rofl, wel schitterend als dat zo helpt memorexxx :-D
Eigenlijk heb ik ook nog wel een burenverhaal, van op ons appartement. Mede daarom wonen we nu in een vrijstaande woning.
We huurden namelijk de bovenverdieping van een woonhuis als appartement en op het gelijkvloers woonde (nog steeds eigenlijk) de eigenares. Tijdens de bouw gescheiden van haar man (samen een tweeling op de wereld gezet) en daardoor de helft van het huis tot appartement omgebouwd.
Nu op zich hadden we weinig problemen, we zagen haar weinig want ze werkte vreemde uren (shiften in verpleegkunde).
In het begin was ook alles prima, ze had een vaste vriend die daar woonde en alles was vrij rustig.
Tot die vriend het aftrapte. De kinderen werden steeds luider en luider, en hun slaapkamer bevond zich recht onder die van ons, met aan de muur nog een schouw die beide ruimtes verbond (met open verluchting!).
Dus zondagochtend ligt ge in bed, en om half 7 begint 1 van die 2 (5 jaar op dat moment) de wenen en te schreeuwen, de ma negeert het gewoon en die kleine bleit 3u aan een stuk voort. En dat werd steeds vaker, op den duur gebeurde dat 2-3 keer per week. (door de week minder last van omdat ge toch moet gaan werken).
Doorheen de dag ook vaak geschreeuw van de kinderen, maar nog veel harder geschreeuw van de ma terug. Eender waar in ons appartement konden we meeluisteren.
Ondertussen kreeg zij ook regelmatig ne nieuwe vriend. Het viel ook altijd op dat het hetzelfde patroon was: nieuwe vriend, kinderen rustig en er gebeuren allerlei klusjes aan het huis. Vriend is klusjes doen beu en trapt het af. Er wordt weer niks meer aan het huis gedaan en de klein mannen beginnen weer te wenen.
Op ne keer was het 's ochtends ZO erg dat ik naar beneden ben gelopen en op hun binnendeur ben gaan bonken, en hoewel ik haar achter de deur hoorde rondlopen, werd er niet opengedaan.
Paar weken later nog eens ,maar nu zo lang blijven bonken TOT ze opendeed. Wat bleek: zij hoort slecht en draagt hoorapparaten. Maw: die kinderen moesten wel altijd schreeuwen, want mama doet thuis haar hoorapparaten niet in en dus hoort ze de kinderen niet...
Toen we verhuisden alles netjes gedaan, alles achtergelaten in dezelfde staat dat het was (hebben er maar 2 jaar gewoond).
Toch wou ze kosten beginnen aanrekenen:
- kapotte tegels => in de plaatsbeschrijving stond dat die al stuk waren. Ze had bovendien ooit laten vallen dat de vorige huurder daar al voor betaald had!
- grote kras op de voordeur die wij bij het verhuizen zouden gemaakt hebben.
Nu, om die "kras" te zien, moest je dus de deur in een bepaalde hoek openzetten op het juiste uur van de dag, en dan op je knieën gaan zitten en naar boven kijken, en dan zag je een lichte kleurverandering, een beetje een matte veeg zeg maar.
Bovendien was ik er 100% zeker van dat wij het niet geweest waren, want ik heb alles eigenhandig verhuisd en niet 1x de voordeur geraakt, laat staan zo hard geraakt dat je een kras zou kunnen maken.
Om die kosten te dekken moesten wij €200 ophoesten zodat ze de deur opnieuw zou kunnen laten verven.
'k heb mijn t-shirt wat natgemaakt (waar ze bijstond) en erover gewreven, en toen zag ik helemaal niks meer.
En toch bleef ze volhouden dat wij dat moeten betalen. Uiteindelijk heb ik een uur met haar staan discussieren tot ze begreep dat ik écht niet van plan was te betalen...
Sinds 2001 hebben daar al 7 huurders gezeten blijkt... Na ons is er een koppel ingetrokken en ook die zijn er ondertussen (minder dan een jaar later) al weer een paar maanden uit.
Ps: sorry voor de wall of text, ZO erg was het nu ook weer nie
" Op een bepaalde nacht hebben we gehoord hoe hij haar in elkaar zat te slaan. (maar het was al bizar, zijn vriendin was daar zo goed als elke dag maar onze koten zijn maar 10m² groot...) Tegen 16u werd ik wakker van een luide knal. Vriendin die in de kamer naast hem zat, had gehoord hoe hij haar tegen de muur gebatst had. Samen in grote angst de kotbaas gebeld want het was toen gebleit en geroep uit dat kot dat het niet meer proper was. Kotbaas is keihard op de deur komen bonken "DAT DAT NU EINDELIJK GEDAAN MOET ZIJN MET GANSE NACHTEN IEDEREEN WAKKER TE HOUDEN". En toen ze na een halfuur weer begon te bleiten, is hij teruggekomen en heeft hij nog harder staan bonken 
