Kvrees geen raad te kunnen geven > 32, autistisch, en nooit een vriendin gehad

. Ik weet pas sinds 2 jaar dat ik autisme heb, de 30 jaar daarvoor had ik zoiets van.. zolang ik niet weet waarom ik 'zomaar' depressief en stressed wordt kan het toch nooit iets worden. En nu ik wel weet waarom, wil ik nog steeds een relatie, maar door me bewust te worden van men probleem weet ik dat een relatie helemaal niet makkelijk zal zijn.
Aan een vriendin raken is moeilijk. Maar eens je een vriendin 'hebt' zal het ook niet eenvoudig zijn neem ik aan, en eens je twijfelt gebeurt er absoluut niets. De vraag die je uzelf moet stellen is, of je twijfelt over uzelf en uzelf in een relatie. Zelf twijfel ik, en zo verandert er niet veel.
Op vertrouwde plaatsen leer je ook sneller iemand kennen. Zo ging ik vroeger wekelijks naar een lanparty boven een cafe. Moest ik toen bewust geweest zijn van men autisme en zen specifieke problemen, had ik toen mss wel een vriendin. Wat dus een eerste, maar heel vage, stap zou zijn is, ergens naartoe gaan. Een stamcafe, fitness, sportclub.. de mensen leren kennen, vertrouwd worden met iedereen en omgeving enz... Maar wat mezelf betref begin ik daar niet (momenteel..) aan. Het is onrechtstreeks, vaag .. en een bekend probleem voor iemand met autisme is : gebrek aan verbeelding, door dat gebrek zien we niet wat de toekomst brengt.
Kversta u volledig, en een heel interessante topic

. Zal later mss nog wat posten, maar ff zwaar stressed : net archdemon in DAO neergelegd