PHPFreak1977
Legacy Member
Even een korte situatieschets:
tijdens de zomer 2008 ben ik beginnen te sukkelen met een vervelende ontsteking op een vervelende plaats. Omdat mijn huisdokter blijkbaar niet wist wat er aan de hand was, ben ik naar het ziekenhuis gegaan met een spoedoperatie tot gevolg. De chirurg/prof van dienst zei dat ik veel geluk heb gehad maar daarna begon het pas: herstellen van het opgelopen euvel en zo rap mogelijk terug aan het werk. Dit betekende 2x per dag thuisverpleging. Na een paar maanden begon ik te merken dat het herstel niet enkele maanden maar misschien langer zou duren.
En na zes maanden ziekenverlof gebeurde het dan toch: ontslagbrief in de bus van mijn werkgever. Nog een tegenslag maar op dat moment raakte mij dat niet zo echt aangezien ik door het oog van de naald was gekropen. "Eerst herstellen en dan zien we wel" was de boodschap.
Augustus 2009: ik krijg van mijn dokter in het ziekenhuis te horen dat er zich een nieuwe operatie opdringt om het herstel te bevorderen. Begin oktober 2008 het ziekenhuis in voor één nachtje wat uiteindelijke uitdraait op 17 dagen ziekenhuis en nog een hoop kosten en ellende achteraf. Naderhand gezien toch een goeie beslissing geweest van die dokter want het herstel versnelde terug...
We zijn nu juni 2010, bijna twee jaar na mijn eerste operatie en binnenkort zal ik er vanaf zijn en begint die tweede ellende: werk zoeken.
Aangezien ik een diploma master toegepast informatica heb en geen tientallen jaren ervaring plus een mooi gat van twee jaar (ziekenverlof), kan ik mij de blikken van de interviewers al voorstellen. Het zullen lange gesprekken worden, indien ik al uitgenodigd wordt...
Hoe zouden jullie dit aanpakken? Gesprekken, vermelding op CV,... ?
tijdens de zomer 2008 ben ik beginnen te sukkelen met een vervelende ontsteking op een vervelende plaats. Omdat mijn huisdokter blijkbaar niet wist wat er aan de hand was, ben ik naar het ziekenhuis gegaan met een spoedoperatie tot gevolg. De chirurg/prof van dienst zei dat ik veel geluk heb gehad maar daarna begon het pas: herstellen van het opgelopen euvel en zo rap mogelijk terug aan het werk. Dit betekende 2x per dag thuisverpleging. Na een paar maanden begon ik te merken dat het herstel niet enkele maanden maar misschien langer zou duren.
En na zes maanden ziekenverlof gebeurde het dan toch: ontslagbrief in de bus van mijn werkgever. Nog een tegenslag maar op dat moment raakte mij dat niet zo echt aangezien ik door het oog van de naald was gekropen. "Eerst herstellen en dan zien we wel" was de boodschap.
Augustus 2009: ik krijg van mijn dokter in het ziekenhuis te horen dat er zich een nieuwe operatie opdringt om het herstel te bevorderen. Begin oktober 2008 het ziekenhuis in voor één nachtje wat uiteindelijke uitdraait op 17 dagen ziekenhuis en nog een hoop kosten en ellende achteraf. Naderhand gezien toch een goeie beslissing geweest van die dokter want het herstel versnelde terug...
We zijn nu juni 2010, bijna twee jaar na mijn eerste operatie en binnenkort zal ik er vanaf zijn en begint die tweede ellende: werk zoeken.
Aangezien ik een diploma master toegepast informatica heb en geen tientallen jaren ervaring plus een mooi gat van twee jaar (ziekenverlof), kan ik mij de blikken van de interviewers al voorstellen. Het zullen lange gesprekken worden, indien ik al uitgenodigd wordt...
Hoe zouden jullie dit aanpakken? Gesprekken, vermelding op CV,... ?
), vroeg of laat zal je wel ergens kunnen beginnen, al heb je 100 keren moeten solliciteren.