Archief - Algemene loopthread - Deel 5

Haha, wat een zot! Toch echt sterk om jezelf op zoiets toe te leggen, respect!

Sent from my Redmi Note 7 using Tapatalk

Hele dikke proficiat Karry98

Ben benieuwd naar Strava.

Dikke proficiat Karry98 ! Wat een prestatie!

Vooraleer hij hier het relaas komt doen van zijn heldentocht kan ik ook nog even mijn verhaal doen

Het was dus een goed idee om mijn HM naar vandaag te schuiven. Weliswaar slecht geslapen (gisterenavond nog getafeld voor verjaardag van de vrouw... Veel te zwaar dessert, zware maag) maar de benen voelden uitstekend, kopje zat goed, temperatuur ideaal en wind was ok.

Target was sub 2u, pacing daarvoor ook uitgewerkt. Goed gelet op hartslag en continu gelet dat ik me niet forceerde maar toch van bij het begin 5-10s per km onder target pace kunnen lopen. Negative splits tot aan de laatste 2km, vermoeiing was er wel wat.

Uiteindelijk 1:57:28 voor m'n eerste halve. Ongelooflijk tevreden!

Joepla, ook respect!

Top Eniac! Sterke prestatie

Sent from my Redmi Note 7 using Tapatalk

Ook een topprestatie! Blij dat het harde werk zijn resultaat heeft behaald!

Ook hele dikke proficiat eniac.

mooi gedaan eniac! je progressie is mooi!

en wat een zot die Karry!

Thx iedereen!

Eerst en vooral allemaal ontzettend bedankt voor de mentale steun het afgelopen weekend . Zoals jullie ondertussen al weten heb ik dus mijn eerste 100 mijl ultra tot een goed einde gebracht, de Great Escape, goed voor 162km en 5400hm.

Het was een waanzinnige ervaring en vooral iets waar ik echt heel trots op ben omdat het zowel fysiek als mentaal een enorme uitdaging was met een grote kans op falen. Het beste bewijs daarvan is dat 60% van de deelnemers is aangekomen.

Eerst enkele korte opmerkingen over het parcours: Start en finish locatie was in Petite-Mormont (naast Achouffe) en was echt een voorbeeld van de pracht die de Belgische Ardennen te bieden hebben. De vallei van de Ourthe, grote bossen, kleine beekjes, enz... Alles zat erin. Iedereen was het er wel over eens dat het een bijzonder zwaar parcours was en zwaarder dan de voorgaande jaren (wegens compleet anders parcours door Corona).

Een tweede punt dat het extra zwaar maakte, was de warmte. Ik kan gelukkig redelijk goed tegen de hitte, maar het was echt opvallend hoe warm het was. 's nachts koelde het ook amper af, ik heb de hele tijd enkel in t-shirt rondgelopen, nooit een vestje aangedaan, wat toch opvallend is.

Hieronder een kort overzichtje van de race zelf:

De start was voorzien op zaterdag om 4u10 (de tweede wave in mijn geval) en begon eigenlijk meteen met heel technische passages langs de oevers van de Ourthe (wortels, rotsen, enz...) richting o.a. de Hérou. Ik ben samen met een kameraad vertrokken (de fameuze nr. 68 ) en we hadden beslist om tot aan de eerst CP deftig door te lopen, uiteraard gecontroleerd, om niet vast te zitten in het verkeer daar. Het was namelijk onmogelijk om daar in te halen en we wilden zoveel mogelijk afstand afleggen de eerste uren dat het nog fris was. Uiteindelijk is dat heel goed gelukt en zijn we er nadien redelijk snel in geslaagd om rustig aan ons tempo te lopen/wandelen gedurende de eerste uren.

Rond km 25 is er dan een tweede kameraad (nr. 106) komen aansluiten die een wave na ons was gestart en van wie we wisten dat hij ons zou inhalen. Ook voor hem was het zijn debuut op deze afstand en hij wilde samen met ons uitlopen. Het vervolg van zaterdag is eigenlijk redelijk monotoon geweest qua opbouw. We zijn met 3 (bij momenten uitgebreid met nog enkele andere mensen) gewoon rustig blijven opbouwen zonder te forceren. Telkens rustig onze tijd genomen in de bevoorradingen, ons zoveel mogelijk verfrist in de rivieren en voldoende eten, maar vooral drinken.

Mijn eerste tegenslag kwam helaas al na een kilometer of 40 toen ik redelijk hard ben gevallen en met mijn rechter knie op een steen ben geland. Gevolg, gapende wonde en redelijk hevig aan het bloeden. De eerstvolgende kilometers was dat redelijk onaangenaam omdat al het stof bleef plakken in het stof en dat mijn knie wat stijf aanvoelde. De volgende CP proper gemaakt en gelukkig vooral blij dat de knie zelf niet was geraakt.

De eerste echt grote tegenslag voor ons groepje kwam wat verder, rond km 60, toen de kameraad met wie ik was gestart (Bob) hard is gevallen op zijn rechter kant in een afdaling. Hij is ergens achter blijven haken en ik vol op zijn zij geland. Op de plaats waar hij is gevallen waren dan ook nog veel braamstruiken, met stevige wonden als gevolg. Hij had redelijk veel last van zijn valpartij en nadien is het tempo redelijk hard gedaald om samen te blijven. Wij hoopten eigenlijk allemaal dat het zou beteren. Op dat moment was het eigenlijk gewoon een kwestie van af te tellen naar km 107 waar onze eerste dropbag lag en waar we een lange pauze wilden nemen. De laatste kilometers naar die CP zijn we wat opgesplitst geraak en was liep iedereen zijn eigen tempo. Ik ben toen +/- 10 min aangekomen na de persoon (Tim) met wie ik uiteindelijk zou finishen en Bob volgde nog eens 15 min later. Dat was het eerste moment waarop we evalueerden omdat er toen ook redelijk veel mensen al waren uitgevallen. Toen Bob daar aankwam gaf hij meteen aan dat het over en out was voor hem omdat zijn rechter been niet meer kon optillen. Hij heeft dan bijna meteen de organisatie opgebeld om op te geven en zijn tracker te laten deactiveren.

Wat volgt, was één van de mooiste momenten van het weekend. Ik en Tim hebben even naar elkaar gekeken en hebben elkaar de vraag gesteld wat we zouden doen. Hij heeft toen de prachtige woorden uitgesproken: "Fuck dees man, wij gaan diene zever tot een goed einde brengen". Het is heel moeilijk om te omschrijven, maar de verbondenheid die je op zo'n momenten voelt is fenomenaal. We hebben daar de tijd genomen om goed te eten, shirt te wisselen en batterijen voor de hoofdlamp mee te nemen en zijn terug vertrokken. We wisten alle 2 dat we gewoon de nacht moesten doorkomen en dat we dan zouden finishen. Ons doel was om het heel rustig aan te doen en op elke bevoorrading echt onze tijd te nemen om te eten en even te rusten. Het was duidelijk dat we uren marge hadden op de cutoff times dus zot doen was niet nodig.

De nacht van zaterdag op zondag was mentaal bij momenten ontzettend zwaar, maar de hoogtepunten van het weekend vonden hier plaats. Rond 3u 's nachts hebben we een familie everzwijnen op het pad gezien die letterlijk op 6m van ons stonden. Een fenomenaal zicht, we hebben wel gewacht dat ze vanzelf weggingen omdat ik een zin had omver gelopen te worden door zoiets . Het moment van het weekend volgde wat later toen we een edelhert mochten aanschouwen dat ons strak aankeek alvorens weg te stormen, nog nooit meegemaakt, maar wel prachtig.

Het vervolg is eigenlijk heel kort samen te vatten, één grote grind naar het einde toe, waarbij ik heel blij was dat ik samen met een kameraad kon lopen. De laatste uren voor onze finish op zondag (iets voor 11u) waren dan weer heel zwaar omdat 1) het vat gewoon af was en 2) omdat het extreem warm werd.

Na net geen 31u zijn we dan met 2 aangekomen op de finish locatie waar we onder luid applaus van alle aanwezigen zijn ontvangen. Zowel ik als Tim hadden tranen in de ogen van geluk en opluchting, één van de mooiste momenten die ik ooit heb meegemaakt, iets om stil van te worden. Nadien dan onze medaille ontvangen van de organisator die we met de nodige trots hebben bekeken. Daarna nog genoten van de BBQ en de sfeer aan de finish en bekomen in het gras.

Kortom een fenomenale ervaring en dag en nacht verschil met een 100km ultra. Om het voor iedereen wat begrijpelijk te maken, je kan het verschil tussen een 100km ultra en een 100 mile ultra vergelijken met het verschillen tussen een 1/2 marathon en een marathon, dag en nacht verschil.

Nu wat nagenieten en mijn lichaam een weekje volledige rust gunnen en dan starten we aan de opbouw richting Legends trail (250km)...

Nice man!
Moet inderdaad wel een hele ervaring zijn, iets waar je ook echt wel naar toe gewerkt hebt!
Momenten om nooit te vergeten! Respect!

Wilde dieren zien is altijd wel magisch!

Geniet er maar eerst van voor je je terug smijt richting een volgend doel

Mooi verhaal! En dikke proficiat nogmaals.

Dikke proficiat Karry. Als ik al u exploten volg op strava verbaast het me niet dat je zoiets tot een goed einde kan brengen! Vooral mentaal moet het wel een hele opgave zijn om maar te blijven gaan.

Altijd leuk zo'n bromance, maar om nou van shirt te wisselen ...

Karry98 zei:

Wat volgt, was één van de mooiste momenten van het weekend. Ik en Tim hebben even naar elkaar gekeken en hebben elkaar de vraag gesteld wat we zouden doen. Hij heeft toen de prachtige woorden uitgesproken: "Fuck dees man, wij gaan diene zever tot een goed einde brengen". Het is heel moeilijk om te omschrijven, maar de verbondenheid die je op zo'n momenten voelt is fenomenaal. We hebben daar de tijd genomen om goed te eten, shirt te wisselen en batterijen voor de hoofdlamp mee te nemen en zijn terug vertrokken.

Klik om te vergroten...

Airjinx zei:

Dikke proficiat Karry. Als ik al u exploten volg op strava verbaast het me niet dat je zoiets tot een goed einde kan brengen! Vooral mentaal moet het wel een hele opgave zijn om maar te blijven gaan.

Altijd leuk zo'n bromance, maar om nou van shirt te wisselen ...

Klik om te vergroten...

Zoals de voetballers na een match e , nee ging uiteraard om het wisselen van shirt met eentje uit de dropbag.

Karry98 zei:

Nu wat nagenieten en mijn lichaam een weekje volledige rust gunnen en dan starten we aan de opbouw richting Legends trail (250km)...

Klik om te vergroten...

Ik heb het op de Discord ook vaak gezegd, maar ga het hier nog eens opnieuw zeggen, wat een^ waanzinnige knalprestatie.
Ik heb het eerlijk gezegd met veel plezier gevolgd.
Denk het solo afwerken nog veel moeilijker is omdat dan het mentale aspect nog veel zwaarder wordt dan het al o zo zware fysieke. Iets wat je hier tussen de lijnen door ook wel zegt denk ik.

Wanneer is de Legends Trail gepland? want de stap van 160km naar 250km lijkt me ook wel echt immens (alsof het nog normale loopafstanden kunnen genoemd worden )

MaximumOfBass zei:

Ik heb het op de Discord ook vaak gezegd, maar ga het hier nog eens opnieuw zeggen, wat een^ waanzinnige knalprestatie.
Ik heb het eerlijk gezegd met veel plezier gevolgd.
Denk het solo afwerken nog veel moeilijker is omdat dan het mentale aspect nog veel zwaarder wordt dan het al o zo zware fysieke. Iets wat je hier tussen de lijnen door ook wel zegt denk ik.

Wanneer is de Legends Trail gepland? want de stap van 160km naar 250km lijkt me ook wel echt immens (alsof het nog normale loopafstanden kunnen genoemd worden )

Klik om te vergroten...

Dat is absoluut waar, al die echte ultralopers zeggen het mij allemaal: Een 100km kan je trainen, een 100mijl moet je gewoon doen. Het is echt een mentale strijd met uzelf. Alleen lopen overdag zou mij nog lukken, maar ik had beslist dat ik nooit de nacht alleen zou doorkomen. Dat is ook de reden dat ik lang heb gewacht aan de CP van km 107. Ik wilde daar de batterijen terug opladen om de nacht in te gaan met 2. Trouwens ook een kameraad, de steun die je dan aan elkaar kan geven is zeer belangrijk.

Legends trail is 26/02. Ken ook wel redelijk veel volk dat daar al heeft aan deelgenomen en die zeggen allemaal dat dat eigenlijk een wandelwedstrijd is. De kans dat ik daarop faal is enorm, maar waarom de uitdaging niet aangaan. Heb de laatste jaren wel al wat ontgoochelingen gehad, maar als ik naar mijn parcours kijk, behaal ik mijn grote doelen toch. Misschien niet van de eerste keer (zoals de 100 mijl afstand), maar ik geraak er wel.

Proficiat, straffe kost!

Karry98 zei:

Dat is absoluut waar, al die echte ultralopers zeggen het mij allemaal: Een 100km kan je trainen, een 100mijl moet je gewoon doen. Het is echt een mentale strijd met uzelf. Alleen lopen overdag zou mij nog lukken, maar ik had beslist dat ik nooit de nacht alleen zou doorkomen. Dat is ook de reden dat ik lang heb gewacht aan de CP van km 107. Ik wilde daar de batterijen terug opladen om de nacht in te gaan met 2. Trouwens ook een kameraad, de steun die je dan aan elkaar kan geven is zeer belangrijk.

Legends trail is 26/02. Ken ook wel redelijk veel volk dat daar al heeft aan deelgenomen en die zeggen allemaal dat dat eigenlijk een wandelwedstrijd is. De kans dat ik daarop faal is enorm, maar waarom de uitdaging niet aangaan. Heb de laatste jaren wel al wat ontgoochelingen gehad, maar als ik naar mijn parcours kijk, behaal ik mijn grote doelen toch. Misschien niet van de eerste keer (zoals de 100 mijl afstand), maar ik geraak er wel.

Klik om te vergroten...

Dat geloof ik, had wel effe een bang hartje toen je zo lang stopt bij het CP van 107km. Ik dacht toen echt wel van "het zou toch niet", zeker toen ik bij uwe kameraad nr. 68 ineens DNF zag staan. Maar ik begrijp wel goed dat je daar tijd nodig hebt om de nacht in te gaan. Ik zou het mij niet kunnen inbeelden om zo lang in de donker op onbekend terrein te navigeren.

Ik snap ook goed wat je zegt met de warmte, maar ik denk dat het weer van afgelopen weekend toch beter was dan het weer van komend weekend. 30u in de regen/wind/kou lijkt me toch nog zwaarder.

maar euhm, toch niet 26/02/2021 voor de Legends Trail? Is dat niet ongelofelijk snel al?

MaximumOfBass zei:

Dat geloof ik, had wel effe een bang hartje toen je zo lang stopt bij het CP van 107km. Ik dacht toen echt wel van "het zou toch niet", zeker toen ik bij uwe kameraad nr. 68 ineens DNF zag staan. Maar ik begrijp wel goed dat je daar tijd nodig hebt om de nacht in te gaan. Ik zou het mij niet kunnen inbeelden om zo lang in de donker op onbekend terrein te navigeren.

Ik snap ook goed wat je zegt met de warmte, maar ik denk dat het weer van afgelopen weekend toch beter was dan het weer van komend weekend. 30u in de regen/wind/kou lijkt me toch nog zwaarder.

maar euhm, toch niet 26/02/2021 voor de Legends Trail? Is dat niet ongelofelijk snel al?

Klik om te vergroten...

hé, onze karry kan dat hoor

maar hoe train je daar eigenlijk voor?
want je kan niet gaan naar 200km trainingen per week hé



ik zal nog wat verder trainen richting die 100km
nog een maandje!

MaximumOfBass zei:

Dat geloof ik, had wel effe een bang hartje toen je zo lang stopt bij het CP van 107km. Ik dacht toen echt wel van "het zou toch niet", zeker toen ik bij uwe kameraad nr. 68 ineens DNF zag staan. Maar ik begrijp wel goed dat je daar tijd nodig hebt om de nacht in te gaan. Ik zou het mij niet kunnen inbeelden om zo lang in de donker op onbekend terrein te navigeren.

Ik snap ook goed wat je zegt met de warmte, maar ik denk dat het weer van afgelopen weekend toch beter was dan het weer van komend weekend. 30u in de regen/wind/kou lijkt me toch nog zwaarder.

maar euhm, toch niet 26/02/2021 voor de Legends Trail? Is dat niet ongelofelijk snel al?

Klik om te vergroten...

Ons doel was echt enkel het finishen, dus we hebben bewust veel tijd genomen aan elke bevoorrading. Aan de laatste bevoorrading hebben we zelfs even ons hoofd op tafel gelegd om een powernap te doen. Gewoon om geen risico te nemen.

Over het weet heb je helemaal gelijk hoor, zelf was ik er super blij mee. Gewoon voldoende drinken en niet te zot doen en dan is dat geen probleem. Maar redelijk veel mensen hebben opgegeven met maagproblemen door de hitte. Er zijn er meerderen die de Legends trail hebben uitgelopen die gisteren hebben opgegeven omdat ze niets konden binnenhouden. Toont aan dat je op die afstand nooit safe bent.

Ik ga effectief al in 2021 deelnemen , nog 5 maanden voorbereiding dus. Ik ga uiteraard voor een finish, maar als dat niet lukt is het zo. Uit al die ultra’s leer je ontzettend veel, dus in het slechtste geval is het een extra ervaring.

Heb nog met Ivo Steyaert gesproken (o.a. winnaar gisteren) en hij vertelde mij dat hij zeker is dat ik fysiek in staat ben de LT te finishen, dat het gewoon een mental game wordt.

Trouwens, Ivo is een monster buiten categorie en vooral ook een ontzettend sympathiek en nederig persoon. Als je straffe stoten wil zien, moet je hem volgen. Bangelijke gast!