Het bezoek dat we hier net hadden. Koppel en hun twee dochters met vriend die elk allang apart wonen. Een van de dochters is echt gewoon bipolair gestoord en maakt zich enorm dik bij het minste dat er iets gezegd wordt dat haar niet aanstaat. Vooral door haar moeder, ze haat die echt met een vurige passie. Vandaag zat het er na vijf minuten letterlijk al tegen. De alcohol die daarop werd genuttigd hielp weinig.
Toch straf dat we puur voor de vorm die mensen toch nog samen uitnodigen, hoewel we gewoon weten dat er ruzie van komt. Wel te laf om echt een scène te maken, maar wel genoeg zagen en giftige blikken naar elkaar werpen om de sfeer compleet onder begrafenisniveau te brengen. Van zodra ik alleen woon kan ik eindelijk alle geforceerde contact met die mensen verbreken of ze echt apart uitnodigen en zeggen dat ik dat doe omdat ik geen ambras in mijn kot wil.
Sociaal contact is echt zo hard niet de moeite als ge het per se moet forceren. Daar gaat dan ook alle lol van het feestje, als je uiteindelijk urenlang gewoon voor afleiding moet zorgen om te voorkomen dat moeder en dochter elkaar in de haren vliegen. Ik heb plots enorm veel sympathie voor rodeoclowns.
) maar afleveringen van Fast 'n Loud bijvoorbeeld, blijf ik cool vinden. Ben ik nu een meeloopslet? 
ad: