Als frequent gebruiker van dit forum kwam ik toevallig op deze post terecht. Ik registreer mij onder een andere gebruikersnaam omdat ik ten allen tijde volledig anoniem wens te blijven. Toch kan ik het niet nalaten om mijn mening over Ergo te posten:
“Ergo Partners” is het exclusieve verkoopskanaal van Ergo dat met eigen verkopers werkt. Ergo Life is inderdaad het zusterbedrijf dat enkel via geselecteerde agenten werkt.
2 Jaar geleden heb ik mij door een "vriend" laten overhalen om voor Ergo Partners te werken in bijberoep. na zowat 8 maanden ben ik ermee gestopt omdat het zonder meer een corrupte manier van werken is. Ik heb nog steeds spijt dat ik er toen ben op ingegaan.
De verkoopscarrousel van Ergo (ex Hamburg-Mannheimer) draait al jaren op dezelfde manier: het is een verkapte vorm van een piramydesysteem (Ergo zelf noemt het "Multi Level Marketing") waarbij verkopers andere verkopers rekruteren, en zich op die manier verrijken aan de mensen die onder hen werken, en grote bonussen en incentives cadeau krijgen (grote reizen, champagneflessen, luxefeestjes...)
De manier van werken is steeds als volgt: In een 6-tal avondlessen krijg je de abolute basics over levensverzekeringen, fiscaliteit en pensioensparen aangeleerd, en word je op een nagenoeg maniakale manier gebrainwasht over hoe goed de producten van Ergo wel zijn. Na de korte opleiding en het verkopen van een eerste contract onder begeleiding krijg je een officieel FSMA-nummer "sub-agent" toegewezen (!) waarmee je levensverzekeringen aan de man kan brengen. In het begin ligt de focus slechts op één product: de alom gekende en controversiële Protect & Pension-formule met een combinatie tak 21/ tak 23. Een deel van je centen zit in een klassieke levensverzekring tak 21 met een vaste rente, een ander deel wordt belegd in een fonds beheerd door Petercam. Door een handig fiscaal achterpoortje is Ergo als enigste maatschappij in staat om deze combinatie tak 21/tak 23 te maken. Wat echter goed verborgen wordt is dat dit product bulkt van de diverse kosten (fractioneringskosten, incassokosten, beheerskosten...) en de klant op het einde van de rit minder overhoudt dan hij aan gelijk welk ander te vergelijken pensioenspaarplan zou overhouden. Bovendien baseert Ergo zich voor wat betreft hun fondsgedeelte op prognoses van 6 tot 9% (wat zéér optimistisch is), met andere woorden: kans is bijzonder klein dat je op einddatum ook effectief de centen zal uitgekeerd krijgen die in de oorspronkelijke simulatie beloofd werden.
De manier van verkopen is zoals eerder vermeld steeds dezelfde: suggestief en agressief. Pure hard-selling. In de beginperiode verplicht Ergo je om je volledige persoonlijke netwerk leeg te melken (vrienden, familie, kennisen, ex-medestudenten...), dit zijn immers de mensen die je vertrouwen en waar je snel een voet tussen de deur kan krijgen. Van zodra je ergens aan tafel komt wordt je netwerk uitgebreid met aanbevelingen van die mensen: vrienden van vrienden, kennissen van kennissen (op die manier is er steeds een link om een voet tussen de deur te krijgen: "hallo, je kent me waarschijnlijk niet, maar jij bent toch een vriend van ... hé, ik kreeg je nummer via hen...". Prospectie-calls gebeuren ook steeds zéér suggestief: "wij komen je vrijblijvend een aantal tips geven over hoe je belastingen kan besparen"... niets is minder waar: men komt je een pensioenspaarplan met hoge kosten verkopen en zal je vragen om je volledige contactlijst door te geven.
Niet toevallig mikt Ergo in hun "rekruteringen" op zeer jonge (pas afgestudeerde) mensen, en bij voorkeur zij die niet onmiddellijk aan werk geraken: jong, ambitieus en dus makkelijk overtuigbaar. bovendien kennen jonge mensen veel andere jonge mensen = niet toevallig dé doelgroep bij uitstek voor pensioensparen.
Wanneer na een aantal maanden van vlot contracten verkopen je contactlijst zo goed als leeggemolken is en je nog moeilijk aan aanbeveligen geraakt begint de paniek: je verkoopt minder en minder contracten en je verdienste gaat achteruit. Dat is het moment waarop de meeste Ergo-medewerkers er ofwel noodgedwongen mee stoppen, ofwel massaal mensen (vrienden?) beginnen te overtuigen om onder hen te komen werken: “rekruteren”… en zo draait de molen verder, en ben je ipv verkoper “coach” geworden, die de mensen onder zich stimuleert om zoveel mogelijk contracten binnen te brengen. Lukt het je niet zo vlot om mensen op korte tijd te rekruteren (zoals dit bij mij het geval was), dan laten je “coaches” je zonder meer vallen als een baksteen en focussen ze zich op andere mensen. Eigenbelang ten top.
Verdienste: Ergo rekent in “netto afgerekende eenheden”, elk contract is een aantal eenheden waard, voor zover ik me kan herinneren is een pensioenspaarplan maximaal 60 eenheden waard. Hoeveel je eraan verdient hangt af van je positie: als instapper verdien je bij Ergo per eenheid een 5-tal euro aan elke eenheid, als je een niveau hoger staat is dat 8 euro enzovoort… tot op he einde van de rit een totale commissie van ongeveer 20-25 euro per eenheid werd uitgekeerd. Belangrijk om te weten is dat mensen die boven je staan (en je “coachen”
het verschil verdienen van de commissie van jouw positie. Stel: jij bent instapper en verdient 5 euro, maar wordt gecoacht door iemand die 15 euro per eenheid verdient, dan verdient jouw coach (5-10) = 10 euro aan elke eenheid die jij binnenbrengt. “slapend rijk”, zo zou je het kunnen noemen. En dan spreek ik nog niet over de vele bonussen, luxefeestjes en snoepreisjes die er te verdienen vallen onder de vorm van incentive.
In elk geval heb ik véél spijt dat ik me ooit heb laten overhalen om voor Ergo te werken, en verontschuldig ik me aan alle mensen die ik ooit klant heb gemaakt. Ik heb vriendschappen en goeie relaties op het spel gezet en voel me daar nog steeds schuldig voor. Toch heb ik er op persoonlijk vlak veel uit geleerd, en toont dit nogmaals hoe belangrijk het is om in het leven om te gaan met correcte, betrouwbare en vooral integere mensen.
Ik kan daarom iedereen ten sterkste afraden om ooit met Ergo Partners in zee te gaan (zij het als klant of als werknemer).
)