Als ik iets wil schrijven, dan begin ik altijd met aan een bepaald iets te denken. Het maakt niet uit wat, maar ik hou me altijd wel aan die bepaalde herinnering en begin niet te ver af te dwalen. Denk dan wat er aan die bepaalde tijd zo speciaal was en schrijf dat op. Herlees dat en formuleer het dan mooier. Blijf dat herhalen tot je een hoop losse, maar goede zinnen hebt. Probeer ze dan samen te laten gaan doormiddel van bindwoorden en 'losse flodders'. Neem dan je tijd om er wat op los te filosoferen en er wat leuke gedachten en grapjes in te steken, zo maak je je tekst lichter.
Ik zeg niet dat dit dé manier is, maar als ik mijzelf analyseer dan denk ik dat ik op die manier tot een tekst kom. Uiteraard hou ik me ook niet aan die stapjes (ik kan blijven tekst produceren die vanaf de eerste keer in orde is, heel handig

), maar ik denk dat als je geen stap verder geraakt dat wel een goed begin is. Maak wel geen grove fouten tegen de regels van de schrijfkunst, want dat is (bij mij toch

) een serieuze afknapper.
Iets dat er bij mij standaard ingebouwd zit en fameus handig is, is dat ik bij elke situatie denk aan een bepaalde melodie. Vergeet de tekst en beschrijf je gevoel bij die muziek, zo kom je dikwijls tot heel mooie resultaten.