Welja, vroeger hadden we ook al andere interesses en toch kon je gewoon over vanalles praten of lullen. Het gespreksonderwerp was nooit een issue.
Maar het valt toch op bij mensen met kinderen en verbouwingen dat ze vaak niets anders meer meemaken in hun leven (go figure), waardoor die 2 onderwerpen vaak het enige zijn waarover ze überhaupt nog kunnen praten. Maar ik ben zeer tolerant, zeer breed geïnteresseerd en probeer overal in mee te praten, oprecht geïnteresseerde vragen te stellen, ... Maar wanneer ze na 2 uur uitleg en 500 foto's hun 501ste foto tonen van welke vijs ze gebruikt hebben om de achterkant van hun kleerkast vast te vijzen, verwacht ik ook een beetje de "social feeling" om aan te voelen dat dat voor derden misschien wat minder interessant begint te worden.
En ok, vanuit hun standpunt is dat natuurlijk wel gedeeltelijk te begrijpen want dat zijn nu éénmaal grote veranderingen in hun leven. Maar in de andere richting mag ook gerust wat begrip zijn, niet? De vrienden die nog niet in deze fase zitten, delen trouwens dezelfde ergernis dus er moet mij hier niemand wijsmaken dat ik de enige "verzuurde triestige soepnetel" ben die daarover kan klagen.
Soit; on-topic; vannacht een tijdlang wakker gehouden door feestende studenten. Ik kreeg bijna de neiging om te roepen: "Wordt nu verdomme toch eens volwassen zeg! Ga verbouwen of kinderen maken!".