Archief - De pedagogische tik moet kunnen?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Massman
Legacy Member
k995 zei:
Natuurlijk gewoon afpakken; niet beleefd vragen zoals iemand anders hier voorstelde.
Trouwens, waarom snapt niemand hier het verschil tussen 'een stevige djoef geevn' en een vermanende tik, bijvoorbeeld op de vingers? Uiteraard ga je je kind niet in't ziekenhuis kloppen omdat die plots oversteekt. Bovendien is die tik slechts nodig in slechts een paar gevallen: zoals iemand al zei, maximum een vijtal keer in een periode van 15 jaar ofzo, niet eens per week.
k995
Legacy Member
Massman zei:
Waarom niet? Waarom je kind niet beleefd behandelen? Snap ik niet hoor.
Omdat het niet uitmaakt het gat om het princiepe: pijn doen om te leren (oren trekken ed is hetzelfde)
In alle gevallen kan je meestal betere of even goede niet gewelddadige oplossingen hebben.
lttuvix
Legacy Member
Moto zei:Idd als ge de kleine ziet rondlopen met een fles bleekwater gewoon beleefd vragen als hij daar aub niet van drinkt
Anders verliest hij een zonneke op zen goed-gedrag-bordje
dit ook niet
Het afpakken en vertellen waarom hij hier niet mee mag rondlopen. Bewust maken van het gevaar van zulke producten. Het naar hem terugkoppelen, zien of hij het begrepen heeft. Als dit het geval is kan je met hem samen bespreken wat het gevolg gaat zijn als je hem er nog eens mee ziet rondlopen. Als het jonger is kan je bijvoorbeeld een bord maken met allemaal plaatjes van wat hij niet mag aanraken. Nadien vaak genoeg naar het bord verwijzen
wat is dit?
het is een gevaarlijk product (wat kinderen zeggen is bv: water dat pijn doet)
inderdaad, wat doen we ermee?
we blijven ervan af want ik wil mij er niet aan pijn doen
Wat doe je met geweld
ge ziet uw kleine ermee rondlopen
*PETS* GEVAARLIJK IK WIL U ER NIE MEE ZIEN RONDLOPEN
een kind weent
papa denkt voila dit is opgelost
kind denkt "ik mag andere kinderen tikken als ik ze iets gevaarlijks zie doen" maar voor een kind dat al niet weet wat gevaarlijk is kan het tikken van het kind naar andere dus plots stijgen
Ouders zien dit niet of zelden omdat dit op school gebeurd. En dit word vaak niet gezien (speelplaatsen hebben nu eenmaal te weinig toezicht)
Vanaf het moment gesignaleerd word is het in vele gevallen al zo geescaleerd dat het een problematiek van het kind word
Massman
Legacy Member
k995 zei:
Omdat in sommige situaties nu eenmaal actie vereist is. Als jouw kind plotseling midden op straat staat, ga je vriendelijk vragen om terug te keren of ga je zo snel mogelijk terug trekken? Bij een niet drukke weg lijkt me de eerste optie de beste, bij een drukke straat waar net een vrachtwagen komt aangestormd, lijkt me de tweede optie de beste ... en ik hoop dat jij die mening deelt.
Die onbeleefde actie houdt trouwens niet in dat je achteraf daar es rustig kan over praten. Als je je kind een vermanende tik geeft en dan wegstuurt, kan je na een kwartiertje uw kind bij jouw roepen om op een rustige manier uitleg te geven.
Waarom één situatie zo veralgemenen? 'T is niet omdat je je kind één keer onbeleefd toespreekt of behandelt dat je dat daarom altijd doet.
k995 zei:
Tuurlijk, geweldloosheid boven alles, al ben ik niet van mening dat een tik op de vingers absoluut verboden moet zijn in iedere situatie.
lttuvix
Legacy Member
Massman zei:
Als je duidelijk met je kind praat kan je in het geval van het oversteken van de straat alles al terugkoppelen voordat hij al aan de straat komt
"wat doen we bij het oversteken van de straat?"
wachten op papa of mama. Meestal koppelt het kind ook meteen de sanctie die gaat volgen als hij toch zou oversteken eraan vast.
Vanaf het moment je een tik geeft, hem wegstuurd en er terug over gaat praten heb je het over hetgeen hij "fout" heeft gedaan maar niet over het tikje. Het kind leert dan weer aha wat ik deed was fout maar een tikje geven (mepje) mag wel als ik ongehoorzaam ben. Dus als andere ongehoorzaam moeten ze ook een mepje/tikje krijgen.
In vele gevallen zal er bij ouders die tikken uitdelen ook een non verbale houding van ouder naar kind zichtbaar zijn. Het kind krijgt iets in zen hoofd, wilt iets uitsteken. Het kind kijkt naar papa of mama, deze doet een gebaar van ik ga meppen, het kind stopt. Niet omdat hij weet van wat ik doe is fout maar wel van als ik dit toe krijg ik slaag
Massman
Legacy Member
lttuvix zei:
Uiteraard.
Echter ... kinderen luisteren niet altijd
.lttuvix zei:
Zo'n verstrekkende conclusies trekken uit een éénmalige gebeurtenis? Trouwens, je kan achteraf ook zeggen dat die tik fout was zodat het kind weet "Ik was fout, maar een tik mag niet". Hangt er van af hoe je het aan boord legt.
k995
Legacy Member
Actie is verschillend van slaan.Massman zei:
geef mij eens een voorkomend voorbeeld waar de enige oplossing slaan is?
Ik zou die direct terugtrekken druk of niet en boos zijn, als dat kind zonder kijken ed over straat loopt. maar dat is NIET slaan he?
Ik ging verder op het voorbeeld dat het kind een fles bleekwater in de handen heeft, daar lijkt le rustig vragen de beste manier. En nee dat is niet altijd zo, dat weet ik. Elke situatie zal zijn eigen aanpak vragen maar slaan ben ik nog nooit als oplossing tegengekomen.
hangt ervanaf een klein kind gaat dan nog amper weten waar het over gind, de tik en de tijd zijn genoeg om hem te laten vergeten waarvoor hij gestraft werd.
zoals?
lttuvix
Legacy Member
een kind dat niet luistert moet gestraft worden, tikken is een middel maar in veel gevallen de foute.Massman zei:Uiteraard.
Echter ... kinderen luisteren niet altijd
Ik heb al verschillende methodes aangehaald: de strafstoel gebruiken, het kind verplichten hand in hand te wandelen. Een kind dat iets onaangenaams moet doorstaan wegens een gedraging is op dat moment in een kind zijn ogen een straf.
Dit is de redenering van iemand die 15 kinderen begeleid met daarbij een stuk de ouders. Hoe vaak ik kinderen betrap op slaan en stampen en nadien als reden "maar bij papa mag dat toch ook dat die mij slaat?"
bedoel
Je geeft zelf toe dat tikken fout is aan het kind maar toch doe je het zelf wel. Dat komt voor een kind over als "oh ik weet dat snoep stelen slecht is en niet mag maar ik doe het toch. Waarom weet ik niet goed maar toen ik jong was sloeg mijn papa me ook altijd zonder een juiste reden.
Je bent alles behalve duidelijk voor dat kind. En duidelijkheid is het belangrijkste rol als ouder naar een kind.
Als een kind gestraft moet worden moet dat op het moment zelf, de straf moet zo gekozen worden dat het kind hetgeen hij gedaan heeft kan reflecteren.
"Ik wil dat je niet meer zo stampt, je bent gevaarlijk en zelfs raak je een kind"
"Ik heb jou gevraagd dit niet te doen. Dit is jou laatste kans"
"Ik had jou gevraagd om niet te stampen. Dit heb je wel gedaan, ik had je een kans gegeven maar nu ga je even naar de strafstoel. Denk daar maar na over wat ik jou gevraagd heb.
Je laat het kind een poosje zitten en je gaat naar het kind toe
je zet je op ooghoogte
Je zit hier op de strafstoel, waarom?
"omdat ik gestampt heb terwijl het niet mocht"
En waarom mag je niet stampen?
"dan kan ik andere pijn doen, het is gevaarlijk
Ik vind het knap van je dat je het inziet. Als je het niet meer gaat doen mag je ervan af en gaan we samen een leuk spel spelen goed?
"whieeieieie"
Als een kind niet met de antwoorden komt betekent het dat hij zulk gedrag elders heeft geleerd. Dan moet je erover kunnen praten
"Ik weet niet wat ik fout deed met het rondstampen van mij voeten?"
Als je rondstampt doe je mensen pijn, heb je dat al ooit meegemaakt
"op school doen ze dat toch ook en de meester zegt er niks over"
Oh, maar dan heeft de meester dit niet goed gezien. Ik vind het tof van je dat je dit verteld hebt. Als je zo rondstampt is er een kans dat je iemand eens gaat raken, in het gezicht of op de armen. Dat doet heel veel pijn hé?
"ja"
En als je iemand zoveel pijn doet heeft het kindje ook enooorm veel verdriet. En verdriet is ook niet fijn he?
"neen"
Maar als je jou voeten dan bijhoud, en niet rond gaat stampen dan kan je niemand pijn doen, en zo ook niemand verdriet geven.
"oh"
Dat dit op school wel gebeurd wist ik ook niet. Maar ik zal zeker eens met je leraar erover praten, want dit mag echt niet hoor !
Nu, snap je waarom je niet mag stampen?
"ja want ...."
Goh geweldig zeg !!! als je nu van de stoel komt ga je nooit meer stampen en lekker met mij een spelletje spelen goed?
"whieieieiee"
In andere woorden duidelijkheid
Wat heb je vaak met mensen die wel tikken uitdelen
het kind stampt met de voeten
*PETS*
EN NIET MEER MET DE VOETEN STAMPEN ANDERS KRIJG JE ER NOG ENE
*slik*
oke papa, sorry papa
Terwijl er zoveel diepgang zit achter het waarom die je gewoon wegveegt en besmeerd met onduidelijkheid en een angstgevoel
Oldskooler
Legacy Member
Tuurlijk moet een tik kunnen, je moet het natuurlijk niet bij het minste doen en de snotaap moet begrijpen wat hij verkeerd heeft gedaan. Willen of niet, er lopen nu eenmaal rotzakskes rond, die een slechte mentaliteit hebben, en de situatie maar al te goed begrijpen, praten en negeren helpt niet altijd, of sommigen zullen zo hard blijven weigeren.
Een 11 jaar oude snotaap kan zelfs al makkelijk een moeder aan als die genoeg weerstand biedt, tegen zo ene heeft de moeder niet veel te zeggen. En dan kan een goei mots wel eens helpen, een kind zelf zal heel zelden terugslaan naar zijn eigen ouders.
Vroeger gebeurde dit veel meer, het is er niet op verbeterd sinds we het veel minder doen.
Men deed het zelfs op school, toen waren de kindertjes heeeeeeeeeeeeeel braaf. Betekent niet dat men het terug moet invoeren, maar het had wel zijn effect. Zeker tegenover een heel klas moet je niet eens eventjes wat psychologie gaan proberen, of je krijgt zelf slaag. Vroeger kende men respect, veel moest men niet verkeerd doen, of je kon met de knieën in de klompen gaan zitten. Nu is er geen respect meer, want wie of wat gaat hun iets doen he, juist niemand.
Ma:
Oh zoon, vandaag geen xbox360, u bent stout geweest, volgens pagina 36 moet ik u een pedagogische straf geven.
Zoon:
Wat, fucking bitch, 3 miljard moeders, en ik ben uit u gekropen. Raakt die xbox360 aan, en je wordt kaal wakker.
Zo lopen er wel degelijk rond, ook al heb je die een zo goed mogelijke opvoeding proberen te geven.
Een 11 jaar oude snotaap kan zelfs al makkelijk een moeder aan als die genoeg weerstand biedt, tegen zo ene heeft de moeder niet veel te zeggen. En dan kan een goei mots wel eens helpen, een kind zelf zal heel zelden terugslaan naar zijn eigen ouders.
Vroeger gebeurde dit veel meer, het is er niet op verbeterd sinds we het veel minder doen.
Men deed het zelfs op school, toen waren de kindertjes heeeeeeeeeeeeeel braaf. Betekent niet dat men het terug moet invoeren, maar het had wel zijn effect. Zeker tegenover een heel klas moet je niet eens eventjes wat psychologie gaan proberen, of je krijgt zelf slaag. Vroeger kende men respect, veel moest men niet verkeerd doen, of je kon met de knieën in de klompen gaan zitten. Nu is er geen respect meer, want wie of wat gaat hun iets doen he, juist niemand.
Ma:
Oh zoon, vandaag geen xbox360, u bent stout geweest, volgens pagina 36 moet ik u een pedagogische straf geven.
Zoon:
Wat, fucking bitch, 3 miljard moeders, en ik ben uit u gekropen. Raakt die xbox360 aan, en je wordt kaal wakker.
Zo lopen er wel degelijk rond, ook al heb je die een zo goed mogelijke opvoeding proberen te geven.
Massman
Legacy Member
k995 zei:
Slaan is verschillend van een pedagogische tik.
Om eerlijk te zijn, ik kan je niet direct een voorbeeld van een situatie geven waarin een dergelijke tik de enige juiste oplossing is. Waarom niet? Zoals als gezegd vind ik dat deze methode slechts in heel uitzonderlijke gevallen mag gebruikt worden en zeker niet als alledaagse straf mag gezien worden. Een passend voorbeeld heeft nood aan pagina's en pagina's aan context omschrijving en bovendien is de kans groot dat je uiteindelijk een alternatief kan vinden; je gaat immers anders nadenken als je de situatie op papier (of in dit geval je monitor) ziet staan. Het feit dat er in dergelijke situaties misschien een beter alternatief is, is voor mij geen reden om een pedagogische tik af te schilderen als barbaars. Als het nodig is, dan is het nodig.
k995 zei:
Voorbeeldje was over je comment of mijn gebrek aan beleefdheid
. k995 zei:
Wat als je kind de fles bleekwater aan z'n mond zet? Rustig vragen lijkt me dan niet meer de juiste aanpak.
Zoals al gezegd, ik ben meer dan akkoord dat een tik geen gewoonte mag (en kan) zijn. Slaan (in de zin van 'goed doorkloppen') is trouwens nooit een oplossing. Ben blij dat je zelf je kind nog nooit letterlijk op de vingers hebt moeten tikken; zoals gezegd, die tik moet slechts in een beperkt aantal gevallen. De meeste kinderen kunnen best zonder.
lttuvix zei:
De redenering sloeg op het kind
.Anyway, voor zover ik kan opmaken, werk jij met kinderen die thuis nogal wat problemen hadden. Hoe oud zijn die precies en, belangrijker, hoeveel keer en hoe hard zijn die geslagen? Ik vermoed dat slaan hier letterlijk slaan is en geen tik op de vingers.
lttuvix zei:
Je toont aan je kind dat jij ook fouten kan maken? Je maakt al helemaal duidelijk dat fysiek geweld niet mag, maar je blijft benadrukken dat wat het kind deed fout was. Als je de tijd neemt om de situatie haarfijn uit te leggen, kan die ene tik geen kwaad hoor; zolang je maar echt duidelijk maakt hoe de vork in de steel zit.
Stichero
Legacy Member
die gasten van de jeugd van tegenwoordig
vonden op het einde van het experiment dat lijfstraffen eigelijk wel nuttig waren en wouden da ook zien op hedendaagse scholen...
maja nu krijgt ge een contract en indien ge iets uitspookt word je uit school gesmeten en beland je in een andere school vol krapuul...
vonden op het einde van het experiment dat lijfstraffen eigelijk wel nuttig waren en wouden da ook zien op hedendaagse scholen...
maja nu krijgt ge een contract en indien ge iets uitspookt word je uit school gesmeten en beland je in een andere school vol krapuul...
Oldskooler
Legacy Member
Stichero zei:
En eer ge dan van school wordt gesmeten, dan moet je een leerkracht al half vermoorden.
Vroeger was dat de vingers uitsteken, en wat petsen ontvangen van een meetliniaal. Die hielden zich wel koest. Nu lopen de leerkrachten wenend weg, pedagogiek noemt men dat.
Leerkrachten staan ook voor een deel van de opvoeding in, die kunnen het niet meer aan.
lttuvix
Legacy Member
Voor jou kan een pedagogische tik een tikje op de vingers zijn. Voor andere kan dat een oorveeg of een mep in het gezicht zijn. Dit is een vaag begrip dat sowieso tot misverstanden leid.
Om eerlijk te zijn, ik kan je niet direct een voorbeeld van een situatie geven waarin een dergelijke tik de enige juiste oplossing is. Waarom niet? Zoals als gezegd vind ik dat deze methode slechts in heel uitzonderlijke gevallen mag gebruikt worden en zeker niet als alledaagse straf mag gezien worden.Een passend voorbeeld heeft nood aan pagina's en pagina's aan context omschrijving en bovendien is de kans groot dat je uiteindelijk een alternatief kan vinden; je gaat immers anders nadenken als je de situatie op papier (of in dit geval je monitor) ziet staan. Het feit dat er in dergelijke situaties misschien een beter alternatief is, is voor mij geen reden om een pedagogische tik af te schilderen als barbaars. Als het nodig is, dan is het nodig.
Voorbeeldje was over je comment of mijn gebrek aan beleefdheid
Wat als je kind de fles bleekwater aan z'n mond zet? Rustig vragen lijkt me dan niet meer de juiste aanpak.
Zoals al gezegd, ik ben meer dan akkoord dat een tik geen gewoonte mag (en kan) zijn. Slaan (in de zin van 'goed doorkloppen') is trouwens nooit een oplossing. Ben blij dat je zelf je kind nog nooit letterlijk op de vingers hebt moeten tikken; zoals gezegd, die tik moet slechts in een beperkt aantal gevallen. De meeste kinderen kunnen best zonder.
De redenering sloeg op het kind
Anyway, voor zover ik kan opmaken, werk jij met kinderen die thuis nogal wat problemen hadden. Hoe oud zijn die precies en, belangrijker, hoeveel keer en hoe hard zijn die geslagen? Ik vermoed dat slaan hier letterlijk slaan is en geen tik op de vingers.
Je toont aan je kind dat jij ook fouten kan maken? Je maakt al helemaal duidelijk dat fysiek geweld niet mag, maar je blijft benadrukken dat wat het kind deed fout was. Als je de tijd neemt om de situatie haarfijn uit te leggen, kan die ene tik geen kwaad hoor; zolang je maar echt duidelijk maakt hoe de vork in de steel zit.
Je verteld eigenlijk dat je een pedagogische tik zou gebruiken vanaf het moment je niet meer weet hoe je met een situatie moet omgaan. Jij kan bijvoorbeeld heel veel situaties tikloos oplossen terwijl een ander niet zo creatief naar oplossingen kan zoeken eerder snel naar het tikken overgaat en er nadien een gewoonte van maakt. Een tik op een kind lijkt heel effectief maar op latere termijn doet het enorm veel schade aan een kind (onzekerheid, agressiever, laat minder emoties los, verbitterder.) Nadien moeten de ouders dit vaststellen en weten ze totaal niet meer wat te doen. Het tikken werkt niet meer en mijn kind praat niet met mij?
Ik ga niet veel over mijn werk lossen, ik sta in een kindergroep (2-12 jaar) soms ook bij tienergroepen (12-18 jaar) en ze hebben veel problematieken daarbij ook geweld, maar ook andere zaken.
Dat geweld is ook onbewust voor de ouder want "akkoord ik geef ze af en toe een tik maar dat is ook alleen maar als ze stout zijn"
Vergeet niet: Hoe sneller de papa of mama aan jou een tik geeft des te sneller ga jij een tik aan jou kinderen geven en NOG sneller zal die kind tikken op zijn kinderen geven.
tgc_9012
Legacy Member
ffs @ al die mensen die hier verkondigen dat ze vroeger een tik gekregen hebben maar het er toch goed vanaf gebracht hebben 
Ik kan mijn kind ook elektroshocks geven, uiteindelijk zal hij het er ook goed vanaf brengen...
Ik kan er gewoon niet bij hoe je een onschuldig kind slaat terwijl er zoveel andere en eerlijkere methodes bestaan. Ik zou mezelf zelfs heel schuldig voelen achteraf.
Hoe hypocriet ben je niet als je je kind leert dat geweld slecht is maar ondertussen je kind wel slaat.
Ik kan mijn kind ook elektroshocks geven, uiteindelijk zal hij het er ook goed vanaf brengen...
Ik kan er gewoon niet bij hoe je een onschuldig kind slaat terwijl er zoveel andere en eerlijkere methodes bestaan. Ik zou mezelf zelfs heel schuldig voelen achteraf.
Hoe hypocriet ben je niet als je je kind leert dat geweld slecht is maar ondertussen je kind wel slaat.
Oldskooler
Legacy Member
Ach jullie zoeken de extreme voorbeelden op, en halen gewoon scheve gevallen aan. We hebben het hier over een pedagogische tik, en geen radeloze vader die zijn kinderen bij het minste elke keer gaat slaan, want ja in zo'n gevallen gaat er gebeuren wat jij opnoemt.lttuvix zei:
De meesten gaan echt niet constant bij het minste slaan hoor, en proberen eerst alternatieven. En als het eens echt nodig is...dat gaat later echt geen gevolgen hebben. Zelfs jij hebt ooit een mot gehad, die je had verdiend.
En kan jij ze allemaal redden? In de meeste gevallen zal het wel helpen. Bij diegenen bij wie het allemaal niet helpt, zijn jullie achteraf blij dat ze weg zijn, en hup laat de volgende groep maar komen.lttuvix zei:
Ach enorm zwart-wit. Ik denk dat de meesten hier ooit wel eens een terechte tik hebben gehad, en helemaal geen verwarde mensen zijn geworden die er zomaar op los tikken.lttuvix zei:
Heel de generatie voor ons is opgegroeid met tikken, zowel op school als thuis, spijtig genoeg hebben ze het afgeleerd.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.