atrocity zei:
Of sta je te kijkwn naar schilderijen dat een zesjarige zelf kan maken waar mensen dan op beweren dat ze er hun hele ziel in hebben gestoken
Ik vond sommige van die dingen wel mooi hoor. Qua kleur, of materiaalgebruik, of originaliteit (verschillende stijlen of kleurpatronen mengen). Sommige dingen waren wel verrassend, op dat vlak. Het is ook anders als je er echt voor staat dan als je het op foto ziet, je hebt meteen een veel beter zicht op de structuur en zo. Maar ik werd er wel moe van, eigenlijk
Na 10 zo'n schilderijen ben je het ook beu om te gaan letten op al die dingen en zie je inderdaad alleen nog maar knutselwerkjes.
En na die ganse 3 verdiepingen was ik het helemáál zat. Ook als je dan die plakkaatjes las die er naast hingen. Soms was het echt wel enorme zever, gewoon. Een vriendin van me ging naar het toilet en ik wou me even neerzetten in zo'n zeteltje, dan toch maar even gecheckt of het geen kunstwerk was
Want op een bepaald moment wist ik het echt niet meer
Het was dus niet echt mijn ding, al vond ik sommige dingen wel heel mooi. Maar die waren ferm in de minderheid, ook omdat er zo weinig uitleg bij alles stond.
. Ik ben blij dat ik een tv op mijn kamer heb tegenwoordig. Vooral met mijn moeder is het frustrerend om tv te zien. De hele tijd oeh, ah, dingen nazeggen en vooral zich helemaal inleven. Het ergste is dat ze dat ook doet tijdens reclame spots :doh: (maar zou ze toch niet willen ruilen voor een ander 
)
Maar serieus... hoe kun je nu naar de Pfaffs kijken en NIET je beklag doen? ^^"