mijn 1ste ongeval was dus tegen een kleine 200km/h...
foto's motor (of toch wat er van over was)
stond met de late te werken en opweg naar de parking zij nog een collega:"Ik heb een plamuurmes bij, dus kan je van die muur komen schrapen als't nodig is" (die kende mijn rijstijl omda ik meestal als laatste vertrok op de parking maar voor iedereen een dorp aankwam...)
ik:"da zal normaal niet nodig zijn"
vertrek op de parking, recht stuk van ~3km.
iets over halfweg aan 200, verder niet op teller gekeken.
een 500m voor een slappe bocht (met daarachter zijstraat en huizen) wil ik remmen.
had modder niet gezien en van de moment dat ik rem aanraak blokkeerd mijn voorwiel.
op 1 of andere manier voor mijn motor op de grond gekomen.
(proberen opzij te kruipen wetende dat de motor verder schuift dan mij)
in die bocht 0.5m naast een verlichtingspaal komen liggen (tegen een schuin stuk kinderkopjes), en mijn motor tegen die verlichtingspaal, via de 'beruchte' muur een 0.5m aan de andere kant van mij komen liggen.
na ongeval recht gestaan en vrouw gebeld (zat thuis met zoontje van toen 3 maand): "kom mij daar eens halen, heb ongevalletje gehad met motor"
motor daar bij mensen op oprit gezet (4 man voor nodig omdat wielen vast zaten) en dag erna foto's gaan nemen en met toestemming van de eigenaar van de grond motor laten staan (hij maakte zelf oude motors op in vrije tijd)
dag erna kon ik niet meer uit bed wegens zware kneuzingen aan heup, elleboog en rug. van heup en rug heb ik nu nog regelmatig last van, maar is leefbaar.
die 1ne collega heeft sindsdien een half jaar niet meer tegen mij gesproken
ad: