Archief - fuifziekte

ik mediteer veel en waar het goed bevolkt is word ik alleen slechtgezind en wilk daar weg maaar geen hoofdpijn ofzo

ga je vaak naar fuife?
Tkan misschien ook zijn dat je zo naar die ene fuif/dj verlangt da je daar toekomt en denkt van "yes, sebiet is het zover.."
Draag je lenze? want als je oge beginne te irritere kan da ook aan lenze ligge
En zwete..pff da doe iedereen se

Drink eens een pintje of iets dergelijks en kijk eens wa het resultaat is?

psychisch is my opinion...as ge die mense ng mr ziet en al begint te zwete...stap voor stap is oplossing denkek...gwn rustig met een paar maten die bereid zijn om u ( mogelijk langdurig ) te helpe stap voor stap verder gaan...beginne met café, dan nr fuif waar dat niet TE druk is om te eindigen met discotheken/fuiven waar da ge luk sardienekes op mekaar sta geplakt ( en daarmee bedoelek puur om u reactie weg te krijge, zelfs al luisterde nie graag nr die muziek )

Ik zweet ook binnen de 5 minuten op een fuif hoor, het is er altijd warm + veel mensen op elkaar dus ...
Jeuk aan de ogen kan verklaard worden door de rook.
En ja, duizeligheid ...

coewem zei:

3 weken geleden ik ging me ne mat na een fuif , onderweg was het lachen ,alles ging goed dan gaan we binnen en ik zie dansvloer en ineeneker denk ik terug aan een moment in men verleden en das wanneer het zweet uitbreekt , ik heb da echt geen controle over , en voor de rest van de avond benk zweterig

keb men hartslag gemeten me men hartslag horloge
hartslag in rust 62 hartslag als ik op fuif binnekom :108

men bloeddruk vliegt ook de hoogte in

het is altijd op hetzelfde moment: het moment als ik al die mensen zie

Klik om te vergroten...

Zinloos om naar een dokter te gaan hiermee, wat ge nodig hebt is een psycholoog want de problemen dat ge omschrijft zijn duidelijk fobieën (o.a opnieuw de angst om hetzelfde mee te maken waardoor ge er zelf persoonlijk gaat voor zorgen dat ge een aanval krijgt). Zoals het ook is bij hyperventileren zorgt de angst voor een nieuwe aanval effectief voor een nieuwe aanval.

edit: heeft trouwens niets te zien met een fuifziekte, de reden waarom het bij een fuif is omdat ge uw fobie hebt opgelopen tijdens een fuif. Zit allemaal ingewikkeld in elkaar en er zal hier niemand u advies kunnen geven, als je er vanaf wilt moet je in therapie en thats it.

Mss moeite om contact met andere mensen te maken? En daarom dat ge u ongemakkelijk voelt ofzo..

ALs ge zo hard zweet, en er vallen wat druppelkes in uw ogen => jeuk. Op fuiven is het altijd warm, hangt zo een benauwde lucht. Je voelt je ook rapper suffer, en daardoor kan uw gehoor ook verminderen, + dat gebonk dan nog eens en een doffe kop.

Njah, wat Vrallie zegt. Die ene nare ervaring met die (blind?) date waar je in het begin van de thread over sprak zou er misschien voor gezorgd kunnen hebben dat je een zware sociale fobie hebt opgelopen. Wanneer je veel mensen ziet, voel je je ongemakkelijk, en ongemak wordt al snel angst (zweetuitbraak, hartkloppingen en duizeligheid). Door je angst wordt je lichaam ook zwakker (onderschat de kracht van je brein alsjeblieft niet) en voel je de andere symptomen ook des te sterker.
Ik ga ook niet graag naar fuiven, dat gebeurt dan misschien ook eens 5 keer per jaar ofzo, op uitdrukkelijke uitnodiging van iemand uit mijn nabije vriendenkring (een vat of iets dergelijks). Ik zal fuiven zelden of nooit bewust opzoeken, daarvoor voel ik me achteraf veel te slecht (ook als ik niets gedronken heb word ik 's morgens met een kutgevoel wakker, om nog maar te zwijgen van mijn kleren die naar de rook stinken).
Misschien moet je (zoals ik) gewoon tot de conclusie komen dat je niet graag naar fuiven gaat, punt. Als ik ongelijk heb neem je inderdaad best contact op met professionele hulp i.v.m. psychische aandoeningen, zoals eventueel een sociale fobie of paniekaanvallen.

Edit: even verder gelezen in de thread en ik zie zo'n beetje de symptomen van een lichte paniekaanval. Een paniekaanval is een aandoening die je echt best niet onderschat. Een vriendin van me vroeger had namelijk ook af en toe van deze aanvallen, maar dan wel in nog sterkere vorm als dat jij ze beschrijft (as in, je hartslag die circa 45 slagen stijgt). Ze voelde zich duizelig en het was alsof ze ging sterven, zei ze. Ik heb er achteraf wat meer over opgezocht en het blijkt dat iedereen die aan deze aanvallen lijdt dit ook zegt, hoewel er nog niemand officiëel overleden is aan een paniekaanval, dus dodelijk is het niet, maar wel zéér beangstigend en minstens even indrukwekkend als een hartaanval, hoor ik. Ik heb ergens nog de contactgegevens van een organisatie die ermee omgaat, ik laat iets weten.

da van je ogen is door de rook, heb ik ook soms
zelf heb ik ook asthma en dat speelt mss ook wel een rol, omdat je mss bang bent om een aanval te krijgen ( speel ook altijd in men achterhoofd)
maar het is overduidelijk dat je ook met een angst kampt.
zelf heb ik da ook nog soms, de weg ernaartoe zit je te lachen , je komt binnen, het is warm en het blijkt alleen maar warmer te komen en je raakt in paniek..
en van dat draaien welja, mss omdat je nix hoort door de muziek,heb je mss ook wel de indruk dat je denkt van god ik ga hier flauwvallen... wat dat dat daadwerkelijk in de hand werkt, terwijl het normaal is.
( ik spreek uit ervaring )( en zelf heb ik er ook nog moeite mee )
nu als ik binnenkom op een fuif, begin ik gewoon te dansen en zet ik me op podium.. en zo heb ik die vrees dan voor de avond al wat overwonnen..
je bent wss ook wel bang voor de ractie van de mensen, wat ze van je denken enzo.. wat dan alleen maar de gevoelens die je hebt, sterker maken en meer in de hand werken...
uiteindelijk wordt het een visiceuze cirkel, die moeilijk te doorbreken valt.
en met die stroboscopen, dat had ik ook wel int begin, alles lijkt dna in slow motion te draaien en zo raak je dan weer in paniek van damm ik ga ier iets krijgen ofzo...
nuja zelf ben ik van de overtuiging dat een psycholoog niet helpt ( bij mee haalde het toch nix uit)
op het moment zelf lijkt al zijn klap wel goed, maar eens je dan weer in die situatie zit ben je er nix mee

Welja Thales, maar jij gebruikt heel duidelijk het woord "soms", waarmee je wil bedoelen dat het "normaal" zou zijn. Het gaat hier wel over iets dat constant voorvalt (denk ik?), dus de threadstarter kan niet normaal meer genieten van de aanwezigheid van anderen of van wat leuke muziek zonder dat hij last ondervindt van de symptomen van wat blijkbaar nu bekend staat als "de fuifziekte" (patent op vragen trouwens )

En als je nu uw puffer meepakt, en even puft als je duizelig begint te worden?

bij de een ligt dat op een ander vlak dan de ander
zelfs ben ik voor de dood om in de aula te zitten..
ik krijg angst met alle symptonen van dien, hartkloppingen, zweten,onrust, onwerkelijkheid, gewoon willen weglopen.
maar ik ben helemaal niet agorafobisch en claustrofobisch.. pshycholoog vertelde mij dan dat ik sociale fobie heb.. welja, mss maar volgens mij ligt het toch dieper, want in andere situaties kan ik zonder problemen lachen en babbelen.
bij mij ligt het mss ook veel algemener... mss ben ik gewoon een angstig iemand. ik kan overal wel last krijgen van die dingen
maarja das dan weer angst voor de angst en zo blijf je bezig..
hoe dan ook je leven wordt er ferm door bepaald en je wordt er niet echt prettiger en levender van. als je drie uur zo heel tijd in spanning in aula zit, met die symptonen waardoor je niet kan opletten enzo, welja dan heb je zowel iets van fack the world, fack life , lalala

Dennoman zei:

Edit: even verder gelezen in de thread en ik zie zo'n beetje de symptomen van een lichte paniekaanval. Een paniekaanval is een aandoening die je echt best niet onderschat. Een vriendin van me vroeger had namelijk ook af en toe van deze aanvallen, maar dan wel in nog sterkere vorm als dat jij ze beschrijft (as in, je hartslag die circa 45 slagen stijgt). Ze voelde zich duizelig en het was alsof ze ging sterven, zei ze. Ik heb er achteraf wat meer over opgezocht en het blijkt dat iedereen die aan deze aanvallen lijdt dit ook zegt, hoewel er nog niemand officiëel overleden is aan een paniekaanval, dus dodelijk is het niet, maar wel zéér beangstigend en minstens even indrukwekkend als een hartaanval, hoor ik. Ik heb ergens nog de contactgegevens van een organisatie die ermee omgaat, ik laat iets weten.

Klik om te vergroten...

Vrallie zei:

Zinloos om naar een dokter te gaan hiermee, wat ge nodig hebt is een psycholoog want de problemen dat ge omschrijft zijn duidelijk fobieën (o.a opnieuw de angst om hetzelfde mee te maken waardoor ge er zelf persoonlijk gaat voor zorgen dat ge een aanval krijgt). Zoals het ook is bij hyperventileren zorgt de angst voor een nieuwe aanval effectief voor een nieuwe aanval.

edit: heeft trouwens niets te zien met een fuifziekte, de reden waarom het bij een fuif is omdat ge uw fobie hebt opgelopen tijdens een fuif. Zit allemaal ingewikkeld in elkaar en er zal hier niemand u advies kunnen geven, als je er vanaf wilt moet je in therapie en thats it.

Klik om te vergroten...

Zoek niet verder, uw antwoord staat hierboven en nergens anders, heeft niets te zien met warmte of lenzen of whatever. En ja ik weet over wat ik spreek want ik heb namelijk bijna hetzelfde maar in een heel andere vorm, bij mij is het namelijk in situaties wanneer ik ofwel enorm zenuwachtig en onder druk sta, ik volop aan het sporten ben (fobie opgelopen na een enorm intensieve loopsessie en ik onwel ben geworden) of wanneer ik mij erop begin te fixeren. Ik kan ze wel redelijk goed beheersen want eenmaal ik een (licht of zware) aanval zou krijgen (ge voelt dat aan) kan ik mij erover zetten waardoor ik hem meestal niet of maar een paar seconden krijg, wat bewijst hoe krachtig een menselijk brein wel niet is, het zelf (onbewust) kunnen creëren en terzelfdertijd ook wegdrukken van een probleem. Het slechtste wat je kan doen is toegeven door vb in mijn geval vb niet meer te sporten, hell ik sport bijna dagelijks alleen is het veel moeilijker voor mij dan voor iemand anders. Op zich is het simpel, eender wel trauma (wa ge dus duidelijk hebt) of fobie uit zich onbewust uit in lichamelijke problemen. Oplossing is het trauma of de fobie aanpakken en dat door therapie. Huisdokters zijn zinloos want merendeel gaat het minimaliseren (zoals de mijne dat doet). Aanpakken die handel dus of uw sociaal leven komt ernstig in gevaar

edit: en Thales, ik zou een andere psycholoog nemen als ik van u was, als het niet helpt is het een slechte en nothing more

Vrallie zei:

Zoek niet verder, uw antwoord staat hierboven en nergens anders

Klik om te vergroten...

Wel eventjes niet vergeten dat je hier toch maar eens mee naar een geneesheer gaat, onze woorden zijn allesbehalve de enige, vaste waarheid

angerfist zei:

een vat hier in de buurt is gewoon een feest waar ge een uitnodeging voor moet hebbe ge betaalt tusse de 5 en de 10 euro en gans de avond gratis drinke dast eninge verschil met een fuif

Klik om te vergroten...

een vat hier bij ons is iemand die een vat betaald voor de rest en dan drinken we ons zat dat gebeurd regelmatig

mensen die verjaard zijn en een vat geven, gewoon als ge wa geld te spenderen hebt een vat geven etc... meestal in een gewoon café of danskot

Dennoman zei:

Wel eventjes niet vergeten dat je hier toch maar eens mee naar een geneesheer gaat, onze woorden zijn allesbehalve de enige, vaste waarheid

Klik om te vergroten...

Zowiezo een bezoekje aan de huisdokter maar gewoon voor zijn mening te horen en nothing more, die mannen kunnen er trouwens weinig aandoen want het is toch overduidelijk dat het in het kopke zit bij onze vriend, trouwens een deftige therapeut is ook een geneesheer! En ik zeg hier nu NIET dat geneesheren zinloos zijn, hell ik ga volgende week voor dit probleem naar een cardioloog om 100 % bevestiging te krijgen, maar huisdokters nah merendeel hoort het donderen in keulen.

w00tw00t zei:

sigarette rook
das het enige wat voor deftige probleme kan zorge zoals dees

Klik om te vergroten...

De volledige thread lezen zou in uw geval geen kwaad kunnen, sigarettenrook plz..

@ Thales: mijn nichtje (nuja, dochter van mijn "nichtje" van in de 30) heeft ook concentratiestoornissen, met daarbovenop nog eens ADHD. Bij haar is het wel vroeger vastgesteld en dus werkt de behandeling wel erg goed met zo min mogelijk medicijnen. Ik weet niet of het echt erger kan worden naarmate je ouder wordt.

Ik heb nergens last van als ik naar een fuif ga, enkel men ogen die die snel beginnen prikken. (vooral op café dan)
Zal dus wel met rook en temperatuur te maken hebben.

Dennoman zei:

@ Thales: mijn nichtje (nuja, dochter van mijn "nichtje" van in de 30) heeft ook concentratiestoornissen, met daarbovenop nog eens ADHD. Bij haar is het wel vroeger vastgesteld en dus werkt de behandeling wel erg goed met zo min mogelijk medicijnen. Ik weet niet of het echt erger kan worden naarmate je ouder wordt.

Klik om te vergroten...

ik kan me niet concentreren door de angst en de symptonen.
ma eigenlijk ben ik ook rap afgeleid, maar tis vooral het eerste

mja ik kom soms ook dergerlijke dingen tegen, meestal aan het begin als ik daar toekom ofzo...
Meestal begint da da'k wa onwennig voel, daarna krijg'k massa's speeksel in m'n mond en moet ik constant slikken en m'n maag krijgt zo een zwaar gevoel. Soms zo erg dat ik met moeite een woord kan uitspreken. Sommige maten weten da da'k daar last van kan krijgen, die gaan meestal gewoon direct mee naar buiten ofzo, ofwel zoek ik gewoon rustig plekje meestal wc ofzo. Kan ik op m'n gemak weer rustig worden. En meestal heb ik daar de rest van de avond geen last meer van. Ik heb dit meestal als ik naar plaatsen ga waar ik nog niet of nie veel geweest ben ... gewoon waar ik et niet gewend ben. Ik kan meestal niet voorspellen of 'k er last van ga hebben. 't is enorm vervelend en is 1 van de vele redenen waarom ik fuiven meestal probeer te mijden. Maar op zich spreken fuiven mij nie zo aan... muziek staat mij meestal nei aan en staat te luid om deftig te kunnen spreken.
Nuja ik heb ermee leren leven... ik ga de meeste afspraakskes en avondjes uit niet afzeggen daarvoor. Voor die 5 min dat ik mij onwel voel ga ik mij vele uren plezier niet laten voorbij gaan. Zoals gisteren 5 min onwel geweest en zogezegd naar de wc geweest maar daarna zalige avond gehad en m'n punten gevierd Niemand die ooit iets gemerkt heeft
Volgens mij is het gewoon soort plots paniek aanval op een plaats waar ge onwennig zijt. Van mij is et allesinds niet door de drukte of door kleine of grote plaatsen. Bijvoorbeeld op festivals enzo heb ik daar nog nooit last van gehad zelfs nog niet eens aan gedacht... 't zit gewoon in m'n hoofd, als ik iets heb om m'n gedachten beke bij te verzetten ga ik er ook geen last van hebben.
Blij dat er toch mensen zijn die gelijkaardige dingen tegenkomen, want niet iedereen schijnt dit te snappen of ook maar serieus te nemen en er es grapkes om maken enzo ... enige da ze moeten doen is mij gerust laten op zo'n moment.