Bon,
Schets uit het echte leven: toen ik afstudeerde, verdiende ik netto minder dan een kassierster in de Lidl.
Ik had twee bachelor diplomas en één master. Een bevriende kennis vond dit tot haar groot genot amusant om te staven dat studeren nu eenmaal niet loont. (Wat haar kortzichtige goed recht is, ik hoef haar geen aandacht hiervoor te geven).
Maar:
- Wanneer zij haar pree gekregen had moest zij haar auto nog betalen, ik kreeg de mijne
- Wanneer haar wagen zonder brandstof zat moest zij de bankkaart aan de pomp boven halen, ik haalde mijn brandstof kaart
- Aan het einde van de maand rolde haar GSM factuur in de bus, geen papiertje bij mij te bekennen het bedrijf betaalde alles
- Als zij haar laptop wou gebruiken moest zij haar internet betalen, je raad het al: ook bij mij was dat betaald
- Het broodje dat zij at tijdens de middag moest ze zelf betalen, ik kon lekker eten in het bedrijfsrestaurant
- Als haar laptop kapot was moest ze een nieuwe kopen, zelfde voor haar GSM, bij mij: "beste xxx, mijn laptop/gsm is kapot, stoort het dat ik passeer voor een nieuwe?"
En zo gaat het lijstje verder.
Was het rechtvaardig dat ik "minder verdiende dan haar?" Ja en nee, bij mij was er heel veel betaald in voordeel alle aard. En mijn virtuele loon = netto loon + voordeel alle aard pakket was competitief samengesteld en evenwaardig aan een pakket dat ik zou krijgen in het buitenland. (Ik had namelijk ook buiten de landsgrenzen gesolliciteerd).
Nu als men met mijn virtuele korf gaat rommelen, dan ga ik kijken of die korf over de landsgrenzen interessanter begint te worden. Zo simpel is het, en dan heeft vadertje Belgische staat niet zo veel meer aan mij.
En ja, ik snap het waarom het nu allemaal op tafel ligt. De regelgeving rond de bedrijfswagen is gigatisch laks. De constructies beginnen ook stevig creatief te worden. Kom je binnen bij de Media Markt voor een tablet, dan kan je buitenstappen met een leasing wagen. Het had echt geen vier jaar meer geduurd of zelfs die man die je aankopen scant in de Colruyt had er eentje. En dan zat de overheid met een groot probleem, een echte tax shift georganiseerd door de inventiviteit van het volk zelf. Minder belasting, iedereen die werkt een wagen.
Van dat laatste ben ik nu eens echt overtuigd. "Iedereen die werkt heeft meer geld" We zijn het geblaat van de laatste tax shift juist vergeten, de laagst betaalden die het meeste gingen krijgen hebben juist gewoon den index op de brandstof (wat niet in de korf zit) op hun rekening zien staan. Een kleine wagen klasse Toyota Aygo, is in leasing maandelijks exact het bedrag waar deze mensen op gehoopt hadden bij de, met grote trom aangekondigde, tax shift.
Maarja: we maken de groep lease rijders goed zwart. De agressor, we duwen de niet bezitters in de slachtoffer rol en we maken hen goed wat blaasjes wijs en duwen wat richting het klimaat. Werkt joh, een goede stevige 'victim play'. Lekker het kiesvee.
Zwart dat laatste, maar ik duw het zeer graag eens volledig open in de andere richting.