Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (18)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Hayrus
Legacy Member
Wild At Heart
Wauw, Nicolas Cage? De eerste keer dat ik hem echt iets 'anders' heb zien spelen (die Elvis look, het 60s rock 'n roll accent), nooit verwacht, maar echt goed. Lynch heeft hier iets geniaals van gemaakt, misschien vind ik dit voorlopig wel zijn beste (om daarover te oordelen moet ik ze eerst nog eens zien + films die ik nog niet zag).
Wauw, Nicolas Cage? De eerste keer dat ik hem echt iets 'anders' heb zien spelen (die Elvis look, het 60s rock 'n roll accent), nooit verwacht, maar echt goed. Lynch heeft hier iets geniaals van gemaakt, misschien vind ik dit voorlopig wel zijn beste (om daarover te oordelen moet ik ze eerst nog eens zien + films die ik nog niet zag).
Calcifer
Legacy Member
almaar dieper in de giallo-diepten:
'The strange vice of mrs. Wardh' Sergio Martino
Met Edwige Fenech in de hoofdrol. Wie haar niet kent dit: ze is regelmatig in hare 'pure' te bewonderen in deze zeer amusante 'whodunnit' en zag er zo uit:
YouTube - Lo strano vizio della signora Wardh - scena
Vandaar 'queen of Giallo'. Had eerder met haar looks dan acteertalent te maken.
Zeer amusante exploitation-nonsens. Een aanrader voor liefhebbers van curiosa. Enkel in de seventies werd zulke kinderachtige onozelheden zo stijlvol in beeld gebracht. Moeilijk te vinden pareltjes. Het blijft wachten op een cinematek-giallo retrospectieve
Denk dat ik binnenkort weer uit de kelders der filmgeschiedenis kom en me nog eens door David Lynch's oeuvre ga werken. Inland Empire, hier I come. Maar eerst als kersverse vader: Eraserhead.
'The strange vice of mrs. Wardh' Sergio Martino
Met Edwige Fenech in de hoofdrol. Wie haar niet kent dit: ze is regelmatig in hare 'pure' te bewonderen in deze zeer amusante 'whodunnit' en zag er zo uit:
YouTube - Lo strano vizio della signora Wardh - scena
Vandaar 'queen of Giallo'. Had eerder met haar looks dan acteertalent te maken.
Zeer amusante exploitation-nonsens. Een aanrader voor liefhebbers van curiosa. Enkel in de seventies werd zulke kinderachtige onozelheden zo stijlvol in beeld gebracht. Moeilijk te vinden pareltjes. Het blijft wachten op een cinematek-giallo retrospectieve
Denk dat ik binnenkort weer uit de kelders der filmgeschiedenis kom en me nog eens door David Lynch's oeuvre ga werken. Inland Empire, hier I come. Maar eerst als kersverse vader: Eraserhead.
insomnia
Legacy Member
The Thin Red Line
Weeral visueel erg indrukwekkend (raar dat die van Saving Private Ryan verloor bij cinematografie bij de oscars destijds), erg goeie film, precies wat underrated als ik zo naar scores en reviews kijk, maar ik kan wel zien dat deze niet direct voor iedereen is. Ook een van Zimmer's betere scores imo.
Weeral visueel erg indrukwekkend (raar dat die van Saving Private Ryan verloor bij cinematografie bij de oscars destijds), erg goeie film, precies wat underrated als ik zo naar scores en reviews kijk, maar ik kan wel zien dat deze niet direct voor iedereen is. Ook een van Zimmer's betere scores imo.
PBR Streetgang
Legacy Member
Lemmy - 7.5/10 (Greg Olliver & Wes Orshoski, 2010)
Leuke documentaire over hard rock legende Lemmy Kilmister, de zanger en bassist van Motörhead. Als fan van de band en bewonderaar van Lemmy als ultieme rock 'n' rolla werd het hoog tijd dat deze documentaire bekeken werd. Over het algemeen kan ik wel zeggen dat die ietsje te lang duurde, er waren enkele interviews met oninteressante mensen die er voor mijn part echt niet bij hoefden. Maar, zeker een leuke en beetje informatieve docu vol met goeie muziek, studio's, muzikanten, leuke anecdotes van rocksterren en gewoon een goed portret van Lemmy als de ultieme non-conformist door de jaren heen sinds '78.
Wild Strawberries - 8/10 (Ingmar Bergman, 1957)
Weeral een schitterende film van Bergman. Vanaf de briljante droomsequentie in het begin van de film (met geweldige knipogen naar Duits expressionistische meesterwerken) was ik al geboeid, en de karakterontwikkeling doorheen de film was echt fantastisch. Er waren toch enkele scenes in de film die ik er iets te veel aan vond, en voor mij aanvoelden als Bergman die raprap nog een scene tussen een strak script had gestoken om toch nog even de godskwestie aan te halen. Voor mij was dat echt niet nodig, maar ik kan niet zeggen dat het me echt stoorde. Voor de rest, prima acteerwerk voor geweldig omschreven personages. Ik vond het bijzonder leuk ook hoe het menselijke geheugen hier naar voor wordt geschoven, en hoe bepaalde herinneringen duidelijk hun indruk hebben achtergelaten die zowel zorgen voor de aanvankelijke karaktertekening van Isak als de veranderingen die hij in zichzelf meemaakt doorheen de film. Wederom knap werk van Bergman en co., en Gunnar Fischer maakt hier ook duidelijk dat hij net even bekwaam is als zijn collega Nykvyst.
The Exile - 6.5/10 (Max Ophüls, 1947)
Zeker de minst goede Ophüls film die ik al gezien heb, maar toch heb ik er van kunnen genieten. De film vertelt op een vrij simpele manier over Charles Stuart die in ballingschap in Nederland zit, voor zijn terugkeer naar Engeland. De zeer simplistische aanpak van de historie was al vanaf het allerbegin duidelijk, dus ik heb me daar zeker niet aan gestoord. Wat ik wel verwachtte, was wat indrukwekkend camerawerk, en jammer genoeg was er daar net niet genoeg van om de film echt heel goed te mogen noemen. Sommige sets staken wel goed in elkaar en zorgden voor wat mooie tracking shots, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik naar virtuoos camerawerk aan het kijken was, zoals bij Le Plaisir, La Ronde of Letter From An Unknown Woman. Douglas Fairbanks Jr gaf een betere prestatie dan ik van hem had verwacht, hij was inderdaad een zeer charmant personage. Overall geen meesterwerk, maar de film bevatte zeker genoeg voor mij om te kunnen genieten.
Leuke documentaire over hard rock legende Lemmy Kilmister, de zanger en bassist van Motörhead. Als fan van de band en bewonderaar van Lemmy als ultieme rock 'n' rolla werd het hoog tijd dat deze documentaire bekeken werd. Over het algemeen kan ik wel zeggen dat die ietsje te lang duurde, er waren enkele interviews met oninteressante mensen die er voor mijn part echt niet bij hoefden. Maar, zeker een leuke en beetje informatieve docu vol met goeie muziek, studio's, muzikanten, leuke anecdotes van rocksterren en gewoon een goed portret van Lemmy als de ultieme non-conformist door de jaren heen sinds '78.
Wild Strawberries - 8/10 (Ingmar Bergman, 1957)
Weeral een schitterende film van Bergman. Vanaf de briljante droomsequentie in het begin van de film (met geweldige knipogen naar Duits expressionistische meesterwerken) was ik al geboeid, en de karakterontwikkeling doorheen de film was echt fantastisch. Er waren toch enkele scenes in de film die ik er iets te veel aan vond, en voor mij aanvoelden als Bergman die raprap nog een scene tussen een strak script had gestoken om toch nog even de godskwestie aan te halen. Voor mij was dat echt niet nodig, maar ik kan niet zeggen dat het me echt stoorde. Voor de rest, prima acteerwerk voor geweldig omschreven personages. Ik vond het bijzonder leuk ook hoe het menselijke geheugen hier naar voor wordt geschoven, en hoe bepaalde herinneringen duidelijk hun indruk hebben achtergelaten die zowel zorgen voor de aanvankelijke karaktertekening van Isak als de veranderingen die hij in zichzelf meemaakt doorheen de film. Wederom knap werk van Bergman en co., en Gunnar Fischer maakt hier ook duidelijk dat hij net even bekwaam is als zijn collega Nykvyst.
The Exile - 6.5/10 (Max Ophüls, 1947)
Zeker de minst goede Ophüls film die ik al gezien heb, maar toch heb ik er van kunnen genieten. De film vertelt op een vrij simpele manier over Charles Stuart die in ballingschap in Nederland zit, voor zijn terugkeer naar Engeland. De zeer simplistische aanpak van de historie was al vanaf het allerbegin duidelijk, dus ik heb me daar zeker niet aan gestoord. Wat ik wel verwachtte, was wat indrukwekkend camerawerk, en jammer genoeg was er daar net niet genoeg van om de film echt heel goed te mogen noemen. Sommige sets staken wel goed in elkaar en zorgden voor wat mooie tracking shots, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik naar virtuoos camerawerk aan het kijken was, zoals bij Le Plaisir, La Ronde of Letter From An Unknown Woman. Douglas Fairbanks Jr gaf een betere prestatie dan ik van hem had verwacht, hij was inderdaad een zeer charmant personage. Overall geen meesterwerk, maar de film bevatte zeker genoeg voor mij om te kunnen genieten.
João
Legacy Member
Hayrus zei:
Kiss of Death al gezien? Want daar speelt hij heel goed als over-the-top bad guy. Als Cage volledige vrijheid krijgt in zijn rol, vind ik hem zeker niet één van de beste, maar wel één van de meest entertainende acteurs die er op dit moment rondlopen. Nooit saai met die gozer in de buurt.
Hayrus
Legacy Member
João zei:Kiss of Death al gezien? Want daar speelt hij heel goed als over-the-top bad guy. Als Cage volledige vrijheid krijgt in zijn rol, vind ik hem zeker niet één van de beste, maar wel één van de meest entertainende acteurs die er op dit moment rondlopen. Nooit saai met die gozer in de buurt.
Nop nog niet gezien. Zal ik eens in de gaten houden.
insomnia
Legacy Member
The New World
Toch wel een pak minder dan Malick's 3 andere films, visueel wel weer meer dan behoorlijk, maar ge moet toch al een serieuze hippie zijn om deze hoeveelheid treehugging serieus te kunnen nemen..
Anyways, Terrence Malick verdict: Badlands > The Thin Red Line ≥ Days of Heaven > The New World
Days of Heaven is wel een van de (visueel) prachtigste films die ik gezien heb denk ik.
Toch wel een pak minder dan Malick's 3 andere films, visueel wel weer meer dan behoorlijk, maar ge moet toch al een serieuze hippie zijn om deze hoeveelheid treehugging serieus te kunnen nemen..
Anyways, Terrence Malick verdict: Badlands > The Thin Red Line ≥ Days of Heaven > The New World
Days of Heaven is wel een van de (visueel) prachtigste films die ik gezien heb denk ik.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.