Archief - Beenmergdonatie

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Stabby

Legacy Member
Ik vind hier maar weinig informatie over. Is er eigenlijk wel een tekort aan beenmergdonors in ons land? Heeft iemand ooit beenmerg gedoneerd?

Ik weet dat je voor dergelijke donatie een paar dagen vrijaf moet nemen, maar ik ga ervan uit dat je hier niet voor wordt betaald?

Put_met_keren

Legacy Member
Ik heb gehoord dat dat behoorlijk pijnlijk is.

En het is niet iets wat ik zou doen tenzij ik daar iemand in mijn naaste omgeving mee zou kunnen helpen.
Bloed geven zou ik wel willen doen maar mag ik niet :(

Prastepius

Legacy Member
niet gedaan. maar naar het schijnt is het behoorlijk pijnlijk.
wel al ruggemergpunctie had, maar beenmerg zou nog erger zijn.

Muscleduck

Legacy Member
Ik heb ook al gehoord dat dat zeer pijnlijk is. Gaan ze niet met zo'n dikke, lange naald in uw heup of zo?

Saphira

Legacy Member
ik sta ingeschreven als beenmergdonor, maar heb er zelf nog geen moeten geven.
Wat ze mij hebben uigelegd is dat je eigenlijk wordt opgebeld als ze iemand nodig hebben. Ze zullen dus eerst je bloed trekken en dat volledig analyseren om zo je weefseltype te weten te komen. Dan sta je gewoon ingeschreven in hun grote database, en vanaf er iemand iets nodig heeft met hetzelfde weefseltype wordt je opgebeld.
De kans dat dit gebeurd is voor het moment heel klein (weet de exacte getallen niet meer).
Ze hadden mij ook verteld (maar ik betwijfel dit) dat beenmerg niet noodzakelijk met die dikke naald moet gebeuren. Er zijn verschillende mogelijkheden, waaronder ook één gewoon via het bloed en niet via het bot :).
Het is wel pijnlijk als ze via de heup moeten gaan.


blijkbaar toch ook via het bloed

IriedailyX

Legacy Member
mn ma heeft ook iets in de aard gedaan ( spuit in het ruggemerg ).

En volgens haar was dat 1 van de meest intense pijnen die ze ooit gevoeld heeft
Dusja, als beenmerg nog pijnlijker is....:eek:

Wil je de moed niet ontnemen he. Maar de mensen die zoiets doen voor iemand anders, die krijgen sowieso respect + infinity van mij.:niceone:

Utred

Legacy Member
Op die site staat dat dat onder narcose is. Hoe doet dat dan pijn?

EvilTwin

Legacy Member
Persoonlijk heb ik al een paar keer naar de pijnkliniek geweest voor een epidurale inspuiting in mijn rug (hernia), maar dat valt al bij al nog mee hoor. Ik zelf heb telkens 2 x 30 seconden gezweet, maar echt super pijnlijk is het niet. Kheb al erger meegemaakt bij de tandarts :)

Het vervelendste is dat je niet mag bewegen en dit niet onder verdoving gebeurt. Maar ik veronderstel dat een goeie anesthesist al veel verschil maakt. Bij mij stond er ook telkens een verpleger bij om op mijn schouders te duwen om zeker te zijn dat je niet beweegt.

Stabby

Legacy Member
Nog een vraagje. Eens je bent ingeschreven, ben je dan verplicht beenmerg te doneren of mag je nog weigeren eens je wordt opgebeld?

Burrid

Legacy Member
Ik vind het wel speciaal dat ze uw bloed filteren met een machine en dat er terug inspuiten.

Stabby

Legacy Member
Waarom worden niet meer mensen eigenlijk donor? Je hoeft enkel wat bloed af te geven en pas wanneer iemand je donatie nodig heeft moet je doneren. Je weet dan toch tenminste met zekerheid dat je donatie een leven zal redden.

Stabby

Legacy Member
Efflorescence zei:
Omdat ik dacht ergens gelezen te hebben dat je, eens ze je opgeroepen hebben en je gedoneerd hebt, uit die database verdwijnt en dus niet meer als donor kan dienen. Dan heb ik liever dat dat iemand uit mijn eigen familie is die ik daar mee kan helpen eerlijk gezegd.

Je dacht dat ergens gelezen te hebben? Ben je nu serieus?

playforfun91

Legacy Member
Efflorescence zei:
Wel, omdat ik daardoor in de war was heb ik mezelf niet opgegeven als donor maar ik heb nooit om bevestiging gevraagd bij het Rode Kruis.

Als dat klopt snap ik die redenering zeker en vast.

maartendq

Legacy Member
Stabby zei:
Waarom worden niet meer mensen eigenlijk donor? Je hoeft enkel wat bloed af te geven en pas wanneer iemand je donatie nodig heeft moet je doneren. Je weet dan toch tenminste met zekerheid dat je donatie een leven zal redden.

Omdat de meeste mensen verdorie bang zijn van alles wat veel pijn doet, wat een vrij natuurlijk gegeven is.

Stabby

Legacy Member
maartendq zei:
Omdat de meeste mensen verdorie bang zijn van alles wat veel pijn doet, wat een vrij natuurlijk gegeven is.

Wat maakt een korte pijn, hoe hevig ook, nu uit als je er een leven mee redt? :/

Dragonix

Legacy Member
Stabby zei:
Wat maakt een korte pijn, hoe hevig ook, nu uit als je er een leven mee redt? :/

Idd, het gedacht dat je er iemands leven mee kan redden is die pijn toch meer dan waard zeker..
Zelf heb ik eens ruggemerg laten trekken (dokters dachten dat ik hersenvliesontsteking had) en was een erg pijnlijke ervaring (was toen ook nog vrij jong) en zou niet graag zoiets dergelijks opnieuw willen meemaken, maar voor zo'n dingen.. direct!!

Atlantis

Legacy Member
Ik sta ook al enkele jaren geregistreerd als stamcel- en beenmergdonor. De kans dat je weefseltype overeenkomt met een dat ze zoeken is klein, en in de meeste gevallen wordt de donatie gedaan via filtering van het bloed (na enkele spuiten gekregen te hebben om de productie van beenmerg en stamcellen te stimuleren). Dat duurt normaal een viertal uren.
Al bij al in de meeste gevallen vrij pijnloos dus. En als je daarmee dan een leven kan redden...

Ajantis

Legacy Member
Ik moet begin mei een beenmergtransplantatie ondergaan. Ze spuiten de donor 4 dagen lang 2x per dag in met groeifactoren die ervoor zorgen dat ge zoveel stamcellen gaat aanmaken dat die in uw bloed terechtkomen. 2 weken later moet ge dan 6u aan een machine hangen die de stamcellen uit uw bloed filtert. De enige last die ge kunt ondervinden is hevige botpijnen (ik heb zelf 3 dagen 1x per dag die groeifactoren gehad en deugd deed da nie) maar da verschilt van persoon tot persoon.

De selectieprocedure is blijkbaar wel vrij streng. Ze willen u alleen als ge er zeker van zijt. Ik ga bv. 3 dagen bestraling krijgen en 2 dagen chemo om mijn eigen beenmerg te vernietigen en eens da in gang gezet is, kunnen ze nie terug. Als mijn donor dan zou beslissen op een van de laatste dagen van "ik doe het toch nie" (wat in het verleden al gebeurd is blijkbaar, vandaar die strenge selectie) kunnen ze dus voor mij niets meer doen.

Zorba

Legacy Member
Sinds vorig jaar heb ik mij ook geregistreerd als donor. Hoewel ik het anders ook gedaan zou hebben, heeft het feit dat ze het nu via het bloed kunnen afnemen mij toch overtuigd :)

Verder geef ik uiteraard ook regelmatig bloed en plasma. Kleine moeite imo.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan