Superdad zei:
Mss hebben ze zelf (stel u voor: vrije wil, wat een idee) geen zin meer in u ieder weekend zat drinken en amuseren ze zich tegenwoordig meer door iets samen te doen ipv altijd op café te gaan...
I know I do. Oh no, ben ik nu een grijze muis?!
1) Je moet mij toch eens uitleggen wat er egocentrisch is aan mijn vaststelling dat heel veel jonge mensen op zeer korte termijn drastisch veranderen van vrijetijdsbesteding. De enige link met egocentrisme die ik zie, is dat diezelfde categorie mensen zich meestal begint te focussen op de
eigen carrière, het
eigen gezinnetje, het
eigen huisje, het
eigen kapitaal, ... en daardoor minder bereid is om veel tijd met
anderen te spenderen. Dus er is wel degelijk een link met egocentrisme, maar hoe je erin slaagt om die op mij te projecteren... daar ben ik heel erg benieuwd naar.

2) Het gaat niet per se om "zich ieder weekend zat te drinken". Maar het mag van mij gerust wat levendiger, spannender, uitgelatener, dynamischer, ... dan de vrijetijdsbesteding van een gemiddelde bejaarde. Daar heb je, als eind-20'er, nog tijd genoeg voor zou ik denken.
3) "Zich amuseren" zal dan ook wel relatief zijn. Je kan het uitgaan dan wel in het belachelijke trekken maar dan zag je de mensen zich tenminste écht amuseren. Nu kan ik ook wel eens genieten van taart met koffie om 16u 's middags maar dat zou ik dan vooral catalogeren onder "gezellig", niet onder het amuseren à la "hilarisch, slappe lach, euforie".
Ik wil u ter vergelijking wel eens foto's doorsturen van een gemiddelde uitgaansavond en een gemiddelde koffie/taart-bingo-namiddag zodat je duidelijk het verschil kan zien.
4) Of jij een grijze muis bent of niet is irrelevant en was bovendien beeldspraak om een achterliggend gevoel te schetsen. Maar waarschijnlijk ben je er wel eentje ja.
Mijn bezorgdheid is dan ook niet dat deze mensen allemaal plots 180° veranderen, dat lijkt me onmogelijk en bepaalde activiteiten tonen aan dat dat niet klopt (cfr. vrijgezellen waarover ik sprak). Het zit hem volgens mij vooral in:
- Een soort drempelvrees die ontstaat om uit hun comfortzone te treden. Mensen moeten al hard werken in de week, en willen in het weekend vooral in hun comfort zone zitten. Dan ga je al sneller eens in uw zetel blijven hangen of voorstellen om gewoon een koffie/gebak-middagje te houden. Ik ben er echter van overtuigd dat de meesten, eens ze die drempel hebben overwonnen, zich nog even hard zouden amuseren als vroeger om eens uit te gaan. Het wordt echter steeds moeilijker om ze over die drempel te sleuren.
- Een soort conformisme-drang. De omgeving verwacht steeds minder van jou dat je uitgaat en verwacht steeds meer dat je wat serieuzer wordt, huisje-tuintje-kindje. Mensen gaan daarin mee.
- Jaloerse partners heb ik al opvallend vaak een belangrijke rol zien spelen. Ik ken verschillende meisjes/vrouwen waar het vanuit de partner niet echt aangemoedigd wordt om zich nog vaak in het uitgaansleven te bevinden. Van sommigen weet ik het letterlijk uit eerste bron, van anderen ligt het er vingerdik op. Tot daar uw "vrije wil".