Creeping Death
Legacy Member
Wel ik zal hier even een situatie schetsen:
hier bij ons in't straat woont er op een gewoon gezin.
Man en vrouw en samen hebben ze vier kinderen.
Wat echter iets minder normaal is, is dat de man last heeft van een zeer zware (en blijkbaar ook chronische ) depressie, bijgevolg werkt hij dus niet en moet zijn vrouw alleen voor de spreekwoordelijke boterham zorgen.
Op zich ook niet zo speciaal, het gebeurt wel meer, één van de partners kan niet gaan werken en trekt dus een uitkering.
Wat (hopelijk) iets meer uitzonderlijk is: de man in kwestie is blijkbaar toch niet zo depressief en houdt er dus een baantje in het zwart op na.
Dit heeft mij al lange tijd geërgerd (en mij niet alleen, ook andere personen die hier de straat wonen). Maar nu wordt het nog erger, na de aankoop van een tweede motor is het mij allemaal teveel geworden.
Het is echt niet meer normaal wat ze daar aan bezittingen (vage omschrijving, ik weet het) hebben, een paar voorbeelden: plasma televisie, 3 breedbeeld tv's voor 3 van de 4 kinderen, twee motoren, 3 redelijk nieuwe pc's (één voor hem, twee voor de zoons), ....
Toch wel aardig wat voor een gezin dat maar 1 broodwinner heeft.
Nu is m'n vraag: is hier niets aan te doen.
Voor sommigen denken dat ik hier stikjaloers ben, wel dat is niet geval, we komen hier thuis ook meer dan behoorlijk rond, maar het verschil is dat mijn ouders er toch wel (relatief) zwaar voor werken.
Ik kan het echt niet meer aanzien hoe de man in kwestie bij wijze van spreke met geld gooit dat hij deels onterecht heeft gekregen (uitkering) en het ander deel in het zwart heeft verkregen, terwijl er een hoop gezinnen zijn die het veel zwaarder hebben en die geen of amper steun krijgen.
Herkennen jullie zo'n situaties ?
En hoe staan jullie daar tegenover?
hier bij ons in't straat woont er op een gewoon gezin.
Man en vrouw en samen hebben ze vier kinderen.
Wat echter iets minder normaal is, is dat de man last heeft van een zeer zware (en blijkbaar ook chronische ) depressie, bijgevolg werkt hij dus niet en moet zijn vrouw alleen voor de spreekwoordelijke boterham zorgen.
Op zich ook niet zo speciaal, het gebeurt wel meer, één van de partners kan niet gaan werken en trekt dus een uitkering.
Wat (hopelijk) iets meer uitzonderlijk is: de man in kwestie is blijkbaar toch niet zo depressief en houdt er dus een baantje in het zwart op na.
Dit heeft mij al lange tijd geërgerd (en mij niet alleen, ook andere personen die hier de straat wonen). Maar nu wordt het nog erger, na de aankoop van een tweede motor is het mij allemaal teveel geworden.
Het is echt niet meer normaal wat ze daar aan bezittingen (vage omschrijving, ik weet het) hebben, een paar voorbeelden: plasma televisie, 3 breedbeeld tv's voor 3 van de 4 kinderen, twee motoren, 3 redelijk nieuwe pc's (één voor hem, twee voor de zoons), ....
Toch wel aardig wat voor een gezin dat maar 1 broodwinner heeft.
Nu is m'n vraag: is hier niets aan te doen.
Voor sommigen denken dat ik hier stikjaloers ben, wel dat is niet geval, we komen hier thuis ook meer dan behoorlijk rond, maar het verschil is dat mijn ouders er toch wel (relatief) zwaar voor werken.
Ik kan het echt niet meer aanzien hoe de man in kwestie bij wijze van spreke met geld gooit dat hij deels onterecht heeft gekregen (uitkering) en het ander deel in het zwart heeft verkregen, terwijl er een hoop gezinnen zijn die het veel zwaarder hebben en die geen of amper steun krijgen.
Herkennen jullie zo'n situaties ?
En hoe staan jullie daar tegenover?
