Romelus
Legacy Member
Team Columbia 2010
Na het succesvolle jaar 2009 moest ik, omwille van de moeilijkere doelstellingen dringend nieuwe aankopen doen. Door het vertrek van Albasini en Cavendish geraakte ik in moeilijkheden wat betreft het aantal kopmannen. Daarom deed ik een paar risicovolle transfers: Bennati, Gilbert, Fränk Schleck, Steegmans en Gomez Marchante traden toe tot m'n selectie.
De doelen van m'n sponsors bij aanvang van het seizoen: Winst in de Ronde van het Baskenland, Hamburg Classics en de GP Plouay. Eindigen in de top 3 van Luik - Bastenaken Luik, in de top 5 van Milaan - Sanremo en tenslotte ook nog de groene trui meepikken in de Ronde van Frankrijk.
Januari: De eerste rittenkoers van het nieuwe jaar komt eraan, de Tour of Australia. Ik heb gekozen om zonder ambities te starten en het puur als voorbereiding te nemen voor de komende maanden. Daarom ook geen opmerkelijke resultaten te bespeuren.
Februari: In de Ster van Bessèges speelde ik voor de eerste keer m'n nieuwe topspurter Daniele Bennati uit in de massasprints en dat ging voortreffelijk. " De Panter" won 4 van de 5 ritten, eindigde 2e in het eindklassement en 1e in het puntenklassement. Zeer geslaagd dus.
De Ronde van Algarve dan: ik had een redelijk zwak team aan de start met enkel Boasson Hagen als sterke man. Hij eindigde knap als 3e in het AK door een zeer goeie tijdrit.
Mallorca: Greipel trad uit de voetsporen van z'n vroegere kopman Cavendish en won er 1 rit. Hij sleepte ook de puntentrui uit de brand.
Dan het moment waarop ik gewacht had, het begin van de Vlaamse voorjaarsklassiekers. Met Gilbert en Burghardt had ik 2 subtoppers en ik hoopte op hoge ereplaatsen en eventueel 1 grote vis. In de Omloop het Nieuwsblad werd Gilbert 4e en Marcus 8e. In K-B-K eindigde Gilbert zeer knap ondanks een lekke band 3e. Er viel niets te doen aan Tom Boonen.
Maart: De koers naar de zon, Parijs - Nice, ving ik aan met geen klassementsambities. Gilbert bereidde zich voor op Milaan - Sanremo, z'n favoriete klassieker en ik hoopte op een ritzege. In de 2e rit, een lastige heuvelrit, was het al zover. Sterke Phille schudde op het eind nog een krachtige demarrage uit z'n benen en won afgescheiden voor Nocentini en Ballan.
Tirreno - Adriatico was pure voorbereiding op het Ardense 3luik voor Fränk Schleck, die z'n eerste kilometers bij z'n nieuwe team afmaalde. Hij werd beter dan verwacht 7e in het AK.
Vervolgens zakten we af naar Milano, waar de start plaatsvond van de prachtige Primavera! Ik had 2 topfavorieten in m'n rangen met Bennati en Gilbert, maar Boonen, Cavendish en Haussler waren ook in topvorm. Het werd een zeer nerveuze koers met tal van ontsnappingen. Op de Poggio reed Schleck een hels tempo waardoor Cav en Boonen moesten lossen. Freire, Bennati en Van Avermaet waren de enige spurters die er nog bij zaten. In de spurt loodste Gilbert Bennati perfect naar de laatste kilometer en de Italiaan reed iedereen uit z'n wiel. Een prachtige teamzege! Gilbert werd nog knap 2e nipt voor Freire en Greg. Doelstelling 1 is binnen.
April: Mijn favoriete maand, want de Ronde van Vlaanderen komt eraan! De zenuwen gieren door m'n lijf als we beginnen aan de E3 Prijs. Als je nu niet in vorm bent, mag je het vergeten voor de Ronde. Na een tumultueze slotfase werd Gilbert uiteindelijk knap 5e en Captain Bluehart 10e. Burghardt was teleurstellend 18e.
Dan, de belangrijkste wedstrijd voor mij persoonlijk, Vlaanderens Mooiste. Boonen, Flecha en Ballan waren torenhoog favoriet maar ik hoopte met Gilbert daar een stokje voor te steken. Burghardt was nergens de voorbije weken dus ik vreesde voor z'n prestaties. Op 40 km van het einde versnelde Ballan en niemand had daar een antwoord op, ook Gilbert niet. Even later reed Boonen lek en dat was het moment om te versnellen. Samen met Flecha reed Phille weg van de rest en kwam steeds dichter op Ballan. Maar de finish kwam iets te vroeg, Ballan won met 45 sec voor Flecha en Gilbert. Een sterke prestatie, maar ik hoopte toch op die overwinning. Burghardt kwam er een beetje door en werd 9e.
Gent - Wevelgem werd onverwacht een knaller van formaat, want Gilbert klopte Ballan en Boonen in een sprint van stervende zwanen. Schitterend!
De Hel van het Noorden was het zware dessert dat ons voorgeschoteld werd op zondag. Deze klassieker is iets te zwaar voor Gilbert dus Burghardt verscheen als kopman. Al snel werd duidelijk dat er niets te doen was aan Boonen, die dan ook logisch als 1e over de streep kwam. Flecha werd opnieuw 2e en jawel, Marcus Burghardt onverwacht 3e. Gilbert kwam al 10e over de meet, allesbehalve een zwakke prestatie.
De heuvelklassiekers waren een kolfje voor de hand van mijn kopmannen Fr. Schleck, Gilbert en Kirchen. In de Amstel Gold Race won ik met overmacht: 1. Schleck 2: Gilbert en 3: Kirchen. In de Waalse Pijl was Andy Schleck onklopbaar, z'n broer volgde op geruime afstand en Phille werd 3e.
L-B-L dan, de zwaarste klassieker en het was eraan te merken. Kirchen kwam geen poot vooruit en ook Frank had het moeilijk om de besten te volgen. Cunego won de spurt van de favorieten, voor een verbazingwekkende Gilbert en Valverde. Schleck werd toch nog 7e.
Conclusie van de voorjaarsklassiekers: Zéér behoorlijk, 3 mooie overwinningen een pak ereplaatsen. Gilbert werd ook leider in de Pro Tour na een constant voorjaar.
Mei: Enkel de Giro is betekenisvol in deze maand, ik had met Martin iemand voor het AK en jongerenklassement, en met Greipel iemand voor etappezeges. De Giro werd gewonnen door Valverde, voor Cunego en Di Luca. Martin werd zeer knap 15e in het AK en 2e in het JK. Greipel excelleerde en won 4 ritzeges. Logischerwijze graaide hij dan ook de paarse trui mee naar huis.
Juni: Deze maand staat volledig in het teken van de Tour, alles maar dan ook alles in functie van het grootste sportevenement van het jaar. De Dauphiné ving ik aan met klassementsambities voor Kirchen en Lövkvist. Ze eindigden respectievelijk 4e en 6e. Veel belangrijker was de zware valpartij van Contador, waardoor hij de Tour mist en er plots een Tourzege in het verschiet ligt!
De Tour de Suisse werd gedomineerd door de Schleckbroers, jammer genoeg won Andy de strijd en werd Frank 2e. Maar zijn wraak zou nog komen... Monfort werd mooi 7e na een knappe raid in het hooggebergte waar hij de bergtrui veroverde.
De NK van m'n renners waren belabberd en niemand, maar dan ook niemand kon een nationale titel binnenhalen.
Juli: Als je Juli zegt, zeg je in één adem de Tour de France. Er waren een pak favorieten met als belangrijkste namen: Evans, Leipheimer, F. Schleck, Gerdemann, Klöden, Kirchen, Basso,... Ik hoopte stilletjes op Tourwinst met Schleck (z'n broer was er niet aangezien die al de Giro reed en 4e werd), maar podium was al goed. Met Bennati wou ik zoveel mogelijk ritzeges pakken en de puntentrui binnenhalen. Maar er waren kapers op de kust, waaronder Tom Boonen en niemand minders dan de verrader die nu bij Lotto rijdt, Mark Cavendish.
Na week 1 was het al duidelijk: Daniële Bennati won 3 ritten en stond stevig leider in het puntenklassement. Hij zou er uiteindelijk 6 winnen en de groene trui meenemen naar Italië. Op de Champs - Elysées glorieerde hij nipt voor Cavendish, na prachtig werk van Boasson Hagen.
Het AK dan: na de eerste 2 weken stond Evans in het geel, voor Schleck en Gerdemann. Niets leek Evans een eerste Tourzege in de weg te staan. Tot de 16e rit, een schijnbaar gemakkelijke etappe. Er woedde een vreselijke wind en het was kwestie van je renners vooraan te brengen. Kirchen() en Evans misten de boot en verloren elk 5 minuten. Weg droom Evans. Schleck blonk nu dus in de gele trui, maar had slechts 45 sec voor op een betere tijdrijder en 2 minuten op de beste tijdrijder van de klassementsrenners, Levi Leipheimer. De rit naar Mont Ventoux (vlak voor de finale tijdrit) mondde uit in een triomftocht. Schleck viel aan de voet van de klim aan en ze zagen hem niet meer terug. Hij won met 3min voor Gerdemann en Gesink. Leipheimer eindigde op 4min.
De tijdrit was 50km lang dus er kon nog vanalles gebeuren. Schleck had een mindere dag, maar hij kon nog net standhouden tegen Leipheimer die 5 minuten terugpakt en uiteindelijk op 39 seconden strandt. Gerdemann werd 3e, Gesink 4e en Basso 5e.
Een schitterende Tour dus!
Augustus: Gomez Marchante maakte duidelijk dat hij voor de Ronde van Spanje gemaakt was en hij kreeg carte blanche in Augustus om zich klaar te stomen voor z'n favoriete koers. De anderen werkten toe naar het WK en versierden ereplaatsten in respectievelijk de Classica San Sebastian (Lövkvist 6e), de Eneco Tour (Monfort 2e) en Plouay (Schleck 2e).
September: De Vuelta Espana reed ik met 1 kopman Gomez Marchante, al de rest (Grabsch, Hansen, Barry, Monfort,...) moest alles geven om hem bij te staan. José Angel bewees wat hij waard was en overklaste de tegenstand. Hij won 4 ritten, won het puntenklassement, eindigde 1e in het bergklassement en won uiteindelijk de Ronde met 5min voor op Cobo Acebo en 7min op Arroyo.
Tenslotte nog het WK: Met Tony Martin had ik iemand die volop trainde voor het WK tijdrijden en er alles aan deed om deze titel binnen te halen. Maar doordat ik bondscoach was van België en Devolder wilde zien zegevieren, werd hij slechts 3e. Mijn excuses Tony.
Devolder werd trouwens eerste.
Ik had geluk voor de wegrit, aangezien Gilbert favoriet was naast Cunego, Boonen en Wegmann. Daarenboven reed hij bij België én Columbia, dus ik kon me volop concentreren op hem. Er gebeurde zo weinig tot 20 km (!) van de aankomst zodat ik besloot om aan te vallen met Devolder en Gilbert. Niemand die volgde, wss een bug in het spel, dunno, maar ik klaagde niet. Ik zat ntrlk wel met een dilemma: Devolder, mijn idool, laten winnen ofwel Gilbert de kopman van m'n ploeg en de mogelijkheid om een heel jaar met de regenboogtrui te rijden. Het verstand zegevierde en ik liet ze zelf spurten. Vanzelfsprekend won Gilbert met gemak voor Devolder. Boonen won dan ook nog eens de massaspurt, dus het Belgisch feestje was compleet.
Ik hoef jullie niet te zeggen dat de sponsors laaiend enthousiast en tevreden waren door m'n zeges in 2 grote Rondes en het behalen van 3 (van de 6) doelstellingen. Jammer van die andere 3, maar ik zat er telkens kortbij (uitgez. Baskenland).
M'n aanwinsten voor komend seizoen: Gerdemann (3e in afgelopen Tour), Swift (goeie sprinter en hardrijder), Dekker en Thomas Vaitkus.
Zij die m'n ploeg verlaten: de oudjes Hincapie, Barry en Grabsch en diegene die me voortdurend ontgoochelde (niet geheel een verrassing): Gert Steegmans.
Statistieken:
Eindstand Protour individueel: http://i25.tinypic.com/2gua4c0.jpg
Ploegenstand: http://i32.tinypic.com/2yzcuuf.jpg
Zegestand: http://i30.tinypic.com/2a5bqjd.jpg
Indien je nog vragen hebt of meer statistieken wil zien, shoot!
Vive le vélo!
Na het succesvolle jaar 2009 moest ik, omwille van de moeilijkere doelstellingen dringend nieuwe aankopen doen. Door het vertrek van Albasini en Cavendish geraakte ik in moeilijkheden wat betreft het aantal kopmannen. Daarom deed ik een paar risicovolle transfers: Bennati, Gilbert, Fränk Schleck, Steegmans en Gomez Marchante traden toe tot m'n selectie.
De doelen van m'n sponsors bij aanvang van het seizoen: Winst in de Ronde van het Baskenland, Hamburg Classics en de GP Plouay. Eindigen in de top 3 van Luik - Bastenaken Luik, in de top 5 van Milaan - Sanremo en tenslotte ook nog de groene trui meepikken in de Ronde van Frankrijk.
Januari: De eerste rittenkoers van het nieuwe jaar komt eraan, de Tour of Australia. Ik heb gekozen om zonder ambities te starten en het puur als voorbereiding te nemen voor de komende maanden. Daarom ook geen opmerkelijke resultaten te bespeuren.
Februari: In de Ster van Bessèges speelde ik voor de eerste keer m'n nieuwe topspurter Daniele Bennati uit in de massasprints en dat ging voortreffelijk. " De Panter" won 4 van de 5 ritten, eindigde 2e in het eindklassement en 1e in het puntenklassement. Zeer geslaagd dus.
De Ronde van Algarve dan: ik had een redelijk zwak team aan de start met enkel Boasson Hagen als sterke man. Hij eindigde knap als 3e in het AK door een zeer goeie tijdrit.
Mallorca: Greipel trad uit de voetsporen van z'n vroegere kopman Cavendish en won er 1 rit. Hij sleepte ook de puntentrui uit de brand.
Dan het moment waarop ik gewacht had, het begin van de Vlaamse voorjaarsklassiekers. Met Gilbert en Burghardt had ik 2 subtoppers en ik hoopte op hoge ereplaatsen en eventueel 1 grote vis. In de Omloop het Nieuwsblad werd Gilbert 4e en Marcus 8e. In K-B-K eindigde Gilbert zeer knap ondanks een lekke band 3e. Er viel niets te doen aan Tom Boonen.
Maart: De koers naar de zon, Parijs - Nice, ving ik aan met geen klassementsambities. Gilbert bereidde zich voor op Milaan - Sanremo, z'n favoriete klassieker en ik hoopte op een ritzege. In de 2e rit, een lastige heuvelrit, was het al zover. Sterke Phille schudde op het eind nog een krachtige demarrage uit z'n benen en won afgescheiden voor Nocentini en Ballan.
Tirreno - Adriatico was pure voorbereiding op het Ardense 3luik voor Fränk Schleck, die z'n eerste kilometers bij z'n nieuwe team afmaalde. Hij werd beter dan verwacht 7e in het AK.
Vervolgens zakten we af naar Milano, waar de start plaatsvond van de prachtige Primavera! Ik had 2 topfavorieten in m'n rangen met Bennati en Gilbert, maar Boonen, Cavendish en Haussler waren ook in topvorm. Het werd een zeer nerveuze koers met tal van ontsnappingen. Op de Poggio reed Schleck een hels tempo waardoor Cav en Boonen moesten lossen. Freire, Bennati en Van Avermaet waren de enige spurters die er nog bij zaten. In de spurt loodste Gilbert Bennati perfect naar de laatste kilometer en de Italiaan reed iedereen uit z'n wiel. Een prachtige teamzege! Gilbert werd nog knap 2e nipt voor Freire en Greg. Doelstelling 1 is binnen.
April: Mijn favoriete maand, want de Ronde van Vlaanderen komt eraan! De zenuwen gieren door m'n lijf als we beginnen aan de E3 Prijs. Als je nu niet in vorm bent, mag je het vergeten voor de Ronde. Na een tumultueze slotfase werd Gilbert uiteindelijk knap 5e en Captain Bluehart 10e. Burghardt was teleurstellend 18e.
Dan, de belangrijkste wedstrijd voor mij persoonlijk, Vlaanderens Mooiste. Boonen, Flecha en Ballan waren torenhoog favoriet maar ik hoopte met Gilbert daar een stokje voor te steken. Burghardt was nergens de voorbije weken dus ik vreesde voor z'n prestaties. Op 40 km van het einde versnelde Ballan en niemand had daar een antwoord op, ook Gilbert niet. Even later reed Boonen lek en dat was het moment om te versnellen. Samen met Flecha reed Phille weg van de rest en kwam steeds dichter op Ballan. Maar de finish kwam iets te vroeg, Ballan won met 45 sec voor Flecha en Gilbert. Een sterke prestatie, maar ik hoopte toch op die overwinning. Burghardt kwam er een beetje door en werd 9e.
Gent - Wevelgem werd onverwacht een knaller van formaat, want Gilbert klopte Ballan en Boonen in een sprint van stervende zwanen. Schitterend!
De Hel van het Noorden was het zware dessert dat ons voorgeschoteld werd op zondag. Deze klassieker is iets te zwaar voor Gilbert dus Burghardt verscheen als kopman. Al snel werd duidelijk dat er niets te doen was aan Boonen, die dan ook logisch als 1e over de streep kwam. Flecha werd opnieuw 2e en jawel, Marcus Burghardt onverwacht 3e. Gilbert kwam al 10e over de meet, allesbehalve een zwakke prestatie.
De heuvelklassiekers waren een kolfje voor de hand van mijn kopmannen Fr. Schleck, Gilbert en Kirchen. In de Amstel Gold Race won ik met overmacht: 1. Schleck 2: Gilbert en 3: Kirchen. In de Waalse Pijl was Andy Schleck onklopbaar, z'n broer volgde op geruime afstand en Phille werd 3e.
L-B-L dan, de zwaarste klassieker en het was eraan te merken. Kirchen kwam geen poot vooruit en ook Frank had het moeilijk om de besten te volgen. Cunego won de spurt van de favorieten, voor een verbazingwekkende Gilbert en Valverde. Schleck werd toch nog 7e.
Conclusie van de voorjaarsklassiekers: Zéér behoorlijk, 3 mooie overwinningen een pak ereplaatsen. Gilbert werd ook leider in de Pro Tour na een constant voorjaar.
Mei: Enkel de Giro is betekenisvol in deze maand, ik had met Martin iemand voor het AK en jongerenklassement, en met Greipel iemand voor etappezeges. De Giro werd gewonnen door Valverde, voor Cunego en Di Luca. Martin werd zeer knap 15e in het AK en 2e in het JK. Greipel excelleerde en won 4 ritzeges. Logischerwijze graaide hij dan ook de paarse trui mee naar huis.
Juni: Deze maand staat volledig in het teken van de Tour, alles maar dan ook alles in functie van het grootste sportevenement van het jaar. De Dauphiné ving ik aan met klassementsambities voor Kirchen en Lövkvist. Ze eindigden respectievelijk 4e en 6e. Veel belangrijker was de zware valpartij van Contador, waardoor hij de Tour mist en er plots een Tourzege in het verschiet ligt!
De Tour de Suisse werd gedomineerd door de Schleckbroers, jammer genoeg won Andy de strijd en werd Frank 2e. Maar zijn wraak zou nog komen... Monfort werd mooi 7e na een knappe raid in het hooggebergte waar hij de bergtrui veroverde.
De NK van m'n renners waren belabberd en niemand, maar dan ook niemand kon een nationale titel binnenhalen.
Juli: Als je Juli zegt, zeg je in één adem de Tour de France. Er waren een pak favorieten met als belangrijkste namen: Evans, Leipheimer, F. Schleck, Gerdemann, Klöden, Kirchen, Basso,... Ik hoopte stilletjes op Tourwinst met Schleck (z'n broer was er niet aangezien die al de Giro reed en 4e werd), maar podium was al goed. Met Bennati wou ik zoveel mogelijk ritzeges pakken en de puntentrui binnenhalen. Maar er waren kapers op de kust, waaronder Tom Boonen en niemand minders dan de verrader die nu bij Lotto rijdt, Mark Cavendish.
Na week 1 was het al duidelijk: Daniële Bennati won 3 ritten en stond stevig leider in het puntenklassement. Hij zou er uiteindelijk 6 winnen en de groene trui meenemen naar Italië. Op de Champs - Elysées glorieerde hij nipt voor Cavendish, na prachtig werk van Boasson Hagen.
Het AK dan: na de eerste 2 weken stond Evans in het geel, voor Schleck en Gerdemann. Niets leek Evans een eerste Tourzege in de weg te staan. Tot de 16e rit, een schijnbaar gemakkelijke etappe. Er woedde een vreselijke wind en het was kwestie van je renners vooraan te brengen. Kirchen
() en Evans misten de boot en verloren elk 5 minuten. Weg droom Evans. Schleck blonk nu dus in de gele trui, maar had slechts 45 sec voor op een betere tijdrijder en 2 minuten op de beste tijdrijder van de klassementsrenners, Levi Leipheimer. De rit naar Mont Ventoux (vlak voor de finale tijdrit) mondde uit in een triomftocht. Schleck viel aan de voet van de klim aan en ze zagen hem niet meer terug. Hij won met 3min voor Gerdemann en Gesink. Leipheimer eindigde op 4min.De tijdrit was 50km lang dus er kon nog vanalles gebeuren. Schleck had een mindere dag, maar hij kon nog net standhouden tegen Leipheimer die 5 minuten terugpakt en uiteindelijk op 39 seconden strandt. Gerdemann werd 3e, Gesink 4e en Basso 5e.
Een schitterende Tour dus!
Augustus: Gomez Marchante maakte duidelijk dat hij voor de Ronde van Spanje gemaakt was en hij kreeg carte blanche in Augustus om zich klaar te stomen voor z'n favoriete koers. De anderen werkten toe naar het WK en versierden ereplaatsten in respectievelijk de Classica San Sebastian (Lövkvist 6e), de Eneco Tour (Monfort 2e) en Plouay (Schleck 2e).
September: De Vuelta Espana reed ik met 1 kopman Gomez Marchante, al de rest (Grabsch, Hansen, Barry, Monfort,...) moest alles geven om hem bij te staan. José Angel bewees wat hij waard was en overklaste de tegenstand. Hij won 4 ritten, won het puntenklassement, eindigde 1e in het bergklassement en won uiteindelijk de Ronde met 5min voor op Cobo Acebo en 7min op Arroyo.
Tenslotte nog het WK: Met Tony Martin had ik iemand die volop trainde voor het WK tijdrijden en er alles aan deed om deze titel binnen te halen. Maar doordat ik bondscoach was van België en Devolder wilde zien zegevieren, werd hij slechts 3e. Mijn excuses Tony.
Devolder werd trouwens eerste.Ik had geluk voor de wegrit, aangezien Gilbert favoriet was naast Cunego, Boonen en Wegmann. Daarenboven reed hij bij België én Columbia, dus ik kon me volop concentreren op hem. Er gebeurde zo weinig tot 20 km (!) van de aankomst zodat ik besloot om aan te vallen met Devolder en Gilbert. Niemand die volgde, wss een bug in het spel, dunno, maar ik klaagde niet. Ik zat ntrlk wel met een dilemma: Devolder, mijn idool, laten winnen ofwel Gilbert de kopman van m'n ploeg en de mogelijkheid om een heel jaar met de regenboogtrui te rijden. Het verstand zegevierde en ik liet ze zelf spurten. Vanzelfsprekend won Gilbert met gemak voor Devolder. Boonen won dan ook nog eens de massaspurt, dus het Belgisch feestje was compleet.
Ik hoef jullie niet te zeggen dat de sponsors laaiend enthousiast en tevreden waren door m'n zeges in 2 grote Rondes en het behalen van 3 (van de 6) doelstellingen. Jammer van die andere 3, maar ik zat er telkens kortbij (uitgez. Baskenland).
M'n aanwinsten voor komend seizoen: Gerdemann (3e in afgelopen Tour), Swift (goeie sprinter en hardrijder), Dekker en Thomas Vaitkus.
Zij die m'n ploeg verlaten: de oudjes Hincapie, Barry en Grabsch en diegene die me voortdurend ontgoochelde (niet geheel een verrassing
): Gert Steegmans.Statistieken:
Eindstand Protour individueel: http://i25.tinypic.com/2gua4c0.jpg
Ploegenstand: http://i32.tinypic.com/2yzcuuf.jpg
Zegestand: http://i30.tinypic.com/2a5bqjd.jpg
Indien je nog vragen hebt of meer statistieken wil zien, shoot!
Vive le vélo!
ik verdedig altijd mijn sprinter of mijn bergrijder en als het massaspurt is zuig ik enorm 