86514
Legacy Member
JPV zei:situatie van een lid:
26 jaar, vrouwelijk, in bezit van rijbewijs C en opleiding autotechnieken VTI. Heeft gesolliciteerd bij onder andere de keuring, maar wordt daar geweigerd omdat ze vrouwelijk is. Heeft nochtans duidelijk poten aan haar lijf, maar komt goed over.
Maandag kon ze beginnen bij een tabaksgroothandel uit de streek. Maandagochtend wou ze beginnen, maar werkgever wou haar geen contract geven. Ze begon daar toch te werken en vroeg die avond wanneer ze terug moest beginnen dinsdag. Dinsdag begon ze op het afgesproken uur, weer vragen naar haar contract. 's avonds was daar niemand meer, dus vertrok ze maar op hetzelfde uur als altijd. Ze stuurt bij thuiskomt een mail om te vragen wanneer haar contract in orde gemaakt wordt en wanneer ze moet beginnen. krijgt geen antwoord.
Woensdag belt ze naar het bedrijf en krijgt ze te horen dat ze niet meer moet beginnen. Is zo slim om naar de vakbond te gaan en haar verhaal te doen. Ik bel naar de werkgever en die doet een onsamenhangend verhaal dat ze effectief ontslagen is "maar dat ze daar niet meer wou werken". Hoe de betaling dan geregeld zou worden? "ach, ik maak wel een proefcontract op". Hij legt neer en ik bespreek het met het lid. Doet haar verhaal over dat ze niet aanvaard werd als vrouw bij de KW en dat hier weer hetzelfde geval was, dat ze ook dinsdagochtend te horen kreeg dat zo'n werk eigenlijk niet voor een vrouw is.
Ik ruik onraad en besluit nog eens te bellen naar die werkgever, dit keer met een voicerecorder. Blijkt dat de werkgever weg is en dat de receptioniste niet weet waar hij is. Toen ik zei dat ik gerust wel naar het bedrijf wou rijden, zei ze dat hij daar niet was. Toen ik zei dat ik gerust wel daar wat ging wachten, bleek dat de werkgever plots toch in het bureau toekwam. Werkgever bevestigt nogmaals dat ze effectief ontslagen is.
Ik stuurde gisteren nog een fax met de vraag naar de verbrekingsvergoeding. Vandaag krijgt ons lid een aangetekende zending dat ze zonder rechtvaardiging afwezig was van het werk. Bel naar de werkgever en hij klinkt verrast als hij hoort dat ik het gesprek van gisteren opgenomen heb. Weeral onduidelijkheid of hij zou betalen.
Net voor deze middag een mail van zijn sociaal bureau dat het niet over een ontslag ging. Weer gebeld, bevestigt dat sociaal bureau dat de werkgever zei dat zo'n werk toch niet voor een vrouw was, maar dat ik de werkgever onder druk zou gezet hebben en dat de aangetekende zending het ontslag tegensprak. Bovendien zou het opnemen van dat gesprek niet wettelijk zijn.
Pech voor mij dat ik dat laatste gesprek met sociaal bureau niet opgenomen heb (discriminatie wegens geslacht zou een leuke zaak zijn), maar vooral pech voor de werkgever dat hij nu enkele weken loon (tot 19 weken) zal mogen uitbetalen en dat ik alles uit de kar zal halen om het maximum eruit te halen. Als men met zo'n ouderwetse opvattingen werkt, moet men maar zwaar afdokken.
Moet je niet op voorhand laten weten dat je een gesprek opneemt?

