Het is alweer gedichtendag
maar ik weet nog neit wanneer ik slapen mag
Kheb morgen namelijk nog een exaam
das allesbehalve aangenaam!
Gelukkig zag ik daarstrax in de albert heijn
mijn docent materiaalkunde zijn
ik vroeg hem of het examen super moeilijk was
waarop hij zei, alsof hij het van een briefje aflas;
"vorig jaar was blijkbaar een te moeilijk jaar
dus spelen we dit jaar op een iets lagere snaar"
Ik dacht bij mezelf "amai was me dat"
dat moet zowat de eerste keer zijn dat die kloot van een laurensvd een moeilijker examen dan mij had"
Ik heb nu nog zon 4 minuten om te rijmen
daarna verplicht ik mezelf kennis bij elkaar te lijmen
Stress, strain, grain boundaries
't is me allemaal maar kattepies
Morgen ben ik er gelukkig vanaf
Dan nog een meisje... en de broek eraf!
Hoe ik er morgen ga uitzien weet ik niet
Ik krijg hem waarschijnlijk niet meer recht, die piet.
Nog 2 minuten op de klok,
dit gedicht scheelt me ondertussen geen enkele fock
De inspiratie begin ook weg te vallen
als je ziet wat ik geproduceerd heb in deze minuut; geen ballen
Ik begin al maar aan het afscheidsritueel,
want het wordt jullie waarschijnlijk allemaal teveel
Die ontroering, die passie in mijn internetstem
verdwijnen nu, want de klok zegt "bim bem"
Adios, salut, tot de het volgend bericht
SweetEmmaRose, de mijne is nog steeds op jou gericht.