Archief - Verder studeren met ADD - slechte schoolresultaten, hoge scores ijkingstoets.

zijn er hier nog mensen met ADD die willen studeren of gestudeerd hebben?
Ik heb het gevoel dat ik echt niets kan oppikken sommige lessen en tijdens de les niet eens door heb waarover de leerkracht nu aan het praten is.
In het middelbaar had ik meestal niet zo een goede punten.

Ik had geen gebrek aan motivatie ofzo en deed echt wel mijn best.
Echter op zowel de ijkingstest en de Luci test scoorde ik zeer goed in vergelijking tot mijn schoolresultaten. Op zowel de ijkingstest wetenschappen-wiskunde als de luci test scoorde ik bij de top 15%.
ik scoorde ook een stuk beter dan klasgenoten die in het middelbaar met evenveel inzet veel betere punten als ik haalden.

Ik heb regelmatig het gevoel dat studeren helemaal niet rendeert voor mij en ik enorm traag dingen gedaan krijg - tijd verspil aan details. Ik zou echter een IQ van 125 moeten hebben volgens een analyse die toen ik een kind was gesteld werd.
Ik vind alles gewoon zo tegenstrijdig.

ik heb heel uitgebreide interesses en leer echt graag dingen bij dus ik wil echt wel unief doen.

Qua voorkennis zit ik vrij oke, ik maak me echt uitsluitend zorgen om de lessen en de snelheid.


Zijn er veel mensen met leerstoornissen zoals adhd, add, of aspergers - Ass hier die uit een soortgelijke situatie komen?

en Mss wat ervaringen met studeren met een leerstoornis hebben?
ik heb wel wat vrienden die ook ADD hebben die uit een speciale school daarvoor komen maar geen van hen heeft unief geprobeerd.

Ik wil echt wel horen van iemand die het gedaan heeft.

ik ben bereid extra inspanning te leveren maar ik vind het enorm moeilijk in te schatten.

IQ zit verdeeld over 4 groepen: wiskunde, redeneren, taal, en, verwerkingssnelheid. Bij mensen met AD(H)D zit die verwerkingssnelheid opmerkelijk lager dan de rest. Bij mij was het een score van 82, terwijl ik algemeen 95 had, dus ik begrijp wel waar ge mee kampt, maar ben niet even slim. Het is niet leuk: naar een leerkracht kijken en hem horen, maar geen betekenis van zijn individuele woorden krijgen, naar iemand expressief luisteren maar uzelf efkes later dan toch betrappen op afgedwaald te zijn, zaken op uw oefeningen, theorie, examenbladen gewoon naastkijken en minder snel leren, scoren daardoor, paragrafen in leesboeken herhaaldelijk moeten blijven herlezen... 't Is niet plezant, maar met extra moeite en niet te jaloers worden dat dienen naast u de oefeningen sneller en met minder fouten heeft opgelost kunt ge wel een richting doen die ge zonder adhd ook zou aankunnen. Ik blijf voor mezelf wel vrezen voor de toekomst: ik kan toch niet afkomen met 'ik ben normaal van intelligentie, maar ik heb een ziekte waardoor ik dingen (heel) traag opneem en kan moeilijker opletten'.. wie zit daar nu op te wachten?

Ik denk niet dat wij daar een uitspraak over kunnen doen. Maar pin je vooral niet vast op een toets die weinig te maken heeft met studeren op zich: een grote massa feiten rats vanbuiten leren. Want vaak komt het daar wél op neer aan de universiteit in het begin.

Ik heb adhd maar geen problemen op school gehad, ben als eerste van mijn richting in het aso afgestudeerd en 1 jaar unief gedaan. Gigantisch gebuisd want ik had nooit grote hoeveelheden "details" van buiten leren blokken.
Hogeschool lag mij veel beter. Begrijpen en doen ligt daar meer op de voorgrond dan het eerste jaar/de eerste jaren aan de universiteit. Ik heb dan ook probleemloos (eerste zit altijd) 2 bachelors en een postgraduaat behaald.
Maar ik ben ik en mijn verhaal staat volledig los van het jouwe.
Ik ken een ingenieur met adhd die ook doorheen zijn studies is gevlogen. Maar ik ken ook 2 adhd'ers die alles behalve dom zijn en niet eens hun diploma secundair hebben gehaald omdat het blokken simpelweg niet lukte hoewel ze een grote interesse hebben en een heel brede algemene kennis.
Ik ken dan ook weer een ass'er die probleemloos universiteit heeft gedaan, maar ik ben er zeker van dat hij aan de hogeschool wél problemen zou hebben gehad omdat zijn sociale vaardigheden (die je wel nodig hebt tijdens stages) ondermaats zijn.
Zo veel verhalen, zo veel verschillende uitkomsten.
Anders eens gaan spreken met iemand van de sociale dienst van de universiteit? Het is me niet duidelijk of je al gestart bent of niet?

Hoe komt het dat je zo veel beter scoort op een ijkingstest dan op een overhoring/examen? Uiteindelijk is dat toch een min of meer gelijkaardig gegeven, niet?

Hoe dan ook zou ik mij in uw plaats niet laten ontmoedigen en het zeker proberen. Als het dan niet lukt en je hebt je best gedaan, weet je het tenminste.

Je zegt dat je je zorgen maakt over de lessen en de snelheid ervan, maar dat is in principe niet nodig. De grootste uitdaging zal zijn om vooral tussen en na de lessen bezig te zijn met de leerstof om deze goed te verwerken, en een eventuele achterstand zo snel mogelijk in te halen voordat het probleem zich opstapelt. Geloof mij, dat is veel moeilijker dan het klinkt. De verleiding om lessen te skippen of dat herhalingsmomentje nog even uit te stellen is ENORM.

Tegenwoordig worden heel wat lessen opgenomen, als je even bent afgedwaald kan je dat stuk dan op je gemak thuis eens herbekijken. Er is ook tonnen aan ondersteunend materiaal te vinden op het internet: samenvattingen, examenvragen, steekkaarten, etc... Specifiek voor jouw probleem voorziet de universiteit ook studiecoaches die je helpen met je studiemethode, het opstellen van een realistische planning enz... en extra workshops etc. Je gaat wel moeten leren om essentie van detail te onderscheiden, want anders zadel je jezelf onvermijdelijk met veel te veel werk op en dat is nefast voor de motivatie. Ook daarmee kan een studiecoach je helpen (vaak zijn dit studenten uit een hoger jaar).

Hou in het achterhoofd dat alles wat ik hier zeg vrij algemeen is en kan verschillen van richting tot richting. Voor concrete vragen neem je best contact op met de faculteit waar je zou willen studeren.

Mulan zei:

Ik denk niet dat wij daar een uitspraak over kunnen doen. Maar pin je vooral niet vast op een toets die weinig te maken heeft met studeren op zich: een grote massa feiten rats vanbuiten leren. Want vaak komt het daar wél op neer aan de universiteit in het begin. Ik heb adhd maar geen problemen op school gehad, ben als eerste van mijn richting in het aso afgestudeerd en 1 jaar unief gedaan. Gigantisch gebuisd want ik had nooit grote hoeveelheden "details" van buiten leren blokken.
Hogeschool lag mij veel beter. Begrijpen en doen ligt daar meer op de voorgrond dan het eerste jaar/de eerste jaren aan de universiteit.

Klik om te vergroten...

Sorry maar afhankelijk van de richting is dit middelgrote tot zeer grote zever.

De zaken te veel uit het hoofd willen leren en te weinig focussen op begrip en inzicht is de ideale manier om te buizen op de universiteit. De reden dat veel richtingen aan de universiteit hun eerstejaars overladen met leerstof is om na te gaan wie de essentie daar kan uithalen en wie gewoon alles uit het hoofd probeert te leren. Essentie van detail onderscheiden is stap één, en dan hoef je die gigantische hoeveelheid details meteen niet meer te leren.

Nahrtent zei:

Hoe komt het dat je zo veel beter scoort op een ijkingstest dan op een overhoring/examen? Uiteindelijk is dat toch een min of meer gelijkaardig gegeven, niet?

Hoe dan ook zou ik mij in uw plaats niet laten ontmoedigen en het zeker proberen. Als het dan niet lukt en je hebt je best gedaan, weet je het tenminste.

Je zegt dat je je zorgen maakt over de lessen en de snelheid ervan, maar dat is in principe niet nodig. De grootste uitdaging zal zijn om vooral tussen en na de lessen bezig te zijn met de leerstof om deze goed te verwerken, en een eventuele achterstand zo snel mogelijk in te halen voordat het probleem zich opstapelt. Geloof mij, dat is veel moeilijker dan het klinkt. De verleiding om lessen te skippen of dat herhalingsmomentje nog even uit te stellen is ENORM.

Tegenwoordig worden heel wat lessen opgenomen, als je even bent afgedwaald kan je dat stuk dan op je gemak thuis eens herbekijken. Er is ook tonnen aan ondersteunend materiaal te vinden op het internet: samenvattingen, examenvragen, steekkaarten, etc... Specifiek voor jouw probleem voorziet de universiteit ook studiecoaches die je helpen met je studiemethode, het opstellen van een realistische planning enz... en extra workshops etc. Je gaat wel moeten leren om essentie van detail te onderscheiden, want anders zadel je jezelf onvermijdelijk met veel te veel werk op en dat is nefast voor de motivatie. Ook daarmee kan een studiecoach je helpen (vaak zijn dit studenten uit een hoger jaar).

Hou in het achterhoofd dat alles wat ik hier zeg vrij algemeen is en kan verschillen van richting tot richting. Voor concrete vragen neem je best contact op met de faculteit waar je zou willen studeren.



Sorry maar afhankelijk van de richting is dit middelgrote tot zeer grote zever.

De zaken te veel uit het hoofd willen leren en te weinig focussen op begrip en inzicht is de ideale manier om te buizen op de universiteit. De reden dat veel richtingen hun eerstejaars overladen met leerstof is om na te gaan wie de essentie daar kan uithalen en wie gewoon alles uit het hoofd probeert te leren. Essentie van detail onderscheiden is stap één, en dan hoef je die gigantische hoeveelheid details meteen niet meer te leren.

Klik om te vergroten...

Ik zei dan ook in het begin de eerste 2j is het vooral feiten van buiten leren en veel minder toepassen in het gros van de richtingen. Maar aangezien we nu niet weten welke richting TS wil volgen..
Laat ons nu eens van richtingen zoals rechten, geschiedenis, geneeskunde,.. Uitgaan. Het gros is puur blokwerk. Verbanden leggen komt dan pas in de laatste jaren ècht aan bod.

Mulan zei:

Laat ons nu eens van richtingen zoals rechten, geschiedenis, geneeskunde,.. Uitgaan. Het gros is puur blokwerk. Verbanden leggen komt dan pas in de laatste jaren ècht aan bod.

Klik om te vergroten...

Het is enkel puur blokwerk als je er niet in slaagt om te achterhalen wat nu eigenlijk belangrijk is en wat niet. Het gaat zelfs niet echt over verbanden leggen. Elk vak heeft een bepaald doel voor ogen (de zogenaamde eindcompetenties) en als je een beetje nadenkt over de leerstof met die eindcompetenties in het achterhoofd kan je perfect slagen zonder hardcore te blokken.

Ik heb studenten de namen en regeerperiode van een stuk of vijftig koningen uit het Oude Nabije Oosten weten blokken (die mannen heten dus allemaal Assurbanipal of Salmanasser en dergelijke meer, good luck with that ) maar dat is gewoon je reinste tijdsverspilling. Examenvragen in de richting geschiedenis peilen quasi altijd naar het verloop van één of andere evolutie (oorzaken/beginsituatie - veranderingen - gevolgen/eindsituatie), de rest is meestal bijzaak.

Zelfs gevreesde "blokvakken" als historische kritiek zijn in de realiteit goed te doen. Iedereen staart zich blind op dat gedrocht van een handboek, maar als je de casussen leert (5 punten en het zijn er echt niet zo veel) en voor de rest een voldoende goede basis legt om een antwoord te formuleren op de denkvraag (5 punten), kan je op het meerkeuzegedeelte (10 punten, zonder giscorrectie) meer dan genoeg punten bij elkaar sprokkelen om er vlot door te zijn. Dan hoeft ge het boek zelfs niet meer te lezen (tried and true ).

stekker zei:

zijn er hier nog mensen met ADD die willen studeren of gestudeerd hebben?
Ik heb het gevoel dat ik echt niets kan oppikken sommige lessen en tijdens de les niet eens door heb waarover de leerkracht nu aan het praten is.
In het middelbaar had ik meestal niet zo een goede punten.

Ik had geen gebrek aan motivatie ofzo en deed echt wel mijn best.
Echter op zowel de ijkingstest en de Luci test scoorde ik zeer goed in vergelijking tot mijn schoolresultaten. Op zowel de ijkingstest wetenschappen-wiskunde als de luci test scoorde ik bij de top 15%.
ik scoorde ook een stuk beter dan klasgenoten die in het middelbaar met evenveel inzet veel betere punten als ik haalden.

Ik heb regelmatig het gevoel dat studeren helemaal niet rendeert voor mij en ik enorm traag dingen gedaan krijg - tijd verspil aan details. Ik zou echter een IQ van 125 moeten hebben volgens een analyse die toen ik een kind was gesteld werd.
Ik vind alles gewoon zo tegenstrijdig.

ik heb heel uitgebreide interesses en leer echt graag dingen bij dus ik wil echt wel unief doen.

Qua voorkennis zit ik vrij oke, ik maak me echt uitsluitend zorgen om de lessen en de snelheid.


Zijn er veel mensen met leerstoornissen zoals adhd, add, of aspergers - Ass hier die uit een soortgelijke situatie komen?

en Mss wat ervaringen met studeren met een leerstoornis hebben?
ik heb wel wat vrienden die ook ADD hebben die uit een speciale school daarvoor komen maar geen van hen heeft unief geprobeerd.

Ik wil echt wel horen van iemand die het gedaan heeft.

ik ben bereid extra inspanning te leveren maar ik vind het enorm moeilijk in te schatten.

Klik om te vergroten...

Als ge ADD hebt en ge wilt graag studeren, lijkt mij medicatie de meest voor de hand liggende oplossing.

Daedie zei:

Als ge ADD hebt en ge wilt graag studeren, lijkt mij medicatie de meest voor de hand liggende oplossing.

Klik om te vergroten...

Nu ben ik wel niet meer mee met de evoluties de laatste 10j, maar rilatine bvb heeft bij ongeveer 70% een positief effect. Betekent dus dat 30% die het probeert er geen positief effect van heeft of het niet door kan nemen omdat de nevenwerkingen ervan te groot zijn.

Ik ben persoonlijk geen voorstander van rilatine (ja, zelf verkregen op doktersvoorschrift). Heb 3-4 verschillende soorten geprobeerd met snelle en trage afgifte, maar ik had veel last van de bijwerkingen (ongelofelijke dorst die liep tot 3-4l water op een winterdag, barstende hoofdpijn, massa's hartkloppingen, ..). Als je het wilt proberen, overleg dan zeker en vast heel goed met uwe huisdokter.

Iedereen reageert er anders op, ik krijg van Medikinet een enorm euforisch gevoel, wat op zich al helpt met het leren want ik word er dan minder snel depressief van