Massis zei:
Ergernis van de dag: onze zoon (14 maanden) is al 2 dagen na elkaar aangevallen door hetzelfde andere kind (+18maanden) op de creche. De eerste keer kwam hij thuis met een dikke buil op z'n voorhoofd, de dag erna met een volledige gebitsafdruk in zijn wang (die nu dik 24h later nog altijd goed zichtbaar is).
Op zich kan zoiets gebeuren, maar nu verneem ik dat er veel slachtoffertjes zijn, zelfs 6 op 1 dag door datzelfde kindje vorige week...
En de ouders erkennen het probleem niet en willen ons niet spreken om een oplossing te zoeken. De creche houdt hem extra in de gaten, maar zodra ze hun rug keren is het weer van dat en valt hij andere kindjes aan.
Lakse ouders, daar heb ik de pest aan. Morgenvroeg wacht ik hen op aan de creche voor een gesprek (weet rond hoelaat 't kindje afgezet wordt), als ze dan niet meewerken onderneem ik al het mogelijke om die kleine uit de creche te laten zetten. En dat lijkt dan nog zo ongeveer verboden te zijn in België, kinderen weigeren van de creche op basis van hun gedrag...
Op de school van onze zoon zit een meisje, die constant alle andere kinderen krabt. Ouders weigeren nagels te knippen zodat het moeilijker is om tot bloedens toe te krabben.
Op school werd ze verplicht van handschoenen/wanten te dragen, maar dan begon ze iedereen te bijten..
Ons zoontje (4j) is er gelukkig nog geen slachtoffer van geworden (da kind zit 1 of 2 jaren hoger dan onze zoon), maar ik heb de moeder al gezien, en tis echt een enorm marginaal geval.
Als da kind onze zoon aanraakt zal de moeder het wel geweten hebben..
Onlangs heeft ze de dochter van mn vriendin haar nicht aangevallen (zit bij onze zoon in de klas). Da kind heeft 2 weken met enkele scharten op haar gezicht rondgelopen, en 1 ervan is al een (licht) litteken. Die ouders hebben uiteraard gaan klagen op school, en een gesprek geëist met die moeder, maar dat heeft niks opgebracht. Die moeder vindt da maar normaal..
Ze hebben dan aan school gevraagd om da kind buiten te smijten, en naar BSO te sturen (ook omdat het over het algemeen een niet al te slim kind is), maar dat wil de school niet omdat ze nu 2 klassen hebben in dat jaar, en als da kind weg is, vallen ze terug op 1 enorm grote klas. (of iets in die aard).
Dat ge als kind eens iemand pijn doet, of eens pijn gedaan wordt, dat vind ik maar normaal. Maar het heeft zijn grenzen e.
Kinderen op die leeftijd spelen, en proberen te ontdekken hoe ver ze kunnen gaan, maar als ik hoor dat mijn zoon doelbewust iemand (of meerdere) anders pijn blijft doen, ben ik de eerste om hem daar thuis ook voor te straffen.
Onze zoon komt dikwijls eens thuis van school met scharten, blauwe plekken, builen, ... Ik vraag hem steeds wat er gebeurd is, en steeds zegt hij dat hij geduwd werd, dat hij gevallen is, ... (Maar hij zegt bijna steeds een andere naam als ik vraag wie het gedaan heeft)
Edit: ons dochtertje (net 2j geworden) heeft onlangs een ander kindje aan zijn haar getrokken. (toevallig haar beste vriendje bij de onthaalmoeder).
Ze had een pluk haar in haar hand
Onthaalmoeder heeft haar (uiteraard) in de hoek gezet, en toen ik ze kwam ophalen en ze mij da zei, liep mn dochtertje naar da jongetje, zei sorry, en gaf die een knuffel.. (superschattig)