Kill List (2011, Ben Wheatley)
Enorm onder de indruk van deze low-budget horror die zonder (figuurlijke) goedkope trucs een hele film lang je ongemakkelijk kan laten voelen. Geweldige atmosfeer en heel donker in een niet-obvious of in your face manier. Geen overmatige vormgeving waar men een donkere sfeer probeert te creëren op een artificiële manier door middel van belichting (hoewel sommige shots ook op dat vlak niet mis zijn) en montage, maar een horror dat in beeld gebracht wordt op een haast sociaal realistische manier waardoor de film eens zo rauw en vervreemdend aanvoelt: naturalistische settings, ruwe jump cuts en handheldcamera. Heel de film wordt ondergedompeld in dat bevreemdend sfeertje en je kan op het einde van de film niet zeggen welk element, scène of moment in de film intens was, het is de samenkomst van alles dat de film de moeite waard maakt. De soundtrack klinkt als een stem die men vervolgens achterstevoren afspeelt op een laag volume en doet zijn werk om bij te dragen aan deze eerie atmosfeer. Begint als een doordeweeks familiedrama, begint langzaamaan deze vreemde donkere sfeer te krijgen en eindigt in een complete nachtmerrie.
7.5/10