Archief - Den Oorlog, verhalen van jullie grootouders tijdens de WO

Mijn opa was 14 tijdens de oorlog en hij woonde in Gistel en was leerjongen bij een elektricien en hij moest helpen langs de kust elektriciteitsleidingen in de bunkers te leggen. Toen de duitsers binnenvielen in 1940 kwamen ze langs de weg aan hun huis binnen in Gistel en de commandant of weet ik veel kwam aan mijn overgrootvader vragen waar er water was voor hun paarden om te drinken (de paarden die de kanonnen voortrokken)

Aan het einde van de oorlog kwamen de canadezen langs diezelfde weg Gistel binnen, dat heeft mijn opa van dichtbij meegemaakt, 2 pantservoertuigen kwamen langs de weg maar de meeste duitsers waren al vertrokken maar een duits voertuig om benzine te vervoeren probeerde nog te vluchten met aan boord 1 burger en 1 duitse soldaat maar er werd op geschoten door de pantservoertuigen, het duitse voertuig probeerde te ontwijken maar kwam in een beek terecht en de duitse soldaat stapte uit en probeerde nog te vluchten maar hij werd geraakt door een kogel in de buik, moest wel erg zijn om dat van zo dichtbij mee te maken denk ik voor mijn opa

Een nonkel van mijn opa die een V1 's nachts op zijn huis heeft gekregen en met bed en al de trap was afgedonderd. Of het 100% waar is, God mag het weten.

Doom Dragon zei:

njah .. mijn pa vertelde het van die canadezen .. konden ook andere mensen zijn
komt er gewoon op neer, dat die duitser dus mijn grootouders uit hun hoeve hebben verjaagd en daar zijn in blijven wonen/'hoofdkwartier' in hebben gemaakt.

wanneer en wie die duitsers daar op hun pandoering heeft gegeven, weet ik niet zeker.
Staat daar nu alleszins nog een tank, aan de brug in ******** en die is voor zover ik me herinner, niet van Belgische makelij.

Klik om te vergroten...

Die Amerikaanse Shermantanks die overal te lande nog staan willen meestal niks zeggen over de echte strijd. Die staan daar meer als een aandenken, de Shermantank is simpelweg de meest geproduceerde geallieerde tank en dus ook het makkelijkst als monument te verkrijgen.
Aan de Leie hebben Belgische troepen zich dagenlang verdedigd tegen een Duitse oversteek en op die manier de Britten en Fransen de mogelijkheid gegeven zich uit Duinkerken terug te trekken

Langs mijn moeders kant weet ik dat één van mijn overgrootvaders oorlogsheld was. Op een familiefeest enkele jaren geleden waren tientallen medailles van hem tentoongesteld + heeft zelfs uitgehangen op ergens zo'n tentoonstelling enkele jaren geleden in Waregem.

Langs mijn vaders kant weet ik dat mijn peetje, samen met zijn broers een Duitse moto gestolen hebben en deze ingemetseld heeft ergens in een stal tot na de oorlog.
Mijn meme heeft de slachtpartij in Vinkt meegemaakt (1940).
(Vinkt - Mei 1940)
Zelf was ze nog een kind, maar ze vertelde dat Duitse soldaten zich eerst ladderzat gedronken hadden in het café van haar ouders, nadat ze de Ardeense Jagers verdreven hadden. Toen hebben ze volgens haar uit zattigheid lelijk huisgehouden in Vinkt aangezien ze dachten dat burgers op die Duitse soldaten geschoten hebben.

DuffyT zei:

..en probeerde nog te vluchten maar hij werd geraakt door een kogel in de buik, moest wel erg zijn om dat van zo dichtbij mee te maken denk ik voor mijn opa

Klik om te vergroten...

Ik denk dat die Duitse soldaat het erger vond.

lttuvix zei:

peter zat in het verzet en heeft overal wel ergens joden bevrijd

Klik om te vergroten...

Voor zulke mensen hebben ik echt veel respect. Niet omdat het bijna allemaal communisten waren, maar gewoon voor hun daden.

Overgrootvader was een duits en was krijgsgevangenne bij de russen.
Bomma was 12 toen "den duts" de tweede maal binnenviel, veel verteld ze er niet over, maar wel iets van een bom die op een huis naast of dicht bij hun was gevallen.

Oom van mijn vader heeft in een werkkamp gezeten omdat zijn papieren een dag over tijd waren, werd opgepakt in de cinema door de Gestapo samen met een paar vrienden. Hij is er uiteindelijk kunnen vluchten, maar is dan bij de grens met Zwitserland terug opgepakt.

Het was ondertussen al tegen het einde van de oorlog, ze hebben hem dan wat 'creatief' proberen op te sluiten daar bij een grenspost, maar hij is opnieuw ontsnapt en toen is het hem daadwerkelijk gelukt om terug in België te geraken. (met de trein)

Kheb het verhaal nog op tape staan denk ik, kheb da es verteld in de klas int middelbaar.
Hij heeft overigens een SS-dolk van een officier gekregen zoveel jaren na de oorlog.

Das zowat het enige WOII verhaal in de familie dat de moeite is om te vertellen helaas .

Ik ken enkel oorlogsverhalen van de tante van mijn moeder, aangezien de anderen daar niet over wilden praten.

Mijn grootvader en 'grootnonkel' (langs moeders kant dus) waren eerst krijgsgevangenen, maar die waren dan snel terug thuis. In '42 hebben ze de streek (familie woonde toen in Oud-Heverlee, ten zuiden van Leuven dus) afgegaan en alle mannen opgeroepen om te gaan werken in Duitsland, maar zij hebben dat geweigerd. Ze hebben dat één keer aan huis komen "vragen", de keer daarop was in het midden van de nacht, mijn grootvader sliep al op zolder achter een hoop rommel enzo, maar die hebben ze toch gevonden en weggevoerd naar Dachau. Is daar dan tot het einde van de oorlog gebleven, had nummer op zijn arm en wou daar nooit over praten. Als er iets over oorlog op tv kwam, ging hij naar buiten.
Grootnonkel is wel kunnen ontsnappen en heeft nog in het verzet gezeten, heeft zelfs nog geholpen een brug opgeblazen - was er de nacht zelf wel niet bij - (treinsabotage) en zo een trein doen ontsporen met Duitse wapens en soldaten.

Soit, omdat de mannen dus aan het front zaten zijn de vrouwen gevlucht enkele dagen nadat de Duitsers binnengevallen zijn. Daar was eerst vrij veel discussie rond omdat hun grootouders liever in hun eigen huis wilden sterven ipv ergens langs de kant van de weg. Ze zijn dan (ik denk op 12 mei) via de spoorlijn naar Brussel getrokken, omdat ze ver achter de Dijle wilden raken omdat ze hoopten daar veiliger te zijn.
Tegen Tervuren (denk ik) hebben ze dan overnacht bij een gezin, dat ze niet kenden, maar 's ochtends marcheerden de Duitsers daar al door en zijn ze teruggekeerd. 'Onze' huizen waren niet kapotgeschoten - was landelijk gebied dus daar was dat minder gebruikelijk.

Over het dagelijks leven wilden ze allemaal liever niet teveel vertellen, enkel de vlucht en dat was het.

Wat hier gezegd werd over de "zwarten", dat herken ik trouwens uit andere verhalen .

Timmie zei:

Dat stukje over het Belgische leger is een pure misvatting. Het Belgische leger was in 1940 heus niet zo slecht uitgerust. Elke soldaat had zijn eigen geweer (vrij moderne wapens) met meestal genoeg munitie. Het was echter de lange mobilisatie (september 1939-mei 1940) die het moraal van de troepen had aangetast. Het Belgische leger heeft overigens nooit de kans gehad om zich fatsoenlijk te verdedigen omdat de Duitse opmars in de Ardennen een verdediging van de KW-linie (de hoofdweerstandsstelling) onmogelijk maakte (gevaar voor omsingeling). Het is logisch dat de soldaten gedesillusioneerd geraakten door het keer op keer terugtrekken (zelfs als ze zich op een sterke linie bevonden).

Klik om te vergroten...

Het Belgische leger was groter/sterker dan het Amerikaanse aan het begin van de oorlog

Interessante thread! Waarom weer middenin de examens?

Pa zijn ouders waren toen nog maar net geboren, dus die weten daar niets meer van.
Ma haar ouders waren toen in hun tienerjaren, vertellen daar ook niet veel over, waarschijnlijk omdat ze er niet veel meer van weten. Het enige dat 'k me herinner is dat ze toen in De Panne woonden en altijd eten kregen van een "bevriende" Engelsman/Canadees/whutever.
'k Zou er wel meer over willen weten, maar 'k weet nie als ze er nog veel van weten en, zo ja, als ze er wel over willen spreken.

Grootvader langs m'n vader zijn kant was vlaams-nationalist en is zijn burgerrechten kwijtgeraakt na de oorlog (neen, geen collaborateur).

Grootvader langs m'n ma haar kant had een brouwerij en heeft daar wat joden/verzetsleden kunnen verstoppen op een zolder. Ook enkele familieleden die naar Duitsland moesten werken zaten op die zolder. 'k Herinner me dat een persoon van de andere kant van het land naar daar was gefietst om zich te kunnen verbergen.

Mijn vader was 14 tijdens de oorlog. Werd uit zijn school gezet zodat de duitsers daar een commandopost konden bouwen.

Heeft een paar duitse tanks zien passeren voor zijn huis.

Belgisch leger heeft zijn best gedaan in WW2 maar tegen de duitse blitzkrieg was niks te beginnen. Duitse leger heeft zich heel lang kunnen voorbereiden op oorlog en was heel goed uitgerust.

Aaah die verhalen van Gravehunter zijn metje over ''den oorlog'', priceless

Metje: en in den tijd van de oorlog...
Grave: meter, den oorlog is al meer dan 60 jaar geleden...

Mijn overgrootvader langs moeders kant was brancardier in de westhoek tijdens WO I. Mijn grootvader heeft eens verteld dat die er vaak 's nachts op uit moest op gammele bruggetjes om gewonde soldaten van het slagveld te halen. Werd ergens in het verloop van de oorlog levend begraven in een loopgraaf na een inslag vlakbij. Heeft zichzelf als enige van z'n vrienden er levend kunnen uitgraven waarbij hij bijna al z'n vingernagels verloor. (permanent omdat de nagelriemen kapot waren)

Hij werd vervolgens afgevoerd naar Engeland en is daar tot aan het einde van de oorlog gebleven in een ziekenhuis. Hij is daarna jarenlang met z'n gezondheid op de sukkel geweest en uiteindelijk overleden aan de gevolgen. Die z'n bajonet ligt trouwens nog steeds in uitstekende staat bij mijn grootmoeder.

Grootvader verloor dus al op tamelijk jonge leeftijd z'n vader en werd eigenlijk hoofd van het gezin omdat hij de enige zoon was en de oudste. Tijdens WO II heeft die eigenlijk jarenlang verstopt gezeten in het bos vlakbij de boerderij omdat ze niet konden veroorloven dat die zou weggaan. Wel eens verhalen gehoord van de bezetter die wel eens eieren, melk of vlees kwam halen. Maar mijn grootvader heeft daar amper iets over tegen mij gezegd en als ik er naar vroeg kwamen er maar een paar woorden uit met veel tegenzin. Via mijn moeder dan toch wel een idee gekregen dat het allemaal niet makkelijk was. Zo had mijn grootvader maar vreemde oren tot ik erachter kwam dat daar een groot deel gewoon afgevroren was door 's winters buiten verstopt te zitten.

Nujah, niet het meest indrukwekkende verhaal maar gaf mij toch een goed idee van wat oorlog juist betekend voor de bezette burgerbevolking.

mijn opa's zijn gestorven voor ik geboren werd, en mijn oma's waren nog kinderen in WO2 en spreken daar eigenlijk nooit over

het enige wat ik gehoord heb is dat de duitsers de paarden kwamen opeisen. dat een aantal nonkels opgeroepen werden om te gaan werken in duitsland, zich verstopten maar door de burgemeester in de val gelokt werden. dat de vader van een vriend van mijn vader in het belgische leger zat, dat ze 1 geweer hadden voor 200 man en dat ze eigenlijk alleen maar al terugtrekkend in de trein hebben gezeten tot in frankrijk, en daarna terug naar huis zijn gegaan.

hier in tielt is er weinig gebeurd, bij de bevrijding door de polen zijn er 6 doden gevallen en er is 1 keer een klein bombardement geweest waardoor de bruggestraat grotendeels plat lag

Mijn grootmoeder heeft nog Amerikanen en Britten opgevangen in haar huis terwijl ze in die tijd in het klein kasteeltje werkte bij den Duits als kuisvrouw.
Mijn grootvader zou nog boter gesmokkeld hebben.

Ike zei:

Een nonkel van mijn opa die een V1 's nachts op zijn huis heeft gekregen en met bed en al de trap was afgedonderd. Of het 100% waar is, God mag het weten.

Klik om te vergroten...

LOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL, in een V1 zit meer als 800kg explosieven, ge gelooft toch niet dat iemand zoiets overleeft ...

never say never

w00tw00t zei:

Mijn opa was sluipschutter voor het rode leger. Heeft 50 nazi's omgelegd en later nog gevochten bij de verdediging van Sint-Petersburg.

Klik om te vergroten...