Archief - Wet bescherming van de consumenten bij verkoop van consumptiegoederen

w00tw00t zei:

Ik heb een vraag mbt de wet van 1 september 2004 betreffende de bescherming van de consumenten bij verkoop van consumptiegoederen.

Iedereen weet wel ondertussen dat een consument wettelijk van 2 jaar garantie geniet op consumptiegoederen. Deze wetgeving is niet van toepassing op B2B transacties. Daar sommige producenten maar 1 jaar garantie leveren voor hun producten moet de doorverkoper vaak instaan voor het 2de jaar van de garantieperiode.

Volgens politici zou dit geen probleem vormen daar de nieuwe wet van een regresrecht ten voordele van de verkoper voorziet. Maw de eindverkoper kan zich richten tot de producent, invoerder of andere contractuele tussenpersoon indien het product binnen de wettelijke garantietermijn kapotgaat ook al geeft de producent maar een garantie van 1 jaar.

Nu heb ik toch mijn bedenkingen of zoiets in praktijk wel goed werkt?
a) Zoiets kan de relatie tussen verkoper en producent toch aanzienlijk schaden met als in het ergste geval dat de producent kan besluiten dat de verkoper zijn producten niet meer mag verdelen?
b) De producent kan zeggen dat het product schade heeft geleden door verkeerd gebruik waarbij de consument dan moet kunnen aantonen dat het product reeds defect was binnen de 6 maanden na de aankoop wat in praktijk vaak moeilijk haalbaar is daar de expertisekosten voor zoiets hoog kunnen oplopen in verhouden met de prijs van het goed. Dit heeft dan een negatief effect op de relaties tussen klant en verkoper.
c) Indien de producent toch moet toegeven, hij dit zo ingewikkeld kan maken dat het voor de verkoper makkelijker is om zelf in te staan voor het 2de jaar?


Hopelijk kan iemand mij hierbij helpen. Bij UNIZO en VOKA konden ze me ook al geen duidelijkheid scheppen over hoe dit nu in praktijk werkt.

Alvast bedankt

Klik om te vergroten...

Iemand zei:

Sowieso moet je in het Belgisch rechtssysteem kunnen staven wat je beweert. Als de producent beweert dat je toestel binnen de 6 maand stuk was, is het aan hem om dit te bewijzen.

Mijn beperkte ervaringen met de praktijk zijn toch positief. Zo zijn er reeds verscheidene toestellen met een garantie van 1 jaar stuk gegaan in het tweede jaar. Nooit 1 cent moeten voor betalen!

Klik om te vergroten...

w00tw00t zei:

Producent in die zin moet consument zijn zeker?
Ik begrijp ook wel dat het normaal is dat je moet kunnen bewijzen dat het goed toen al defect was maar als een producent maar 1 jaar fabrieksgarantie geeft ipv 2 jaar dan is hij volgens mij sneller geneigd om het stukgaan van het toestel te wijten aan foutief gebruik dan aan een defect daar hij zich op die manier niet in zijn eigen voet schiet.

Klik om te vergroten...

Iemand zei:

Neen.

Jij als consument wenst gebruik te maken van je 2 jaar garantie. Als de producent beweert dat het toestel stuk is door je eigen schuld, moet hij hiervoor duidelijke bewijzen kunnen naar voor schuiven. Verder zullen grote bedrijven ook niet echt zo'n probleem maken om dat in garantie te nemen.

Althans, Nikon niet, wat me ook al een degelijk bedrijf lijkt. ;o

Klik om te vergroten...

w00tw00t zei:

Hmm. Thans heb ik eens geluisterd naar een interview op topradio? waar een persoon uit Test Aankoop het dus had over die garantieregeling. Daarbij zei hij ook dat als je de wetgeving letterlijk neemt je als consument van een 2jaar garantietermijn geniet INDIEN je kunt aantonen dat het defect al in de eerste 6 maanden aanwezig was na de aankoop van het product.

Ik probeer deze problematiek niet zozeer uit de positie van de consument te bekijken maar eerder uit die van eindverkoper.

Klik om te vergroten...

Iemand zei:

Dus je toestel moet stuk zijn binnen de 6 maand om van de 2-jarige garantietermijn gebruik te kunnen maken? Klinkt je dit ook niet nogal contradictorisch? ;o

Hoe het zit als eindverkoper heb ik geen idee van. Als deze toch regres kunnen uitoefenen op de producent, snap ik niet waarom de producent niet meteen 2 jaar geeft op het toestel.

Klik om te vergroten...

De eerste zes maanden is er een vermoeden dat het gebrek aan overeenstemming
bestond op het moment van de levering. Gedurende de eerste zes maanden kan de
klant zonder enige bewijslast met de gebrekkige goederen teruggaan naar de verkoper
(uitgezonderd voor bederfbare producten). De verkoper is dan – wat de garantie
betreft – steeds aansprakelijk ten aanzien van de klant, tenzij hij het tegendeel zelf kan
bewijzen. Vanaf de zevende tot en met de vierentwintigste maand na de levering
wordt de bewijslast omgedraaid, het is dan de klant die moet aantonen dat het er geen
overeenstemming bestond op basis van één van de vermoedens

Klik om te vergroten...

w00tw00t zei:

Maw klant moet aantonen dat er een defect was binnen de 6maanden na de aankoop. Wil niet zeggen dat het toestel al kapot is. Er kunnen bv gebreken aanwezig zijn in de componenten die ertoe kunnen leiden dat het toestel na bv 13 maanden kapot gaat. Althans dit is wat ik overal lees.

Klik om te vergroten...

Belgische wetgeving zei:

Art. 1649quater. § 1. De verkoper is jegens de consument aansprakelijk voor elk gebrek aan overeenstemming dat bestaat bij de levering van de goederen en dat zich manifesteert binnen een termijn van twee jaar te rekenen vanaf voornoemde levering.
De termijn van twee jaar bedoeld in het eerste lid wordt opgeschort tijdens de periode vereist voor de herstelling of de vervanging van het goed of in geval van onderhandelingen tussen de verkoper en de consument met het oog op een minnelijke schikking.
In afwijking van het eerste lid kunnen voor de tweedehandsgoederen de verkoper en de consument een kortere termijn dan twee jaar overeenkomen zonder dat die termijn korter dan één jaar mag zijn.
§ 2. De verkoper en de consument kunnen een termijn overeenkomen waarbinnen de consument de verkoper op de hoogte moet brengen van het gebrek aan overeenstemming, zonder dat die termijn korter mag zijn dan twee maanden vanaf de dag waarop de consument het gebrek heeft vastgesteld.
§ 3. De rechtsvordering van de consument verjaart na verloop van één jaar vanaf de dag waarop hij het gebrek aan overeenstemming heeft vastgesteld, zonder dat die termijn vóór het einde van de termijn van twee jaar, bedoeld in § 1, mag verstrijken.
§ 4. Manifesteert zich een gebrek aan overeenstemming binnen een termijn van zes maanden vanaf de levering van het goed, dan geldt tot bewijs van het tegendeel het vermoeden dat dit gebrek bestond op het tijdstip van levering, tenzij dit vermoeden onverenigbaar is met de aard van het goed of met de aard van het gebrek aan overeenstemming, door onder andere rekening te houden met het feit of het goed nieuw dan wel tweedehands is.
§ 5. De bepalingen in dit hoofdstuk met betrekking tot de vrijwaring voor de verborgen gebreken van de verkochte zaak zijn van toepassing na het verstrijken van de termijn van twee jaar bedoeld in § 1.

Art. 1649quinquies. § 1. Naast desgevallend schadevergoeding, heeft de consument het recht van de verkoper die met toepassing van artikel 1649quater aansprakelijk is voor een gebrek aan overeenstemming te eisen, hetzij de herstelling of de vervanging van het goed onder de voorwaarden bedoeld in § 2, hetzij een passende vermindering van de prijs of de ontbinding van de overeenkomst, overeenkomstig de voorwaarden bepaald in § 3.
Desgevallend wordt er evenwel rekening gehouden met de verergering van de schade voortvloeiend uit het gebruik van het goed door de consument na het ogenblik waarop hij het gebrek aan overeenstemming heeft vastgesteld of zou hebben moeten vaststellen.
§ 2. In eerste instantie heeft de consument het recht om van de verkoper het kosteloze herstel of de kosteloze vervanging van het goed te verlangen behalve als dat onmogelijk of buiten verhouding zou zijn. Elke herstelling of vervanging moet, rekening houdend met de aard van het goed en het door de consument beoogd gebruik, binnen een redelijke termijn en zonder ernstige overlast voor de consument verricht worden.
De kosten bedoeld in het vorige lid zijn de kosten die moeten worden gemaakt om de goederen in overeenstemming te brengen, namelijk de verzendingskosten en de kosten die verband houden met loon en materiaal.
Voor de toepassing van het eerste lid wordt een vorm van genoegdoening geacht buiten verhouding te zijn indien zij voor de verkoper kosten meebrengt die, vergeleken met de alternatieve vorm van genoegdoening onredelijk zijn, gelet op :
- de waarde die het goed zonder het gebrek aan overeenstemming zou hebben;
- de ernst van het gebrek aan overeenstemming;
- de vraag of de alternatieve vorm van genoegdoening concreet mogelijk is zonder ernstige overlast voor de consument.
§ 3. De consument heeft het recht van de verkoper een passende prijsvermindering of de ontbinding van de koopovereenkomst te eisen :
- indien hij geen aanspraak kan maken op herstelling of vervanging, of
- indien de verkoper niet binnen een redelijke termijn of zonder ernstige overlast voor de consument de herstelling of de vervanging heeft verricht.
In afwijking van het eerste lid heeft de consument niet het recht de ontbinding van de overeenkomst te verlangen indien het gebrek aan overeenstemming van geringe betekenis is.
Voor de toepassing van het eerste lid wordt elke terugbetaling aan de consument verminderd teneinde rekening te houden met het gebruik dat deze van het goed heeft gehad sinds de levering ervan.

Art. 1649sexies. Wanneer de verkoper jegens de consument aansprakelijk is uit hoofde van een gebrek aan overeenstemming, kan hij tegen de producent of tegen iedere contractuele tussenpersoon in de eigendomsoverdracht van het consumptiegoed, verhaal doen op grond van contractuele aansprakelijkheid waartoe deze producent of deze tussenpersoon met betrekking tot het goed is gehouden zonder dat een contractueel beding dat tot gevolg heeft die aansprakelijkheid te beperken of op te heffen, hem mag tegengeworpen worden.

Klik om te vergroten...

Iemand zei:

Verder zegt 1649sexies nogal duidelijk dat er voor de eindverkoper geen verplichting is zelf de reparatiekost definitief te dragen.

Klik om te vergroten...

Ik heb een jaar geleden een babyfoon gekocht. Hij werkt niet meer, maar ik merk helaas dat de commerciële garantie van een jaar, die werd toegekend bij de aankoop, vervallen is. Moet ik de reparatiekosten dragen?

Neen. Zelfs indien de “commerciële" garantie van de verkoper verlopen is, kan de consument gedurende twee jaar vanaf de leveringsdatum beroep doen op de wettelijke garantie.

Na zes maanden is het echter aan de consument om te bewijzen dat het goed "niet conform" was op het ogenblik van de levering. De verkoper kan altijd een tegenbewijs aanvoeren (bijv. dat u het goed verkeerd hebt gebruikt).

Klik om te vergroten...

w00tw00t zei:

Ja maar ik zou graag willen weten of dit in de praktijk ook perfect werkt en of dit de producent-verkoper relaties niet kan schaden.

@ die 6 maanden => In de wet staat het er inderdaad letterlijk niet in maar toch is dit zo


Quote komt van FOD economie website

Klik om te vergroten...

w00tw00t zei:

Maw klant moet aantonen dat er een defect was binnen de 6maanden na de aankoop. Wil niet zeggen dat het toestel al kapot is. Er kunnen bv gebreken aanwezig zijn in de componenten die ertoe kunnen leiden dat het toestel na bv 13 maanden kapot gaat. Althans dit is wat ik overal lees.

Klik om te vergroten...

w00tw00t zei:

...
Nu heb ik toch mijn bedenkingen of zoiets in praktijk wel goed werkt?
a) Zoiets kan de relatie tussen verkoper en producent toch aanzienlijk schaden met als in het ergste geval dat de producent kan besluiten dat de verkoper zijn producten niet meer mag verdelen?b) De producent kan zeggen dat het product schade heeft geleden door verkeerd gebruik waarbij de consument dan moet kunnen aantonen dat het product reeds defect was binnen de 6 maanden na de aankoop wat in praktijk vaak moeilijk haalbaar is daar de expertisekosten voor zoiets hoog kunnen oplopen in verhouden met de prijs van het goed. Dit heeft dan een negatief effect op de relaties tussen klant en verkoper.
c) Indien de producent toch moet toegeven, hij dit zo ingewikkeld kan maken dat het voor de verkoper makkelijker is om zelf in te staan voor het 2de jaar?

Klik om te vergroten...

Arifiene zei:

Niet echt, er bestaat zoals iets mededinging en eerlijke handelspraktijken.
Tis nogal uitgebreid om uit te leggen, maar het komt erop neer dat een producent/leverancier niet zomaar mag beslissen om zijn producten aan een bepaalde verkoper te ontzeggen.
In sommige gevallen mag het wel, maar in dit geval zal het 99,99% zeker niet mogen. Dit is in strijd met de eerlijke handelsgebruiken (zie WHPC, het minieme stukje dat van toepassing is op verkopers ed onderling).

Klik om te vergroten...