Stimpy zei:
euhm, en wat als ge dan niet toekomt met uw pensioen?
Wat ik logisch zou vinden is dat eenieder bijlegt aan zijn eigen pensioen.
Er gaat nu een goeie 1000 euro van mijn brutoloon naar "de staat" en daarboven nog een fiks bedrag dat we zelfs nooit zien.
Als daar nu eens een deel voor ieder zijn eigen pensioen zou zijn, dan stelt het vergrijzingsprobleem zich ook niet.
Valide vragen.
En ik begrijp heel goed dat mijn manier van denken over uitkeringen en pensioenen (wat ook een vorm van uitkeringen zijn) een heel andere manier van denken vereist.
Namelijk NIET meer dat het de bedoeling is dat je ervan zou moeten kunnen leven, of dat dat ook nog maar de bedoeling ervan zou zijn!
Maar dat het een steuntje in je rug is, niet meer en niet minder!
Mijn redenering zou zijn ivm pensioenen specifiek bvb.:
- Iedereen betaalt belastingen en een deel daarvan wordt gebruikt voor de pensioenen. Je legt dit vast op bvb. 10 miljard euro
- Dan deel je elk jaar dat bedrag door het aantal gewerkte jaren door alle gepensioneerden tijdens hun carrière (1,7 miljoen gepensioneerden x gemiddeld pakweg 30 jaar werk = 51 miljoen werkjaren --> 196 euro per werkjaar per gepensioneerde)
- Dan ga je dat bedrag x het aantal gewerkte jaren krijgen /12 in maandelijkse schijven als gepensioneerde.
Stel dat je dus iemand bent die 45 jaar heeft gewerkt dan krijg je 45x196/12 per maand = 735 euro
Deze denkwijze heeft dus niks te maken met of je ermee kan rondkomen of niet, maar wel hoeveel je hebt bijgedragen aan de maatschappij tijdens je leven en je krijgt er een cadeau, een bedanking voor.
Bovendien los je op die manier onmiddellijk het probleem van de vergrijzing op, want je werkt gewoon met een bedrag dat je als cadeau wil/kan uitreiken. Dit wordt elk jaar opnieuw vastgelegd en goedgekeurd in de kamer. En wordt in een regeerakkoord afgesproken. Dit kan dus samengaan met de financiele situatie van het moment.
) en iemand die 45 jaar gewerkt heeft het 'maximum', hoewel ik geen maximum erop zou zetten eigenlijk... 
