"Is dit nou later"? Wat is er bij jullie al geregeld?

[Mulan]

Omdat we het er thuis al meermaals over gehad hebben het laatste jaar, vroeg ik me af of wij de enige zijn...

Concreet:
Zus en ik zijn begin de 40, ouders jonge zestigers.
- het financieel nalatenschap voor onze kinderen is geregeld bij zowel mijn zus als ik.
- LEIF-documenten zijn ingevuld en heeft de huisarts

LEIFplan | LEIF

- mijn ouders zijn nu actief bezig met hun zorgplanning uit te denken: waar willen ze naar toe als het wat lastiger wordt, waar willen ze naartoe als zelfstandig wonen niet meer lukt, waar willen ze naartoe als ze compleet afhankelijk zijn, wie mag op welke manier de financiën beheren,....

Hoe zit dat bij jullie?

 

[anders.]

34 hier.
Testament is in orde.
Leifplan moet ik eens in orde maken, al weten al mijn "naasten" wel hoe ik tegen de dingen sta

Maar uw 3e punt is iets wat mij wat stoort aan mijn ouders. Geen idee of ze een testament hebben, geen idee wat ze willen doen moesten ze iets serieus voorhebben, ...
Ze melden ook regelmatig "maar wij zijn nog geen oude mensen he" (64). Er sterven echter dagelijks mensen op 64-jarige leeftijd zonder directe aanleiding he. Een nonkel heeft een tijdje geleden kanker gehad, dus hopelijk heeft dat hen wakker geschud.

 

[Wannez]

Omdat we het er thuis al meermaals over gehad hebben het laatste jaar, vroeg ik me af of wij de enige zijn...

Concreet:
Zus en ik zijn begin de 40, ouders jonge zestigers.
- het financieel nalatenschap voor onze kinderen is geregeld bij zowel mijn zus als ik.
- LEIF-documenten zijn ingevuld en heeft de huisarts

LEIFplan | LEIF

- mijn ouders zijn nu actief bezig met hun zorgplanning uit te denken: waar willen ze naar toe als het wat lastiger wordt, waar willen ze naartoe als zelfstandig wonen niet meer lukt, waar willen ze naartoe als ze compleet afhankelijk zijn, wie mag op welke manier de financiën beheren,....

Hoe zit dat bij jullie?

Zorgvolmacht is geregeld voor mijn mama.
Financieel nalatenschap deels geregeld en willen we deze winter afronden. Ze weet ook waar ze naartoe wil als het in haar huis niet meer lukt (wzc in hetzelfde dorp).

Voor mijzelf is er nog niks geregeld, maar ik ben van Dessel, dus ik ga niet dood .
Nee goed punt, iets waar ik me toch ook wat in ga verdiepen, dus ik ga dit topic zeker volgen.

 

[Mulan]

Ze melden ook regelmatig "maar wij zijn nog geen oude mensen he" (64). Er sterven echter dagelijks mensen op 64-jarige leeftijd zonder directe aanleiding he. Een nonkel heeft een tijdje geleden kanker gehad, dus hopelijk heeft dat hen wakker geschud.

Mijn moeder wou nooit over de dood praten, daarmee jinx je het of zo. Maar ik heb geen grootouders meer, slechts 1 van de 4 heeft de klassieke levensverwachting mogen halen, mijn pa heeft al 2 broers verloren en een zus herstellende aan kanker, vrienden verloren aan kanker,... Hierdoor staan ze er wel eens wat meer bij stil.
Mijn tante heeft destijds een blok aan haar huis gebouwd waar mijn grootouders hun laatste jaren hebben geleefd, mijn ma heeft ook al meermaals gezegd dat ze niet in het huis wil blijven als mijn pa zou sterven, dus ik heb bvb gezegd dat zoals haar ouders konden doen, een zorgunit in mijn tuin waar ze zelfstandig kan wonen, zeker een mogelijkheid is. Zo iets was voor mij ergens een evidentie maar als ik het niet uitspreek, zal ze het ook niet weten natuurlijk. Ze zijn nu echt van alles aan het bekijken, uitpluizen,.. wat dus zorgunit in mijn tuin betreft en hoe dat financieel dan moet geregeld worden, welke serviveflat, welk tehuis,... En daar wordt op dit moment maandelijks met ons over gesproken en ik verwacht volgend jaar dat ze alles op papier zullen zetten en laten vastleggen.

 

[Avondland]

Financieel nalatenschap is al geregeld (wordt nu al wat overgedragen om niet teveel aan de staat te moeten afgeven), overdracht van de eigendommen ook en we hebben al een zorgvolmacht getekend. Mijn ouders hebben gezien dat je daar beter niet te laat in actie mee schiet. Ze zijn beiden halverwege zestig en gezond, maar nemen het zekere voor het onzekere.

 

[MisterV]

Mijn persoonlijke kant is nog niet geregeld, behalve dan verklaring orgaandonatie. Iedereen weet wel dat ik niet wil verderleven als plant maar dat moet ik eigenlijk nog eens vastleggen in een LEIF plan. Eigenlijk wacht ik daar beter niet te lang mee, een vriend van mij die recent de diagnose terminale longkanker kreeg heeft mij toch wat wakkergeschud op dat vlak.

Ik heb een zorgvolmacht gekregen van mijn ouders. Zij hebben het één en ander vastgelegd bij de notaris en in een LEIF plan zodat het duidelijk is wat er wanneer moet gebeuren en hebben ook zo'n uitvaartverzekering. Met de slabakkende gezondheid van mijn moeder wilden ze dat deftig geregeld hebben. Ook al is ze niet terminaal of zo, er zijn al zodanig veel rare dingen voorgevallen de laatste jaren dat we eigenlijk nooit zeker weten hoe het gaat evolueren.

 

[Sylverscythe]

Mijn ouders zijn al overleden in 2005 (moeder) en 2017 (vader). Bij mijn moeder was dat redelijk onverwacht, bij mijn vader compleet. Ook heeft mijn vader ooit hun huwelijkscontract laten aanpassen zodat alles naar de overlevende partner ging, wat er voor zorgde dat er op alles eens registratierechten zijn betaald bij overlijden van mijn moeder, en dan nog eens bij mijn vader. Er was dus helemaal over niets nagedacht.

Maar ondanks dit alles sta ik toch wat met gemengde gevoelens tegenover alles financieel regelen. Rationeel zeker het beste, maar gevoelsmatig weet ik gewoon dat mijn vader dit als zeer negatief zou ervaren, een soort van gevoel dat we aan het wachten waren tot hij neerviel. En ik vind persoonlijk ook niet dat je dit mensen mag kwalijk nemen, het is uiteindelijk hun leven en hun geld.

Ik ben er nu 36 en ik heb nog niets geregeld, ook ik zou dit vreemd vinden om nu "al" te doen. Ook een beetje overbodig eigenlijk (denk ik), mijn vrouw en ik zijn getrouwd, en onze dochter is nog piepjong dus wat vroeg om schenkingen te doen. Zo'n LEIF-plan ga ik wel eens bekijken.

Waar ik dan wel soms van wakker lig is de "zorgvraag". Mijn vrouw werkt in een WZC, en die verhalen gecombineerd met wat ik bij mijn grootouders heb gezien, geven me toch een beetje de rillingen. Het is algemeen gewoon fout hoe wij tegen ouderen aankijken vind ik: een last die we ergens wegstoppen in een WZC, dat vaak draait om winst maken, terwijl overwerkte en onderbetaalde zorgkundigen dan instaan voor de zorg. Sowieso worden de kantjes er daar afgelopen. Anderzijds kan je volgens mij ook moeilijk verwachten dat je kind voor jou zorgt: ik zou blij zijn als ze dit wil, maar het is ook niet echt vanzelfsprekend denk ik om zoals @Mulan aangeeft in een aanbouw te gaan wonen.
Ik heb daarom toch al gedacht van op leeftijd naar Mexico te trekken, thuisland van mijn vrouw. Voor de prijs van een rusthuis kan je daar gewoon voltijds een verpleegster inhuren.

 

[Mulan]

Rationeel zeker het beste, maar gevoelsmatig weet ik gewoon dat mijn vader dit als zeer negatief zou ervaren, een soort van gevoel dat we aan het wachten waren tot hij neerviel. En ik vind persoonlijk ook niet dat je dit mensen mag kwalijk nemen, het is uiteindelijk hun leven en hun geld.

Wij hebben absoluut niets te zeggen over hun geld, schenkingen bij leven om ons minder te laten betalen daarop gaan die ook gewoonweg niet doen. Maar ze weten dat ziek zijn veel geld kan kosten. Dus willen ze op papier hebben staan wie welk soort financiële beslissingen mag nemen in hun naam.

Ik ben er nu 36 en ik heb nog niets geregeld, ook ik zou dit vreemd vinden om nu "al" te doen. Ook een beetje overbodig eigenlijk (denk ik), mijn vrouw en ik zijn getrouwd, en onze dochter is nog piepjong dus wat vroeg om schenkingen te doen. Zo'n LEIF-plan ga ik wel eens bekijken.

Mijn ex en ik hebben daar wel vaker over gepraat: "wat als we nu samen een auto geluk zouden hebben en onze dochter blijft alleen achter, wat dan?".
Ik heb een verzekering afgesloten die tot mijn 65ste loopt (huis is dan afbetaald, dochter eind de 20 dus normaal financieel zelfstandig,...) Waarbij mijn dochter een mooi geldbedrag ontvangt als begunstigde als ik kom te sterven (al zal zelfmoord wel uitgesloten zijn) naast de schuldsaldoverzekering die haar ineens ook eigenaar van het huis zal maken.

Waar ik dan wel soms van wakker lig is de "zorgvraag".
Ik heb daarom toch al gedacht van op leeftijd naar Mexico te trekken, thuisland van mijn vrouw. Voor de prijs van een rusthuis kan je daar gewoon voltijds een verpleegster inhuren.

En daar ben ik voorlopig dan weer niet mee bezig, we zien wel. Al zijn ik, mijn pa en mijn grootvader zaliger wel wat van hetzelfde gedacht: "als de levenskwaliteit te laag wordt, dan maken we der zelf wel komaf mee". Mijn grootvader heeft na zijn kankerdiagnose beslist uit het leven te stappen en ik heb recent nog aan mijn vader uitgelegd hoe je dat gepland kan doen, als er geen euthanasie zou worden toegediend. Mijn moeder zou me een mep verkopen mocht ze weten wat ik tegen mijn pa gezegd heb!

 

[anders.]

Ik ben er nu 36 en ik heb nog niets geregeld, ook ik zou dit vreemd vinden om nu "al" te doen. Ook een beetje overbodig eigenlijk (denk ik), mijn vrouw en ik zijn getrouwd, en onze dochter is nog piepjong dus wat vroeg om schenkingen te doen. Zo'n LEIF-plan ga ik wel eens bekijken.

Het is wat complexer. Als jij sterft, dan erft uw dochter de helft van u. Dus wordt uw dochter 1/4e eigenaar van uw huis, en uw vrouw 3/4e. Wat een vreemde situatie is...

 

[Sylverscythe]

Wij hebben absoluut niets te zeggen over hun geld, schenkingen bij leven om ons minder te laten betalen daarop gaan die ook gewoonweg niet doen. Maar ze weten dat ziek zijn veel geld kan kosten. Dus willen ze op papier hebben staan wie welk soort financiële beslissingen mag nemen in hun naam.

Mja, ik doelde dan ook vooral op de reacties over de financiële nalatenschap.

Mijn ex en ik hebben daar wel vaker over gepraat: "wat als we nu samen een auto geluk zouden hebben en onze dochter blijft alleen achter, wat dan?".
Ik heb een verzekering afgesloten die tot mijn 65ste loopt (huis is dan afbetaald, dochter eind de 20 dus normaal financieel zelfstandig,...) Waarbij mijn dochter een mooi geldbedrag ontvangt als begunstigde als ik kom te sterven (al zal zelfmoord wel uitgesloten zijn) naast de schuldsaldoverzekering die haar ineens ook eigenaar van het huis zal maken.

Ik heb geen levensverzekering afgesloten, maar zoals iedereen wel een schuldsaldo. Sowieso ga ik er nu wel van uit dat financieel ze ok zal zijn.

En daar ben ik voorlopig dan weer niet mee bezig, we zien wel. Al zijn ik, mijn pa en mijn grootvader zaliger wel wat van hetzelfde gedacht: "als de levenskwaliteit te laag wordt, dan maken we der zelf wel komaf mee". Mijn grootvader heeft na zijn kankerdiagnose beslist uit het leven te stappen en ik heb recent nog aan mijn vader uitgelegd hoe je dat gepland kan doen, als er geen euthanasie zou worden toegediend. Mijn moeder zou me een mep verkopen mocht ze weten wat ik tegen mijn pa gezegd heb!

Maar wat is "te laag", genoeg mensen die zitten te verkommeren in het rusthuis volgens mij die mits wat meer aandacht en interactie nog een mooi leven kunnen hebben. Als ik dagelijks pijn heb en niet meer uit de voeten kan vind ik het misschien ook wel genoeg, maar bij elk ander geval waar ik mentaal nog ok ben zie ik dat zo duidelijk niet hoor.

Het is wat complexer. Als jij sterft, dan erft uw dochter de helft van u. Dus wordt uw dochter 1/4e eigenaar van uw huis, en uw vrouw 3/4e. Wat een vreemde situatie is...

Ik dacht dat de weduwe/weduwnaar altijd het vruchtgebruik kreeg, en de nazaten feitelijk erven? Dus dan toch 1/2 dochter, en vrouw vruchtgebruik daarvan?

Op zich stoort die "vreemde situatie" mij nu ook niet echt eerlijk gezegd, ik ga er nu wel van uit dat mijn vrouw en dochter blijven overeen komen. Wat heb jij dan gedaan?

 

[anders.]

Ik dacht dat de weduwe/weduwnaar altijd het vruchtgebruik kreeg, en de nazaten feitelijk erven? Dus dan toch 1/2 dochter, en vrouw vruchtgebruik daarvan?

Op zich stoort die "vreemde situatie" mij nu ook niet echt eerlijk gezegd, ik ga er nu wel van uit dat mijn vrouw en dochter blijven overeen komen. Wat heb jij dan gedaan?

Klopt, maar jij bent maar voor helft eigenaar, dus uw dochter krijgt daar de helft van en uw vrouw het vruchtgebruik.

Hier in testament gaat alles eerst naar vrouw. Aangezien zij alles via giften aan dochter kan geven als ze wil. Ga binnenkort wel eens een update doen om wat te optimaliseren naar successierechten toe.

 

[contextbinder]

Hier is bijna alles geregeld - ikzelf ben 40, ouders 64:

- opbrengsteigendom volledig geschonken: vruchtgebruik + naakte eigendom
- ouderlijke woning -> eerste schijf geschonken: vruchtgebruik + naakte eigendom
- roerende goederen deels geschonken, via registratie 3% + kosten
- zorgvolmacht tussen beide ouders en nadien (na overlijden of dementie) tussen mezelf en overblijvende ouder, opgesteld met maximum aantal vrijheden
- keuzebeding opgemaakt tussen beide ouders, laat eventueel ruimte om tijd te winnen in het kader van successieplanning + nodige bescherming voor overblijvende ouder mocht ik plots het slechte pad op gaan, eveneens opgesteld in de ruimst mogelijke vorm
- ergens staat ook vermeld dat in het geval mijn ouders geen financiële middelen meer hebben en ik wel nog, ik de verplichting heb om bij te passen, evident uiteraard.

LEIF -plan kende ik niet, mss nuttig eens door te nemen

Er zijn maar weinig zekerheden in het leven maar sterven is daar één van, alsook ouder worden en de mogelijkheid dat er fysieke en/of mentale beperkingen ontstaan, gelukkig beseffen zowel mijn ouders als ikzelf dat - blij dat deze stappen reeds ondernomen zijn. Bijkomend is de woning reeds zo ingedeeld dat leven op het gelijkvloers mogelijk is (zowel badkamer als slaapkamer beneden) en bovendien ook toegankelijk met rolstoel.

Denk dat dergelijke zaken nog te weinig besproken worden, ook de sfeer (zowel taboe als soort van mythisch geheim) in deze materie is voor niets nodig.

 

[MisterV]

Denk dat dergelijke zaken nog te weinig besproken worden, ook de sfeer (zowel taboe als soort van mythisch geheim) in deze materie is voor niets nodig.

Zeker in het Westen is de dood nog altijd een soort van taboe. Nergens voor nodig vind ik. De enige zekerheid in het leven is dat die dood vroeg of laat komt.

 

[BeyondMars]

Hier zijn we er ook niet echt ten volle mee bezig geweest. Over een deel zijn er al gesprekken gevoerd, zo weten mijn vriendin en mama wel dat ik geen 'nodeloze' levensverlengende behandelingen wil ondergaan mocht ik daarover niet zelf meer kunnen beslissen. Ik heb dit niet in een negatieve wilsverklaring staan, omdat ik er vanuit ga dat zij de best mogelijke beslissing zullen nemen met de informatie die ze op dat moment tot hun beschikking hebben en ook rekening zullen houdende met mijn wensen. Wat ik vooral in onze gesprek hierover wil meegeven is dat het voor mij oké is als zou blijken dat het het einde is.

Ik weet ook de wensen van mijn vriendin en die van mijn mama. Als was dat bij mijn mama wel een moeilijker gesprek dan met mijn vriendin. Het is geen thema waarover ze het graag heeft. We zijn wel allen geregistreerd met een uitdrukkelijke toestemming orgaandonatie en lichaamsmateriaal voor transplantatie. Daarvoor heb we lang geleden gekozen en dit is volgens mij duidelijker dan de zogenaamde veronderstelde toestemming die alle Belgen geven tenzij ze zich verzetten.

Waar we wel nog maar weinig aandacht voor hadden was het financiële luik. Met mijn mama zijn daar 0.0 gesprekken over en moet ik misschien eens aanknopen, maar ook met mijn vriendin is daar nog maar weinig rond geregeld. We zijn momenteel enkel maar wettelijk samenwonend en niet getrouwd. Dit heeft toch wel wat gevolg op het hele erfenisgebeuren, dus dat moeten we eens verduidelijken tegenover elkaar.

Ondanks de dood zowat de enige zekerheid is die je hebt in je leven, is het helemaal geen leuk ding om mee bezig te zijn.