Archief - [deleted]

Dat is helemaal geen groot drama. Het is een dom ongeval dat wordt gedramatiseerd.
Een bank die failliet gaat waardoor iedereen zijn spaargeld kwijt is, dat zou ik een drama noemen.

Ge moogt zeggen wat ge wilt maar van dees kreeg ik toch wel tranen in mijn ogen ze...
Alle hypocriete FB aandacht is erover, maar al het leed etc is reëel. Stel u in de plaats van die reddingswerkers dat compleet ingestort zijn, ouders, familie...



"Ze gleden weg"
"Vier of vijf reddingswerkers bekommerden zich over de gehavenden vooraan de bus. Ze hielden hun handen vast, spraken met hen en knuffelden hen. Minuut na minuut werd de handdruk steeds lichter, tot de kinderen wegzakten en het leven lieten. Ze stierven niet alleen, er was iemand bij hen."

Was idd ook een pakkend stukje

dunno zei:

Dat is helemaal geen groot drama. Het is een dom ongeval dat wordt gedramatiseerd.
Een bank die failliet gaat waardoor iedereen zijn spaargeld kwijt is, dat zou ik een drama noemen.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat voor de famillie van diegene die omgekomen zijn, dat het toch wel een fucking groot drama is.

Wat mij ergert vandaag? De 2 groepen die mijn keel uithangen over dat busongeluk.
De ééne groep overreageerd en zit al huilend op FB kaarsjes te posten terwijl ze nog nooit van die kinderen hadden gehoord voor het accident.
De andere groep zijn de compleet ongevoelige sukkels zoals hierboven die stoer willen overkomen door alles volledig te minimaliseren.

Ik vind het erg, en tot dusver mijn gevoel erover. Tis triest en mijn deelneming aan de famillie, maar mijn leven zal er persoonlijk niet door achteruit gaan, ik heb problemen in mijn eigen boot, ik kan moeilijk problemen van vreemden ook aan boord gaan nemen.

Het gaat ook helemaal niet over problemen meepakken, maar ge kunt er ook door geraakt zijn zonder dat ge dingen op fb post of u gal afreageert over de te grote aandacht eraan...
Mijn pa is 63, heeft naast mij nog 2 andere zonen en die was er niet goed van. Ik denk dat gewoon élke ouder daar eventjes niet goed van was en gewoon hun eigen kinderen nen dikke knuffel heeft gegeven.

Hell, ik deed dat zelfs met mijn kat toen ik hoorde dat die van mijn buurvrouw overleden was.

memorexxx zei:

En een tweede ergernis : mensen die zagen en preken over de mensen die zagen over heel dien bus heisa, tis hier de fucking ergernissen topic...
Ge wordt toch niet verplicht om dezen thread te lezen nee? Ik vind dat best aangenaam om te lezen de reacties van mensen die zich der aan ergeren, alvast een pak intressanter dan de 25 duizend zever artikels en reacties op nieuwssites erover.

Klik om te vergroten...

Mijn ergernis: mensen die zagen over mensen die zagen en preken over de mensen die zagen over heel dien bus heisa, tis hier de fucking ergernissen topic...

http://desmond.imageshack.us/Himg29...lename=c634e0c26d1948a99a86d30.png&res=medium

Mijn ergernis vandaag:
Werkende als geluidstechnieker op een congress, afspreken met elke spreker hoe ze moeten omgaan met de spreekgestoelte micro's, en dan bij bijna elke spreker moet constateren dat ze toch automatisch de micro's gaan verduwen tot op een punt dat ik met de mengtafel er zelfs niets deftig meer uit krijg ivm verstaanbaarheid.

Gevolg: ik zet hun micro niet open.
Meer gevolg: klant die verbaasd kijkt en denkt dat er iets mis is met de installatie.
Meer meer gevolg: ik die iedere spreker half uitkaffer in bijzijn van klant :-D

Katz zei:

De andere groep zijn de compleet ongevoelige sukkels zoals hierboven die stoer willen overkomen door alles volledig te minimaliseren.

Klik om te vergroten...

Het moet niet geminimaliseerd worden, maar daarom moet het je ook nog niet raken. Ik ken die kinderen niet, ik ken die ouders niet, ik heb er geen verbondenheid mee, ik ga er niet minder goed van slapen. Ik kan me inbeelden dat moest het iemand overkomen die ik wel goed ken ik er van de kaart van zou zijn, en ik kan me inbeelden dat het ongelooflijk hard moet zijn voor de ouders.

Maar buiten de afstand is mijn verbondenheid met deze kinderen evengroot als met de rest van de wereld die ik niet ken en waar er de godganse dag gruwelijkheden optreden. Neem nu de stad Homs waar dagelijks slachtpartijen en folteringen gebeuren in grotere getalen en waar ook kleine onschuldige kinderen bij betrokken zijn, waar is hun minuut stilte? Waar is de solidariteit van de Vlaamse medemens tov hun?

Noem het ongevoelig, maar de gradatie van mijn verdriet is afhankelijk van mijn connectie met de betrokken personen en niet de afstand itt bij veel andere mensen blijkbaar.

Ik vind persoonlijk alle media aandacht er ook over en althans voor mij persoonlijk individueel niet 'nodig' om dit (weldegelijk) drama te verwerken.

Om eerlijk te zijn, denk ik persoonlijk heel regelmatig aan iedereen die elke dag sterft. Kinderen specifiek. honderden, duizenden elke dag die van honger of ongevallen omkomen. Telkens individuele drama's voor de betrokken familie's.
Ik denk daar regelmatig aan, dus ook nu bij deze kinderen. En ik sta daarbij stil in alle sereniteit. Ik hoef geen krant te lezen waarin staat wié die kinderen exact zijn (zolang ik ze niet persoonlijk ken natuurlijk, wat in deze het geval is). Ik hoef niet te weten wat er precies met die bus is gebeurd.
Dat zijn allemaal zaken die de mensen die persoonlijk betrokken zijn, wel zullen willen weten (of mss in sommige gevallen niet, iedereen verwerkt dit op een eigen manier).

Hebben sommige mensen die media heisa nodig om dit te verwerken? Misschien... Ik laat het zo, het gaat wel over. Binnen een maand wordt er niet meer over gesproken. Binnen een jaar is er nog eens wat in het nieuws over een (terechte) herdenkingswake en het zal in de geschiedenisstatistieken komen...

Stuk voor stuk individuele familiedrama's dus inderdaad... waarvoor ik in alle sereniteit alle respect opbreng voor elk zijn verwerkingsproces en enkel mijn morele steun kan bieden, net zoals ik die morele steun bied aan iedereen in de wereld die zijn/haar kind of dierbare verliest.

Bij deze dus: Succes aan elkéén in het zoeken naar hun individuele verwerkingsproces van dit drama. Maar bedenk dus ook dat op dit eigenste moment - jawel, op het moment dat je NU "NU" zegt of leest - ergens ter wereld een dierbare sterft van iemand...
Mijn innige deelneming aan deze perso(o)n(en! Mijn gedachten zijn geregeld bij hen.

Carrion zei:

Ocharme het mens? Serieus, die heeft daar nu eens geen ene ruk mee te maken. Die enige waar ge ocharme voor moet zeggen zijn diegene die iemand verloren zijn (ouders, broers, zussen, vrienden, leerkrachten..). Ik weet soms niet wat ik het ergste moet vinden, dat al die kinderen gestorven zijn of alle aandachtshoeren die er als aasgieren op afvliegen dat ge met hun compassie moet hebben omdat ze de broer van de neef van ne kameraad zenne pa gevoetbald heeft met de neef van de nonkel van een van de kinderen kennen.

Klik om te vergroten...

Ze heeft gewoon die kinderen nog gezien, geholpen met kruiswoordraadsels, gebabbeld met die begeleiders, ... en was bedroefd toen ze hoorden dat ze die avond allemaal morsdood waren. Ik vind het vooral erg dat ik het via het nieuws heb moeten horen, dat ze niet eerst onze pa (haar broer) eens gebeld heeft of zo.

Het is ffs mijn naaste familie, natuurlijk vind ik zoiets erg voor haar. Ik vind het daarom niet minder erg voor de slachtoffers en nabestaanden. Het is niet omdat gij een onvermogen hebt om empathie te tonen, dat iedereen dat moet hebben.

Katz zei:

Ik denk dat voor de famillie van diegene die omgekomen zijn, dat het toch wel een fucking groot drama is.

Wat mij ergert vandaag? De 2 groepen die mijn keel uithangen over dat busongeluk.
De ééne groep overreageerd en zit al huilend op FB kaarsjes te posten terwijl ze nog nooit van die kinderen hadden gehoord voor het accident.
De andere groep zijn de compleet ongevoelige sukkels zoals hierboven die stoer willen overkomen door alles volledig te minimaliseren.

Ik vind het erg, en tot dusver mijn gevoel erover. Tis triest en mijn deelneming aan de famillie, maar mijn leven zal er persoonlijk niet door achteruit gaan, ik heb problemen in mijn eigen boot, ik kan moeilijk problemen van vreemden ook aan boord gaan nemen.

Klik om te vergroten...

Dat heeft niets met stoer doen te maken, ik ben bovenal gewoon rationeel.

Het is niet omdat het voor de familie een groot drama is dat het hele land er de gevolgen van moet dragen. Het is bovendien een dom ongeval en heeft absoluut geen maatschappelijke relevantie. Moest de chauffeur nu dronken geweest zijn, te snel gereden of wat dan ook, dan was er tenminste nog plaats voor discussie. Nee, er is gewoon een stuurfout gemaakt. Dit is niet meer dan een van de zovele ongevallen waar er normaliter maar 1 minuut aandacht wordt gegeven. Enkel zijn het nu toevallig kindjes en wordt er veel hocus pocus rond gemaakt. Ik ga er prat op dat een bus vol gepensioneerden zoveel aandacht niet zou krijgen.

Sterk trouwens, de groep ongevoelige sukkels een veeg uit de pan verkopen en een zin daaronder zeggen dat het jou persoonlijk niets doet. Hey, ik vind het ook jammer voor die ouders hoor, ik neem acte van de gebeurtenis, maar daar houdt dan ook de nieuwswaarde op!

Je bent nog een derde, jouw groep vergeten. Diegenen die denken dat ze moreel superieur zijn aan de andere 2.

Lobmans zei:

Ja ze hadden gewoon even in een kort artikel moeten vermelden dat er 22 kinderen dood zijn, en daarna doen alsof er niets gebeurd is. :ironic:

Serieus, is het nu zo moeilijk te begrijpen dat deze ramp vele mensen echt raakt, ook al hebben ze zelf geen rechtstreekse band mee, toch voelen ze zich verbonden met de slachtoffers. En iets waar ge u verbonden mee voelt of iets wat zich dicht bij uw omgeving afspeelt, daar wordt nu eenmaal meer over gepraat dan over ver-van-mijn-bedzaken. Als er deze middag vlak voor uw deur een auto-ongeluk gebeurt, dan zal dat ongeluk ook hét gespreksonderwerp zijn bij u aan tafel vanavond, terwijl ge het niet zult hebben over negertjes die stierven in Afrika. Dat is nu eenmaal eigen aan de mens. Hoe dichter bij huis of hoe nauwer ge u ergens mee verwant voelt, hoe meer aandacht ge er aan wilt geven.

Iedereen kent wel kinderen die naar een lagere school gaan en met school een bustrip maken.
Iedereen kent wel tieners die naar een festival gaan om zich te amuseren.

Het is dus normaal dat zulke drama's de mensen meer doen schrikken dan andere drama's die zich verderweg afspelen, het doet u gewoon beseffen dat het allemaal snel kan lopen in het leven, zelfs op momenten waarop ge het totaal niet verwacht.

Klik om te vergroten...

Zoals eerder vermeld door Glashelder en mij en waarschijnlijk nog andere leden is het op zich niet erg om dat te vermelden. Ikzelf vond die minuut stilte niet erg en heb er dan ook aan meegedaan, al was het op een manier wel verplicht. Maar waar ik vooral problemen mee heb is hoe de media en bepaalde gemeenten ermee omgaan. Het is een geheel circus geworden rond wie of wat het meeste medeleven kan betuigen. Zodanig hard dat het net respectloos wordt. De media heeft, heb ik het gevoel toch, helemaal geen medeleven met de families wiens naaste ze verloren hebben. Ze doen het al om toch maar die extra kijkcijfers en aandacht te krijgen. Hetzij met een extra krant of met een in windows movie maker snel in elkaar geknutseld filmpje met daarbij een lied van Natalia bij. Of om nog eens Hasselt in de spotlight te zetten beslist men dat carnaval dit jaar niet gevierd mag worden want kijk wij zijn zo medelevend. Of om nog maar van die bende aasgieren aka journalisten te zwijgen. Men zegt zelf nog dat de familie wellicht in stilte wilt rouwen maar toch alles tot het opdringerige toe er aan doen om toch maar een glimp te vangen van een wenende ouder want dit wekt natuurlijk emoties op.

Ik vind het vreselijk wat er gebeurd is en het is normaal dat men dit ook wel volop in het nieuws steekt want dit is vrij uitzonderlijk. Maar de manier waarop alles gebeurt is gewoon door en door zielig en doet me eerder inzien hoe vreselijk onze media stinkt en hoe respectloos journalisten wel niet geworden zijn. Heel dit gedoe draait allemaal rond zo veel mogelijk emoties op te wekken in plaats van echt op een respectabele manier nieuws te brengen. Dat stoort mij vooral. En ik heb het gevoel dat dit de laatste jaren gewoon erger en erger wordt.

Carrion zei:

Ons ma die hier opeens bovenkomt om te zeggen da 'k sebiet ne minuut stilte moet houden bitch please

Klik om te vergroten...

En dan nog om klokslag 11u posten? Harteloze zak!

Ik heb mijne minuut gewoon verder volgepraat hoor.
Ik had het niet eens door; en anders had ik het toch uit principe gedaan.
Ik kies zelf wel hoe, om wie, en waarom ik wil 'rouwen'.
Heeft niks meer met respect of medeleven te maken.

Karre zei:

Het is een geheel circus geworden rond wie of wat het meeste medeleven kan betuigen. Zodanig hard dat het net respectloos wordt.

Klik om te vergroten...

Dat gevoel heb ik dus ook EXACT!

Sterke post Karre (ofte careless vroeger? Jouw naam is echt wel ad rem in deze discussie )

Ik geef Karre ook gelijk

2 weken geleden is de micro van mijn headset kapot gegaan.
Vorige week is mijn muis na de zak gegaan.
Gisteren veel geluid uit een fan. Na pc gekuist te hebben vandaag blijkt het de fan van mijn videokaart te zijn da super hard trilt.

Fuck dees. Kheb al zo veel kosten. Wa is da hier nu.

Voor mij zou een puur objectieve berichtgeving in de media voldoende geweest zijn.

ala

"Busongeval in Zwitserland eist 22 slachtoffers:
En dan een artikel waarin 'droogweg' gezegd wordt dat een Belgische bus met kinderen die van skireis kwamen in een tunnel een ongeval heeft gehad. De oorzaak is nog niet bekend, onderzoek is bezig, 22 dodelijke slachtoffers bekend, de ouders zijn onderweg nr Zwitserland, buitenlandse zaken is ermee bezig, de lokale gemeenschap in Lommel en Heverlee zijn in rouw,... blablablablabla..."

Dat was voor mij voldoende geweest om dit drama naar omvang reeds te kunnen inschatten.

God allemachtig je moet toch wel een fantastisch bestaan leiden als je je daar zo hard aan kunt ergeren.