2010, het jaar dat de Burj Khalifa werd ingehuldigd, de Eyjafjallajökull het op een spuwen van vulkanisch as zette en het luchtruim gijzelde en Toy Story 3 harten brak in de donkere zalen. Het jaar ook waarin levende legende Warren Spector na zes jaar de wereld eindelijk nog eens wist te verblijden met een game, namelijk een Wii-exclusieve platformer rond Mickey Mouse. Het schokgolfje dat dit veroorzaakte was niet van de muis. De man die verantwoordelijk was voor invloedrijke pc-games als Deus Ex besloot voor zijn eerste titel in jaren een game met motion controls en tekenfilmfiguren te maken. Dat kwam uiteraard omdat Spector een stevige Disney-fan is, die als het ware de sleutels van de kluis kreeg om decennialang Disney-geschiedenis in een ambitieuze game te stoppen. Het leverde Epic Mickey op, een spel dat zijn naam daadwerkelijk niet had gestolen, maar tegelijk ook behoorlijk wat ruwe kantjes had. Epic Mickey worstelde namelijk overduidelijk met de stevige limitaties die de Wii als hardware met zich meebracht. De motion controls, de onhandige camera en schokkerige framerate garandeerden Epic Mickey door de jaren heen de status van een diamant met erg ruwe kantjes.
Dat we nu, na al die jaren, met Epic Mickey: Rebrushed
een heuse remake van dit stukje cult te spelen krijgen voelt als een klein mirakel aan. Games zoals dit worden tegenwoordig namelijk simpelweg niet meer gemaakt, tenzij SpongeBob erin zit en ... WACHT. Dit komt van dezelfde ontwikkelaar, is het niet? Inderdaad. Purple Lamp die eerder al sterk Battle for Bikini Bottom herwerkte en het crimineel ondergewaardeerde SpongeBob Squarepants: The Cosmic Shake ontwikkelde, stond ook garant voor de herinterpretatie van Epic Mickey. Nu wil ik niet meteen zeggen dat we deze heruitgave van Epic Mickey volledig te danken hebben aan SpongeBob, maar die spons had er toch echt wel een kleine hand in.
Zeggen dat het allemaal de schuld van Mickey’s onhandigheid is, gaat misschien net een brug te ver, maar het is duidelijk dat zijn gestuntel verstrekkende gevolgen had voor The Wasteland, wat ervoor zorgt dat onze favoriete muis hier een ietwat ambigue held is. De game is er niet bepaald subtiel in, maar toont wel duidelijk dat acties ook consequenties hebben. Er zijn behoorlijk wat momenten waar personages je vragen om iets onbaatzuchtig te doen om hen te helpen, maar steevast heb je de keuze om hen er gewoon in te luizen om bijvoorbeeld een glimmende pin te scoren. Oorzaak en gevolg dus, met een moraal die niet zo zwartwit is als het lijkt. Latere zij-opdrachten en beloningen veranderen namelijk naargelang wat je uitgespookt hebt, maar leveren niet altijd evenveel op als het snelle gewin. De keuze tussen altruïsme of zelfzuchtigheid moet dus niet afhangen van de beloning, maar van wat je kleine muizenhart je ingeeft is dus de boodschap.
Die wisselwerking tussen creatie en destructie werkt na al die tijd nog steeds erg sterk voor Epic Mickey. Keuzes hebben uiteraard gevolgen, ook dat is een boodschap die de game uitdraagt. Wanneer je dus constant iedereen loopt te jennen en vlijtig bent met thinner, dan gaat de wereld er steeds macaber blijven uitzien en gaat de sterke soundtrack van James Dooley een stuk dreigender klinken. Wanneer je echter voor verf en goedheid kiest, dan komt er licht door het duister dat ook gereflecteerd wordt door de muziek. Een minpunt dat je de game in mijn herinneringen kon aanwrijven, was dat het spel in de finale zich niet volledig toelegde op de keuzes die je kon maken. Zo werkte het spel naar mijn gevoel toe naar één einde, ongeacht je acties. Zelfs al was je dus heel de game lang iedereen om je heen aan het pesten met de meest rottige versie van jezelf, het eindstation bleef altijd dat van een ietwat heldhaftige Mickey. Deze Rebrushed maakt daar echter komaf mee, en heeft dus daadwerkelijk verschillende eindes op basis van wat je uitvreet, wat de moraliteit van de game een stuk meer waarde bezorgt.
Ook de stukjes 2,5D gameplay die hommage brengen aan klassieke animaties als Clock Cleaners zijn aangepast en veel interactiever gemaakt. De eenvoudige segmenten van weleer bevatten nu meer uitdagende elementen en de nodige collectables om te verzamelen en zijn stuk te herspelen via de bioscoop op Mean Street. De game op zich heeft dan ook meer om je verzameldrang te stillen, want naast de pins van weleer is er nu drie keer zoveel concept art te vinden. Het zijn stuk voor stuk, op de besturing na, geen elementen die het spel radicaal veranderen, maar je merkt duidelijk dat ontwikkelaar Purple Lamp voor deze remake nauw in contact stond met Warren Spector en leden van het oorspronkelijke ontwikkelingsteam. De geest van het origineel blijft overduidelijk gerespecteerd in deze remake die tal van verbeteringen aan het origineel toevoegt. Uiteraard staat de game ook visueel zijn muisje. De volledige game is minutieus herwerkt in de Unreal Engine om aan zestig frames per seconde in 4K te lopen (op PlayStation 5 althans, maar slechts dertig frames per seconde op de Nintendo Switch), en ziet er ontzettend aantrekkelijk uit. Zeggen dat iets er als een tekenfilm uitziet is vaak een dooddoener, maar het is een open deur die je met een game als Rebrushed wel moet intrappen. Met behulp van de Unreal engine en de nieuwe camera ziet Epic Mickey er ontzettend goed uit in zijn herwerkte jasje.
Dat we nu, na al die jaren, met Epic Mickey: Rebrushed
Enkeltje richting vergetelheid
Omdat de originele game dateert uit een periode dat het idee van een Donald Trump in het Witte Huis nog een zotte gedachte leek en Stromae net kwam piepen met Alors on Danse, lijkt het verhaal opfrissen geen overbodige luxe. Het begint allemaal met de alom geliefde muis die via een magische spiegel in de werkplaats van tovenaar Yen Sid belandt. Deze tovenaar, door fans gekend uit Fantasia, werkt aan een maquette die een wereld vol vergeten dingen voorstelt, en maakt de cruciale fout Mickey even alleen te laten. De ondeugende muis kan het niet laten om met de magische verfborstel van Yen Sid te dollen en thinner op de maquette te morsen. Vele jaren en vele avonturen later duikt er in diezelfde magische spiegel een monster op dat Mickey Mouse vast grabbelt en naar de chaotische vergeten wereld transporteert die muismans op onhandige wijze zelf gecreëerd heeft. Mickey ontwaakt in een donkere toren, gevangen gehouden door een boosaardige dokter waar hij in een van zijn eerste cartoons al ambras mee heeft gehad. De toon is ietwat duister en griezelig, maar ligt volledig in lijn met de animatiefilmpjes van Disney in de vroege beginjaren. Het is een toon die in de hele game grotendeels behouden blijft.De kostprijs van je daden
Uiteraard weet Mickey met de hulp van een gremlin genaamd Gus te ontsnappen, waarna er een zoektocht ontstaat naar Oswald het konijn dat weleens de oorzaak zou kunnen zijn van Mickey's mousenapping. Dat Oswald behoorlijk antagonistisch tegenover Mickey staat, vindt uiteraard zijn oorsprong in het feit dat hij de eerste creatie van Walt Disney was, die gedumpt werd in de vergetelheid toen Mickey het levenslicht zag. Terwijl Mickey tal van avonturen beleefde en roem vergaarde, raakte hij verbitterd in een woestenij van gebroken dromen. Dat zorgt ervoor dat het wasteland een soort wrange wereld is waar Steamboat Willie het konijn in de hoofdrol heeft, en Oswald zetelt op een troon gemaakt uit Mickey-memorabilia. Het is de iconografie van Disney, bekeken door een bril van afgunst en wrangheid, waar Disneyland een ruïne van kapotte attracties en gebroken animatronics is. Alsof alles nog niet ongezellig was, blijkt het hele land nog eens bevolkt door duistere verfmonsters.Zeggen dat het allemaal de schuld van Mickey’s onhandigheid is, gaat misschien net een brug te ver, maar het is duidelijk dat zijn gestuntel verstrekkende gevolgen had voor The Wasteland, wat ervoor zorgt dat onze favoriete muis hier een ietwat ambigue held is. De game is er niet bepaald subtiel in, maar toont wel duidelijk dat acties ook consequenties hebben. Er zijn behoorlijk wat momenten waar personages je vragen om iets onbaatzuchtig te doen om hen te helpen, maar steevast heb je de keuze om hen er gewoon in te luizen om bijvoorbeeld een glimmende pin te scoren. Oorzaak en gevolg dus, met een moraal die niet zo zwartwit is als het lijkt. Latere zij-opdrachten en beloningen veranderen namelijk naargelang wat je uitgespookt hebt, maar leveren niet altijd evenveel op als het snelle gewin. De keuze tussen altruïsme of zelfzuchtigheid moet dus niet afhangen van de beloning, maar van wat je kleine muizenhart je ingeeft is dus de boodschap.
Mickey Monet
Ik was vergeten hoezeer dat idee van moraliteit ook zijn weg terugvindt in de eigenlijke gameplay. Zo kan Mickey met behulp van verf de vijanden beschilderen en hen terug vriendelijk maken, of gewoon voor de makkelijke oplossing kiezen en hen met thinner wegwissen. Het gebruik van verf en thinner zorgt wel voor meer creatieve mogelijkheden in de gevechten, zoals het schilderen van een barrière tussen jou en de monsters of een gat in de omgeving creëren met thinner om vijanden in de diepte te storten. Je kan kortom ook in de combat bepalen hoe heroïsch Mortimer Mouse uit de hoek komt. Zelfs in de manier waarop je met je borstel de omgeving manipuleert kun je kiezen voor creatie of destructie om nieuwe mogelijkheden te ontdekken. Met thinner kun je verborgen ruimtes ontdekken, met verf kun je mogelijkheden maken om op nieuwe plekken te komen.In deze Rebrushed struikelt Epic Mickey niet langer over de limitatie van de hardware in het najagen van de ambities.
Die wisselwerking tussen creatie en destructie werkt na al die tijd nog steeds erg sterk voor Epic Mickey. Keuzes hebben uiteraard gevolgen, ook dat is een boodschap die de game uitdraagt. Wanneer je dus constant iedereen loopt te jennen en vlijtig bent met thinner, dan gaat de wereld er steeds macaber blijven uitzien en gaat de sterke soundtrack van James Dooley een stuk dreigender klinken. Wanneer je echter voor verf en goedheid kiest, dan komt er licht door het duister dat ook gereflecteerd wordt door de muziek. Een minpunt dat je de game in mijn herinneringen kon aanwrijven, was dat het spel in de finale zich niet volledig toelegde op de keuzes die je kon maken. Zo werkte het spel naar mijn gevoel toe naar één einde, ongeacht je acties. Zelfs al was je dus heel de game lang iedereen om je heen aan het pesten met de meest rottige versie van jezelf, het eindstation bleef altijd dat van een ietwat heldhaftige Mickey. Deze Rebrushed maakt daar echter komaf mee, en heeft dus daadwerkelijk verschillende eindes op basis van wat je uitvreet, wat de moraliteit van de game een stuk meer waarde bezorgt.
Remake als kunstvorm
Hoe je de weg richting het einde ook aflegt, het blijft een genietbare trip. Avonturen beleven in herkenbare omgevingen die wat scheef aanvoelen en tal van easter eggs ontdekken, zorgt voor een game die tegelijk erg ouderwets en toch uniek aanvoelt. Het speelt ook beter dan het ooit deed. Ik herinner me nog al te goed dat ik veertien jaar geleden meer aan het vechten was met de besturing en camera dan met de uiteindelijke vijanden van Epic Mickey. De omslachtige vaste camera van de Wii is in deze Rebrushed dan ook vervangen voor een traditionele third-person camera met een cursor om je verf en thinner mee af te vuren. Dit is een wereld van verschil, zeker in tandem met de spin attack van Mickey die nu met een druk op de knop geactiveerd kan worden in plaats van een idiote zwiep van de Wii-mote. Naast de betere besturing waaronder enkele nieuwe moves zoals een ground pound, zijn er wel meer kleine tweaks die Purple Lamp ondernomen heeft om de balans te bewaren. Zo zijn er aanpassingen gedaan aan bijvoorbeeld de AI van de vijanden. Tegenstanders verven om voor je te laten vechten is nu bijvoorbeeld veel lonender, omdat je merkt dat ze beter samenwerken en effectiever zijn in de strijd. O, en Mickey kan nu ook sprinten. Gamers zoals ik die het trage tempo van het knaagdier herinneren uit het origineel, zullen erg blij zijn daarmee.Ook de stukjes 2,5D gameplay die hommage brengen aan klassieke animaties als Clock Cleaners zijn aangepast en veel interactiever gemaakt. De eenvoudige segmenten van weleer bevatten nu meer uitdagende elementen en de nodige collectables om te verzamelen en zijn stuk te herspelen via de bioscoop op Mean Street. De game op zich heeft dan ook meer om je verzameldrang te stillen, want naast de pins van weleer is er nu drie keer zoveel concept art te vinden. Het zijn stuk voor stuk, op de besturing na, geen elementen die het spel radicaal veranderen, maar je merkt duidelijk dat ontwikkelaar Purple Lamp voor deze remake nauw in contact stond met Warren Spector en leden van het oorspronkelijke ontwikkelingsteam. De geest van het origineel blijft overduidelijk gerespecteerd in deze remake die tal van verbeteringen aan het origineel toevoegt. Uiteraard staat de game ook visueel zijn muisje. De volledige game is minutieus herwerkt in de Unreal Engine om aan zestig frames per seconde in 4K te lopen (op PlayStation 5 althans, maar slechts dertig frames per seconde op de Nintendo Switch), en ziet er ontzettend aantrekkelijk uit. Zeggen dat iets er als een tekenfilm uitziet is vaak een dooddoener, maar het is een open deur die je met een game als Rebrushed wel moet intrappen. Met behulp van de Unreal engine en de nieuwe camera ziet Epic Mickey er ontzettend goed uit in zijn herwerkte jasje.
Conclusie
Epic Mickey: Rebrushed had zo makkelijk een eenvoudig lui likje verf kunnen zijn, maar is dus een verdomd indrukwekkende remake geworden. Purple Lamp Games blijft weliswaar erg trouw aan het origineel, maar doet tegelijk ook toevoegingen die broodnodig waren. De camera en besturing zorgen er dan ook voor dat deze versie van Epic Mickey niet de sleur om te spelen is die het op de Wii was en ook kleine andere aanpassingen zoals de AI zorgen voor een stukken betere game. De cult classic met de ruwe kantjes die Epic Mickey op de Nintendo Wii was, is eindelijk een mogelijke klassieker voor het grote publiek geworden.
Pro
- Het avontuur staat nog steeds als een muis en krijgt nieuw elan dankzij de herwerking
- Speelt beter dan ooit dankzij de moderne camera en een betere besturing
- Een schatkist voor fans van Disney
- Sterke remake
Con
- Niet elke spelwereld is even boeiend
8.5
Over
Beschikbaar vanaf
24 september 2024
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- Adventure
- Platformer
- Puzzle
Ontwikkelaar
- Purple Lamp
Uitgever
- THQ Nordic
