dat mensen stemmen blijven horen en/of zelfmoord plegen
nadat ze met een Ouijja bord gespeeld hebben heb ik al vaker gehoord.
heb al één keer een "waarzegster" mij laten behandelen,
en hoewel de dingen die ze zei allemaal vrij correct waren en redelijk specifiek - vond ik het toch niet specifiek genoeg om overtuigt te zijn.
ook al zou iemand specifiek 100% tot in de details dingen uit mijn verleden of heden kunnen opnoemen,
dan nog zou ik weigeren om te geloven in een toekomst die ze voor mij voorspelden aangezien volgens mij de toekomst niet vast ligt.
ik heb zelf al vaker voorspellende momenten gehad,
waarbij net voordat ik met iets geconfronteerd werd ik er een "gedachte" (a.k.a. visioen) van had.
en dan heb ik het niet over dagdagelijkse dingen maar echt uitzonderlijke/specifieke dingen die één keer om de 10 jaar voorkomen. dan vind ik het wel "toevallig" dat ik net voordat zoiets voorkomt ik het in mijn gedachten heb...
verder heb ik ook nog veel andere "paranormale momentjes" gehad waar ik niets over kwijt hoef.
hoeveel % van mijn persoonlijke paranormale ervaringen hersenspinssels (a.k.a. hallucinatie) waren weet ik niet.
mij lijkt het belangrijk om skeptisch te zijn.
wanneer je geconfronteerd wordt met iets buitengewoon hoef je niet direct te denken dat het geesten zijn. aan de andere kant lijkt het bestaan van geesten e.d. mij dan ook niet onmogelijk.
figuurlijk gesproken bestaan geesten en goden zeer zeker.
hiermee bedoel ik dat iedere mens alle mogelijke eigenschappen in zich heeft.
jaloezie, psychopathie, empathie, etc.
de geloofsovertuigingen die een mens in zich heeft bepalen grotendeels welke eigenschappen tot uiting zullen komen.
wanneer mensen geloven in een liefdevolle god... dan zullen ze deze kracht echt ervaren.
dit verklaart waarom veel christenen, mormonen, hindoes, enz... het gevoel hebben dat god bij hen is.
mensen die niet geloven in geesten of goden, geloven zoiezo in een bepaald soort van gedrag...
iemand die gelooft dat alle mensen klootzakken zijn en dat de wereld tevergeefs naar de zak is, zal zich cynisch voelen en gedragen.
ik ben zelf geen christen, ik geloof niet in jezus...
maar ik raad iedereen aan om te leven als een jezus. iemand die het goede voor heeft met andere mensen, iemand die belang hecht aan eerlijkheid, etc.
mensen die leven als een zondaar zullen geen geluk kennen.
- in 't boeddhisme noemt men dat "karma"
- in't christendom zegt men dat demonen de harten van de mensen proberen binnen te dringen... en zij die bij wijze van spreken "hun ziel verkopen aan de duivel" zullen langzaam opgevreten worden door demonen.
als god en demonen bestaan als spirituele krachten weet ik niet.
maar ik ben zeker dat ze bestaan op mentaal vlak, zowel voor diegenen die er in geloven als diegenen die er niet in geloven 
mensen die last hebben van "demonen" moeten geloven in god en de demonen afzweren.
god = liefde/kracht/moed
er zijn al veel mensen die zichzelf hebben kunnen genezen op deze manier.
dan heb ik het over angsten, depressies,
maar ook over gevallen van zogezegde schizofrenie.
die kerel die na het spelen van het ouijja bord in de mentale instelling terechtkwam zou bvb. ferm baat kunnen hebben door te geloven in god en door de geesten te negeren.
hiermee bedoel ik dus niet dat hij zich moet bekeren tot de islam of het christendom,
maar dat hij door middel van het geloven in pure kracht/moed/liefde zichzelf in staat kan stellen om de krachten waardoor hij geterroriseerd wordt los te laten.
mensen die contact hebben met "geesten" zou ik aanraden om niet zomaar alles te gaan geloven dat een geest u vertelt.
en een geest ook niet zomaar gaan vertrouwen aangezien er "naar het schijnt" ook kwaadaardige tussenzitten
ik heb zelf nog geen geesten opgeroepen al heb ik er wel al mee te maken gehad. (maar zoals ik eerder al zei, mss waren dat gewoon hersenspinsels.. )
ik voel niet direct de neiging om "de geesten" te gaan opzoeken aangezien ik geloof dat dit zaken zijn die we voor ons eigen goed mss beter van weg blijven?
langs de andere kant is het ferm aangeraden dat wie in contact komt met een "geest" nooit angstig mag zijn en moet geloven in kracht/liefde/moed/god.
Psalm 23 zei:
Yea, though I walk through the valley of the shadow of death, I will fear no evil: for thou art with me; thy rod and thy staff they comfort me.
de reden waarom het volgens mij logischer is om te geloven in god dan in uzelf,
is omdat zoals ik eerder vermeldde de mens op zich véél verschillende stemmetjes en krachten in zich heeft die onderling vechten met elkaar.
er zijn veel mensen die zichzelf gaan identificeren met een bepaalde eigenschap (angstig, moedig, kwaad, etc)
en die dan denken "zo ben ik"...
maar hoe iemand is kan hij zelf kiezen door te geloven in wat hij zelf wil.
wie je gisteren was moet je vandaag niet zijn.
m.a.w. het is correcter om te geloven in bepaalde eigenschappen dan in "jezelf".
de eigenschappen die ik als ideaal heb aangenomen noem ik "god" en dat is waar ik in geloof
veel mensen geloven dat "demonen" en "engelen" niet bestaan,
maar los van het feit of mensen daar nu in geloven of niet bestaan ze wel en ze leven in ieder van ons. (tenminste figuurlijk dan. of ze letterlijk/spiritueel gezien ook bestaan, weet ik nog niet

)
vergeet niet dat iedere mens s'nachts praat tegen mensen die niet bestaan!
dat op zich is volgens mij genoeg bewijs dat we allemaal schizofrener zijn dan we soms zouden durven beweren.