Liquid LP
Legacy Member
na een lange tijd twijfelen kom ik hier m'n verhaal toch maar doen...
je weet nooit of er mensen zijn die in een gelijkaardige situatie hebben gezeten.
het zit zo:
vroeger woonde ik in Turnhout met beide ouders.
mijn ouders zijn feitelijk gescheiden op 19 april 1995.
toen ben ik met m'n moeder naar gent verhuist. de hele procedure sleept tot de dag van vandaag nog steeds aan. een hele gerechtelijke rompslomp.
eigenlijk zijn van 2002 wettelijk gescheiden, maar ze zijn nog steeds bezig met de procedure vereffening, verdeling.
nu ongeveer een jaar geleden is mijn grootmoeder langs moeders kant gestorven en heeft m'n vader daar bijna alles van die erfenis (onwettelijk) opgestreken. dus weeral een procedure erbij.
een 6tal maanden geleden zegt m'n moeder dat ze terug wil verhuizen naar lichtaart (tegen turnhout)
ze heeft het hier niet naar haar zin en ze heeft hier geen familie zitten.
ik heb hier in 10 jaar tijd wel heel mijn leven opgebouwt en 'k weet hoe moeilijk het is om te verhuizen. Ik wil dat niet!
Mijn vrienden zitten hier, mijn vriendin woont hier, ik loop hier school etc.
Nu hebben ik en mijn moeder al veel ruzie gehad over heel dit gebeuren.
punt is: ze verplicht me om mee te gaan. (en zo dwingt ze me zelfs om men studierichting te wijzigen.)
indien ik toch zou weigeren zal ze me waarschijnlijk op straat zetten zonder ne rotte frank.
Nu zit het zo:
In februari word ik 18
Mijn vader is verplicht om onderhoudsgeld voor mij te betalen (125€ / maand).
Ik had gedacht voor naar het jeugdcomité te stappen en mijn vader dit geld op mijn rekening te laten storten. (eventueel kindergeld ook?)
De band met mijn moeder zal dan wel helemaal stuklopen vrees ik.
maar nu is het ook niet meer om uit te houden.
Als we praten vliegt ze altijd uit, en wil ze het niet vanuit mijn standpunt zien.
Ik probeer me altijd kalm te houden maar dit lost niets op. Ik krijg verwijten naar het hoofd geslingerd dat het onvoorstelbaar is.
Kan het jeugdcomité iets voor mij doen?
Zijn er andere opties?
Hoe moet ik de situatie aanpakken als het zover is?
Zijn er instanties waar ik inlichtingen kan gaan inwinnen zonder dat ze er direct het jeugdcomité voor inschakelen.
Je moet begrijpen dat wanneer ik naar het jeugdcomité zou stappen dit wellicht een mes in de rug is voor m'n moeder.
Ik hoop dat hier enkel zinnige commentaar op volgt.
Grtzz,
Liquid
je weet nooit of er mensen zijn die in een gelijkaardige situatie hebben gezeten.
het zit zo:
vroeger woonde ik in Turnhout met beide ouders.
mijn ouders zijn feitelijk gescheiden op 19 april 1995.
toen ben ik met m'n moeder naar gent verhuist. de hele procedure sleept tot de dag van vandaag nog steeds aan. een hele gerechtelijke rompslomp.
eigenlijk zijn van 2002 wettelijk gescheiden, maar ze zijn nog steeds bezig met de procedure vereffening, verdeling.
nu ongeveer een jaar geleden is mijn grootmoeder langs moeders kant gestorven en heeft m'n vader daar bijna alles van die erfenis (onwettelijk) opgestreken. dus weeral een procedure erbij.
een 6tal maanden geleden zegt m'n moeder dat ze terug wil verhuizen naar lichtaart (tegen turnhout)
ze heeft het hier niet naar haar zin en ze heeft hier geen familie zitten.
ik heb hier in 10 jaar tijd wel heel mijn leven opgebouwt en 'k weet hoe moeilijk het is om te verhuizen. Ik wil dat niet!
Mijn vrienden zitten hier, mijn vriendin woont hier, ik loop hier school etc.
Nu hebben ik en mijn moeder al veel ruzie gehad over heel dit gebeuren.
punt is: ze verplicht me om mee te gaan. (en zo dwingt ze me zelfs om men studierichting te wijzigen.)
indien ik toch zou weigeren zal ze me waarschijnlijk op straat zetten zonder ne rotte frank.
Nu zit het zo:
In februari word ik 18
Mijn vader is verplicht om onderhoudsgeld voor mij te betalen (125€ / maand).
Ik had gedacht voor naar het jeugdcomité te stappen en mijn vader dit geld op mijn rekening te laten storten. (eventueel kindergeld ook?)
De band met mijn moeder zal dan wel helemaal stuklopen vrees ik.
maar nu is het ook niet meer om uit te houden.
Als we praten vliegt ze altijd uit, en wil ze het niet vanuit mijn standpunt zien.
Ik probeer me altijd kalm te houden maar dit lost niets op. Ik krijg verwijten naar het hoofd geslingerd dat het onvoorstelbaar is.
Kan het jeugdcomité iets voor mij doen?
Zijn er andere opties?
Hoe moet ik de situatie aanpakken als het zover is?
Zijn er instanties waar ik inlichtingen kan gaan inwinnen zonder dat ze er direct het jeugdcomité voor inschakelen.
Je moet begrijpen dat wanneer ik naar het jeugdcomité zou stappen dit wellicht een mes in de rug is voor m'n moeder.
Ik hoop dat hier enkel zinnige commentaar op volgt.
Grtzz,
Liquid
ad: en later gaat ge gelukkig zijn als ge toch nog 1 van de 2 kunt zien..... Maar anderzijds als al u vrienden daar zitten en u vriendin dan is het natuurlijk erg moeilijk... mss kan je bij 1 van je vrienden of bij je vriendin intrekken tot er een deftige oplossing is gevonden...