Exorikos zei:
Ik heb er voor Engels een tekst over moeten bespreken. De theorie klonk zeer logisch. Mijn tante had namelijk een hersentumor en elke keer ze een wegnamen, verscheen er een andere die op nog geen maand de grootte had van een mandarijn.
Inderdaad, maar nu gaat men er van uit dat elke cel een soort stamcel is.
Probleem met kankercellen is eigenlijk hetvolgende; Een gewone cel bevat telomeren aan het einde van zijn DNA strings. Deze worden bij elke deling korter maar bevatten geen informatie, daardoor is dit niet nadelig voor de cel.
Maar na een 60-tal keren delen zijn de telomeren verdwenen en begint de DNA string dus belangrijke informatie te verliezen, hierdoor kunnen er mutaties optreden en beschermt de cel zichzelf door in apoptose te gaan (=dood).
Bij kankercellen maken die telomeren een lus, dat is de oorzaak van alle kwaad; want je cellen kunnen oneindig blijven delen, groeien, hoe je het ook wilt noemen. Hierdoor wordt elke kankercel gevaarlijk, want er is maar 1 cel nodig om een nieuwe tumor te maken. Als zo een cel in je bloedvatenstelsel komt spreekt men van metastase, uitzaaiïng. Dat kan ook verklaren waarom je oma elke keer weer een nieuwe tumor kreeg.
Kankerstamcel-theorie beweert dan weer dat zulke cellen ongevaarlijk zijn omdat ze geen tumor vormen, ze blijven maar wat delen maar zorgen niet voor een degelijk bloedvatensysteem, of extra membranen.
Ze zouden dus volgens de theorie moeten uitsterven.