Snaggit zei:
Daarstraks op de trein kwam er een man met 2 kinderen (10 en 7 jaar ongeveer) langs mij zitten.
Vervolgens gaf die man aan zijn kinderen 2 Red Bulls en begon zelf ook zijn halve liters boven te halen.
Uiteindelijk zei die man tegen zijn zoon dat hij zijn paspoort toch wel dringend nodig had.
Zoon: Waarom heb je die nodig?
Man: Omdat ik naar maastricht wil gaan en zonder paspoort geen wiet kan kopen.
Ik zat daar dan langs met zo'n blik van
Wat voor een opvoeding geeft die kerel wel niet aan zijn kinderen...
Doet me denken aan een gesprek dat ik ooit eens op de bus hoorde. Het was rond half tien op een gewone schooldag. Een meter van mij vandaan stonden twee 13- of 14-jarige marginale marina's (M1 en M2). Het gesprek vangt aan op het moment dat ze zo'n marginalen tiep (MT) in het oog krijgen. Hij leek het beste op
de nonkel van Kimberley Vlaeminck (Het Sterrenmeisje)
Het ging ongeveer als volgt:
MT: Awel? Moete gulle ni naart school gon?
M1: Ah Nonkel
dinges, ja wij moete normaal naart school gon, mor we hemme gen goesting. Wulle gon nor Maarksoem en doar pakke we de bus nor et winkelcentrum van Kapelle
MT: Ge hebt gelijk, das oemmes veul plezaanter dan naart school gon. Dor leerde toch ni veul.
M1: Yep
MT: Wette, eigelek zouwek da on ulle voader moette zegge, mor ik kan ni goe me em overweg, dus lottek et mor zoë. Derbaa, ij moet oemmes ni alles wiëte é!
Op dat moment arriveerde de bus in Merksem en stapten de twee marina's uit. Klaar om weer een dag van hun leven te vergooien aan sigaretten roken en breezers leegdrinken. Met een beetje pech komen ze daar een paar gelijkaardige jongens tegen, het klikt en ze beginnen te kweken waardoor Britney en Tabitha (fictieve namen) al twee kinderen hebben tegen dat ze twintig jaar oud zijn. De enige inkomstenbron vormt het kindergeld en de werkloosheidsuitkering van moeder en vader. Britney en Tabitha en hun vriendjes blijven rustig voortkweken. Omdat ze zelf nooit iets gedaan hebben zijn hun kinderen gedoemd om ook zo'n leven te leiden.
M1: Allez, we zijn dermee weg.
MT: Joa das goe, amuseert ulle é!
Ik zat het gesprek aan te horen en wist nu niet goed of ik moest :doh: 'en of
'en.
ad:
: