Mijn tante heeft zo'n honden geadopteerd (ne reu en een teef) en die worden wel uitgebreid 'gescreend' vooraleer mensen die in huis mogen pakken ze. Ge kunt echt kiezen op basis van: omgang met andere honden, omgang met kinderen, omgang met katten,... dus ge weet wel wat ge in huis pakt.
Maar ik moet wel zeggen dat die reu geen 'leuke hond' is, toch niet als je een man bent. Om één of andere reden (alhoewel, iedereen heeft wel een idee van wat de reden is wss...) heeft dat beest echt een dodelijke schrik van mannen. Dus als je die wil gaan aaien gaat die gewoon lopen, enkel mijn neef mag hem aaien als hij héél voorzichtig nadert. En bovendien kan je die hond ook nooit een keertje loslaten want dan gaat die wss gewoon lopen om nooit nog terug te komen. Die teef daarentegen is dan weer ne schat van nen hond...
Ik vind het echt chique dat ge zo'n beesten een tweede kans geeft maar ik zou het persoonlijk niet gemakkelijk doen. Eerst en vooral omdat ik dat écht geen mooie honden vind en ten tweede, echt veel plezier heb je er niet aan (allé, verschilt van hond tot hond).
Wij zitten thuis momenteel met ne nest trouwens, rechts ziet ge de papa zijne kop ook ff in de mand steken.
Ik vind het wel vreemd dat mensen altijd zo hameren op ne stamboom, maakt dat echt zo'n verschil? Wij hebben al gans ons leven een 'mix' gehad van rashonden, honden uit 't asiel,... en hebben nog nooit misérie gehad met nen hond, en het waren allemaal schatten van honden. Vorig jaar is onze Deense Dog 'Elvis' gestorven, vond ik echt wel verschrikkelijk. Beest was nog 'maar' tien jaar oud maar zo'n grote honden worden gewoon niet ouder...

ad: