Streamz is een Vlaamse streamingdienst die niet alleen Vlaamse, maar ook (inter)nationale series en films bevat. Streamz biedt drie abonnementsvormen aan afhankelijk van je voorkeuren (met of zonder reclame, recente blockbusters, het aantal kijkprofielen, het aantal schermen waarop je tegelijk kan kijken, downloaden, …).
Hieronder volgt een overzicht van de films en series die onze redacteurs vorige maand bekeken op Streamz.
De opbouw is uniek, want de afleveringen worden afgewisseld qua perspectief. De eerste aflevering volgt het verhaal vanuit het perspectief van de politie en de getroffen familieleden, terwijl de tweede aflevering hetzelfde tijdsverloop heeft van de eerste aflevering, maar dan vanuit de ogen van de gijzelnemers en de gegijzelden. Dat zorgt ervoor dat alles erg spannend blijft. Meestal worden de politie-afleveringen afgesloten met een cliffhanger, maar die krijg je dus niet direct te zien. Dit gaat zo door tot het einde, waarbij de oneven afleveringen dus telkens de politie volgen en de even afleveringen die van de gijzelnemers. Dat zorgt voor een unieke insteek, waarbij ik niet anders kon dan telkens twee afleveringen na elkaar te kijken, met zelfs een dag waarop vier afleveringen bekeken werden. Oeps!
In de hoofdrollen vinden we enkele bekende namen terug, waaronder Jeroen Perceval als lid van de recherche, Sophie Decleir als leidinggevend onderhandelaar en zowel Titus De Voogdt als Bert Haelvoet als gijzelnemers. Stuk voor stuk zetten ze knappe acteerprestaties neer en het nodigde dan ook uit om er snel door te gaan. Ze zijn daarmee alleszins in hun opzet geslaagd. Enkele gaatjes in het verhaal daargelaten.
Waarom het dan niet helemaal klikte, valt vooral terug te brengen op het scenario van Jef Hoogmartens en Jonas Van Geel. Au fond weten ze een behoorlijk solide plot op te bouwen, maar het is duidelijk dat de twee naar reeksen als 'Dark' en '1922' hebben gekeken op Netflix. Dat Moresnet een Duitse coproductie is, helpt hen niet dat te maskeren. Het zorgt ervoor dat de clou van hun mysterie voor kijkers die wel meer van dit soort scifi bekeken hebben, schokkend snel te raden is. Je weet als doorgewinterd kijker veel te snel waar het verhaal heen gaat, en grote revelaties heeft het scenario niet in petto. Het is zonde, want dat Moresnet een ambitieuze productie is, dat is zeker. Alleen jammer dus dat die ambitie niet kan opboksen tegen de clichés van de verhaalvertelling.
In 'Billions' volgen we Paul Giamatti en Damian Lewis, die respectievelijk de rollen opnemen van U.S. Attorney Chuck Rhoades en de selfmade Wallstreet-miljardair Bobby Axelrod. Dat 'Axe' regelmatig de kantjes eens opzoekt op een agressieve manier en Chuck niet verlegen is om ook de handen vuil te maken, zorgt voor een spannende en leuke dynamiek tussen beide zijden. Dat de vrouw van Chuck ook werkt voor Bobby, gooit nog wat extra olie op het vuur. Daarenboven lijken de hoofdrolspelers gemaakt voor hun rol, wat ervoor zorgt dat de show toch heel wat geloofwaardigheid weet te bieden. De eerste twee seizoenen wisten alvast een hoog niveau aan te houden. Of de seizoenen nadien op hetzelfde elan verdergaan, kom ik graag te weten. Aanrader voor wie houdt van machtsspelletjes, cool guy vibes en vooral goed geacteerd drama!
'Baghead' moet het uiteindelijk vooral hebben van zijn mysterieuze sfeer en de geschiedenis achter het personage, maar dit is helaas niet zo goed uitgewerkt als je zou hopen. Wat ik wel fijn vond aan de film waren het onconventionele einde en het feit dat ze eigenlijk heel wat spanning weten op te bouwen met het gegeven dat het grootste deel van de film zich eigenlijk afspeelt in een grauwe kelder. Een van de redenen waarom de film voor mij op mijn watchlist stond, was het feit dat een van mijn favoriete Britse acteurs in de film meespeelt, namelijk Peter Mullan. Hij wordt in de film bijgestaan door Freya Allan (Ciri uit de Netflix-adaptatie van 'The Witcher'), Jeremy Irvine en Ned Dennehy. Best wel een fijne cast dus voor zo’n kleinere horrorfilm.
Hieronder volgt een overzicht van de films en series die onze redacteurs vorige maand bekeken op Streamz.
Joeri
De Dag
De laatste maanden kijk ik verrassend veel naar Vlaamse fictie. Vraag me niet hoe het komt, maar het gebeurt gewoon. Onderscheid tussen films en series maak ik niet, zolang het me maar aanspreekt. Zo keek ik onlangs 'Onder Vuur' in recordtempo uit en afgelopen maand was het de beurt aan 'De Dag'. Ik ontdekte deze serie toevallig door eens te bladeren in de Streamz-catalogus en ben blij dat ik deze ben tegengekomen. 'De Dag' is een serie geschreven door Jonas Geirnaert en zijn partner Julie Mahieu. Ze bestaat uit twaalf afleveringen en gaat over een goed georganiseerde bankoveral waarbij zowel volwassenen als kinderen gegijzeld worden.De opbouw is uniek, want de afleveringen worden afgewisseld qua perspectief. De eerste aflevering volgt het verhaal vanuit het perspectief van de politie en de getroffen familieleden, terwijl de tweede aflevering hetzelfde tijdsverloop heeft van de eerste aflevering, maar dan vanuit de ogen van de gijzelnemers en de gegijzelden. Dat zorgt ervoor dat alles erg spannend blijft. Meestal worden de politie-afleveringen afgesloten met een cliffhanger, maar die krijg je dus niet direct te zien. Dit gaat zo door tot het einde, waarbij de oneven afleveringen dus telkens de politie volgen en de even afleveringen die van de gijzelnemers. Dat zorgt voor een unieke insteek, waarbij ik niet anders kon dan telkens twee afleveringen na elkaar te kijken, met zelfs een dag waarop vier afleveringen bekeken werden. Oeps!
In de hoofdrollen vinden we enkele bekende namen terug, waaronder Jeroen Perceval als lid van de recherche, Sophie Decleir als leidinggevend onderhandelaar en zowel Titus De Voogdt als Bert Haelvoet als gijzelnemers. Stuk voor stuk zetten ze knappe acteerprestaties neer en het nodigde dan ook uit om er snel door te gaan. Ze zijn daarmee alleszins in hun opzet geslaagd. Enkele gaatjes in het verhaal daargelaten.
Killjoy
Moresnet
Kan een reeks alle kwalitatieve vakjes afvinken, en nog teleurstellen? Het was het gevoel dat me bekroop bij de aftiteling van 'Moresnet'. Misschien lagen de verwachtingen gewoon te hoog na het winnen van de Ensor voor Beste Fictie-Serie, maar het gevoel dat primeerde bij me was "Is dit het maar?". En toch, die vakjes, ze zijn op zich best sterk. Er is de geheimzinnigheid van het uitgangspunt ... een opgegraven dagboek uit een tijdscapsule dat de sterfdata van de hoofdpersonages onthult. Er is de mysterieuze sfeer van het Luikse plaatsje 'Moresnet', een echt bestaande plek die altijd al een haast mythische aantrekking had op het bizarre. De regie van Frank Van Passel getuigt van jarenlang vakmanschap en Boris Van Severen is steengoed als het getroebleerde hoofdpersonage Ben Schotz.Waarom het dan niet helemaal klikte, valt vooral terug te brengen op het scenario van Jef Hoogmartens en Jonas Van Geel. Au fond weten ze een behoorlijk solide plot op te bouwen, maar het is duidelijk dat de twee naar reeksen als 'Dark' en '1922' hebben gekeken op Netflix. Dat Moresnet een Duitse coproductie is, helpt hen niet dat te maskeren. Het zorgt ervoor dat de clou van hun mysterie voor kijkers die wel meer van dit soort scifi bekeken hebben, schokkend snel te raden is. Je weet als doorgewinterd kijker veel te snel waar het verhaal heen gaat, en grote revelaties heeft het scenario niet in petto. Het is zonde, want dat Moresnet een ambitieuze productie is, dat is zeker. Alleen jammer dus dat die ambitie niet kan opboksen tegen de clichés van de verhaalvertelling.
Sir. K
Billions
Corruptie, beïnvloeding, maar bovenal miljarden dollars die via legale en minder legale manieren de bankrekeningen spijzen. Jep, ik heb het over 'Billions', de Amerikaanse dramaserie die reeds in 2016 het levenslicht zag. Na series als 'Mad Men', 'Succession' en 'Suits' te hebben uitgekeken, was ik op zoek naar een serie waarin ik dezelfde vibes zou voelen. Na wat Google-werk, kwam ik uit bij 'Billions'. Laat ik jullie zeggen dat ik het mij voorlopig nog geen seconde beklaagd heb.In 'Billions' volgen we Paul Giamatti en Damian Lewis, die respectievelijk de rollen opnemen van U.S. Attorney Chuck Rhoades en de selfmade Wallstreet-miljardair Bobby Axelrod. Dat 'Axe' regelmatig de kantjes eens opzoekt op een agressieve manier en Chuck niet verlegen is om ook de handen vuil te maken, zorgt voor een spannende en leuke dynamiek tussen beide zijden. Dat de vrouw van Chuck ook werkt voor Bobby, gooit nog wat extra olie op het vuur. Daarenboven lijken de hoofdrolspelers gemaakt voor hun rol, wat ervoor zorgt dat de show toch heel wat geloofwaardigheid weet te bieden. De eerste twee seizoenen wisten alvast een hoog niveau aan te houden. Of de seizoenen nadien op hetzelfde elan verdergaan, kom ik graag te weten. Aanrader voor wie houdt van machtsspelletjes, cool guy vibes en vooral goed geacteerd drama!
FreakyJP
Baghead
Gemist vorig jaar op het BIFFF, maar gelukkig kreeg ik nu een tweede kans met dank aan Streamz, waar de film sinds kort op te zien is. 'Baghead' is een Britse horrorfilm van Alberto Corredor, gebaseerd op een kortfilm van hem die hij in 2017 realiseerde. De film draait rond een café dat een wel heel bijzondere bewoner herbergt, een gedaanteverwisselende vrouw die in staat is om een overleden persoon op te roepen. Maar, zoals verwacht laat je dit ritueel best niet te lang duren want voor je het weet, loopt het fout af. Dat dit gegeven doet denken aan de film 'Talk to Me' zal je niet verbazen, maar 'Baghead' mist helaas wel de prangende sociale kritiek die deze film net zo interessant maakte.'Baghead' moet het uiteindelijk vooral hebben van zijn mysterieuze sfeer en de geschiedenis achter het personage, maar dit is helaas niet zo goed uitgewerkt als je zou hopen. Wat ik wel fijn vond aan de film waren het onconventionele einde en het feit dat ze eigenlijk heel wat spanning weten op te bouwen met het gegeven dat het grootste deel van de film zich eigenlijk afspeelt in een grauwe kelder. Een van de redenen waarom de film voor mij op mijn watchlist stond, was het feit dat een van mijn favoriete Britse acteurs in de film meespeelt, namelijk Peter Mullan. Hij wordt in de film bijgestaan door Freya Allan (Ciri uit de Netflix-adaptatie van 'The Witcher'), Jeremy Irvine en Ned Dennehy. Best wel een fijne cast dus voor zo’n kleinere horrorfilm.
