Midden 2024 deden trailers de ronde voor een nieuw horrorverhaal in de reeds indrukwekkende horrorline-up van 2024. Een mistig bos in Ierland. Een cello naar de compositie van Camille Saint-Saëns. Dakota Fanning. Een titel als The Watchers. Een Shyamalan aan het stuur? Meer dan genoeg om interesse op te wekken. Voor iedereen die deze film in de bioscoopzalen heeft gemist, is hij nu beschikbaar via streaming en fysieke release.
Ishana Night Shyamalan treedt in de voetstappen van haar vader (die hier produceert) met haar regiedebuut: een lichte high-concept bovennatuurlijke horrorthriller met een twist, naar een boek van A.M. Shine. Deze review is gebaseerd op de blu-ray van The Watchers
die naast de film een paar (magere) extra's bevat. Is The Watchers het observeren waard?
Kijkers worden, naast het intrigerende concept, opgezogen door de sterke atmosfeer. Het mistige bos gefilmd in Wicklow, gepaard met solide cinematografie en stemmen die Mina's naam fluisteren, onderstrepen het gevoel dat er iets niet helemaal juist is. Dit geldt ook binnen de bunker. De belichting zorgt voor een warme toon en de ouderwetse meubels geven huiselijke nostalgie mee, samen met het cellostuk Le Cygne dat vaak de"comfortmomenten" van de personages vergezelt. Somber maar warm. Maar het is slechts schijn. Een van de extra's op het schijfje beklemtoont dat de bunker is opgezet als een toneelset: alle meubels staan gericht naar het glas. Perfect om naar buiten te kijken. Perfect om naar binnen te kijken.
Jammer genoeg is het decor verspild aan de mensen die zich erin bevinden. Er is nauwelijks karakterisatie, of we het nu hebben over hun gezichtsuitdrukkingen, handelingen of dialogen. Na een rebelse actie in het eerste halfuur onderneemt ons hoofdpersonage Mia eigenlijk niets. Uiteindelijk geeft The Watchers ons geen manier of reden om ons te bekommeren om Mia of haar lotgenoten.
Hetzelfde geldt voor de pogingen tot maatschappijkritiek. Zo wordt de spiegel in de bunker wel gebruikt als pronkstuk voor een paar mooie shots, maar die helpen niet in het communiceren of versterken van de broze allegorieën waarnaar Shyamalan hint. De langste extra op de schijf is eentje genaamd Lair of Love, een verzameling van clips gebaseerd op een trashy nep-realityreeks die doorheen de film speelt om een parallel mee te geven. De extra zelf is net zo slap als zijn integratie in de film: een slecht geproduceerde aflevering van een reeks over oninteressante vreemden die samen in een huis wonen in functie van de vele mensen die hen doorheen het scherm bekijken. The Watchers is niet subtiel, en niet eens zonder belofte, maar absoluut onderontwikkeld.
Ishana Night Shyamalan treedt in de voetstappen van haar vader (die hier produceert) met haar regiedebuut: een lichte high-concept bovennatuurlijke horrorthriller met een twist, naar een boek van A.M. Shine. Deze review is gebaseerd op de blu-ray van The Watchers
Mist en meubels
In het midden van een bos in Ierland krijgt Mina (Fanning, The Alienist en The Perfect Couple) autopech, waardoor ze gedwongen wordt rond te dwalen met de papegaai die ze naar een dierentuin aan de andere kant van het eiland moet brengen. Lang moet ze niet zoeken voor ze een moderne bunker vindt, en drie bewoners. Ciara (Georgina Campbell, Barbarian en Black Mirror) wacht wanhopig op de terugkeer van haar man, Daniel (Oliver Finnegan) lijkt weinig betrouwbaar en Madeline (Olwen Fouéré, Tarot en Texas Chainsaw Massacre), de oudste bewoner die zich als leidersfiguur opstelt, weet duidelijk meer dan ze meegeeft. 's Nachts moeten ze de deur op slot doen en binnen blijven, want dan komen de Watchers die hen door de eenrichtingsspiegel van een muur observeren.Jammer genoeg is het decor verspild aan de mensen die zich erin bevinden.
Kijkers worden, naast het intrigerende concept, opgezogen door de sterke atmosfeer. Het mistige bos gefilmd in Wicklow, gepaard met solide cinematografie en stemmen die Mina's naam fluisteren, onderstrepen het gevoel dat er iets niet helemaal juist is. Dit geldt ook binnen de bunker. De belichting zorgt voor een warme toon en de ouderwetse meubels geven huiselijke nostalgie mee, samen met het cellostuk Le Cygne dat vaak de"comfortmomenten" van de personages vergezelt. Somber maar warm. Maar het is slechts schijn. Een van de extra's op het schijfje beklemtoont dat de bunker is opgezet als een toneelset: alle meubels staan gericht naar het glas. Perfect om naar buiten te kijken. Perfect om naar binnen te kijken.
Jammer genoeg is het decor verspild aan de mensen die zich erin bevinden. Er is nauwelijks karakterisatie, of we het nu hebben over hun gezichtsuitdrukkingen, handelingen of dialogen. Na een rebelse actie in het eerste halfuur onderneemt ons hoofdpersonage Mia eigenlijk niets. Uiteindelijk geeft The Watchers ons geen manier of reden om ons te bekommeren om Mia of haar lotgenoten.
Wie kijkt naar wie?
Daarnaast is het moeilijk om je aandacht te blijven geven aan een film die zo hard ten prooi valt aan oeroude valkuilen in het horrorgenre. Montagewerk dat weinig rekening houdt met de spanningsopbouw, een litanie aan goedkope jumpscares en het gebruik van geluidseffecten die je gratis in een online geluidsbibliotheek kan vinden, vormen een spanningsloze basis. Het wordt alleen maar erger wanneer we, al best vroeg in de film, een duidelijk beeld krijgen van de monsters zelf. Niet enkel omdat het tonen van de monsters hun morbide mysterie wegneemt, maar ook omdat de visuele effecten waarmee ze gemaakt zijn volledig ongeloofwaardig en gedateerd overkomen. Een van de features op de blu-ray toont hoe de bewegingen van de wezens gechoreografeerd werden op basis van bepaalde archetypes, maar in het finale product komt dit werk niet tot zijn recht.Hetzelfde geldt voor de pogingen tot maatschappijkritiek. Zo wordt de spiegel in de bunker wel gebruikt als pronkstuk voor een paar mooie shots, maar die helpen niet in het communiceren of versterken van de broze allegorieën waarnaar Shyamalan hint. De langste extra op de schijf is eentje genaamd Lair of Love, een verzameling van clips gebaseerd op een trashy nep-realityreeks die doorheen de film speelt om een parallel mee te geven. De extra zelf is net zo slap als zijn integratie in de film: een slecht geproduceerde aflevering van een reeks over oninteressante vreemden die samen in een huis wonen in functie van de vele mensen die hen doorheen het scherm bekijken. The Watchers is niet subtiel, en niet eens zonder belofte, maar absoluut onderontwikkeld.
Conclusie
Een creature feature over onzichtbare Ierse boswezens die hun menselijke prooi liever willen observeren dan opeten. Klinkt beloftevol, maar het regisseerdebuut van Ishana Night Shyamalan kan daar weinig van waarmaken. Het mysterie wordt een tijdje in stand gehouden door de geslaagde atmosfeer, met dank aan de sterke belichting, cinematografie en geluid, en door zijn suggesties van maatschappelijk commentaar. Maar in de 100 minuten van expressieloos acteerwerk, afleidend slechte visuele effecten, spanningsloze montage en een frustrerend flets plot zal je meer met je ogen willen draaien dan de film zelf gade te slaan.
Pro
- Intrigerende premisse
- Atmosfeer
Con
- Het gaat qua verhaal en commentaar nergens heen
- Visuele effecten
- Vol jumpscares maar zonder spanning
- Slappe karakterisatie
4
Over deze film
Beschikbaar vanaf
16 oktober 2024
Genre
- Horror
- Thriller
Speelduur
102 minuten
Regie
Ishana Night Shyamalan
Cast
Dakota Fanning, Georgina Campbell, Olwen Fouéré, Oliver Finnegan, …
Uitgever
Warner Brothers
