Archief - De pedagogische tik moet kunnen?

Eigenlijk kan je een kind nog het best straffen zonder echt te gaan straffen. Beloon je kind als die iets goed doet en doe weinig tot niks als het iets mis doet (buiten natuurlijk te zeggen dat die iets verkeerd doet). Je zal merken dat die echt vanalles gaat doen om positief beloond te worden en helemaal geen nood meer gaat hebben om echt negatief te gaan doen. Natuurlijk werkt dit ook niet in alle situaties, als de situatie te ver dreigt te gaan is een straf natuurlijk wel nog nodig, maar dan komt die dubbel zo hard aan omdat die normaal nooit een straf krijgt. Ik heb hier zelf ook een kleine broer lopen die 15 jaar jonger is dan mij en je merkt het verschil echt. Mijn ouders zijn ook nogal van het idee dat je enkel moet straffen, maar dat werkte echt niet in het begin, uiteindelijk houd je zo een klein manneke zelden een dag koest. Het laatste jaar heb ik meer mijn best gedaan om die positief te belonen als die iets goed doet en je merkt ook dat die daar van opleeft. Als hij iets goed heeft gedaan komt die dat ook zelf zeggen (bv als die flink geweest is in de klas ofzo ) en daarmee zie je ook dat die het zelf ook graag heeft dat die zo positief in de kijker loopt. Het komt dan ook nog zelden voor dat die onhandelbaar is, de laatste maanden eigenlijk zelf niet meer voorgekomen.

Ik ben er dan ook van overtuigd dat als je positief met een kind omgaat dat dit altijd wel werkt. In het begin is het moeilijk omdat het niet direct effect heeft, maar het helpt echt als je blijft volharden. Ik ga ook niet zeggen dat dit dé juiste methode is, maar ik denk toch dat veel meer ouders dit beter eens zouden gaan doen, want de meeste ouders kennen enkel het straffen, maar het belonen blijft heel vaak achter.

Cycloon zei:

...

Klik om te vergroten...

Door al dat gepraat over straffen, is het goed dat iemand dat nog eens zegt (cf. mijn eerste post).
De meesten zullen dan denken van "ja maar, sommige kinderen zijn rotzakskes". Nee, die gedragen zich als rotzakskes en dat gedrag is aangeleerd. Als je consequent bent, van in het begin, met positief gedrag belonen en negatief gedrag inperken en eventueel bestraffen, dan zal je geen probleemkinderen hebben.

Het grote probleem is gewoon dat veel mensen dat niet doen, en af en toe die tik verkiezen boven deftige opvoedingsmethoden.

Troj zei:

Het gaat ook om stelselmatig een tik als straf gebruiken, niet enkel als het ongelooflijk de spuigaten uitloopt.

Klik om te vergroten...

En wat met de niet-stelselmatig uitgedeelde tik?

Troj zei:

Het is gewoon om een nagel van in uw oog te rammen, zo frustrerend, hoe iedereen ineens dé expert is als het op kinderen en menselijk gedrag aankomt, gewoon omdat het object de mens zelf is en ze "het zelf toch wel beter weten, zeker".

Klik om te vergroten...

Het is evenzeer frustrerend om iemand te aanhoren die claimt hét antwoord te hebben omdat die weet heeft van een groot aantal studies. Ik besef maar al te goed dat common sense geen garantie is op kennis van het menselijke doen en laten, eerder het omgekeerde, maar daarom volg ik niet zomaar alles wat wetenschappelijke studies aantonen (wel; claimen aan te tonen). Wetenschappelijke theoriën zijn hoofdzakelijk veralgemenend, hence de vele probabilistische uitspraken (doe A en kans is X op gebeurtenis B), wat in dit geval neerkomt op: Geef tik en kans is groter op probleemkinderen dan wanneer je een alternatieve straf geeft.

Dit betekent echt niet dat IEDER kind dat een tik krijgt later ook problemen zal hebben, noch betekent het dat die tik altijd en overal faalt als methode.

Troj zei:

... en dus meer tijd om positief om te gaan met je kind, dat is eigenlijk zever. Het positief straffen van iemand, bvb. door iets weg te nemen, gaat even snel, en is even duidelijk, en vereist geen tik.

Klik om te vergroten...

Geheel terzijde:

Positief straffen = iets toe voegen aan de situatie om het ongewenste gedrag te laten afnemen. Bijvoorbeeld: in de hoek gaan staan, een half uur in de tuin helpen, de pedagogische tik

Negatieve straf = iets wegnemen uit de situatie om het gewenste gedrag af te laten nemen. Bijvoorbeeld: geen dessert, 's avonds niet op de playstation, een uur vroeger naar bed.

Troj zei:

Het negatieve aan een tik is dat het kind angst krijgt en die angst niet enkel gaat koppelen aan de situatie, maar aan jou. Angst remt inderdaad het gedrag af, maar heeft ook bij heel veel kinderen andere slechte gevolgen.

Klik om te vergroten...

Om eerlijk te zijn, je kind mag wat gezonde angst voor z'n ouders hebben hoor! Het kind moet weten dat ALS het iets fout doet er iemand zal zijn om het te straffen. Het cliché 'you can either be a friend or a parent' omvat imho een hoop waarheid.

Troj zei:

Ik snap op mijn beurt niet waarom het zo moeilijk is aan te nemen dat andere manieren van straffen zinvoller zijn, als bijna alle studies dat aantonen? Jouw reactie en nog enkele anderen doen zo precies of ik zuig dit hier allemaal uit mijn duim.

Klik om te vergroten...

In veel situaties zijn er betere alternatieven. Maakt dat de tik om die reden ontoelaatbaar?

Cycloon zei:

Ik ben er dan ook van overtuigd dat als je positief met een kind omgaat dat dit altijd wel werkt. In het begin is het moeilijk omdat het niet direct effect heeft, maar het helpt echt als je blijft volharden. Ik ga ook niet zeggen dat dit dé juiste methode is, maar ik denk toch dat veel meer ouders dit beter eens zouden gaan doen, want de meeste ouders kennen enkel het straffen, maar het belonen blijft heel vaak achter.

Klik om te vergroten...

Source?

Troj zei:

Als je consequent bent, van in het begin, met positief gedrag belonen en negatief gedrag inperken en eventueel bestraffen, dan zal je geen probleemkinderen hebben.

Klik om te vergroten...

Da's wel een heel ferme uitspraak: 'doe A en B en C wat leidt naar D' ... het lijkt me wel héél gemakkelijk zo. Vreemd dat men dit niet eerder ontdekt heeft!

Opvoeden is niet zo gemakkelijk als jij hier blijkbaar laat uitschijnen. Ja, in theorie heb je meer dan gelijk: in het leeuwendeel van de situaties is er een betere oplossing dan die pedagogische tik. Ja, veelvuldig gebruik van dergelijke tikken kán op termijn schadelijke gevolgen hebben. Echter, desondanks mag je een pedagogische tik niet afschilderen als een incorrecte methode van opvoeden net omdat de theorie anders klinkt, noch omdat er bij misbruik schadelijke gevolgen kunnen zijn.

Stap af van de idee dat iedere wetenschappelijke theorie de absolute waarheid verkondigd en probeer aub in te zien dat in de opvoeding van een kind 'deftige opvoedingmethodes' en 'pedagogische tik' in HARMONIE kunnen samengaan. Nogmaals, er zijn een hele reeks aan voorwaarden en condities die in acht moeten genomen worden, maar een tik om je kind in een bepaalde situatie terecht te wijzen kan rechtvaardig zijn én het kind ten goede komen. 'T is niet het een OF het ander.

Troj zei:

Het is gewoon om een nagel van in uw oog te rammen, zo frustrerend, hoe iedereen ineens dé expert is als het op kinderen en menselijk gedrag aankomt, gewoon omdat het object de mens zelf is en ze "het zelf toch wel beter weten, zeker".

Klik om te vergroten...

Met alle respect, dit is by far de slimste en tegelijkertijd de domste opmerking die hier gepost is geweest.

Als je uw kind kunt opvoeden, zodat hij of zij uitdraait tot iemand die gelukkig door het leven gaat en zich geen tekorten (dan bedoel ik op levensnoodzakelijkheden) hoeft laten te kennen .... dan kun je jezelf inderdaad expert noemen.
Of je nu een diploma van ingenieur op zak hebt of je kan je eigen naam niet foutloos schrijven ... en geen wetenschappelijke studie kan dat weerleggen.

Want je haalt het zelf aan, studies dit en onderzoeken dat ...
Jaja, je kan een brug aan een studie onderwerpen en een auto accident onderzoeken, maar op het einde van de dag zijn kinderen nog steeds kinderen, een van de meest onvoorspelbare variabelen op de wereld/

Massman zei:

Positief straffen = iets toe voegen aan de situatie om het ongewenste gedrag te laten afnemen. Bijvoorbeeld: in de hoek gaan staan, een half uur in de tuin helpen, de pedagogische tik

Negatieve straf = iets wegnemen uit de situatie om het gewenste gedrag af te laten nemen. Bijvoorbeeld: geen dessert, 's avonds niet op de playstation, een uur vroeger naar bed.

Klik om te vergroten...

Ik ken de theorieën omtrent straffen en bekrachtiging. Ik bedoelde, een positieve manier van straffen.

Ouders zijn inderdaad vrij om hun kinderen op te voeden naar eigen goeddunken (spijtig genoeg), maar ik ben ook vrij om dat niet oké te vinden.

Ik weet heel goed dat theorieën algemene uitspraken zijn, maar wat jij doet is een stap te ver: de theorie heeft tekortkomingen (lees: er zijn uitzonderingen op) dus we gooien hem maar helemaal weg. Als die evidentie er is, zoals in dit geval, dan frustreert het mij (en velen met mij) dat mensen toch van hun eigen grote gelijk overtuigd blijven.

Er was hier nog iemand die één tegenstrijdige studie postte. Ik ga me echt niet bezighouden met de tientallen studies die het eens zijn dat de pedagogische tik nu eens echt niets uithaalt en enkel negatieve gevolgen heeft, echt niet allemaal naar boven spitten, dan raad ik je aan op PubMed Home eens "spanking" of "corporal punishment" in te tikken.

Troj zei:

Ik weet heel goed dat theorieën algemene uitspraken zijn, maar wat jij doet is een stap te ver: de theorie heeft tekortkomingen (lees: er zijn uitzonderingen op) dus we gooien hem maar helemaal weg. Als die evidentie er is, zoals in dit geval, dan frustreert het mij (en velen met mij) dat mensen toch van hun eigen grote gelijk overtuigd blijven.

Klik om te vergroten...

Sorry, maar dan versta je m'n posts niet.

Voor zover ik weet, heb ik geen enkele theorie inzake de negatieve gevolgen van een pedagogische tik verworpen. Wat ik wel doe, is een kanttekening maken als ik een mening of idee naar voor breng: een pedagogische tik kán negatieve gevolgen hebben indien het gebruik in frequentie toeneemt en indien de fysieke pijn dat het kind lijdt steeds groter wordt naarmate er meer tikken uitgedeeld worden (nog een pak andere factoren). Ik ontken, met andere woorden, absoluut niet dat geregeld je kind een ferme tik geven negatieve gevolgen kan hebben (omwille van redenen die jij al meermaals aangehaald hebt), maar ik ontken wel dat IEDERE tik die uitgedeeld wordt altijd zal leiden tot problematische opvoedingen. In bepaalde situaties is een tik niet uit den boze, in heel veel situaties is een meer elegante straf een héél pak beter.

De wetenschappelijke visie die jij erop nahoudt en hier naar voor brengt, houdt enkel rekening met de conclusies getrokken uit (heel waarschijnlijk betrouwbare) wetenschappelijke studies. Problematisch is echter dat je, net omwille van het geloof in die studies, je ogen sluit voor meer real-life situaties en/of oplossingen. Bovendien is het niet omdat de studies een duidelijke correlatie aantonen tussen een fysieke straf en probleemkinderen, dat die fysieke straf verantwoordelijk is voor die problemen. Er zijn een hele hoop andere factoren die ervoor zorgen dat je kind problemen heeft: de biologische component, economische situatie thuis, opvoedkundige intelligentie van de ouders, emotionele status van de ouders enz. Binnen een gegeven context zal een pedagogische tik inderdaad een negatief effect hebben bij het kind; echter binnen een andere context zal je daar een positief effect zien.

Ik vermoed dat het antwoord op de thread title iets zal zijn à la: "Liefst niet, te vermijden, maar indien nodig verantwoord gebruiken".

Ik ben er volledig mee akkoord dat er nog vele andere factoren zijn die meespelen in de interactie, maar ik trek uit die vele studies de conclusie "De pedagogische tik is niet nuttig, en kan dus best vermeden worden" - immers: als iets geen positieve bijdrage levert, maar wel negatieve bijdragen KAN leveren, dan vermijd je het toch gewoon even goed?

Jij besluit "vermijden, maar eventueel verantwoord gebruik". Daar zie ik de meerwaarde niet van in.

Het doel van een pedagogische tik is een bepaald gedrag te laten afnemen, liefst zo snel mogelijk. Met een (sporadische) tik is de kans groter dat dat gedrag snel gaat afnemen, dus is ze wel nuttig.

Als je moet antwoorden op de vraag "Kan een pedagogische tik?", luidt dat antwoord dan:

- Ja, maar de negatieve effecten zijn een pak groter dan de positieve dus is het in geen enkele situatie opportuun om het te gebruiken.
- Neen, een tik is absoluut ontoelaatbaar.

Het tweede antwoord impliceert het aanmaken van een wet die het gebruik van een pedagogische tik moet bestraffen.

Massman zei:

Als je moet antwoorden op de vraag "Kan een pedagogische tik?", luidt dat antwoord dan:

- Ja, maar de negatieve effecten zijn een pak groter dan de positieve dus is het in geen enkele situatie opportuun om het te gebruiken.

Klik om te vergroten...

Daar ben ik, in se, mee akkoord. Al neemt gedrag niet af met een pedagogische tik, ook al lijkt dat wel zo, maar goed, dat is jouw mening.

Het gedrag wordt enkel onderdrukt door een soort van angstgevoel. Op het moment dat de ouders er dan niet zijn (op school, kinderopvang, grootouders ofzo) zijn die kinderen vaak de meest irritante van allemaal net omdat ze hun gedrag thuis constant onderdrukken maar eigenlijk niet weten waarom. Uiteindelijk is het ongeveer hetzelfde bij onderdrukte bevolkingsgroepen. Men houdt die ook kalm dmv angst en dergelijke, op een bepaald moment barst dan de bom en ontstaat er oorlog. Met een dialoog tussen beide volkeren kun je zoiets voorkomen. Dit is net hetzelfde bij een kind, je kan die ook kalm houden door die met angst op te zadelen, maar éénmaal die angstfactor wegvalt is er niks meer te doen met het kind.

Je leest het hier zelf dat als het kind alleen bij de moeder is er geen huis mee te houden en als de vader dan thuiskomt het een voorbeeldig manneke is omdat hij anders weet dat hij een "pedagogische tik" krijgt. Het kind houdt zich dan enkel kalm uit schrik, maar niet omdat het zijn gedrag heeft aangepast.

hmm, dat vind ik toch niet ze, als ik een tik kreeg dan begreep ik ook waarom en zag ik in dat het slecht was

ik had geen angstgevoel om iets te doen omdat ik daar een tik voor kreeg, het liet mij gewoon inzien wat goed en slecht was

Ja, ma de bedenking blijft wat is het duidelijkste voor een kind. Er is meer dan een scenario juist of fout te kunnen inschatten. Je moet ook weten waarom. Bij een tik krijg je geen waarom gevoel, er worden geen antwoorden gegeven. Met het praten krijgt het kind meer het gevoel van keuzes te maken.

"Ik weet dat dit fout is want blablabla maar ik kies er toch voor, waarom? omdat dit mijn keuze is"
Later worden zulke kinderen vaak assertiever omdat ze van jongs af aan geleerd hebben te praten en keuzes te maken. Er zijn natuurlijk dan ook kinderen die enkel de "slechte" keuzes maakt. Dit heeft dan meer met een fout in de moreel van een kind te maken dan ongehoorzaamheid.

Zelf ben ik leider bij een jeugdbeweging, en ik zou niet weten hoe ik zonder zo nu en dan de "pedagogische tik" uit te delen 20 pubers 10 dagen (bivak) kan doen luisteren ...

ja, als je die tik gegeven hebt moet je ook uitleggen wat er fout gegaan is hé, niet enkel de tik...

Pilatus zei:

ja, als je die tik gegeven hebt moet je ook uitleggen wat er fout gegaan is hé, niet enkel de tik...

Klik om te vergroten...

Uit ervaring weet ik dat wat voor u zo zelfsprekend is in de praktijk niet zo is.

Situatie1: kind doet moeilijk om uit bed te geraken, wast zich enorm traag, blijft maar treuzelen.
Papa mama moeten binnen een anderhalf uur opt werk zijn
het kind moet om een half uur op school zijn.

Het gezin gaat ontbijten:
Kind treuzelt weer eens. Papa en mama zeggen "eet nu toch eens door je bent al zo laat" en het kind begint plotseling nog wat verder te spelen.
"Eet nu door !"
het kind luistert niet en de tijd tikt door.
Papa word het beu en geeft uit frustratie het kind een tik. Ruimt snel snel alles op en doen rap door om toch naar school te gaan.

Dit is een situatie dat alle families wel eens meemaakt, en vaak zal de situatie zo escaleren.
Het kind, niet bewust van enig kwaad (wat is tijd voor mij? ik begrijp die begrip echt niet hoor) krijgt plots een mep word rap rap de auto in geduwd en ervaart enorm veel stress.

Met praten zou je het duidelijker kunnen maken.

"Doe eens door jongen, hier is een klok en ik verwacht van jou dat je beneden bent als de grote wijzer op deze 6 staat.
Je wacht de situatie af en als je merkt dat hij nog treuzelt
"Je hebt niet meer lang hoor, zo kan je niet na het eten nog met jou auto's spelen!"
Het kind begrijpt dit wel. Hij linkt het doordoen met spelen met de auto's, dit wilt hij immers graag. Hier zal hij moeite voor doen want dit is een beloning.
Aan tafel:
Eet eens door, ik ga dit niet blijven vragen hoor. De volgende waarschuwing kan je even op de strafstoel zitten, echt niet flink !
Hij kent de strafstoel en ervaart dit als "niet leuk" en zal doordoen. Als hij door eet "nou dat is flink joh ! zo moet je altijd eten

Ge maakt meer tijd voor het kind, ge legt de situatie goed uit en schept duidelijkheid. Je zorgt dat het kind zichzelf kan corrigeren en koppelt er een beloning aan vast. Dit is natuurlijk maar een interpretatie van een scenario maar vaak zal het zo wel lopen

Cycloon zei:

Beloon je kind als die iets goed doet en doe weinig tot niks als het iets mis doet (buiten natuurlijk te zeggen dat die iets verkeerd doet).

Klik om te vergroten...

Slechte redenatie. Een kind zou moeten leren zich te gedragen zonder er altijd iets voor in de plek te krijgen.
"Ik krijg niks in de plaats, laten we de aap uithangen." Niet echt de boodschap die ge wilt doorgeven.

GMotha zei:

Slechte redenatie. Een kind zou moeten leren zich te gedragen zonder er altijd iets voor in de plek te krijgen.
"Ik krijg niks in de plaats, laten we de aap uithangen." Niet echt de boodschap die ge wilt doorgeven.

Klik om te vergroten...

dit is pas een slechte redenatie (no offence )

Een kind weet niet welke normen en waarden er in de maatschapij of in een huisgezin worden gehanteerd. Deze moet hij leren. Dit kan hij doen door beloond te worden voor wat goed is en aan de andere kant gestraft worden door wat slecht is.

Een kind leert gedragingen van wat hij ziet en meekrijgt. Een kind leert gedragingen niet van zichzelf

lttuvix zei:

xxx

Klik om te vergroten...

idd, je hebt gelijk ivm die situatie, een tik gaat niet in elke situatie natuurlijk

lttuvix zei:

dit is pas een slechte redenatie (no offence )

Een kind weet niet welke normen en waarden er in de maatschapij of in een huisgezin worden gehanteerd. Deze moet hij leren. Dit kan hij doen door beloond te worden voor wat goed is en aan de andere kant gestraft worden door wat slecht is.

Een kind leert gedragingen van wat hij ziet en meekrijgt. Een kind leert gedragingen niet van zichzelf

Klik om te vergroten...

Dus alle keren dat ze zich gedragen is een beloning waard? Alsof het een uitzonderlijke verwezenlijking is? Een kind zou net moeten leren dat't een norm is.
Beeld u in wat zoiets geeft bij een jong kind dat gewend is altijd iets te krijgen als ze braaf zijn en dan na goed gedrag een keer niets krijgt (voor welke reden dan ook).

GMotha zei:

Slechte redenatie. Een kind zou moeten leren zich te gedragen zonder er altijd iets voor in de plek te krijgen.
"Ik krijg niks in de plaats, laten we de aap uithangen." Niet echt de boodschap die ge wilt doorgeven.

Klik om te vergroten...

Een beloning hoeft niet materialistisch te zijn hoor... Eens zeggen van "Je bent flink bezig", "Goed zo" of "Nu hebt ge mij blij gemaakt" kan veel meer doen dan dat kind bv wat snoep ofzo te geven. Speel er eens een spelletje mee ofzo, kinderen hebben dat ook enorm graag. Zo een dingen doen veel ouders gewoon niet of zelden.