Archief - Ben jij al ooit gameverslaafd geweest?

Ik heb ook periodes gehad dat ik constant cs speelde buiten de school uren maar ik was toen wel redelijk goed met clan enzo dan ben je al verplicht meer te spelen. Wat ik niet snap is dat je dat drekt aan verslaafd zijn kan linken. Ik speelde om beter te worden niet om "zomaar te spelen". Iemand die 4x in de week 2 uur traint ofzo aan een sport die is dan ook verslaaft of wat ?

het gaat hem meer om 5+ uren per dag

Ragnarok Online, toch al een dikke zes jaar op en af ondertusseen. Met periodes van geschift veel spelen (om te gearen, campen, hunten, w/e)

Ja, maar die verslaving is nu al 5 jaar geleden.
Zo speelde ik uren Counter Strike en FPS game. Ik ben een printer, 5.1 setje, zakjes met gadgets (in die tijd was er nog geen geld ), paar bekers (gewonnen op verschillende lans) en deze forum functie rijker. Maar het heeft me kostbare tijd gekost.

Gamen is voor niets goed, je hygiëne gaat er op achteruit, zonlicht is een mysterie en het heeft me (gelukkig maar) 1 jaar gekost op school. Moest ik terug kunnen keren in de tijd, zou ik dit niet meer opnieuw willen doen.

Het moment dat ik heb moeten dubbelen ben ik gestopt met in clan verband te spelen. Dat was letterlijk een keerpunt in mijn leven. Alles is vanaf dat moment beter gegaan.

Wat heb ik er aan overgehouden?
VD: Ik kan blindelings op AZERTY en QWERTY typen, mijn technisch Engels was op jonge leeftijd beter dan gemiddeld, als ik nu COD/BF/UT speel mijn aim is godlike (ik speel die spelletjes misschien 1x op een jaar, op LAN).

ND: Mijn handpalm is links onder precies opgeblonken (wrijving met muismat), als ik er niet op let zit ik met een kromme rug, tijd die je niet terug krijgt..

Of ik nu in het verkeer/school betere/snellere beslissingen neem dan iemand die niet gegamed heeft, daar ga ik me niet over uitspreken.

Ik kan sporadisch wel hooked zijn aan een game, en dan speel ik die tot ie uitgespeeld is. Dat kan dan tot 14u per dag gaan, afwisselend met mijn onderbuur hier. Maar dan zitten we er op een dag, 2 dagen wel door en kunnen we weer verder met het dagelijkse leven.

Maar dat is ook maar 3 a 4 keer per jaar, dus verslaafd is het totaal niet.

holycrus zei:

Ragnarok Online, toch al een dikke zes jaar op en af ondertusseen. Met periodes van geschift veel spelen (om te gearen, campen, hunten, w/e)

Klik om te vergroten...

Ah een mede slachtoffer.

Nee, nooit langer gegamed dan een week, dan ben 'k die spellekes beu

ik heb Team fortress 2 vanaf dat het uitkwam tot vorig jaar november elke dag gespeeld , elke dag clanmatches van 19.00 tot 24.00 , behalve vrijdag en zaterdag , dan ging ik uit.
we hebbe toen wel toen veel bereikt daar ni van
top 5 EU team , finale gespeeld met belgie in nationscup , helaas 2de geworden
alsk eens niet uitging tot 6 uur smorgenss pickups staan spelen etc


ma na een jaar begon ik toch in te zien dat dit geen leven was , ik heb het spel opgegeven , heb nu terug een vriendin , en alles is veel leuker nu
ik zit nog wel veel aan de pc , maar enkel dinsdag en donderdag , rest van de week moet ik weg / vriendin , en soms zaterdagnamiddagen als vriendin moet werken ( wat soms wel is deugd doen als ik nog eens een namiddagje kan xboxen )

Verslaafd zou ik niet echt zeggen, wel te veel gespeeld.

Diablo 2 indertijd: hoeveel tijd ik daar niet ingestoken had, amai

Heb vroeger een mooie tijd gehad met gamen. Kijk ik een beetje nostalgisch op terug. Goed, ik heb vaak hele zomers zitten gamen als 12-jarige, maar het was fun en gelukkig hebben mijn schoolresultaten er niet te veel onder geleden. Maar ja uiteindelijk ook begonnen aan WoW en hoewel het in het begin fun was, viel na een tijdje mijne frang van 'wat ben ik nu eigenlijk bezig?' Gold farmen, iedere avond beschikbaar zijn om te raiden, en maar tijd steken in een virtueel manneke. Ben er dan ook maar mee gestopt en aangezien ik toen 16+ was is er een nieuwe wereld opengegaan (uitgaan e.d.).

Niets mis met een goeie game van tijd tot tijd. Blijf echter wel weg van MMO's die uiteindelijk niets meer betekenen dan eindeloos levelen om je maar iedere maand opnieuw te laten betalen.

Tegenwoordig 'kan' ik niet meer gamen zoals vroeger. Ben het zo snel beu, en dat is wel jammer soms. Ik heb veel mooie herinneringen aan die periode. Maar momenteel primeert het studentenleven

Moest ik mijn ouders moeten geloven ben ik ook verslaafd tss - ik durf wel zeggen dat ik verslaafd ben aan mijn PC, maar dat gaat dan van muziek beluisteren, films/series kijken, websites maken, ... tot gamen.
Plus dat mijn ouders nog eens zitten zagen dat ik mij asociaal gedraag doordat ik veel op de pc zit, maar als ik game, dan zit ik nagenoeg altijd op TeamSpeak te zeveren, terwijl ze dan zeggen van zet je ne keer bij ons ... en dan zie je ze daar in de zetel naar de TV zitten gapen en word er daar nauwelijks een woord gezegd, minstens even asociaal imo.

Edit: Ik heb ook zo'n opgeblonken stukje & ik zou zeker zonder games kunnen maar wel niet zonder computer - men kan daar toch veel te veel mee om het niet leuk te vinden en moest ik geen pc hebben zou ik mijn vrije avonden vullen met TV kijken zeker?

Imo is PC (waaronder gamen) een vorm van vrijetijdsbesteding zoals TV, lezen, ... terwijl ik sporten meer als een hobby zie.

Fraggie zei:

Gamen is voor niets goed, je hygiëne gaat er op achteruit, zonlicht is een mysterie en het heeft me (gelukkig maar) 1 jaar gekost op school. Moest ik terug kunnen keren in de tijd, zou ik dit niet meer opnieuw willen doen.
Wat heb ik er aan overgehouden?
VD: Ik kan blindelings op AZERTY en QWERTY typen, mijn technisch Engels was op jonge leeftijd beter dan gemiddeld, als ik nu COD/BF/UT speel mijn aim is godlike (ik speel die spelletjes misschien 1x op een jaar, op LAN).

ND: Mijn handpalm is links onder precies opgeblonken (wrijving met muismat), als ik er niet op let zit ik met een kromme rug, tijd die je niet terug krijgt..

Of ik nu in het verkeer/school betere/snellere beslissingen neem dan iemand die niet gegamed heeft, daar ga ik me niet over uitspreken.

Klik om te vergroten...

Wut ik heb ook nog vaak ettelijke uren voor de pc doorgebracht (World of Warcraft), soms 2/3 van mijn dag, maar van hygiëneproblemen, gebrek aan zonlicht, slechte schoolresultaten of een verwaterd sociaal leven kon ik toch niet spreken ze. Soit als ik erover terugdenk denk ik niet dat ik mijn tijd veel beter zou hebben besteed indien ik geen pc had.

En lol ik kijk hier nu naar mijn rechterhand en ik merk voor het eerst tot mijn verbazing dat ik ook zo een opgeblonken stukske heb net boven mijn pols links vooraan Wiiiijs

Voordelen: Quasi perfect Engels, beter begrip van ICT en hard- en software, beter begrip en gebruik van communicatie via chat en e-mail. Blindelings typen, beter multitasken, gewend om veel informatie in korte termijn te verwerken en een globaal beeld te behouden, korte termijn aandacht is mogelijks verbeterd, vigilantie misschien iets minder.
Misschien de mogelijkheid om sneller en impulsiever en intuitiever beslissingen te nemen, wat indien je in tijdsnood bent wel van pas kan komen (een goede managerskill).

Nadelen: Zwakkere ellebogen, muishand, mogelijks slechter zien dan indien ik niet voor het scherm was gekluisterd. Oh ja en het gebruik van WoW-termen of internettermen in het dagelijks leven En misschien had ik nu eerder gespecialiseerde kennis omtrend een ander onderwerp dan pc's, WoW of counterstrike, misschien iets wat "nuttiger" kan blijken, zoals het kunnen bespelen van een instrument of iets dergelijks.

Voor de rest kon ik eigenlijk nooit spreken van een gameverslaving aangezien ik geen echte afhankelijkheid of ontwenning/gewenning had van 1 specifiek spel.

Ik ben wel een jaar of 2 verslaafd geweest aan medal of honor: allied assault.
En dan nadien nog een tijdje World of warcraft, als ik iets beters te doen had ging ik dat wel doen, maar dan dacht ik toch soms van, ja nadien kan ik mss nog wat questjes doen, ... dus toch ook wel verslaafd eigenlijk

Oh man, MOH:AA
Dat spel was gewoon mijn wéreld toen ik voor het eerst online kon gamen. Daarna overgeschakeld op CS: Source.

Dennoman zei:

Oh man, MOH:AA
Dat spel was gewoon mijn wéreld toen ik voor het eerst online kon gamen. Daarna overgeschakeld op CS: Source.

Klik om te vergroten...

Same story here Tis allemaal begonnen met de demo van MOHAA GVD!!!

Bij mij zat het gevaar echt in die online shooters. Gewoon de competitieve drang om beter dan de rest te zijn, is de oorzaak eigenlijk van mijn "verslaving".

Bij gewone SinglePlayer games is die drang er niet echt geweest. Alhoewel GT2 en Tekken3 op psx waren in feite ook wel addictive ^^

vroeger css. kon er echt lang op spelen, wars public, alsek maar kon spelen ^^
laatste jaar véééél geminderd. Nu nog ma half uur-1uur om de week (ongeveer).

Ik heb al aan veel games verslaafd geweest.

UO, WOW, CS, ... Meestal komt er dan een punt waar ik zelf zeg van nu komt het te erg en dan stort ik mij in iets anders. Dus of je echt kan zeggen verslaving weet ik eigenlijk niet.

WOW kwam denk ik goed in de buurt van verslaving. Zoals anderen hier al boven vermeld startte ik het soms ook gewoon met tegenzin op. Zat ik in het game en dacht ik van wat ga ik nu terug doen. Efkes wat endless grinden...

WoW heeft ervoor gezorgd dat ik 2/3 jaar van mijn leven een beetje weggegooid heb, niet omdat het spel zo ongelooflijk verslavend was, maar omdat ik het toeliet zo verslavend te zijn...

dr.salt zei:

WoW heeft ervoor gezorgd dat ik 2/3 jaar van mijn leven een beetje weggegooid heb, niet omdat het spel zo ongelooflijk verslavend was, maar omdat ik het toeliet zo verslavend te zijn...

Klik om te vergroten...

Euhm, WoW mag gerust ook de vinger krijgen hoor. Langs de ene kant zijn mensen inderdaad ook schuldig aan het niet op tijd stoppen maar er zijn games waar dit gevoel wordt versterkt, aangemoedigd en verborgen.