdergaan en hij wint boven alle verwachtingen het proces.
Na dit proces krijgt hij een job in NY aangeboden waarbij hij hopen geld verdient. Maar hiervoor moet hij steeds met cliënten werken waarbij hij steeds beseft dat ze schuldig zijn.
Maar zijn reputatie 'nog nooit een zaak verloren' wil hij hoog houden dus hij pleit en wint steeds. Uiteindelijk begint zijn geweten hem wel parten te spelen. En... (kwestie van nog 'n aanzet te geven om de film te bekijken)
Nu, de pointe van deze topic:
Het geweten. Uiteindelijk is het geweten een soort van grens tussen wat kan en niet kan. Goed en kwaad. Is het geweten iets nuttigs? Kan het soms geoorloofd zijn om het geweten opzij te schuiven?
Meer specifiek:
Als je als advocaat een individu verdedigt, moet je dan rekening houden met je geweten? Kan je moordenaars en verkrachters verdedigen? Iedere persoon heeft recht op bijstand, dus in feite moet dit toch kunnen.
Als je cliënt om vrijspraak vraagt en je weet dat hij schuldig is, moet je dan verder doen?
Wat als je als advocaat alleen maar zaken voorgeschoteld krijgt waarin je tegen je geweten moet handelen? Je hebt geld nodig om je huur te betalen, mag je dan tegen je geweten handelen?
Ik hoop dat ik voldoende stof heb gegeven om over na te denken



