Laat mij ulder ne keer 'n verhaalke vertellen. Ik game van m'n 11 jaar ofzoix. Command & Conquer was m'n eerste echte verslaving.
Mijn broerke was toen 6 jaar jonger dan mij en die begon toen ook te spelen. Settlers II enzo. Kon er niet zoveel van, maar hij speelde wel. Hij was toen dus 5 jaar. Op die leeftijd speelde ik nog mé duplo, lego of playmobil (allemaal vré goe mé geamuseerd). Ok hij had ook z'n lego, maar toen ik echt stopte met lego te spelen en meer met de pc. Deed hij dat ook.
Dat was op 13-jarige leeftijd dat da finaal gedaan was. En bij m'n broerke dus op 7-jarige leeftijd.
Ondertussen zijn we 5 jaar later. Ik ben net van humaniora af. Goeie punten en al, 'k leer dus ook wel en niet alleen pc. Ik kan ze dus goed combineren. Maar m'n broertje bezit echt wel intelligentie maar die leert verdomme niets meer. En hij gaat 1ste jaar latijn doen volgend jaar. Al zijn tijd spendeert hij op de pc. Komt thuis om 4u, gaat naar pc, gamed, eet met ons, gaat terug naar boven, gamed. En m'n vader zegt daar niks op (ouders gescheiden, bij moeder lukt dit niet). En als ik verdomme pc bezet hou ipv eens te leren begint vader meteen te zagen.
WHAT THE HELL???
'k Zeg 't ulder. Mijn kinderen spelen met lego totdat ze zelf games beginnen te kennen van andere vriendjes ofzo. Ik weiger ze te laten gamefreaken voordat ze 12 zijn...
Maar die kinderen da zal pas over lange tijd zijn