Archief - Het Universum

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

passero

Legacy Member
Even een vraagje op niveau :D

Ik zit net een artikel te lezen in Astronomy now over onderzoek naar dark matter.

Daar spreken ze van de AMS die op het ISS zit en positronen detecteerd in cosmic rays.
Nu zeggen ze dat die positronen afkomstig kunnen zijn van dark matter als ze binnen een bepaalde energie gebied vallen.

Nu mijn vraag... Hoe weten ze dat die positronen van dark matter kan komen en niet van pulsars of andere events?
Ik weet niet zo super veel van dark matter maar wat is het verband tussen dark matter en positronen?

passero

Legacy Member
Ajantis zei:
de meeste worden bewerkt... ooit is een youtube filmken van gezien, is kijken of ik het terug kan vinden

meh, tjoetjoeb sta er vol van!

Creating a Hubble Galaxy in Two Minutes - YouTube

geluid wel afzetten :)

sigh... Toch leuk mensen die zo commentaar geven zonder der iets van afweten.

Ik heb zelf enorm veel astrofotografie gedaan en het bewerken van de foto's is echt niet te vergelijken met pakweg wat ze doen bij modellen.

Astrofoto's bewerken zijn pure bewerkingen om meer detail naar boven te halen en contrast te verhogen.
Details ofzo worden er nooit bijgezet.

Astrofoto's bestaan ook uit stacks van verschillende foto's. Meestal heb je 4 reeksen. 3 reeksen in golflengte voor kleuren en 1 voor extra details.
Elke reeks kan bestaan uit tientallen of honderden foto's. Die worden softwarematig boven elkaar gelegd om zo de ruis eruit te kunnen filteren en de details meer naar boven te kunnen halen.

Dan wordt in pakweg photoshop de 3 kleurreeksen gemapped op de RGB kanalen en die zorgen voor de kleur. De 4de reeks is de luminance wat alle details bevat. Die wordt eraan toegevoegd om meer contrast tussen details en achtergrond te krijgen.

Foto's die hubble maakt zijn in valse kleuren. Dit omdat de 3 kleur reeksen die hubble neemt niet met de gewone rood, groen of blauw filter gemaakt wordt met zeer fijnbandige filters.
Filters zoals H-alpha, H-beta, O3 filters. Dat zijn filters die enkel het licht doorlaten van licht van repectievelijk H-alpha, H-beta of O3 atomen.
Galaxies of nevels bevatten heel veel van die atomen en daardoor krijg je enorm veel details.
Het nadeel is dat als je die mapt op RGB je niet de echte kleuren krijgt maar een vals idee van kleuren.

Ik kan wel eens enkele voorbeelden geven van foto's van verschillende kanalen zoals die onbewerkt uit de telescoop komen zodat je goed kan zien waarom de bewerking nodig is.

Swindels

Legacy Member
passero zei:
Ik kan wel eens enkele voorbeelden geven van foto's van verschillende kanalen zoals die onbewerkt uit de telescoop komen zodat je goed kan zien waarom de bewerking nodig is.

Plessers do :-)

passero

Legacy Member
Zal het morgen doen. Ze staan op mijn backup externe HD want tis ondertussen al een paar jaar geleden dat ik ze genomen heb :)

Ik zal de raw images posten van deze:
M81_LRGB1.jpg


Deze bestaat uit een compositie van +/- 70 foto's
20 in rood
20 in groen
8 in blauw (beperkt door weersomstandigheden)
20 luminance (alle kleuren samen)

Totale opnametijd 7u.
Als ik de raw beelden zoals die uit de camera komen post zal je direct zien waarom bewerking nodig is ;)

Ullewupper

Legacy Member
passero zei:
Even een vraagje op niveau :D

Ik zit net een artikel te lezen in Astronomy now over onderzoek naar dark matter.

Daar spreken ze van de AMS die op het ISS zit en positronen detecteerd in cosmic rays.
Nu zeggen ze dat die positronen afkomstig kunnen zijn van dark matter als ze binnen een bepaalde energie gebied vallen.

Nu mijn vraag... Hoe weten ze dat die positronen van dark matter kan komen en niet van pulsars of andere events?
Ik weet niet zo super veel van dark matter maar wat is het verband tussen dark matter en positronen?

Toevallig een link naar het artikel, of is het een papieren versie?

Ik vermoed dat ze aan het aantal gevormde positronen kunnen uitmaken dat het iets anders is dan de gekende events, die al uitvoerig onderzocht zijn.
Sowieso is het nog steeds speculeren naar wat dark matter precies is.
De mogelijke kanshebbers hebben de mooie namen gekregen MACHO'S en WIMPS.
Waarbij de macho's bijvoorbeeld verdwaalde planeten zijn die we niet zien of kometen e.d. Maar daarvan is al gebleken dat ze niet genoeg massa hebben om de volledige dark matter te bepalen.
De wimps zijn de zogenaamde weakly interacting massive particles waarvan ze zeggen dat enkel zwaartekracht en de zwakke kernkracht er invloed op uitoefenen. Ik veronderstel dat de besproken positronen dan gevormd zijn door de werking van de zwakke kernkracht in de wimps.

Ullewupper

Legacy Member
Ah, dus in feite detecteren ze een overvloed aan positronen in de cosmic rays, maar hebben ze er geen idee van hoe dit komt.
Aangezien supersymmetrie ook nog een onbewezen theorie is. :)


Toch interessanter dan de moestuin, het universum :p

Fighting Hobbit

Legacy Member
passero zei:
Even een vraagje op niveau :D

Ik zit net een artikel te lezen in Astronomy now over onderzoek naar dark matter.

Daar spreken ze van de AMS die op het ISS zit en positronen detecteerd in cosmic rays.
Nu zeggen ze dat die positronen afkomstig kunnen zijn van dark matter als ze binnen een bepaalde energie gebied vallen.

Nu mijn vraag... Hoe weten ze dat die positronen van dark matter kan komen en niet van pulsars of andere events?
Ik weet niet zo super veel van dark matter maar wat is het verband tussen dark matter en positronen?

Als je een annihilatie hebt die zich voordoet tussen donkere materie deeltjes, kan de geleverde energie normale materie creëren (e.g. elektron + positron). Ik neem aan dat men dan aan de hand van modellen voor zowel deze interactie als de creatie van positronen in andere interacties iets zal kunnen afleiden uit de energie van de waargenomen positronen. Al weet ik niet vanbuiten welke de gangbare modellen zijn voor dit soort werk, wellicht gebruikt men een of andere vrij minimale uitbreiding van het standaardmodel.

Ajantis

Legacy Member
passero zei:
sigh... Toch leuk mensen die zo commentaar geven zonder der iets van afweten.

Ik heb zelf enorm veel astrofotografie gedaan en het bewerken van de foto's is echt niet te vergelijken met pakweg wat ze doen bij modellen.

Astrofoto's bewerken zijn pure bewerkingen om meer detail naar boven te halen en contrast te verhogen.
Details ofzo worden er nooit bijgezet.

Astrofoto's bestaan ook uit stacks van verschillende foto's. Meestal heb je 4 reeksen. 3 reeksen in golflengte voor kleuren en 1 voor extra details.
Elke reeks kan bestaan uit tientallen of honderden foto's. Die worden softwarematig boven elkaar gelegd om zo de ruis eruit te kunnen filteren en de details meer naar boven te kunnen halen.

Dan wordt in pakweg photoshop de 3 kleurreeksen gemapped op de RGB kanalen en die zorgen voor de kleur. De 4de reeks is de luminance wat alle details bevat. Die wordt eraan toegevoegd om meer contrast tussen details en achtergrond te krijgen.

Foto's die hubble maakt zijn in valse kleuren. Dit omdat de 3 kleur reeksen die hubble neemt niet met de gewone rood, groen of blauw filter gemaakt wordt met zeer fijnbandige filters.
Filters zoals H-alpha, H-beta, O3 filters. Dat zijn filters die enkel het licht doorlaten van licht van repectievelijk H-alpha, H-beta of O3 atomen.
Galaxies of nevels bevatten heel veel van die atomen en daardoor krijg je enorm veel details.
Het nadeel is dat als je die mapt op RGB je niet de echte kleuren krijgt maar een vals idee van kleuren.

Ik kan wel eens enkele voorbeelden geven van foto's van verschillende kanalen zoals die onbewerkt uit de telescoop komen zodat je goed kan zien waarom de bewerking nodig is.

Dus ge doet neerbuigend om dan te bevestigen dat de meeste foto's inderdaad bewerk worden? Mooi!

passero

Legacy Member
Het gaat erover dat bewerken van die foto's gewoon moet omdat je er anders geen steek op ziet.
De reden waarom ik zo reageerde was omdat het overkwam alsof de foto's getruceerd zijn zoals ze tegenwoordig doen bij veel modellen.
Het bewerken bij astrofoto's gaat puur om meer details naar boven en werken met de pixelgegevens die in de foto's zitten maar je voegt er niets aan doe.

Ullewupper

Legacy Member
Ik las onlangs (gisteren) een zeer interessante, maar volledig speculatieve theorie, namelijk het volgende: we leven in een gesimuleerd universum.

Als je ervan uitgaat dat ons bewustzijn enkel gedefinieerd is door de specifieke rangschikking van atomen in de hersenen en ons lichaam, dan kan dit bewustzijn in feite overgezet worden op pc. Wetenschappers zijn nu reeds bezig om onze hersenen volledig in kaart te brengen, dus binnen enkele decennia zullen we weten of het kan of niet.
Indien het dus mogelijk zou zijn kan je al beginnen fantaseren over robotten en artificiële intelligentie maar daar wil ik het niet over hebben nu.

Maar dus, indien het kan, zouden programmeurs een wereld of universum kunnen maken op pc, waar virtuele figuren met een bewustzijn rondlopen, zonder dat ze het zelf beseffen. (De programmeur is dan in feite hun god, die, als hij het wil, mirakels kan uitvoeren). De meesten onder ons hebben wel The Matrix gezien :).
Indien we dus zelf zo'n universum kunnen maken op computers, is het erg aannemelijk dat we zelf in zo'n gesimuleerde wereld leven. Een simulatie binnen een simulatie binnen een simulatie...

Maar hoe kunnen we zoiets weten of bewijzen?
- Als we ons bewustzijn kunnen vertalen in een binaire code
- Onze programmeur maakt zich bekend :p
- Een andere aanwijzing die men aanhaalt: In een pc kunnen geen oneindige waarden ingevoerd worden. Dus de constanten voor de natuurwetten die geprogrammeerd worden zijn sowieso niet oneindig. En na verloop van tijd zal dit te merken zijn in de virtuele wereld. (Om je dit beter voor te kunnen stellen, denk bijvoorbeeld aan de schrikkeljaren. We geven een vast getal aan het aantal dagen per jaar, maar na verloop van tijd klopt het niet meer met de werkelijkheid en moet het gepatched worden, of een schrikkeljaar ingevoerd worden)
Op die manier zou de virtuele wereld na verloop van tijd ook minuscule foutjes vertonen. De natuurwetten veranderen m.a.w. (Volgens Paul Davies, wie z'n boek ik momenteel aan het lezen ben, zijn er momenteel bijvoorbeeld aanwijzingen dat de elektromagnetische kracht reeds lichtjes zou gewijzigd zijn)

En hoe is de theorie te weerleggen?
- We kunnen ons bewustzijn niét vertalen in binaire code
- Er worden bewijzen voor een multiversum gevonden. Waarom dit de theorie precies weerlegt moet ik nog eens aandacht lezen in het boek ;)

Als je er meer wil over lezen kan ik verwijzen naar volgende boeken:
* The Hidden Reality: Parallel Universes and the Deep Laws of the Cosmos by Brian Greene - Reviews, Discussion, Bookclubs, Lists
* The Goldilocks Enigma: Why Is the Universe Just Right for Life? by Paul Davies - Reviews, Discussion, Bookclubs, Lists
* Physics of the Future: How Science Will Shape Human Destiny and Our Daily Lives by the Year 2100 by Michio Kaku - Reviews, Discussion, Bookclubs, Lists

Nu, voor mij klinkt heel die theorie redelijk absurd en moeilijk te vatten. Toch lijkt het nog altijd meer plausibel dan te moeten geloven in God en magie.
Wat vinden jullie hiervan

Hiapoe

Legacy Member
Meer plausibel dan God, religie en magie: OK

Maar, meer plausibel zijn dan bovenstaande is niet echt een prestatie hé! :)

Ik vind die theorie toch nog steeds héél onplausibel (verwaarloosbaar zelfs)... Bovendien zouden die programmeurs van ons universum dan hetzelfde kunnen denken, namelijk dat er een nog 'hogere' programmeur bestaat die hen geprogrammeerd heeft, etc. etc.
Infinite regression dus opnieuw...

In dat domein lijkt het multiversum me momenteel het meest plausibel... maar je zal me nooit horen zeggen dat ik dat "geloof" :p

Ullewupper

Legacy Member
Inderdaad. Daarom zeg ik ook dat ik het absurd en moeilijk te vatten vind. Maar niettemin is het interessant.
Paul Davies gelooft er ook niet in, maar besteedt er toch een paar pagina's aan om die theorie ook eens uit te leggen.

Ludwig Van

Legacy Member
godverdomme aynix

nu ben ik mega paranoid

Yet more evidence emerges that our universe is a grand simulation created by an intelligent designer

er zou bewijs zijn dat het zo is :(

dan mogen we mensen die geloven in intelligent design niet meer uitlachen?

En ja, als we bewijzen dat er een quilted multiverse bestaat, dat zou dan die theorie dat we eigenlijk een simulatie in een rooster weerleggen, omdat er dan geen grenzen zijn aan het universum.

Ze onderzoekn dus eigenlijk of er grenzen aan ons universum zijn en hoe die eruitzien,door cosmische shit te onderzoeken en of dat dat compatibel is met een computersimulatie in een "grid" met boundary conditions.

Als er dus oneindig veel universums zijn, kan zo een rooster niet bestaan, want er zijn geen grenzen.

Hiapoe

Legacy Member
"As it turns out, our "reality" is also pixelated, just at a very fine resolution. This study out of Bonn revealed that the energy level of cosmic rays "snaps to" the "resolution" of the universe in which we live. The very laws of electromagnetic radiation, in other words, are confined by the resolution of the three-dimensional simulation we call a "universe."

The existence of this construct, if proven, also proves intelligent design by a conscious Creator who built the universe to begin with."

Dit is nonsens. ALS tijd in minisprongen vooruitgaat ipv analoog, dan bewijst dat helemaal niks over het feit dat een 'creator' dit dan zou opgezet hebben of niet. How the hell maakt die vent die sprong??

Let me guess: Hij wil de facts of reality aan zijn geloof doen kloppen, ipv zijn geloof aan te passen aan de facts of reality...

Hij gaat namelijk verder:
"For the record, my personal belief is that the Creator set all the physical constants in the universe and then initiated the so-called "Big Bang" and let things play out from there. I do not believe our Creator "tinkers" with the universe at a micro level on a day-to-day basis. But I do believe there very well may have been individuals throughout history who found ways to "bend the rules" of the Matrix ever so slightly and thereby perform the very kind of miracles we see described in ancient texts."

Oh yeah... die 'creator' moeit zich niet meer, maar sommigen kunnen toch de regels ombuigen om mirakels te doen... how convenient voor zijn geloof...
trouwens, als er zo'n creator is (een programmeur), dan zegt dat opnieuw niks over hoe die creator ooit tot stand is gekomen! Infinite regression again!

PS. Hoe verder ik lees in dat artikel, hoe meer nonsens ik tegenkom...

Ullewupper

Legacy Member
Er zijn inderdaad totaal geen bewijzen dat het zo is. Dat artikel is wat sensatie- en pseudowetenschap. :)

Hij verwijst wel naar Paul Davies zijn boek, hetgeen ik nu aan het lezen ben, maar hij trekt er foute conclusies uit en verdraait z'n woorden.

Ludwig Van

Legacy Member
Aynix zei:
Er zijn inderdaad totaal geen bewijzen dat het zo is. Dat artikel is wat sensatie- en pseudowetenschap. :)

Hij verwijst wel naar Paul Davies zijn boek, hetgeen ik nu aan het lezen ben, maar hij trekt er foute conclusies uit en verdraait z'n woorden.

[1210.1847] Constraints on the Universe as a Numerical Simulation

Is geen pseudowetenschap meer. :unsure:

ook wel zot is dat als er oneindig veel universums bestaan, dat alles wat kan gebeuren,zal gebeuren of gebeurd is

dus ik zit in een ander universum dit hier te typen, terwijl ik bv een chinees ben met ros haar

Tegmark's Classifications

In 2003, MIT physicist Max Tegmark explored the idea of parallel universes in a way which I find useful to categorize them. (You can find the Tegmark's 2003 paper here.) In fact, I used his system as the organizing principle for the chapter on parallel universes in my book on string theory. Tegmark breaks the different types of parallel universes allowed by physics into four different levels:
•Level 1: Regions Beyond Cosmic Horizon - The universe is essentially infinitely big and contains matter at roughly the same distribution as we see it throughout the universe. Matter can combine in only so many different configurations. Given an infinite amount of space, it stands to reason there exists another portion of the universe in which an exact duplicate of our world - and, in fact, our entire visible universe - exists.
•Level 2: Other Post-Inflation Bubbles - Separate universes spring up as bubbles of spacetime undergoing its own form of expansion, under the rules dictated by inflation theory. The laws of physics in these universes could be very different from our own.
•Level 3: The Many Worlds of Quantum Physics - According to this approach to quantum physics, events unfold in every single possible way, just in different universes. Science fiction "alternate history" stories utilize this sort of a parallel universe model, so it's the most well known outside of physics.
•Level 4: Other Mathematical Structures - This type of parallel universes is sort of a catch-all for other mathematical structures which we can conceive of, but which we don't observe as physical realities in our universe. The Level 4 parallel universes are ones which are governed by different equations from those that govern our universe. Unlike Level 2 universes, it's not just different manifestations of the same fundamental rules, but entirely different sets of rules.

Greene's Classifications

Brian Greene's system of classifications from his 2011 book, The Hidden Reality, is a more granular approach than Tegmark's. Below are Greene's classes of parallel universes, but I've also added the Tegmark Level that I think they fall under.
•Quilted Multiverse (Level 1) - Space is infinite, therefore somewhere there are regions of space that will exactly mimic our own region of space. There is another world "out there" somewhere in which everything is unfolding exactly as it unfolds on Earth.
•Inflationary Multiverse (Level 1 & 2) - Inflationary theory in cosmology predicts an expansive universe filled with "bubble universes," of which our universe is just one.
•Brane Multiverse (Level 2) - String theory leaves open the possibility that our universe is on just one 3-dimensional brane, while other branes of other number of dimensions could have whole other universes on them.
•Cyclic Multiverse (Level 1) - One possible result from string theory is that branes could collide with each other, resulting in universe-spawning big bangs that not only created our universe, but possibly other ones.
•Landscape Multiverse (Level 1 & 4) - String theory leaves open a lot of different fundamental properties of the universe which, combined with the inflationary multiverse, means there could be many bubble universes out there which have fundamentally different physical laws than the universe we inhabit.
•Quantum Multiverse (Level 3) - This is essentially the Many Worlds Intepretation (MWI) of quantum mechanics: anything that can happen does ... in some universe.
•Holographic Multiverse (Level 4) - According to the holographic principle, there is a physically-equivalent parallel universe that would exist on a distant bounding surface (the edge of the universe), in which everything about our universe is precisely mirrored.
•Simulated Multiverse (Level 4) - Technology will possibly advance to the point where computers could simulate each and every detail of the universe, thus creating a simulated multiverse whose reality is nearly as complex as our own.
•Ultimate Multiverse (Level 4) - In the most extreme version of looking at parallel universes, every single theory which could possibly exist would have to exist in some form somewhere.

Interessant

Ksnap wel ni het verschil tussen quantum universum en quilted universum

Rider

Legacy Member
Nja ik heb dit ook al veel gehoord & gelezen (theorie bestaat al minstens 25 jaar; ze wordt o.a. vermeld in "A Brief History of Time"). Zwak punt is dat ze -vooral door haar iteratieve aard- in feite filosofisch waardeloos is : het verklaart helemaal niets.

De logische sprong die hier nog niet vermeld is; is devolgende:
"als het mogelijk is om een universum te simuleren; en als er mogelijks oneindig veel universa zijn (oneindig veel gesimuleerde en minstens één echte); dan is mathemathisch de kans het grootst dat wij in een van de oneindig veel gesimuleerde universe zitten dan in het/een van de echte"

Enkele van mijn bedenkingen :
* Het universum is misschien wel oneindig groot. Om iets oneindig groot te simuleren ga je meer dan oneindig veel rekencapaciteit nodig hebben.

* iterativiteit van de redenering : als wij in een simulatie zitten...moeten we ons dan niet de vraag stellen of de simulator ook in een simulatie zit op het volgende niveau? enz. => Hoe vaak je die stap ook itereert; je komt altijd bij dezelfde vraag terug. Het verklaart m.a.w. helemaal niets en wordt tgv Ockham's scheermes dus ook beter achterwege gelaten.

* Kansberekening & het anthropisch principe: als ik 3 azen voor de flop trek bij een spelleke hold'em...heeft het dan nog nut om de kans te berekenen dat dit feit zich voordoet? Hoe klein hij ook is; op de moment dat ik daar zit, is die kans een realiteit geworden. Vanuit ons perspectief weten we niet hoeveel kaarten er in het spel zitten; maar hoe klein de kans om die éne goeie kaart te trekken ook was; het is gebeurd.

Ullewupper

Legacy Member
Ludwig Van zei:
Interessant

Ksnap wel ni het verschil tussen quantum universum en quilted universum

Quilted multiverse wil zeggen dat als het universum oneindig groot is, dan zal de verdeling van atomen hoe het bij ons voorkomt zich uiteindelijk wel herhalen. Meer dan eens (oneindig keer zelfs :) ). Een spel kaarten heeft bijvoorbeeld miljaaaaarden verschillende mogelijke combinaties, maar als je er genoeg hebt zullen er identieke configuraties tussen zitten en nog veel meer met slechts minieme verschillen.

Met quantum multiverse wordt het 'vele werelden principe' bedoeld. Als je een notie hebt van quantumfysica weet je dat dit steunt op kansberekening. 100% zekerheid bestaat niet in de quantumwereld. Een quantumdeeltje kan alle mogelijke paden naar een bepaald doel nemen, en enkel de waarschijnlijkheid van welk pad het kiest kan berekend worden. Dus dit idee van multiversum impliceert dat een quantumdeeltje effectief alle mogelijk paden neemt maar dat daarbij per genomen pad een nieuw universum ontstaat.
Heavy shit :p
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan