Op msn of op een forum kan het me persoonlijk niet echt schelen of er met zware taalfouten geschreven wordt en ik zal er ook enkel iets over zeggen als het bekenden zijn waarvan ik weet dat ze tegen een grapje kunnen. Ik zal geen wildvreemde gaan aanhouden op een dt-fout of iets dergelijks, ik vind dat niet nodig. Ik kan echter ook gewoon niet snappen dat mensen op regelmatige basis (dus niet door plotse verstrooidheid ofzo) fouten maken op dt. Het is zo'n eenvoudige regel... hoe kan het dan nog misgaan?
Officiële, door de staat verstrekte documenten bijvoorbeeld vind ik dan weer een heel andere zaak. Man, wat er allemaal voor vervlaamste uitdrukkingen op mijn internationaal paspoort (toch hét belangrijkste document dat ge bij u hebt in het buitenland) staan... om te blèren gewoon, niet normaal meer.
Verder erger ik me voornamelijk aan taalfouten in boeken of tijdschriften. Ik kan begrijpen dat er al eens één of twee taalfouten over het hoofd gezien worden op een boek van 1000 bladzijden, maar laatst zag ik in de ComMensal (ledenblaadje van Mensa, mijn vader zit erbij, mij interesseerde dat geen fluit) op een luttele 4 bladzijden meer dan 10 taalfouten, en dat in een tijdschrift voor hoogbegaafden. Foei zeg ik u!