Archief - Waarom was het gedaan met je laatste vriend(in)?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Lemme

Legacy Member
cura zei:
een heel belangrijke die je niet vermeld hebt, is dat hij niet geloofd in vaccinaties :)
!

'T is nog vroeg zeker? :hug:


OT: Ik snap ook niet wat T_H hier allemaal in z'n broek ligt te krabben. Samenwonen lijkt me toch compleet anders dan nog bij uw ouders wonen. Gewoon al het feit dat ge constant bij elkaar zijt en dus met elkaars kleine kantjes moet leven en samen rekeningen moet betalen.

Volgens mij kan T_H zelfs nog niet gaan samenwonen met de karige uitkering die hij krijgt dus heeft hij imo weinig recht van spreken. Ik vind het zelfs vreemd dat een vrouw bij iemand met zo weinig ambitie wil samen zijn (n/o). Als ik met zo'n instelling door het leven moest gaan, zou m'n vriendin het al snel afstappen (en terecht).

Areknia

Legacy Member
Lemme zei:
'T is nog vroeg zeker? :hug:


OT: Ik snap ook niet wat T_H hier allemaal in z'n broek ligt te krabben. Samenwonen lijkt me toch compleet anders dan nog bij uw ouders wonen. Gewoon al het feit dat ge constant bij elkaar zijt en dus met elkaars kleine kantjes moet leven en samen rekeningen moet betalen.

Volgens mij kan T_H zelfs nog niet gaan samenwonen met de karige uitkering die hij krijgt dus heeft hij imo weinig recht van spreken. Ik vind het zelfs vreemd dat een vrouw bij iemand met zo weinig ambitie wil samen zijn (n/o). Als ik met zo'n instelling door het leven moest gaan, zou m'n vriendin het al snel afstappen (en terecht).

Maakt er anders een thread voor aan: Is samenwonen gelijk aan in een kamer wonen bij u ouders met een poll ja/nee...

En laat de mensen maar discussieren e hoofdrolspeler TH tijd genoeg voor te antwoorden.

Want het gaat hier wel ferm off topic ale tis wel grappig daar nie van

KenSpectre

Legacy Member
hitman47 zei:
Als het zo ernstig is dat ze in een hulpcentra zit denk er dan heel goed over na. Verkeren met iemand die zichzelf haat is geen gemakkelijke opgave.

Kan ze nu moeillijk daarvoor dumpe he :s dan zakt ze wss nog dieper in de put.
Tis iets waar we ons door zulle moete slaan.
Alleen verwatert zo een relatie snel he, en zeker aangezien de relatie maar 2,5 maande oud was

ClayDavis

Legacy Member
KenSpectre zei:
Kan ze nu moeillijk daarvoor dumpe he :s dan zakt ze wss nog dieper in de put.
Tis iets waar we ons door zulle moete slaan.
Alleen verwatert zo een relatie snel he, en zeker aangezien de relatie maar 2,5 maande oud was

@ Kensheeachtige nick : eetstoornissen zijn niet echt enkel 'te weinig eten'. Als je obsessief met je uiterlijk bezigbent door jezelf te vernietigen....

Nja Spectre, het is maar mijn advies en ik ben geen relatie expert noch weet veel over eetstoornissen.

Ik weet wel dat ik zelf ook ooit met zo'n meisje heb verkeerd en die van mij werd erg aanhankelijk. Had bijzonder weinig zelfvertrouwen en doorging moodswings. Ook kon ze bepaalde dingen nogal vrij snel persoonlijk pakken en gewoon té heftig reageren(meestal droevig/bleiten). Die zat gewoon totaal niet lekker in haar vel en de eerste paar weken negeert ge da onbewust maar dan begint ge zo'n dingen wel te merken en dat weegt. Heb het dan uiteindelijk ook uitgemaakt omdat ik vond dat het nergens naartoe ging en ze te aanhankelijk/bezitterig was. Misschien was het haar karakter, maar iemand die zichzelf niet goed voelt straalt da ook wel uit en reageert er naar.

Ik zeg niet dat ge u vriendin moet dumpen maar denk eens goed na man. "Ik kan het moeilijk nu uitmaken want dan geraakt ze verder in de put". Ik heb met exact dezelfde gedachten rondgelopen maar denk eens anders. Moet je er dan bijblijven enkel uit medelijden? Maakt gij ze gelukkig door er mee te verkeren? En zelfs al maakt gij ze volledig 'gelukkig', waardoor ze plots geen problemen meer heeft is dat dan een gezonde situatie? Is dat dan niet eerder dom om u 'geluk' enkel te baseren op u lief? Hak uw knoop door, of je doet verder of je doet het niet maar blijf er niet gewoon bij 'om haar niet dieper in de put te duwen' want dat helpt volgens mij niet.

Note : nogmaals, gewoon mijn input je hoeft je lief niet te dumpen maar ik wou gewoon mijn ervaring even delen met u omdat ik iets gelijkaardig heb meegemaakt. Maarja, ik ben u niet :). En ik besef maar al te goed dat deze post misschien vrij 'bruut' is, excuses

KenSpectre

Legacy Member
hitman47 zei:
Ik weet wel dat ik zelf ook ooit met zo'n meisje heb verkeerd en die van mij werd erg aanhankelijk. Had bijzonder weinig zelfvertrouwen en doorging moodswings. Ook kon ze bepaalde dingen nogal vrij snel persoonlijk pakken en gewoon té heftig reageren(meestal droevig/bleiten). Die zat gewoon totaal niet lekker in haar vel en de eerste paar weken negeert ge da onbewust maar dan begint ge zo'n dingen wel te merken en dat weegt. Heb het dan uiteindelijk ook uitgemaakt omdat ik vond dat het nergens naartoe ging en ze te aanhankelijk/bezitterig was. Misschien was het haar karakter, maar iemand die zichzelf niet goed voelt straalt da ook wel uit en reageert er naar.
Echt moodswings had ze eig niet, en bezitterig enzo deed/doet ze ook.
Snel heftig reageren eig ook niet. Ze is best nog stil.

hitman47 zei:
Note : nogmaals, gewoon mijn input je hoeft je lief niet te dumpen maar ik wou gewoon mijn ervaring even delen met u omdat ik iets gelijkaardig heb meegemaakt. Maarja, ik ben u niet :). En ik besef maar al te goed dat deze post misschien vrij 'bruut' is, excuses
Zo bruut vond ik het nog niet hoor :)

@Tapijt: tis ook nie fake he -_- Ik heb ze echt graag enzo, probleem is dat ge nu meer uit elkaar groeit doordat ge elkaar soms 2 weken niet ziet/hoort. Ze werken daar met een strafsysteem: slecht eten = niet naar huis int weekend + gsm kwijt soms enzo

Darks

Legacy Member
hitman47 zei:
Das een deprimerende levenswijze, probeert wa meer in the moment te zitten. Denk minder aan 'blijf ik er eeuwig mee samen' maar 'is het nu leuk en heb ik er gevoelens voor'. Als je enkel met perfectie genoegen neemt (of er voor kiest om alleen te blijven) ga je ook ni echt het geluk vinden. 'Go with the flow' is een pak leuker (en regelmatig ook een pak deprimerender) maar met die mening van u kan het enkel maar naar beneden gaan.

(nee er is niks mis mee alleen te blijven, maar uit zen post lees ik dat hij dat niet echt wilt)

Deprimerend?

Heb me eigenlijk nog nooit zo goed gevoeld als nu :p

Maarja ok ik geef toe dat ik ergens ook wel snak naar echte liefde. Maar 't is dus de vraag of het heel de miserie nog waard is die het bijna altijd met zich meebrengt.

ClayDavis

Legacy Member
Darks zei:
Deprimerend?

Heb me eigenlijk nog nooit zo goed gevoeld als nu :p

Maarja ok ik geef toe dat ik ergens ook wel snak naar echte liefde. Maar 't is dus de vraag of het heel de miserie nog waard is die het bijna altijd met zich meebrengt.

das dan de beperktheid van een forum post om uw situatie in te schatten :)

Eluminxy

Legacy Member
er komt toch wel wat bij kijken, bij relaties ;)

wat ik net heb meegemaakt (en nog meemaak :s) :

een tweetal maanden geleden heb ik mijn vriendin mee uitgenodigd voor een weekendje naar het buitenverblijf van mijn ouders, aan zee (ik ben 19, zij is 18); samen met mijn ouders, zodat ze wat beter kennis maakt met mijn ouders. We zijn iets minder dan een anderhalf jaar samen.

het was allemaal wel plezant, maar toen ze weg was zeiden mijn ouders dingen zoals : 'eigenlijk kunt gij wel beter krijgen, ze is niet zo representabel, u "reputatie" (??) gaat erdoor naar beneden. Ik vond dat nogal cru, nu ze hebben wel een punt dat ze zich nogal afstandelijk gedroeg, ze kwam niet zo 'warm' over laten we zeggen.

Maar als ik met haar omga gedraagt ze zich nochtans heel anders, we kunnen het heel goed vinden met elkaar. we hebben dezelfde hobby's, vullen elkaar goed aan, maken weinig ruzie,... ik ben er bijna zeker van dat ze verlegen was en zich een beetje ongemakkelijk voelde bij mijn ouders (ze zien er wel streng uit :p, mijn pa is militair die zijn job nogal serieus neemt en mijn ma leerkracht frans (clichées...:p) en hebben haar flink wat vragen gesteld, dus kan er wel inkomen)

Ben zelf soms eens verlegen, maar zij heeft daar toch meer last van (laten we zeggen dat ze niet een van de schoonste is (ze is een beetje aan de mollige kant + een beetje groter, ik dan weer smal en klein, dat vinden ze ook "raar" en niet bij elkaar passen)

maar ik vind dat nu niet zo belangrijk (of da dacht ik altans), ik zie haar graag vanwege haar mooie karakter.

nu begin ik na te denken en te geloven wat mijn ouders zeiden, omdat ik soms ook dat gevoel wat mijn ouders me gaven buiten (openbaar) heb als we samen ergens naartoe gaan, maar dan meer onbewust (het ongemakkelijke, niet-warme gevoel tov de buitenwereld).
ze is altijd zo lief voor mij, ze wilt alles goed doen, ze doet het goed op school (ze studeert af in economie-wiskunde, en wil TEW doen).

ik kan toch niet naar m'n ouders luisteren (ik ben tenslotte 19...), vanwege een estetisch aspect? maar dat ze het er telkens over hebben vind ik ook echt ni aangenaam (ik zit niet op kot, dus spendeer mss meer tijd met hen dan een student op kot (eten etc) ) op den duur voel ik me er zelf ni goe bij. en dat vind ik dan juist zo erg, want ik zie ze graag, en toch speelt het in mijn hoofd er een einde aan te maken... als ik dan andere koppels zie, stralen die gewoon meer zelfvertrouwen uit, dat mankeert hier in onze relatie precies ook.

ik weet het, nogal een verwarde uitleg, maar dat beschrijft precies hoe het er nu aantoe gaat bij mij: verwarring, twijfel, en afschuw voor de manier waarop ik nu redeneer...

boozeke

Legacy Member
Wa heeft aar uiterlijk der nu mee te maken.Ik heb al zoveel vriendinnen gehad die ons ma afkeurde, en, ik heb me der ni teveel van aangetrokken. Tfeit da ge der nu over twijfelt, is een bewijs van het feit da ge ni zeker bent over uw relatie. En daar moet ge mss is over nadenken.

Accalia

Legacy Member
[TFL]Boozy;10261748 zei:
Wa heeft aar uiterlijk der nu mee te maken.Ik heb al zoveel vriendinnen gehad die ons ma afkeurde, en, ik heb me der ni teveel van aangetrokken. Tfeit da ge der nu over twijfelt, is een bewijs van het feit da ge ni zeker bent over uw relatie. En daar moet ge mss is over nadenken.

2nd

Of, u te veel aantrekt van de buitenwereld en wat anderen denken.
De mensen gaan u daarom niet minder leuk vinden ofzo...

Blanco

Legacy Member
Mja, langs den andere kant moet ik wel zeggen dat ons ma er achteraf altijd plat op zat als het ging over het beoordelen van mijn liefjes. Maar dat ging niet over uiterlijk of stand, maar puur over karakter.
Niet dat dat mijn beoordeling ooit beïnvloed heeft, maar het viel mij wel op.

tuesadorable

Legacy Member
Negeren zou ik toch niet doen, ouders hebben vaak gelijk als het op die kleine puntjes neer komt. Anyway, ze is nog maar 18 en kan nog volop veranderen in haar gedrag. Zo kan de studie haar meer doen openbloeien en haar hartelijk(er) maken bijvoorbeeld. Ik ben toch niet hetzelfde meisje als vroeger, en maar best ook. Vertel haar gewoon wat je ouders van haar vinden, maar niet direct "in her face". Dat zet iedereen toch tot denken?

Eluminxy

Legacy Member
tuesadorable zei:
Negeren zou ik toch niet doen, ouders hebben vaak gelijk als het op die kleine puntjes neer komt. Anyway, ze is nog maar 18 en kan nog volop veranderen in haar gedrag. Zo kan de studie haar meer doen openbloeien en haar hartelijk(er) maken bijvoorbeeld. Ik ben toch niet hetzelfde meisje als vroeger, en maar best ook. Vertel haar gewoon wat je ouders van haar vinden, maar niet direct "in her face". Dat zet iedereen toch tot denken?

ouders hebben inderdaad soms wel gelijk, tenslotte hebben ze meer ervaring... en zelf vond ik er ook wel iets van waar.

het is wel zo dat ik er zelf geen last van heb dat ze zo doet. dus in feite zou ik aan men eigen moeten denken... maar dat zo aanhoren elken dag (bij wijze van spreken) is ook ni alles.
of ze veel gaat veranderen weet ik niet. ze mag dan wel (maar) 18 zijn (binnen 6 maanden 19: ze verjaart begin januari), maar ze is erg volwassen voor haar leeftijd qua gedachtegang. alleen dan spijtig dat ze niet echt beseft dat ze nogal onhartelijk overkomt.

als ik haar meebreng voor iets te gaan doen met mijn maten heeft ze ook in zekere mate die verlegenheid, maar niet zo hard. ik zou dus ook ni willen dat ze haar ni leuk vinden, ze heeft zon schoon karakter!

tuesadorable

Legacy Member
Goh ja, je ziet haar graag dus ik zou het nog niet je relatie laten 'innemen'. Probeer haar misschien zelf er op te wijzen dat ze misschien iets anders kon aanpakken en anders zeggen, maar zeg dat tussendoor en rek er geen speciaal moment voor uit.

Denk ik.

Huasheng

Legacy Member
Eluminxy zei:
... [hele verhaal] ...
Als jij je vriendin graag ziet, en graag bij haar bent, en haar niet kwijt wilt, dan zou ik ze al zeker niet dumpen gewoon omdat uw ouders haar niet vinden passen bij uw 'reputatie'.

Eluminxy zei:
alleen dan spijtig dat ze niet echt beseft dat ze nogal onhartelijk overkomt.
Weet haar dat op een vriendelijke manier te zeggen, en werk er samen aan.
Ja, klinkt makkelijker gezegd dan gedaan, maar 't is niet onmogelijk ;)

Arifiene

Legacy Member
Ben ik het enige die het nogal 'not done' vindt van de ouders om te zeggen dat zijn lief er 'niet echt representabel' uitziet?

De SkeEvN

Legacy Member
Arifiene zei:
Ben ik het enige die het nogal 'not done' vindt van de ouders om te zeggen dat zijn lief er 'niet echt representabel' uitziet?

enkel deze post gelezen imo omdatk meestal mor laatste posts lees om vooruit te gaan

maar zie al op wat het slaat en sluit mij bij u aan, mss ne groep maken ofzo nu :woohoo:



ouders mogen mss eens in prive zeggen wat er scheelt maar echt hun gedacht willen is nen dikken no-go ze hebben er totaal geen zaken mee
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan