Da_Duvelke
Legacy Member
SavaB zei:Gelukkig komen scheidingen maar zelden voor, en is het al even zeldzaam dat maar één van beide partners werkt voor die scheidingen.
Besef is één ding, als 40+er zonder werkervaring job zoeken een ander. Zeker op een moment als nu, waarbij zoveel mensen op straat zijn gezet en de ocmw's overlopen met aanvragen, kan je er zeker vanuit gaan dat mensen die het tien jaar geleden goed hadden, en gemakkelijk hun 3-4 kinderen konden onderhouden, nu gescheiden zijn en in hun auto wonen.
Bij ziekte zijn er inderdaad middelen genoeg om aan geld te geraken, maar ziek zijn kost vaak handenvol geld. Meer dan vaak genoeg zijn die subsidies niet voldoende om de gigantische medische rekeningen te betalen. De gevolgen zijn ook achteraf veel voelbaarder: vaak mis je na een langdurige ziekte alle kennis van zaken om terug in je oude positie te stappen op het werk, en sta je even ver als een scholier maar moet je meer betaald worden.
Natuurlijk is het wel zo dat veel overheidsdiensten véél geld kunnen besparen door meer uit hun doppen te kijken waar ze het aan besteden. Ik denk dat het OCMW daar een groot voorbeeld bij is: de bedoeling is goed, de uitvoering vaak barslecht. Zo is het ook met ziekteuitkeringen, etc.
scheidingen, ziekten, te veel kinderen, ..
U bent steeds maar op zoek naar excuses om te kunnen rechtvaardigen dat ge arm kunt zijn, ipv naar oplossingen te zoeken dat u niet in de problemen raakt



). Vroeger vond ik het inderdaad normaal dat ik een vrij mooie spaarboek heb ( waar ik, voor alle duidelijkheid, ook wel zelf deels voor verantwoordelijk ben door vakantiejobs en al het geld dat ik vroeger kreeg van verjaardagen etc op mijn spaarboek te zetten), maar als ik nu wat rondkijk en -hoor bij vrienden, is het toch allesbehalve normaal. Dusja, ik besef heel goed dat dat niet de normale gang van zaken is en dat ik zonder de ambitie van mijn pa 'nergens' zou staan.