Maak je geen illusies, dergelijke papers worden wel degelijk vanuit een bepaalde ideologische insteek geschreven. In dat opzicht is pedagogie natuurlijk geen natuurwetenschap. We hebben in dit land dan wel Theo Francken op politiek niveau, maar voor het overige zijn rechtse pedagogen eerder zeldzaam lijkt me.
Zelfs al aanvaard je zonder problemen de conclusie dat het gebruik van de thuistaal op de schoolbanken positief zou kunnen zijn voor de leerlingen, op het vlak van welbevinden en/of op het vlak van leerwinsten, dan nog zou je voor je dergelijke zaken zomaar omzet in beleid toch eerst ook eens onderzoek moeten doen naar de gevolgen hiervan op de andere kinderen die geen Turks of andere dergelijke talen verstaan, of willen we concentratiescholen nog verder gaan aanmoedigen? Welke invloed heeft dat op de sociale segregatie onder de leerlingen die nu reeds te sterk is op veel "multiculturele" scholen?
Wat met de discipline en orde in het klaslokaal of op de speelplaats?
Ga je bijvoorbeeld aanvaarden dat leerlingen mogelijk ongepaste communicatie uitwisselen waarop de leerkracht geen enkel vat meer heeft? Er zijn meerdere redenen om binnen een schoolomgeving één taal af te dwingen, dat is heus geen institutioneel racisme.
Gebruik van een thuistaal zou ik daarom niet a priori uitsluiten, maar dan bv. wel alleen toelaten als er ook iemand bij is die de inhoud en correctheid van de communicatie in die taal kan controleren.
In een taalbadklas waar men specifiek een leerkracht kan aantrekken die meertalig is, sta ik er dus zeker voor open. In het algemeen onderwijs? Liefst niet, ook uit ideologische overwegingen.
