Dit is nou wat onze maatschapij de laatste tijd produceert, problemen, problemen en problemen.
Ik begrijp u redelijk goe aangezien ikzelf op de moment min of meer in zo'n straatje zit, het is echter bijlange zo erg niet imho, zelfmoord crossed my mind maar dan denk ik aan de mensen die nog om mij geven (ook al kun je met die mensen niet langer praten en heb je niets dan ruzie), pillen slik ik ook niet en psychiaters moet ik niet van weten.
Ge moet echt weten waar het probleem ligt en dit is moeilijker dan veel mensen denken, vaak is DE echte reden iets wat je zelf totaal niet aan dacht, je denkt dat je de reden hebt maar meestal zit je verkeerd. Ik weet ongeveer waar mijn probleem ligt, nu kan ik proberen derbovenop te raken. Dus, zoek je echte probleem en dan pas kunnen anderen je echt helpen, ik zeg nu niet dat die mensen niet ook kunnen helpen de reden te vinden, integendeel, een goede psychiater (die niet enkel denkt aan zakken vullen) kan je jezelf leren kennen op een manier die je nooit voor mogelijk achtte.
Verder kan ik u mss wat raad geven, maar of dit veel zal helpen betwijfel ik.
Ikzelf heb ook de laatste jaren geen fut voor niets meer, maar dit liet ik niet uitschijnen, ik ben een beetje asso geworden en zit hele dagen achter mijn pc. Ik voel me niet goed in mijn vel, en zelfs als ik 2 klein mannen op mijne velo passeer ben ik "bang" om wat ze mss wel over mij denken. Zelfvertrouwen is er niet, motivatie om iets te doen is er ook niet, er is gewoon niets wat je intresseerd, ik heb wel dagen dak nog me amuseer en ik er even niet meer aan denk (gelukkig) en daar heb ik blijkbaar veel meer geluk dan jij want ik heb het gevoel dat jij je nooit meer goed in je vel voelt.
Ikzelf zit atm in een zeer lastige periode, tijdens men vakantiejob heb ik iemand leren kennen die ik wel zag zitten en niet zomaar maar echt iemand waar ik enorm goed mee kon opschieten en heel goed kon mee babbelen, kortom het was er en het ging niet weg da gevoel. Maar omdat ik wist dat ze al 3 jaar een relatie had zweeg ik gewoon, ik probeerde niets te laten merken.
Ik zag haar te graag om haar in de problemen te werken...
Een paar weken geleden echter kwam ze op msn te vertellen (ik had het uiteindelijk toch aangedurfd haar email adres te vragen) da ze voelde dat het wel klikte. Eerst dacht ik gewoon dat ze meer vriendschap bedoelde maar enkele dagen later kwam uit dat het dus echt serieuze gevoelens waren. Toen heb ik op aanraden van een maat ook verteld wat voor gevoelens ik had voor haar en toen begon de miserie. Ik weet dat ze vaste relatie heeft, ik weet dat ze 21 is en ik slechts 18, nu zullen de meeste zeggen, gaat ervoor of dit of dat, maar als ge iemand echt graag ziet, dan gaat dat niet, ik weet dat ik haar in de problemen werk en da kan ik niet verdragen. Haar vriend weet ondertussen dat er iets aan de hand is, ze heeft veel problemen en al dat doet me enorm veel pijn. Maar goed, genoeg over mij, ik probeer tenslotte wat raad te geven maar dit is wat achtergrondinfo om iets te proberen aan te tonen.
Wat voor mij op het eerste gezicht een enorme schouderklop leek (ik heb nog nooit echt iemand geweten die gevoelens voor mij had) bleek (zo evenaarde ik het toch) uiteindelijk een regelrechte ramp te worden. Ze heeft me doen nadenken en doen over vanalles en nog wat, ik had toen in 3 dagen tijd amper gegeten, 7 kilo afgevallen en zowat alles en iedereen rondom me genegeerd, zelfs uitgesloten.
Maar uiteindelijk ben ik beginnen beseffen dat zij dit me niet had aangedaan (ondertussen al heel veel met haar geklapt en echt men hart kunnen luchten over problemen van vroeger en veel te weten gekomen over haar problemen vroeger), dat het gewoon den druppel was die de emmer deed overlopen. Toen ben ik beginnen denken waarom ik me de laatste jaren zo ellendig voel, waarom ik geen klop doe voor men school, waarom alles gewoon. Dat heeft me een weekse of 2 gekost (relatief rap in vgl met vele anderen) en uiteindelijk heb ik een beslissing gemaakt: IK wil niet langer leven zoals ik tot nu toe geleefd heb!!!
Ik ga veranderen, ik wil geen asso meer zijn, ik wil geen luizak zijn, ik wil .... enzovoort
Ik ben nu sinds een week ofzo hieraan aan het werk, ik voel me er niet beter door maar ik weet dat ik tenminste weer iets probeer te doen met mijn leven, ik heb een soort doel.
Mijn eerste doel is mezelf leren accepteren zoals ik ben, ik voel me altijd alsof iedereen veel beter is dan mij, veel schoonder ook. Mijn eerste actie die ik al ondernomen heb is iets doen aan de fysiek, deze lag VER onder nul, van hier tot de markt lopen en kwas uitgeput (200m ofzo). Dit is voor mij helemaal geen pretje, het is afzien tot en met en toch doe ik het met plezier, ik voel dat ik naar iets streef.
Bottom line aangezien ik gewoon geen tijd heb om het allemaal duidelijk te maken, zoek echt iets om naar te streven, hoe moeilijk het ook is!!
En ook, zoek iemand waar ge voelt da ge echt kunt mee klappen, en dat ga je enkel vinden bij mensen met gelijkaardige problemen die al dan niet hun probleem opgelost hebben. Maar al is het iemand die er zelf ook geen raad mee weet of god weet wat, gewoon es uw problemen op tafel leggen en luisteren naar elkaar kan al veel helpen, het heeft mij getoond dat ik niet alleen sta op deze aardkloot, het heeft me geholpen terug wat te PROBEREN doen met mijn leven.
Het lijkt misschien allemaal heel verwarrend wat ik hier zet (ik kan me anders gewoon niet uitdrukken de laatste tijd, alles is zo verward) maar ik hoop echt da ge der mss ietwat kunt uit gebruiken want nen mens is niet gemaakt om zo te bestaan!
Als der iet is, moogde me anders gerust es contacteren, ik woon niet zo ver van Brugge en ben de laatste enorm blij als ik iemand kan helpen met zo'n dingen want kweet dat ikzelf ook eel graag met iemand klap die min of meer kan begrijpen (en vooral het wil begrijpen) wat er in je omgaat.
Ik wens je het allerbeste toe en hoop dat ik ook maar een klein beetje iets heb kunnen beteken!!
En nu richt ik me even op die "leukerds" hier, met commentaar als gaat es goe van bil etc helpt ge niemand, ge bewijst enkel da ge geen flauw idee hebt van wat je praat en hoe oppervlakkig je wel bent.
Waar mensen met zo'n problemen nood aan hebben is iemand die hen begrijpt en met hen praat, uren, dagen, weken, jaren desnoods.
Dus ga gezellig een ander forum verzieken aub! Hier (en zeker in deze thread) kunne we je missen als kiespijn!!