Ik heb 4 jaar geleden alleen een huisje gekocht om te renoveren en vanaf dat het "leefbaar" was ben ik ingetrokken. Ik woon daar nu al een tijd en ik moet zeggen...ik vind het makkelijker dan verwacht.
Die privacy moest ik wel eerst gewoon worden. In het begin ,als ik ergens een deur hoorde kraken of piepen, dacht ik altijd dat er iemand ging binnenkomen.
Het heeft een tijd geduurd voor ik besefte dat ik daar helemaal alleen zat

Ik moest die totale vrijheid echt gewoon worden. Ik zou trouwens niet kunnen samenwonen.
Ik mis eigenlijk niks van thuis, buiten mijn moeder haar keuken...mja dat wel, dat moet ik toegeven
Het kan raar klinken maar financieel heb ik het overschat. Ik heb uiteraard wel mijn maandelijkse rekeningen, maar zelf met mijn normaal loon vind ik het goed te doen, ik kan zelf elke maand ietsjes op zij zetten.
Voorwaarde is natuurlijk dat je je goed beseft wat je je moet laten. Ik zal bv. nooit iets kopen als het mij financieel zeer kan doen, dan wacht ik gewoon.
Op zich geen probleem, ik ben altijd zuinig geweest, ook voor ik alleen ging wonen.
Hoeveel hebt ge er niet die rondrijden in nen dikken voiture maar voor de rest alle dagen boterhammen met confituur moeten eten?
Ik heb daarvoor nooit gehuurd trouwens, ik heb direct gekocht. Mijn maandelijke afbetaling van mijn huis ligt veel lager dan eender welke huurprijs in hier in de buurt. Ge moet gek zijn om te huren vind ik. OK, korte pijn in begin en ge moet poten aan uw lijf hebben (toch als je renoveert) maar het brengt tenminste nog iets op en vooral... het is van mij.