Is het eenvoudiger om betekenisvolle vriendschappen op te bouwen in een grote stad?

S

seventhsoyl

Member
35 jaar hier, wonende in een middelgrote stad voor België (90.000 inwoners), Hasselt sinds 3 jaar. Hier eigenlijk 'matig' geprobeerd nieuwe vrienden te maken, maar ik val eigenlijk vnl naar 'oude' kennissen. Heb welgeteld 1 'vriend' ontmoet, maar deze valt wat weg omdat hij recent een vriendin heeft.
Wat me opvalt is dat er in de grotere steden, meer initiatieven, events zijn, dus volg ik de logica dat dat het hier eenvoudiger kan zijn.
Is het zo dat het in een stad zoals Antwerpen/Gent, dan ook makkelijker of juist moeilijker is om 'vrienden' te maken? En belangrijk vind ik ook wel, leeftijdsgenoten (wat niet eenvoudig lijkt op mijn leeftijd) - vele hebben een gezin, al een hele vriendenclub,... . En uiteraard like minded mensen, aangezien ik niet echt een zware uitgaander ben bvb.
Zou het eventueel nuttig zijn om een verhuis te overwegen? Langs de ene kant denk ik wel, langs de andere kant denk ik ook wel, grotere stad, dus ook meer 'afstandelijkheid'.
Ben nog wat in onderzoekende fase hierin, moet ook geen ton vrienden hebben. Maar wel als ik wat wil doen met iemand, iemand kan afspreken waarmee ik klik.
 
Wat wel kan helpen om vrienden te vinden is iets doen wat zij ook graag doen.

Ga jij graag op café: zoek dan vrienden op café.

Ga jij graag sporten: ga dan bij een sportclub en zoek daar vrienden

Kook jij graag: neem kooklessen en zoek daar vrienden

Leer jij graag over fotografie: ga bij een fotografie club of neem lessen fotografie en zoek daar vrienden

Idem wandelen, vissen, dansen, fitness, vogels spotten…

Er zijn niet veel grotere steden in België dan Hasselt dus als je daar geen vrienden vindt zal het niet aan de stad liggen denk ik.
 
Ik denk dat je kan zeggen dat Vlamingen gewoon vrij gesloten zijn. Gecombineerd met amper te verhuizen betekent dat vaak dat er een vriendenkring wordt opgebouwd tijdens de jeugd en daarna wordt het moeilijk om als "nieuweling" op hetzelfde niveau te komen. Op een leeftijd dat mensen jonge kinderen hebben wordt het sociaal leven dan vaak nog eens (tijdelijk) wat afgebouwd.

Dat wil niet zeggen dat het niet gaat natuurlijk, veelal is het een kwestie van een gemeenschappelijke hobby of zoiets. Een groepsreis (voor singles?) is misschien een goed idee. Maar gemakkelijk is het niet. Ik heb jaren avondles gevolgd (talen) en daar geen langdurige vriendschap aan over gehouden. In mijn vaste vriendenkring gingen velen koken, en daardoor is er een nieuwe persoon half deel geworden van die vriendenkring, dat wel.

Ik denk niet dat een grotere stad daar hard in gaat helpen, al zal er in Brussel/Antwerpen(/Gent/Leuven?) misschien een groter aantal mensen zijn die ook op zoek zijn naar nieuwe contacten omdat ze naar daar verhuisd zijn (vanuit het buitenland). Bij Hasselt heb ik veel meer een provinciaal gevoel zoals pakweg Aalst.

Toen ik zelf verhuisde naar het buitenland raadde iemand me een website/app aan waarop mensen activiteiten planden waarmee je kon meegaan. Zoiets bestaat dus en kan handig zijn. Maar ik ben die naam vergeten.
 
Vrienden 'zoeken' is iets wat niet werkt, vriendschap is iets wat spontaan moet groeien.
In 'den uitgang' heb je meestal veel kennissen maar daarom niet noodzakelijk vrienden. Met ouder te worden en iedereen die zijn ding doet, dooft dat meestal uit.

Verhuizen gaat daar niet veel aan veranderen denk ik (al is er toch wel een mentaliteitverschil tussen bepaalde regio's). Alles begint denk ik bij gemeenschappelijke interesses en dat kan vanalles zijn (werk, sport, creatieve hobby's,...).
Als ik iemand 'nieuw' tegen kom, dan weet ik meestal al na minder dan 5 minuten of dat eventueel friend material is of niet. Vermoedelijk is dat bij iedereen zo. Gaan 'forceren' om vrienden te worden is meestal ook niet duurzaam.
 
Sylverscythe zei:
Ik denk dat je kan zeggen dat Vlamingen gewoon vrij gesloten zijn. Gecombineerd met amper te verhuizen betekent dat vaak dat er een vriendenkring wordt opgebouwd tijdens de jeugd en daarna wordt het moeilijk om als "nieuweling" op hetzelfde niveau te komen. Op een leeftijd dat mensen jonge kinderen hebben wordt het sociaal leven dan vaak nog eens (tijdelijk) wat afgebouwd.

Dat wil niet zeggen dat het niet gaat natuurlijk, veelal is het een kwestie van een gemeenschappelijke hobby of zoiets. Een groepsreis (voor singles?) is misschien een goed idee. Maar gemakkelijk is het niet. Ik heb jaren avondles gevolgd (talen) en daar geen langdurige vriendschap aan over gehouden. In mijn vaste vriendenkring gingen velen koken, en daardoor is er een nieuwe persoon half deel geworden van die vriendenkring, dat wel.

Ik denk niet dat een grotere stad daar hard in gaat helpen, al zal er in Brussel/Antwerpen(/Gent/Leuven?) misschien een groter aantal mensen zijn die ook op zoek zijn naar nieuwe contacten omdat ze naar daar verhuisd zijn (vanuit het buitenland). Bij Hasselt heb ik veel meer een provinciaal gevoel zoals pakweg Aalst.

Toen ik zelf verhuisde naar het buitenland raadde iemand me een website/app aan waarop mensen activiteiten planden waarmee je kon meegaan. Zoiets bestaat dus en kan handig zijn. Maar ik ben die naam vergeten.
Klik om te vergroten...
Er bestaan inderdaad zo een paar apps, meetup en Amigos bvb, maar die app wordt amper gebruikt in Hasselt. En daar zie je juist wel meer activiteit in die grotere steden.
Hetgeen je zegt is inderdaad ook iets wat ik gelezen heb op Reddit en van mensen, expats zijn veel opener dan de doorsnee Vlaming.
 
Best via een hobby waar je je al hebt op toegelegd; u bezit een zwarte band judo en gaat je 2e dan behalen in Hasselt dan is de kans groot dat je je netwerk daar gaat uitbreiden. Groepsreis of eerste keer kookles, padel, etc. zou wel eens te vrijblijvend kunnen zijn.
 
Ik lees graag en doe graag aan fotografie, maar als ik naar de clubs hier kijk zijn het vaak gepensioneerden. Avondopleiding fotografie: ik ben daar een van de jongste. De filosofieclub wordt dan weer geleid door een wappie.

Kookles moet ik eens proberen.
 
Laatst bewerkt:
Avondland zei:
Ik lees graag en doe graag aan fotografie, maar als ik naar de clubs hier kijk zijn het vaak gepensioneerden. Avondopleiding fotografie: ik ben daar een van de jongste. De filosofieclub wordt dan weer geleid door een wappie.

Kookles moet ik eens proberen.
Klik om te vergroten...
Mja, de realiteit is wel dat je best nogal "mainstream" interesses hebt als je veel mensen wil tegenkomen denk ik. In 2009 ben ik Russisch gaan volgen uit interesse, maar bijkomend dacht ik wel: "aha nieuwe mensen, ik ben single, nice". Ik was daar ook de jongste met zo'n 20 jaar voorsprong, en na het eerste jaar was het zowat ik en 5 gepensionneerden :unsure:
In 2018 ben ik dan Spaans gaan volgen en dat was wel dag en nacht verschil, met hopen jonge mensen (en veel vrouwen dan nog). Maar om nu iets tegen je zin te gaan doen om mensen te ontmoeten, dat lijkt me ook zo niet echt te werken.
 
Merk dit ook wel. Van wvl naar het waasland verguisd.

Avondles 5j bracht niets op, ouderraad en hobby's zoon ook niet echt.

Wel in de zin van contacten leggen maar meer ook niet.

Twijfel allang van een loopclub of lokale wtc. Voor de rest zal het moeilijk worden en hebben de meeste mensen een 'vaste' is groep uit het verleden.
 
willydrama zei:
Wase geschiedenis zorgt er voor dat ze niet met buitenstaanders om kunnen, m'n vrouw zit daar in een loopclub, allemaal mensen met remmingen. Heb zelf niks met goa of zwaar feesten maar daar gaan hun remmen dus wel los naar 't schijnt :sneaky:
Klik om te vergroten...
Zelf een 5tal jaar geleden er ook gaan wonen. Wat mij hier vooral direct opviel is dat de oudere garde hun vrouwen echt nog onder den duim hebben. De onderdrukking zit hier echt in de vrouwen hun stem.

Na nog geen jaar al opgeven hier wat te proberen integreren. Hoogtepunt blijft een bbq bij een buurman en zijn gezin. Na afloop nog wat koffie en zoets in het huis gaan verorberen. Eigenlijk tot dat punt best gezellige avond. En dan laat madam die van buiten alles aan het opruimen was, en grotendeels de bbq had verzorgd, toch wel een zomervlieg binnen in de veranda zeker. WEG SFEER.
Ik dacht eerst dat hij aan het lachen was maar nee.

Maareuh ot, ja stad is vele malen makkelijker. Simpelweg meer te doen. Meer volk. Zowel in Antwerpen als in Gent gewoond en mis beide wel van tijd.
De spontaniteit om even uit eten te gaan of vlug ergens iets mee te pikken van event is een groot gemis. Effe afspreken met vrienden of familie zonder 2 weken op voorhand te moeten plannen. Naïef geweest in mijn denken toen we naar het waasland verhuisden, want we zitten best in de sweet spot, zowel stad gent als antwerpen 30min(als het verkeer het toelaat) maar toch verwaterd alles snel en is die directe toegang iets dat je niet vanzelfsprekend mag nemen.
 
Hier eerder het omgekeerde gevoel: als student even op kot gezeten in Gent; in het uitgaan superveel contacten kunnen leggen en sommige van die mensen kan ik heus als vriend beschouwen. Dan jaren later terug een jaar of drie in Gent gewoond i.f.v mijn job in de Antwerpse haven (ja was nog ver, maar Gent lag temidden mijn 'thuis' in Torhout' en mijn job); al die vrienden van toen waren dan ondertussen ook afgestudeerd en hadden Gent terug verlaten.

Dat was ergens een eenzame periode en eigenlijk ging ik nog zowat iedere vrije dag terug naar West-Vlaanderen naar mijn familie en vrienden daar. Toen heb ik ook in Gent want activiteiten, sportclubs, uitgaan,... geprobeerd/ uitgevoerd. Maar iedereen zat wat op zijn eiland of had al zijn vaste vriendenkring. Ik had ook het gevoel dat ik altijd aanzien werd als 'die aangespoelde West-Vlaming'.

Dan, na het veranderen van job naar de haven van Zeebrugge , hier uiteindelijk iets gekocht in het landelijke Kortemark in 2019; hier wat vrijwilligerswerk en naar de lokale sportschool gegaan en hier wel heel wat contacten kunnen leggen. Het feit ook dat je hier makkelijk een praatje kan doen met je lokale buren t.o.v. het 'ieder voor zich' mentaliteit in Gent is ook een groot voordeel.
 
Laatst bewerkt:
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan