Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

glashelder

Legacy Member
lobotomy zei:
Ik kan natuurlijk ook begrijpen dat ge zegt: 'het zit in de menselijke aard' en blabla, ma dan ben ik (we?) waarschijnlijk gedoemd tot eeuwig twijfelen en nooit 100% gelukkig te zijn..
Misschien is dat ook wel zo. ;)

mortus

Legacy Member
Bret McKenzie and Kermit the Frog sing "Life's a Happy Song" - YouTube

Als het klikt dan leer je elkaars negatieve kanten accepteren en er mee te leven. Word het soms wa veel, praat er dan over, veel word gezwegen over die zaken om een "perfecte" relatie te behouden, wat dan eerder uitdraaid op een pijnlijke scheiding.



Voor de moment kan het hier ook beter. Goeie en slechte dagen.

Iemand leren kennen waar het echt mee klikte maar opzijgezet geweest, wat financien die tegenvielen, onverwachte kosten blabla maw. een putje om uit te klauteren en denken ("hopen") er sterker uit te komen.

Widdowkeeper

Legacy Member
lobotomy zei:
nu zijt ge echt gewoon aan het zeggen dat ge maar een vriendin moet hebben om ni alleen te zijn? Ik weet ni hoe oud jullie zijn, maar da is alleszins niet de way to go, omda ge daar ook gewend aan geraakt ('iemand hebben'), en ge dan nog ongelukkiger zijt. @single life: been there done that, en ik zou er nu - denk ik - anders naar kijken. Ook met wie ik zou samengaan, zou ik anders bekijken.

Ik weet verder ook dat er altijd wel iets scheelt, en perfect moet ge ni zo letterlijk pakken :P de vraag is gewoon: hoeveel moeite/tijd/... wilt ge er in steken om te 'wachten' tot ge iemand vindt die perfect genoeg is, waarbij het gras net niet groener is aan de overkant. Iemand waarvan ge zegt: dit en dit scheelt er aan (ookal gaat da ni zo simpel, maar stel nu hypothetisch), maar da neem ik er graag bij omdat het verder supergoed klikt tussen ons. Dat ge beseft dat uw eigen gras echt wel redelijk groen is met maar weinig bruin plekken..
Volgens mij is DAT het enige wat mij gelukkig kan maken (als het al bestaat). Iemand hebben en dan toch altijd afvragen of het gras toch ni groener is elders, da is ook geen geluk (ge kunt perfect de vergelijking maken met het gezondheidsprobleem: gezonde mensen zijn ni per se gelukkig omda ze gezond zijn, omda ze da zo gewend zijn en dat voor hen iets logisch/triviaal is. Als ge lang een relatie hebt, is da ook logisch/triviaal en scheelt er weer iets anders.)

Ik snap dus eigl ook perfect waarom mensen scheiden.. Stel ge blijft samen met iemand terwijl ge denkt da het op een ander beter is, maar omdat de maatschappij zegt: "er scheelt overal wel iets", geeft ge ni toe aan da idee van groener gras. Na nen tijd ontmoet ge iemand, het klikt (beter?), knapper, blabla.. Het gras is/lijkt (afh v situatie) groener aan de overkant. Waarom zou ge dan ni scheiden? (tenzij ge klein kinderen hebt, ... waarom zou ge immers niet gaan voor meer geluk in uw leven?)
-> Waarom zou ge met iemand samenblijven waarbij het gras groener aan de overkant lijkt, als ge vermoedt dat, als ge iemand tegen zou komen waarbij het beter klikt, ge ze zou verlaten voor die andere?


Bottomline:
Ik denk dat, als ge u afvraagt of het gras groener is aan de overkant, er een grote kans is dat dat eigenlijk ook zo is. Net zoals: als ge u afvraagt of ge gelukkig zijt en ge zijt er ni zeker van, dan zijt ge het ni.

Ik kan natuurlijk ook begrijpen dat ge zegt: 'het zit in de menselijke aard' en blabla, ma dan ben ik (we?) waarschijnlijk gedoemd tot eeuwig twijfelen en nooit 100% gelukkig te zijn..

Het gaat 'm ook om het streven naar gelukkig zijn natuurlijk. Heel erg stom voorbeeld, maar ge voelt u toch veel meer voldaan als ge bv. een spelleke uitspeelt zonder cheats? Het gaat 'm om de reis naar dat perfecte moment waarbij je kunt zeggen 'awel ik ben gelukkig'.

Ik kan niet nog meer gelukkig zijn in m'n relatie op dit moment.

zarathustra

Legacy Member
Ik denk dat stoppen met illusies te hebben veel helpt met gelukkig zijn.. of toch met niet ongelukkig zijn :p Alles wat dan gebeurt is positief.

Jerryboy

Legacy Member
Bij mij gaat ook alles goed, leuke job, leuke vriendin, leuke vrienden, goeie gezondheid, ... Maar het is de situatie thuis die me zeer ongelukkig maakt.

Ik woon nog thuis en mijn ouders (moeder vooral) en de vriendin van mijn broer komen niet overeen met mijn vriendin en laten dit zeer hard voelen door de vriendin van mijn broer en broer zelf alle aandacht te geven. Met de ouders van die vriendin gaan ze hier dikwijls eten, mee op reis en de ouders van mijn vriendin hebben ze nog nooit iets tegen gezegd (en wij zijn 5j samen).

ff vb.: Ik ben met mijn vriendin het weekend voor kerst naar de ardennen geweest, we gingen normaalgezien 24dec. bij mijn vriendin thuis eten (omdat broer en vriendin bij mij thuis dan eten) en daarna naar mij thuis nog wat vieren en daar slapen (ik verjaar op 24dec), 25dec zouden we dan bij mij thuis eten. 23dec krijg ik telefoon van mijn moeder die me zegt dat ik 24dec niet welkom ben thuis en ook maar ergens anders plaats moet vinden om te slapen omdat de vriendin van mijn broer niet wil komen eten en slapen als wij daar zijn. Ik was dus niet welkom op mijn verjaardag... 25dec komen we dan bij mij thuis toe om te eten en dan zeggen ze gewoon droogweg dat al het eten op is omdat op 24dec de ouders van mijn broer zijn vriendin ook onverwacht mee zijn komen eten...

En zo is het dus het hele jaar door...

hucks

Legacy Member
Jerryboy zei:
Bij mij gaat ook alles goed, leuke job, leuke vriendin, leuke vrienden, goeie gezondheid, ... Maar het is de situatie thuis die me zeer ongelukkig maakt.

Ik woon nog thuis en mijn ouders (moeder vooral) en de vriendin van mijn broer komen niet overeen met mijn vriendin en laten dit zeer hard voelen door de vriendin van mijn broer en broer zelf alle aandacht te geven. Met de ouders van die vriendin gaan ze hier dikwijls eten, mee op reis en de ouders van mijn vriendin hebben ze nog nooit iets tegen gezegd (en wij zijn 5j samen).

ff vb.: Ik ben met mijn vriendin het weekend voor kerst naar de ardennen geweest, we gingen normaalgezien 24dec. bij mijn vriendin thuis eten (omdat broer en vriendin bij mij thuis dan eten) en daarna naar mij thuis nog wat vieren en daar slapen (ik verjaar op 24dec), 25dec zouden we dan bij mij thuis eten. 23dec krijg ik telefoon van mijn moeder die me zegt dat ik 24dec niet welkom ben thuis en ook maar ergens anders plaats moet vinden om te slapen omdat de vriendin van mijn broer niet wil komen eten en slapen als wij daar zijn. Ik was dus niet welkom op mijn verjaardag... 25dec komen we dan bij mij thuis toe om te eten en dan zeggen ze gewoon droogweg dat al het eten op is omdat op 24dec de ouders van mijn broer zijn vriendin ook onverwacht mee zijn komen eten...

En zo is het dus het hele jaar door...

wow is wel grof van je moeder he?!
moest mijn moeder zo iets zeggen zou ik zot worden...


on:
ik denk wel gelukkig te zijn, goede job, goed loon, mooie auto, genoeg vrije tijd voor fitnes/game, vriendin, weinig maar wel goede vrienden.

al hoewel het tegenwoordig vaker ambras is met de vriendin dan goed =/

enigste wat mss nog beter kan is meer vrienden en een NOG betere job =D

profound

Legacy Member
Jerryboy zei:
Bij mij gaat ook alles goed, leuke job, leuke vriendin, leuke vrienden, goeie gezondheid, ... Maar het is de situatie thuis die me zeer ongelukkig maakt.

Ik woon nog thuis en mijn ouders (moeder vooral) en de vriendin van mijn broer komen niet overeen met mijn vriendin en laten dit zeer hard voelen door de vriendin van mijn broer en broer zelf alle aandacht te geven. Met de ouders van die vriendin gaan ze hier dikwijls eten, mee op reis en de ouders van mijn vriendin hebben ze nog nooit iets tegen gezegd (en wij zijn 5j samen).

ff vb.: Ik ben met mijn vriendin het weekend voor kerst naar de ardennen geweest, we gingen normaalgezien 24dec. bij mijn vriendin thuis eten (omdat broer en vriendin bij mij thuis dan eten) en daarna naar mij thuis nog wat vieren en daar slapen (ik verjaar op 24dec), 25dec zouden we dan bij mij thuis eten. 23dec krijg ik telefoon van mijn moeder die me zegt dat ik 24dec niet welkom ben thuis en ook maar ergens anders plaats moet vinden om te slapen omdat de vriendin van mijn broer niet wil komen eten en slapen als wij daar zijn. Ik was dus niet welkom op mijn verjaardag... 25dec komen we dan bij mij thuis toe om te eten en dan zeggen ze gewoon droogweg dat al het eten op is omdat op 24dec de ouders van mijn broer zijn vriendin ook onverwacht mee zijn komen eten...

En zo is het dus het hele jaar door...

Wtf!
Gast, moesten mijn ouders zoiets doen, tkot was te klein geweest vrees ek...
En wa zegt u broer daar dan van?! Ik kan mij ni inbeelden da mijn zus ook gewoon zoiets zou laten gebeuren zonder iets te zeggen.

Tenzij ze natuurlijk een gegronde reden hebben om uw vriendin verloochenen...

Yuri

Legacy Member
Jerryboy zei:
Bij mij gaat ook alles goed, leuke job, leuke vriendin, leuke vrienden, goeie gezondheid, ... Maar het is de situatie thuis die me zeer ongelukkig maakt.

Ik woon nog thuis en mijn ouders (moeder vooral) en de vriendin van mijn broer komen niet overeen met mijn vriendin en laten dit zeer hard voelen door de vriendin van mijn broer en broer zelf alle aandacht te geven. Met de ouders van die vriendin gaan ze hier dikwijls eten, mee op reis en de ouders van mijn vriendin hebben ze nog nooit iets tegen gezegd (en wij zijn 5j samen).

ff vb.: Ik ben met mijn vriendin het weekend voor kerst naar de ardennen geweest, we gingen normaalgezien 24dec. bij mijn vriendin thuis eten (omdat broer en vriendin bij mij thuis dan eten) en daarna naar mij thuis nog wat vieren en daar slapen (ik verjaar op 24dec), 25dec zouden we dan bij mij thuis eten. 23dec krijg ik telefoon van mijn moeder die me zegt dat ik 24dec niet welkom ben thuis en ook maar ergens anders plaats moet vinden om te slapen omdat de vriendin van mijn broer niet wil komen eten en slapen als wij daar zijn. Ik was dus niet welkom op mijn verjaardag... 25dec komen we dan bij mij thuis toe om te eten en dan zeggen ze gewoon droogweg dat al het eten op is omdat op 24dec de ouders van mijn broer zijn vriendin ook onverwacht mee zijn komen eten...

En zo is het dus het hele jaar door...

Damn, das ook wel grof. Maar eum, ze kunnen dat toch niet zomaar als ge daar ook woont? Ik zou toch zeker al kijken voor op mijn eigen te gaan wonen dan (als dat financieel natuurlijk mogelijk is...)

Jerryboy

Legacy Member
Mijn moeder kwam met mijn vorige vriendin ook niet overeen. Denk dat, dat altijd zo zal blijven. Maar mijn broer zijn vriendin is de beste, maarja mijn broer krijgt alles wat hij wil daarvan want die ouders zijn super rijk. Broer zelf doet gewoon tegen mij zolang zijn vriendin niet in de buurt is.

Wij zijn bewust nog niet alleen gaan wonen omdat we huren sowieso weggesmeten geld vinden en meteen een huis willen kopen/bouwen. Maar we willen niet door deze situatie gedwongen worden om vlugvlug een huis te kopen om weg te zijn. Vanaf januari zijn we van plan om wat banken te bezoeken en te zoeken naar een huis, indien betaalbaar. We hebben beiden een deftig loon + bedrijfswagen maar de prijzen tegenwoordig.

f33db4ck

Legacy Member
Jerryboy zei:
Bij mij gaat ook alles goed, leuke job, leuke vriendin, leuke vrienden, goeie gezondheid, ... Maar het is de situatie thuis die me zeer ongelukkig maakt.

Ik woon nog thuis en mijn ouders (moeder vooral) en de vriendin van mijn broer komen niet overeen met mijn vriendin en laten dit zeer hard voelen door de vriendin van mijn broer en broer zelf alle aandacht te geven. Met de ouders van die vriendin gaan ze hier dikwijls eten, mee op reis en de ouders van mijn vriendin hebben ze nog nooit iets tegen gezegd (en wij zijn 5j samen).

ff vb.: Ik ben met mijn vriendin het weekend voor kerst naar de ardennen geweest, we gingen normaalgezien 24dec. bij mijn vriendin thuis eten (omdat broer en vriendin bij mij thuis dan eten) en daarna naar mij thuis nog wat vieren en daar slapen (ik verjaar op 24dec), 25dec zouden we dan bij mij thuis eten. 23dec krijg ik telefoon van mijn moeder die me zegt dat ik 24dec niet welkom ben thuis en ook maar ergens anders plaats moet vinden om te slapen omdat de vriendin van mijn broer niet wil komen eten en slapen als wij daar zijn. Ik was dus niet welkom op mijn verjaardag... 25dec komen we dan bij mij thuis toe om te eten en dan zeggen ze gewoon droogweg dat al het eten op is omdat op 24dec de ouders van mijn broer zijn vriendin ook onverwacht mee zijn komen eten...

En zo is het dus het hele jaar door...

Jerryboy zei:
Mijn moeder kwam met mijn vorige vriendin ook niet overeen. Denk dat, dat altijd zo zal blijven. Maar mijn broer zijn vriendin is de beste, maarja mijn broer krijgt alles wat hij wil daarvan want die ouders zijn super rijk. Broer zelf doet gewoon tegen mij zolang zijn vriendin niet in de buurt is.

Wij zijn bewust nog niet alleen gaan wonen omdat we huren sowieso weggesmeten geld vinden en meteen een huis willen kopen/bouwen. Maar we willen niet door deze situatie gedwongen worden om vlugvlug een huis te kopen om weg te zijn. Vanaf januari zijn we van plan om wat banken te bezoeken en te zoeken naar een huis, indien betaalbaar. We hebben beiden een deftig loon + bedrijfswagen maar de prijzen tegenwoordig.

Khad al lang gebroken met mijn ouders in uw geval. Geen zin om daar tijd aan te geven. Ge leeft 1 keer, liever spenderen aan toffere en minder stressvolle dingen.

Fucking familie kies je jammergenoeg niet he :)

Lefky

Legacy Member
Jerryboy zei:
Mijn moeder kwam met mijn vorige vriendin ook niet overeen. Denk dat, dat altijd zo zal blijven. Maar mijn broer zijn vriendin is de beste, maarja mijn broer krijgt alles wat hij wil daarvan want die ouders zijn super rijk. Broer zelf doet gewoon tegen mij zolang zijn vriendin niet in de buurt is.

Wij zijn bewust nog niet alleen gaan wonen omdat we huren sowieso weggesmeten geld vinden en meteen een huis willen kopen/bouwen. Maar we willen niet door deze situatie gedwongen worden om vlugvlug een huis te kopen om weg te zijn. Vanaf januari zijn we van plan om wat banken te bezoeken en te zoeken naar een huis, indien betaalbaar. We hebben beiden een deftig loon + bedrijfswagen maar de prijzen tegenwoordig.

is idd nie alles :(

kan je niet tijdelijk bij je vriendin thuis wonen?

ps: moest mijn moeder zo doen ze zou aan mij ook gene gemakkelijken meer hebben ze...

ps2 (nee gene playstation :p ): gelukkige verjaardag :)

bonesofherface

Legacy Member
juist een streepje onder gelukkig. matig gelukkig.

Een beetje het gevoel dat je hebt na een leuke dag op school. Alles ging goed. Leuke lessen. Niet gepest geweest. Mooie dieren gezien als je naar huis reed met de fiets. etc... EN thuiskomen van school alles ging goed zoals in het vorige voorbeeld alleen nu heeft je moeder daarbovenop nóg eens je lievelingeten ofzo klaargemaakt.

daartussenin zit ik ergens. best wel leuk.

Anoniem15

Legacy Member
Je kan je eigen leven inderdaad zodanig gaan kanaliseren dat je al gelukkig bent bij het feit dat je 's avonds op je xbox kan spelen.

mortus

Legacy Member
Wonkelrijm zei:
Je kan je eigen leven inderdaad zodanig gaan kanaliseren dat je al gelukkig bent bij het feit dat je 's avonds op je xbox kan spelen.

Kon je dat op elke leeftijd maar.

Preske

Legacy Member
ik kan niet zeggen dat ik gelukkig ben.

Ik ben niet miserabel ofzo, maar gelukkig? nee.

Preske

Legacy Member
AmandaH zei:
wat scheelt er?

Laten we het houden op gezondheidsproblemen en alle problemen die het met zich kan mee brengen in elk aspect van het leven.

(tenzij ge de details wilt weten, dan kan ik hier mijn historie copy pasten die ik al eerder op het forum heb gezet)

Pieterjan94

Legacy Member
Niet ongelukkig,
ik zit wel in een dipje, ik zit nu in mijn eerste jaar pol&soc, maar ik kan het niet echt opbrengen om te blokken. Ik vind de drive niet echt. Als mensen mij vragen, wat voor job wil je later doen? Dan heb ik er geen idee van. Ik vind het een interessante richting, maar in tegenstelling tot mijn vrienden heb ik totaal geen toekomstperspectieven gebonden aan een diploma. Daarbij komt nog de stress dat ik er misschien niet doorgeraak als ik de drive niet kan opwekken om effectief te blokken. Ik ben al eens blijven hangen in het middelbaar, en ik wil mij ouders niet teleurstellen. Ze geven mij alle kansen, alle mogelijkheden en toch stel ik ze teleur. En wat als ik faal? Wat dan? Ik heb geen alternatieven...
Ik ga echt ballen moeten kweken gewoon... :)

mac-bc

Legacy Member
Wonkelrijm zei:
De eerstkomende jaren zal er niets veranderen, je zal nog steeds dezelfde dingen blijven doen als ervoor, enkel iets extremer omdat je geld gaat hebben. Het enige verschil is minder congé. Dit alles geldt wel enkel zolang je nog thuis woont.

Maar... na enkele jaren ga je veel vriendschappen zien verwateren. Vooral de mensen die in een vaste relatie zitten gaan zich steeds meer beginnen afzonderen om tijd aan hun partner en/of gezin te besteden. Zelf is je goesting om op stap te gaan en zo ook stilaan aan het wegdeemsteren zodat er wel eens momenten zullen kunnen aankomen dat je je echt eenzaam begint te voelen. Als je op dit punt bent gekomen moet je je echt eens gaan beginnen realiseren welke richting je uit wilt, en of je je gaat blijven gelukkig voelen in de situatie zoals ze op dat ogenblik is.

En als je nu al samenwoont met je vriendin? :s

Ik zit dus zelf in een vaste relatie maar ik hoop echt dat ik mezelf niet zal afzonderen. Ik hoop echter nog veel minder dat al mijn vrienden dat zouden doen (zich afzonderen) en ik de enige ben die dat niet wil... Maar goed, dat zijn dan maar zorgen voor later.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan