Archief - Haatgevoelens tussen gezinsleden
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Lord Seth
Legacy Member
Ho's before bro's. Maar ja, wat wil je met een BLO-broer van 29 jaar die niets doet/kan en mentaal achtergesteld is. Die ons gezin (ge)tiranniseer(t/d) (heeft).
Buh, liever kwijt dan rijk. Om u een hart onder de riem te steken, ge zijt niet de enige met een fucked up familie.
Buh, liever kwijt dan rijk. Om u een hart onder de riem te steken, ge zijt niet de enige met een fucked up familie.
MECHcraft
Legacy Member
Ik heb ook zon situatie maar dan met mijn moeder , ik praat er al 10 jaar niet meer mee.
Dat mens haat mij enorm.
Een voorbeeld =
Ik was eens op bezoek bij mijn ouders , ik wou mijn broer bezoeken die daar nog thuis woont.
Dus ik ga naar boven de trap op en kom oog in oog te staan met mijn ouders hun Dobberman ( tis nogal een agressieve ).
Ik wil naast hem passeren en opeens heeft die mijn arm vast , ik en de hond vielen samen van de trappen en ik bovenop hem , die hond was ferm geschrokken want die stond recht en liep direct naar mijn moeder.
Mijn moeder aaide de hond op de rug en zij dat ie een goede job had gedaan door mij aan te vallen...
Ik ben toen weggegaan met tranen in mijn ogen tbh , ik kon het nauwelijks geloven dat men bloedeigen moeder mij zo haat.
Met de tijd had het tot gevolg dat die hond ook mijn vader en broer aanvalde , ze hebben de hond moeten laten inslapen.
Sommige van jullie zijn niet de enige met een rare situatie...
Dat mens haat mij enorm.
Een voorbeeld =
Ik was eens op bezoek bij mijn ouders , ik wou mijn broer bezoeken die daar nog thuis woont.
Dus ik ga naar boven de trap op en kom oog in oog te staan met mijn ouders hun Dobberman ( tis nogal een agressieve ).
Ik wil naast hem passeren en opeens heeft die mijn arm vast , ik en de hond vielen samen van de trappen en ik bovenop hem , die hond was ferm geschrokken want die stond recht en liep direct naar mijn moeder.
Mijn moeder aaide de hond op de rug en zij dat ie een goede job had gedaan door mij aan te vallen...
Ik ben toen weggegaan met tranen in mijn ogen tbh , ik kon het nauwelijks geloven dat men bloedeigen moeder mij zo haat.
Met de tijd had het tot gevolg dat die hond ook mijn vader en broer aanvalde , ze hebben de hond moeten laten inslapen.
Sommige van jullie zijn niet de enige met een rare situatie...
Straddle
Legacy Member
$uB^ zei:Aan de mensen die nu al tot hier hebben gelezenBedankt ! En ik wil hier geen reactie van wie goed is en wie slecht is, ik vraag mij gewoon af of er mensen zijn die ook zo'n 'situaties' hebben meegemaakt, de 'klootzak' zijn blijven spelen en dan jaren later er spijt van gehad hebben ?
Je kan misschien ook eens stoppen met je zo te ergeren aan die Tine. O.b.v. wat jij hier schrijft krijg ik de indruk dat je redelijk goede contacten hebt met je familie, buiten dan met die Tine. Stop met je er zo aan te ergeren, of zorg er tenminste voor dat dat mens geen invloed meer heeft op jouw contacten met je familie. Besteed er niet zoveel emoties aan, en het probleem lost zich vanzelf op. Jij bent de enige die haatgevoelens creëert voor jezelf. Probeer daar gewoon mee op te houden.
Be4sT
Legacy Member
sinki zei:Uw principes opzij zetten en vriendelijk zijn op familie gelegenheden etc.
Het is niet plezant voor de rest van de familie da ge daar elkaar hele tijd zit te kleineren.
Ge zijt beide volwassen mensen en als uw broer dat (kut)wijf graag ziet is het eenmaal zo,
gewoon tegen doen en als zij dan nog graag de kleuter uithangt dan laat je ze gewoon doen.
idd
Dennoman
Legacy Member
En ook weer hilarisch hoe men op het internet toch alles zo letterlijk mogelijk moet trachten op te nemenugh zei:
Ik bedoel natuurlijk dat in zulke grote gezinnen er gewoon véél te veel potentieel bestaat voor problemen zoals deze. De band tussen gezinsleden is in veel gevallen ook al een stuk minder hecht heb ik gemerkt bij de "grote" gezinnen (as in: meer dan 2 kinderen) die ik ken, gewoon omdat de aandacht ook zodanig verdeeld moet worden.
Natuurlijk moet de inspanning een beetje van twee kanten komen, maar in dit geval is het ook wel vrij duidelijk wie als eerste water bij de wijn moet doen.
Lord Leighton
Legacy Member
Dennoman zei:En ook weer hilarisch hoe men op het internet toch alles zo letterlijk mogelijk moet trachten op te nemen
Ik bedoel natuurlijk dat in zulke grote gezinnen er gewoon véél te veel potentieel bestaat voor problemen zoals deze. De band tussen gezinsleden is in veel gevallen ook al een stuk minder hecht heb ik gemerkt bij de "grote" gezinnen (as in: meer dan 2 kinderen) die ik ken, gewoon omdat de aandacht ook zodanig verdeeld moet worden.
Natuurlijk moet de inspanning een beetje van twee kanten komen, maar in dit geval is het ook wel vrij duidelijk wie als eerste water bij de wijn moet doen.
rofl, wat een nonsens.
|steven|
Legacy Member
Voor de topicstarter is het misschien eens een goed idee om een volwassen gesprek aan te gaan met haar. Jij voelt een zekere spanning, zij zal dat ook wel voelen.
Probeer het uit te praten? En erger u ook niet te veel aan kleinigheden, neem opmerkingen niet altijd al te persoonlijk op etc.
Probeer het uit te praten? En erger u ook niet te veel aan kleinigheden, neem opmerkingen niet altijd al te persoonlijk op etc.
Zapp
Legacy Member
Hier ook wel wat meegemaakt.
Situatie: mijn (ondertussen ex-) vriendin en ik waren haar huis aan't renoveren (een oud geval, jaren 30, ze had het al gekocht voor ik haar leerde kennen). Tijdens de renovaties lag het dak er af, en zijn we mij mijn (ex-)schoonvader op zolder gaan wonen. Was een beetje ingericht, salon, slaapkamer, enfin, ging wel.
Nu, schoonvader was al gescheiden en woonde samen met een andere vrouw, mijn ondertussen ex-stief-schoonmoeder
De eerste 2-3 maanden ging dat nog redelijk goed. Maar dan kwam ik op een gegeven moment de papflessen van onze dochter afwassen in hun keuken (op de zolder was er geen water, dus ik moest wel), iets wat ik om de 2 dagen deed, ongeveer (we kwamen ruim toe met ons arsenaal flessen, dus dat ging wel).
Begint ze, terwijl ze met mijn schoonvader op de zetel zit, te zeggen op "suggestieve toon" dat ik die flessen elke dag moet afwassen. Nu, zij moet mij niet vertellen wat ik moet doen, ik reageer misschien ongepast ("mjo, misschien wel", maar voor de rest eigenlijk genegeerd).
Ik doe de afwas en ga terug naar boven. Case closed.
Niet veel later (2 weken ofzo?) ben ik beneden weer papflesjes aan't afwassen. Stiefschoonmoeder en schoonvader staan samen in de buurt als ik binnenkom, zij gaat naar de badkamer of de wc ofzo. Schoonvader moest nog ergens naartoe, doet zijne jas aan en vertrekt. 5 minuten later stormt schoonmoeder binnen en begint tegen me te roepen: ik had gezegd dat ge meer moest afwassen, wij moeten ons altijd maar aanpassen aan jullie (wij leven boven zonder water/wc en gaan altijd netjes vragen of we in bad mochten, mochten afwassen, ...), dat het hààr huis is en dat we naar haar moeten luisteren (wat niet waar is, 't is gebouwd en betaald door schoonvader, toen de 2 nog niet eens samen waren).
Na haar tirade stuift ze weg, ik doe verder de afwas en ga terug naar ons zoldertje. Ik vertel alles tegen mijn vriendin, zij begint te wenen (zwanger, hormonen, ...) en belt naar haar (echte) moeder, doet heel het verhaal. Blijkbaar belt haar moeder dat door naar haar vader, en wanneer die terug thuis is (wij liggen al in bed te slapen) hebben we het geweten: keihard geroep beneden.
Enfin, van die moment gaat het van kwaad naar erger, allerhande pesterijen enzo. bvb: ik was een tijdje zonder werk, ik moest solliciteren, wat doet madam? Ze doet de deur naar hun living op slot waardoor ik niet op internet kan, mijn mails niet kan checken, ... Voor de rest ons continu scheef bezien, onderhuidse sneren geven , ...
Nog een voorbeeldje: op het groot kerstfeest van schoonpa zijn familie zitten zij bij ons aan tafel met de broer van mijn ex. We hebben juist soep gegeten, borden zijn leeg, vraagt zij aan mijn schoonbroer, schoonzus, en zelfs hun 2-jarige zoon of ze nog soep moeten hebben. Ons, negeert ze. Doodleuk zeg ik dat ik nog wel een bord wil, ik zag dat ze véél moeite moest doen om het beleefd in te gieten (genoten van dat moment, echt waar)
Voor mijn (ex-) vriendin was dat echt een stresserende hel, ze was zwanger en zoveel stress is dan NIET goed. Schoonvader wist natuurlijk van heel die affaire, hij heeft 100 keer tegen ons gezegd dat hij het zou uitmaken met haar, maar voor zover ik weet, zijn ze nu nog àltijd samen.
Voor mijn ex vind ik het verschrikkelijk, dat zij er nog altijd mee moet overeenkomen, de rest van haar familie ziet het niet of wil het niet zien (behalve dan haar echte moeder) en begrijpen niet waarom mijn ex haar stiefmoeder niet wil vergeten.
En ik? Het is al een jaar uit tussen ons, en ik heb mijn stiefmonster nooit meer gezien. Als dat nooit meer gebeurd, zal ik daar niet echt rouwig om zijn
(btw, dit is de eerste keer dat ik dit aan iemand anders vertel dan aan mijn ouders, dus, shh, niet doorvertellen)
Situatie: mijn (ondertussen ex-) vriendin en ik waren haar huis aan't renoveren (een oud geval, jaren 30, ze had het al gekocht voor ik haar leerde kennen). Tijdens de renovaties lag het dak er af, en zijn we mij mijn (ex-)schoonvader op zolder gaan wonen. Was een beetje ingericht, salon, slaapkamer, enfin, ging wel.
Nu, schoonvader was al gescheiden en woonde samen met een andere vrouw, mijn ondertussen ex-stief-schoonmoeder
De eerste 2-3 maanden ging dat nog redelijk goed. Maar dan kwam ik op een gegeven moment de papflessen van onze dochter afwassen in hun keuken (op de zolder was er geen water, dus ik moest wel), iets wat ik om de 2 dagen deed, ongeveer (we kwamen ruim toe met ons arsenaal flessen, dus dat ging wel).Begint ze, terwijl ze met mijn schoonvader op de zetel zit, te zeggen op "suggestieve toon" dat ik die flessen elke dag moet afwassen. Nu, zij moet mij niet vertellen wat ik moet doen, ik reageer misschien ongepast ("mjo, misschien wel", maar voor de rest eigenlijk genegeerd).
Ik doe de afwas en ga terug naar boven. Case closed.
Niet veel later (2 weken ofzo?) ben ik beneden weer papflesjes aan't afwassen. Stiefschoonmoeder en schoonvader staan samen in de buurt als ik binnenkom, zij gaat naar de badkamer of de wc ofzo. Schoonvader moest nog ergens naartoe, doet zijne jas aan en vertrekt. 5 minuten later stormt schoonmoeder binnen en begint tegen me te roepen: ik had gezegd dat ge meer moest afwassen, wij moeten ons altijd maar aanpassen aan jullie (wij leven boven zonder water/wc en gaan altijd netjes vragen of we in bad mochten, mochten afwassen, ...), dat het hààr huis is en dat we naar haar moeten luisteren (wat niet waar is, 't is gebouwd en betaald door schoonvader, toen de 2 nog niet eens samen waren).
Na haar tirade stuift ze weg, ik doe verder de afwas en ga terug naar ons zoldertje. Ik vertel alles tegen mijn vriendin, zij begint te wenen (zwanger, hormonen, ...) en belt naar haar (echte) moeder, doet heel het verhaal. Blijkbaar belt haar moeder dat door naar haar vader, en wanneer die terug thuis is (wij liggen al in bed te slapen) hebben we het geweten: keihard geroep beneden.
Enfin, van die moment gaat het van kwaad naar erger, allerhande pesterijen enzo. bvb: ik was een tijdje zonder werk, ik moest solliciteren, wat doet madam? Ze doet de deur naar hun living op slot waardoor ik niet op internet kan, mijn mails niet kan checken, ... Voor de rest ons continu scheef bezien, onderhuidse sneren geven , ...
Nog een voorbeeldje: op het groot kerstfeest van schoonpa zijn familie zitten zij bij ons aan tafel met de broer van mijn ex. We hebben juist soep gegeten, borden zijn leeg, vraagt zij aan mijn schoonbroer, schoonzus, en zelfs hun 2-jarige zoon of ze nog soep moeten hebben. Ons, negeert ze. Doodleuk zeg ik dat ik nog wel een bord wil, ik zag dat ze véél moeite moest doen om het beleefd in te gieten (genoten van dat moment, echt waar
)Voor mijn (ex-) vriendin was dat echt een stresserende hel, ze was zwanger en zoveel stress is dan NIET goed. Schoonvader wist natuurlijk van heel die affaire, hij heeft 100 keer tegen ons gezegd dat hij het zou uitmaken met haar, maar voor zover ik weet, zijn ze nu nog àltijd samen.
Voor mijn ex vind ik het verschrikkelijk, dat zij er nog altijd mee moet overeenkomen, de rest van haar familie ziet het niet of wil het niet zien (behalve dan haar echte moeder) en begrijpen niet waarom mijn ex haar stiefmoeder niet wil vergeten.
En ik? Het is al een jaar uit tussen ons, en ik heb mijn stiefmonster nooit meer gezien. Als dat nooit meer gebeurd, zal ik daar niet echt rouwig om zijn
(btw, dit is de eerste keer dat ik dit aan iemand anders vertel dan aan mijn ouders, dus, shh, niet doorvertellen
)Juve9le
Legacy Member
@ OP Je bent zeker niet de enige met een kut familie, je moet er sowieso nog mee in contact komen dus probeer er zo goed mogelijk mee om te gaan.
http://img228.imageshack.us/img228/3246/89337686.jpg
zjatkop zei:
http://img228.imageshack.us/img228/3246/89337686.jpg
MorGo7h
Legacy Member
Ja met mijn stiefouders.
Altijd alsk hier thuis iets doe, krijg ik meestal commentaar van mijn stiefpa waar ik niks aan heb en gewoon vernederd is. Mijn stiefma is de exvrouw van mijn stiefpa. Telkens als ik bij mijn pa toekom en hem is ni thuis hoor ik altijd ne diepe zucht als ik binnenkom en vaak nog ne preek van uw moeder dit en moeder dat. Ook kan ze niet verdragen dat ik daar soms de zaterdag ga slapen als het mijn pa zijn weekend ni is. Mijn pa woont 10min fietsen van het dorp en een goeie vriendin woont in mijn straat. Dus rijden wij snatchs meestal samen naar huis als we uitgaan. Als ik naar mijn moeder is dat 30min alleen rijden langs een expresweg. Ik bel altijd naar mijn vader om op voorhand te vragen als da goed is en das ook altijd goed voor hem. Die heeft toch meestal vanalles te doen in het weekend dus dat maakt hem niveel uit als ik daar ben of niet. Maarja, mijn stiefma kan da ni verdragen. Die zegt dan tegen mij: Hoe durft ge zo profiteren van uw vader? Ge weet dat hij u nooit zou weigeren. Hoewel ik ni echt aanvoel dat het tegen mij pa zijn goesting is. Die reageert altijd enthousiast dus ik denk niet da ik profiteer.
Altijd alsk hier thuis iets doe, krijg ik meestal commentaar van mijn stiefpa waar ik niks aan heb en gewoon vernederd is. Mijn stiefma is de exvrouw van mijn stiefpa. Telkens als ik bij mijn pa toekom en hem is ni thuis hoor ik altijd ne diepe zucht als ik binnenkom en vaak nog ne preek van uw moeder dit en moeder dat. Ook kan ze niet verdragen dat ik daar soms de zaterdag ga slapen als het mijn pa zijn weekend ni is. Mijn pa woont 10min fietsen van het dorp en een goeie vriendin woont in mijn straat. Dus rijden wij snatchs meestal samen naar huis als we uitgaan. Als ik naar mijn moeder is dat 30min alleen rijden langs een expresweg. Ik bel altijd naar mijn vader om op voorhand te vragen als da goed is en das ook altijd goed voor hem. Die heeft toch meestal vanalles te doen in het weekend dus dat maakt hem niveel uit als ik daar ben of niet. Maarja, mijn stiefma kan da ni verdragen. Die zegt dan tegen mij: Hoe durft ge zo profiteren van uw vader? Ge weet dat hij u nooit zou weigeren. Hoewel ik ni echt aanvoel dat het tegen mij pa zijn goesting is. Die reageert altijd enthousiast dus ik denk niet da ik profiteer.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.